25/6/20

ΑΜΑ ΕΙΣΑΙ ΘΡΥΛΟΣ... ΞΕΡΕΙΣ..!






Ποιος τον είδε και δε τον φοβήθηκε; Ο Ολυμπιακός το πίστεψε και το έκανε! Μπορεί να είχαμε ένα αδιάφορο πρώτο ημίχρονο, χωρίς ουσιαστικές καλές στιγμές.. Κι όμως, πεισμώσαμε, τη θέλαμε πολύ αυτή τη νίκη, κι έτσι κι έγινε.

Πριν όμως από την έναρξη του δεύτερου ημιτελικού του Κυπέλλου, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του άρχοντα Νίκου Αλέφαντου. Φτωχότερη η οικογένεια των ερυθρολεύκων, αφού δυστυχώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών ένας γνήσιος Ολυμπιακός! Ένας άξιος υπερήφανος γαύρος, ένας άρχοντας, που θα παραμείνει ζωντανός στη μνήμη κάθε οπαδού..

Μετά από το πρώτο αδιάφορο ημίχρονο, όπου ήμασταν χωρίς υπερβολή με τη ψυχή στο στόμα, είδαμε έναν άλλο Ολυμπιακό. Η πίστη μας γι' αυτήν την ομάδα με τη λιονταρίσια ψυχή.. δε μας άφησε σε εφησυχασμό.

Για άλλη μια φορά, οι ερυθρόλευκοι έκαναν το θαύμα τους. Για άλλη μια φορά μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους. Αυτό που όλοι περιμέναμε και λαχταρούσαμε.. το ζήσαμε..! Ήταν ένα φοβερό δεύτερο ημίχρονο, με πολλές ευκαιρίες και το μόνο σίγουρο.. πως δε θύμιζε σε τίποτα το πρώτο χωρίς ουσία 45λεπτο.

Τους δώσαμε και καταλάβανε.. Είδαμε ένα Ολυμπιακό να αποζητά σε κάθε ευκαιρία το άνοιγμα του σκορ.. Κι αυτό έγινε. Πλέον μια ερυθρόλευκη μαγεία είχε κατακλύσει το άδειο από κόσμο Γεώργιος Καραϊσκάκης! Μπορεί λόγο του Κορωνοϊου να μην μας επετράπη να έχουμε κόσμο στο γήπεδο.. Μπορεί να μην υπήρχε η κόλαση των καπνογόνων  και των ακατάπαυστων συνθημάτων, αλλά οι γαύροι που παρακολουθούσαν το ματς στους συνδέσμους και όχι μόνο, πανηγύρισαν ξέφρενα στα δύο καυτά γκολ.. Ένα δώρο με (αγάπη) στις μπουγάτσες.

Ο Παοκ δε μπόρεσε να αντεπεξέλθει στην πίεση των ποδοσφαιριστών μας, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να μειώσει το σκορ του αγώνα. Παρόλο που είχαμε και ευτράπελα με τα υπερβολικά σφυρίγματα εις βάρος μας και με τα μη απαραίτητα σφυρίγματα για τους φιλοξενούμενους, όπως επίσης και με τις καθυστερήσεις που αν ήταν στο χέρι τους θα μας πήγαιναν σερί μέχρι την επόμενη μέρα.. τίποτα δεν κατάφερε να μας πτοήσει. Πλέον το 2-0 είναι γεγονός, όπως μονόδρομος η ήττα για τον Παοκ.

Αυτό είναι σωστό.. Αυτό είναι σωστό..
Πρωτάθλημα και Κύπελλο και Ευρωπαϊκό..!!




24/4/20

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΤΗ ΡΩΜΗ "1997"



Ήταν Μεγάλη Πέμπτη, βράδυ, 24 Απριλίου 1997, όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε και πάλι στον μεγάλο τελικό του Final-4 με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα.

Αν και είχαμε ένα μουδιασμένο ξεκίνημα, γρήγορα η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς πήρε το προβάδισμα στο σκορ, με τους ερυθρόλευκους να προηγούνται στο ημίχρονο με 31 - 29.

Η συνέχεια στην επανάληψη, καταιγιστική. Το μάτι τους... γυάλιζε, έβγαλαν περισσότερο πάθος στο παρκέ... φαινόταν πλέον ξεκάθαρα.. ήθελαν τη νίκη πάση θυσία. Με ηγέτη τον συγκλονιστικό Ντέιβιντ Ρίβερς, ο οποίος έκανε ότι ήθελε στο γήπεδο, ο στόχος είχε επιτευχθεί... και ο ίδιος ολοκλήρωσε τον αγώνα με 26 πόντους.

Εν τέλει, οι Πειραιώτες νίκησαν την Μπαρτσελόνα με σκορ 73 - 58, με το +15 να αποτελεί, τότε, ρεκόρ διαφοράς πόντων σε τελικό της διοργάνωσης, κατακτώντας με πανηγυρικό τρόπο τον πολυπόθητο τίτλο του "Πρωταθλητή Ευρώπης".


MVP του τουρνουά με "one man show" που όμοιο του δεν έχει παρουσιαστεί ξανά σε επίπεδο Final-4 στην Ευρωλίγκα, ο Ντέιβιντ Ρίβερς, ο οποίος σημείωσε συνολικά και στους δύο αγώνες 54 πόντους, αφήνοντας για "χάι-λάιτ" στις μνήμες του κοινού, τους αστραπιαίους αιφνιδιασμούς του, τα σήμα κατατεθέν του "coast to coast" με την χαρακτηριστική περιστροφή της μπάλας γύρω από την μέση του, τις ταχύτατες διεισδύσεις του, τις απολαυστικές σταυρωτές ντρίμπλες του που ξεσήκωσαν το Palaeur και τους χιλιάδες φιλάθλους του Ολυμπιακού που είχαν πάει στη Ρώμη.


Ντράγκαν Τάρλατς (11π, 14ρ) και Δημήτρης Παπανικολάου (11π), ήταν οι συμπαραστάτες του Δαβίδ (Ντέιβιντ Ρίβερς) που στην πραγματικότητα έγινε... Γολιάθ..!!

Ο ιστορικός τελικός σε βίντεο:


19/4/20

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΟ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΕ FINAL FOUR




Το ημερολόγιο έγραφε 19 Απριλίου του 1994, ακριβώς 26 χρόνια πριν. Με μια ομάδα ατσάλι και παίχτες ποιοτικότατους που ήταν περιζήτητοι σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα.

Ένα απ' τα πολυβόλα που ανέδειξε ποτέ η μεγάλη των πλάβι σχολή ο Ζάρκο Πάσπαλι, ο Παναγιώτης Φασούλας, ο αείμνηστος πλέον Ρόι Τάρπλεϊ, ο Γιώργος Σιγάλας και ο Μίλαν Τόμιτς και στην άκρη του πάγκου ένας απ' τους κορυφαίους προπονητές όλων των εποχών Γιάννης Ιωαννίδης.

Ο παθιασμένος Ολυμπιακός επικράτησε στον ημιτελικό με σκορ 77 - 72, επί του Παναθηναϊκού. Ο θρίαμβος επί του μισητού αντιπάλου στον ημιτελικό δυστυχώς δεν έμελλε να επισφραγιστεί την επόμενη μέρα με την κατάκτηση του τροπαίου.

Το υπερβολικό άγχος, η κακή μέρα που βρέθηκαν όλα σχεδόν τα ατού μας, η απερισκεψία του Τόμιτς με το μακρινό σουτ στο τέλος του ματς και το καθοριστικό stop του Κορνήλιους Τόμπσον έδωσαν το τρόπαιο στην Μπανταλόνα του απεχθούς Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Ωστόσο έστω κι έτσι ο θρίαμβος εκείνης της νύχτας της 19ης Απριλίου έχει χαραχτεί στις μνήμες κάθε Ολυμπιακού.


17/4/20

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ.. ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ..!



Σαν σήμερα, πριν οκτώ χρόνια, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 64 ετών, ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής Δημήτρης Μητροπάνος. 

Εκτός από το τραγούδι και τη μουσική, ο Δημήτρης Μητροπάνος είχε και άλλη μεγάλη αγάπη, τον Ολυμπιακό. Σαν πιστός φίλαθλος της αγαπημένης μας ομάδας του Πειραιά, δεν έκρυβε την λατρεία του για τον πειραιώτικο σύλλογο, πάντα με αγνότητα και χωρίς φανατισμό.

Μάλιστα σε τηλεοπτική του συνέντευξη, στην εκπομπή «Εχει Γούστο», στην ΕΡΤ είχε πει: «Δύο ομάδες υπάρχουν. Ο Ολυμπιακός και τα… δεύτερά του». 

Ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν τον ξέχασε, αλλά λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του είχε μία φιέστα αφιερωμένη και σε εκείνον!

Στην φιέστα του Καραϊσκάκη για την απονομή του 39ου Πρωταθλήματος στους Πειραιώτες, η διοίκηση αφιέρωσε ένα μέρος της γιορτής στον Δημήτρη Μητροπάνο, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να τον τιμήσει. 

Το αποτέλεσμα ήταν ένα ολόκληρο γήπεδο να «ανατριχιάσει» και να τον αποθεώσει με ένα συγκινητικό χειροκρότημα.

Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ... ζεις μέσα από τα τραγούδια σου.. Αιωνία σου η μνήμη... Αθάνατος..!

15/4/20

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - LIVERPOOL...! ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ...



Καλησπέρα αδέρφια,

Σαν σήμερα, στις 15 Απριλίου 1989, στον ημιτελικό κυπέλλου της Αγγλίας, ανάμεσα στη Λίβερπουλ και τη Νότιγχαμ Φόρεστ, 96 φίλαθλοι της Λίβερπουλ έχασαν τη ζωή τους στο Χίλσμπορο.

Λίγο μετά την έναρξη του αγώνα, περίπου 2000 φίλαθλοι που βρίσκονταν έξω από τις κερκίδες.. θέλησαν να μπουκάρουν στο γήπεδο.  Η ανυπομονησία και ο ενθουσιασμός που τους κατέκλυσε, τους ώθησε να μπουν με το έτσι θέλω στις κερκίδες. Αυτό το μοιραίο λάθος προκάλεσε το θάνατο σε 96 φίλαθλους που ήδη βρίσκονταν μπροστά στα κάγκελα και έπαθαν ασφυξία.

Οπαδοί και από τις δυο ομάδες, έσπευσαν να βοηθήσουν, με όποιο τρόπο μπορούσαν.. αλλά ήταν πλέον αργά.. Το κακό είχε ήδη συμβεί.. το γήπεδο είχε γεμίσει με άψυχα σώματα και τραυματίες.



Στον Ολυμπιακό, όταν ξημέρωσε εκείνη η μαύρη μέρα, ήταν 8 Φεβρουαρίου 1981. Τίποτα δε μπορούσε να προϊδεάσει το κακό που θα μας έβρισκε. 

Λίγο πριν το τέλος του αγώνα, μεγάλος αριθμός οπαδών μας, θέλοντας να αποθεώσουν τους παίκτες για τη νίκη της ομάδας μας, μετακινήθηκαν για να πλησιάσουν το διάδρομο των αποδυτηρίων όπου θα περνούσαν οι ποδοσφαιριστές μας. Κι έτσι το κακό δεν άργησε να γίνει... Κάποιος γλίστρησε στα σκαλοπάτια παρασύροντας και άλλους. Όσοι ακολουθούσαν έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλο. Οι αρμόδιοι δεν είχαν ανοίξει τις πόρτες και αυτό προκάλεσε το θάνατο σε 21 συνανθρώπους μας.

Από τη χαρά της νίκης... στην ασύλληπτη θλίψη για τον άδικο χαμό 21 ανθρώπων.



Ολυμπιακός και Λίβερπουλ... δύο ομάδες οι οποίες έχουν παρόμοια χρώματα και βίωσαν τον άδικο χαμό φιλάθλων.. Δύο απίστευτες τραγωδίες που συγκλόνισαν και στιγμάτισαν όλο τον κόσμο. Η αγάπη για τις δύο αυτές ομάδες, έφερε το θάνατο..

Εμείς σαν Ολυμπιακοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι εστί πόνος και θλίψη γιατί έχουμε βιώσει την τραγωδία σε όλο της το μεγαλείο. Εύχομαι ειλικρινά να μην ζήσουμε ποτέ ξανά κάτι ανάλογο... Ο θάνατος δεν κοιτάζει χρώμα, γι' αυτό βρισιές και ύπουλα χτυπήματα κάτω από τη μέση.. από κάτι ανώριμα αλλόθρησκα τυπάκια, καλό θα ήταν να αποφεύγονται... Λίγος σεβασμός δε βλάπτει..!

.....Αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε... You 'll never walk alone.....

Καλή συνέχεια σε όλους... και πάντα με σεβασμό προς τους νεκρούς μας!

Θέα 7 (Ερνέστο)




14/4/20

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ... Η ΤΡΕΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΑΤΡΕΙΑ..!






Καλησπέρα αδέρφια,

Αλήθεια, τι είναι για όλους εμάς ο Ολυμπιακός; Ποιο ρόλο έχει στη ζωή μας; Ποια είναι η επίγνωση του να υπάρχει ο Ολυμπιακός στην καθημερινότητα μας;

Ο Ολυμπιακός μόνο τυχαία δεν μπήκε στη ζωή μας. Αντιπροσωπεύει τόσα πολλά, που δεν μπορεί κανείς να πει πως είναι απλά μια ομάδα. Είναι κάτι μεγαλύτερο, βαθύτερο.. κάτι το ιερό. Η αγνή εκείνη ιδέα.. μια ιδέα που δημιούργησε αυτή την ομάδα του Πειραιά.. και έμελε να αλλάξει τη ζωή όλων μας...!

Εκείνη την ευλογημένη μέρα, πριν δηλαδή 95 ολόκληρα χρόνια, σχεδόν ένα αιώνα πριν, στις 10 Μαρτίου 1925 ιδρύθηκε ο μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος της Ελλάδος. Η ίδρυση της ομάδας πραγματοποιήθηκε στον Πειραιά, στην ταβέρνα του Μοίρα.

Το όνομα, το έμβλημα και το χρώμα του νέου συλλόγου δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Ονομάστηκε Ολυμπιακός, καθώς στόχος του νέου συλλόγου ήταν να εργαστεί κάτω απ’ το φως των Ολυμπιακών ιδεωδών, της αθλητικής ισχύος, της ευγενικής άμιλλας, του παθιασμένου αγώνα και της νίκης με ήθος.

Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος δεν είναι τίποτα λιγότερο, από το σύμβολο του ευγενούς αγωνιστή που στεφανώνεται στα στάδια των δίκαιων αγώνων.

Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το πάθος, τη δύναμη και τη νίκη, ενώ το λευκό την αγνότητα, την αναγέννηση και την ευγενή άμιλλα.

Με την πάροδο των χρόνων ο Ολυμπιακός πέρασε από όλα τα αγωνιστικά σενάρια. Από τα γνωστά και καθόλου ευχάριστα "πέτρινα χρόνια"... μέχρι και την ένδοξη πορεία και τις συνεχόμενες κατακτήσεις πρωταθλημάτων και όχι μόνο. Μαζί του ζήσαμε χαρά και λύπη, επιτυχίες και ήττες. Το μόνο σίγουρο είναι πως λατρεύτηκε από το λαό του και μισήθηκε από τους αντιπάλους του.

Από την ομάδα του Πειραιά πέρασαν τεράστιοι παίχτες που λατρεύονται έως και σήμερα.. πάλι, κάποιοι άλλοι αποδείχθηκαν "λίγοι" και είχαν άδοξο τέλος στον Ολυμπιακό. Ως γνωστόν για προπονητές δε θα αναφερθώ, μιας και όσοι με γνωρίζουν καλά... γνωρίζουν και την αδυναμία μου προς το πρόσωπο του μέγα Ερνέστο Βαλβέρδε..!

Στη ζωή του κάθε ενός από μας, ο Ολυμπιακός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και ακόμη βέβαια διαδραματίζει και αυτό δε θα αλλάξει όσο ζούμε και αναπνέουμε σε αυτό τον κόσμο. Είτε λίγο, είτε πολύ.. ο Ολυμπιακός μας έχει στιγματίσει όλους.. Αυτό το πάθος, αυτή η ένταση, η χαρά, η πίκρα.. είναι χαραγμένα στο μυαλό και την καρδιά μας.

Πόσες φορές έχουμε θυμώσει, φωνάξει, διαμαρτυρηθεί, βρίσει στο γήπεδο και όχι μόνο... παρακολουθώντας με πάθος και αμείωτο ενδιαφέρον τις αναμετρήσεις της ομάδας της καρδιάς μας; Πόσες φορές έχουμε χάσει τη φωνή μας πανηγυρίζοντας και αποθεώνοντας τους παίχτες μας; Πόσες φορές δεν έχουμε πετάξει ότι βρισκόταν μπροστά μας... από άδικα και πολλές φορές σκόπιμα σφυρίγματα από μέρους των διαιτητών;

Οι εμπειρίες μας είτε γηπεδικές είτε συνδεσμικές, έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, στην απλή καθημερινότητα μας. Ποιος από μας δεν έχει ονειρευτεί ή δεν έχει προγραμματίσει ένα ταξίδι μόνο και μόνο για να δει τον Ολυμπιακό; Ποιος δεν έχει μείνει άφραγκος, γιατί τα λεφτά του έφταναν μόνο για το ακριβό αεροπορικό εισιτήριο και για εκείνη τη νέα φανέλα του Θρύλου; Ποιος κρατήθηκε και δε δάκρυσε όταν ο Ολυμπιακός πήρε το Ευρωπαϊκό; Ε λοιπόν... κανείς!! Ένας γνήσιος υπερήφανος γαύρος τα έκανε αυτά και πολλά παραπάνω..!

Πάρτε το χαμπάρι.. για έναν έρωτα ζούμε... για έναν έρωτα που λέγεται Ολυμπιακός..! Οι αλλόθρησκοι δε θα μπορούσαν ποτέ να καταλάβουν... Ο ερυθρόλευκος λαός οφείλει να είναι ισάξιος αυτής της ιδέας... μιας ιδέας που θα ζει για πάντα, μέσα από εμάς, που αγαπάμε με πάθος τον έφηβο... έναν έφηβο που και χιλίων ετών να φτάσει.. θα παραμένει ο έφηβος της καρδιάς μας..!

Μόνο υπερηφάνεια αισθάνομαι γι αυτή την ομάδα... καμία θλίψη, καμία ήττα δεν είναι αρκετή για να με ξενερώσει..
ΜΟΝΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΡΕΕΕΕΕ

Καλή συνέχεια... με Θρύλο στην καρδιά..!

Θέα 7 (Ερνέστο)



13/4/20

ΤΖΙΟΒΑΝΙ... Ο ΜΑΓΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ..!




Καλησπέρα αδέρφια,

Μιας και δεν υπάρχει κάτι νεότερο για τον Ολυμπιακό μας, δεν έχουμε παρά να πάμε πίσω στο παρελθόν και να φέρουμε στη μνήμη μας παλιά και αξέχαστα μεγαλεία της ομάδας μας. Κάπως κι εμείς πρέπει να πάρουμε την γαύρικη δόση μας... διαφορετικά δεν παλεύονται με τίποτα οι μέρες στην καραντίνα χωρίς.. Ολυμπιακό..!

Αναπολώντας τα παλιά, ο πρώτος εξαιρετικός, ταλαντούχος και λατρεμένος ποδοσφαιριστής που ήρθε στο μυαλό μου... δεν είναι άλλος από τον μεγάλο Τζιοβάνι... ο αλησμόνητος "μάγος" της καρδιάς μας.

Το καλοκαίρι του 1999 έμελε να είναι.. μαγικό..! Ο Σωκράτης Κόκκαλης φέρνει τον Τζιοβάνι στον Ολυμπιακό και το Ελληνικό σείεται από τους ξέφρενους πανηγυρισμούς των οπαδών μας, που πήγαν για να τον υποδεχτούν.

Αμέσως, κέρδισε μια θέση στην καρδιά μας και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα καθιερώθηκε ως ένας από τους καλύτερους παίκτες που αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα και όχι μόνο. Η αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική του αξία, η άψογη τεχνική του κατάρτιση και η ικανότητά του στο σκοράρισμα, του χάρισαν το προσωνύμιο "Μάγος"..!

Ο Τζιοβάνι έχει ταυτιστεί με το "γκολ και θέαμα" μιας και είχε συμμετάσχει σε φαντασμαγορικούς αγώνες με τη φανέλα του Θρύλου στο  Τσου λου.

Μέγας πρωταγωνιστής στους αγώνες με Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 3-3, ένα ματς που μετέτρεψε σε προσωπική του υπόθεση. Με  Λεβερκούζεν 6-2 και με Γαλατασαράι 3-0, απογείωσε το "μάγο" μέσα του σε άλλη διάσταση, πέρασε τις ευρωπαϊκές επιδόσεις του Ολυμπιακού σε άλλο επίπεδο..  και δικαίως αποθεώθηκε από τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

Όταν τον Οκτώβριο του 2012 σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο επαγγελματικά, αποδέχθηκε πρόταση του Ολυμπιακού και ανέλαβε καθήκοντα σκάουτερ στη Λατινική Αμερική για χάρη της ομάδας του Πειραιά.

Με κατάθεση ψυχής, ο Τζιοβάνι τίμησε την ερυθρόλευκη φανέλα μέχρι και το 2005. Άξια, απέδειξε στον κόσμο του Ολυμπιακού ότι ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα ένας από μας..! 

Θέα 7 (Ερνέστο)