11/2/10

ΠΑΛΕΨΤΕ ΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ….ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ…





Καλησπέρα σας,

Όσο πλησιάζει ο καιρός για να κλείσει αυτός ο κύκλος που θα καθορίσει ποια ομάδα αξίζει να πάρει το Πρωτάθλημα, κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα. Πολλοί πιστεύουν πως χάθηκαν όλα και πως ο Ολυμπιακός δεν βλέπει Πρωτάθλημα φέτος. Και στεναχωριέμαι που το λέω αλλά έχουν απόλυτο δίκαιο να σκέφτονται με αυτό τον τρόπο. Εγώ αν και είμαι αρκετά προσγειωμένη και βλέπω γύρω μου όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, δε μπορώ να πάψω να ελπίζω και να πιστεύω πως ο Ολυμπιακός θα τα καταφέρει έστω και με μεγάλη δυσκολία να κατακτήσει και φέτος το Πρωτάθλημα.

Η αιτία του κακού πάντα κατά τη γνώμη μου και όπως αποδείχτηκε και γνώμη πολλών οπαδών του Ολυμπιακού και όχι μόνο, είναι ο αγαπητός μας Πρόεδρος Σωκράτης Κόκκαλης ή αλλιώς ΜΠΑΚΑΛΗΣ που άξια του δόθηκε αυτός ο τίτλος λόγω της μπακαλοδουλειάς που μας έχει συνηθίσει εδώ και καιρό.

Το διάστημα του καλοκαιριού που έπρεπε να γίνουν μεταγραφές για ενδυνάμωση της ομάδας, ο Σωκράτης τι έκανε; Όλοι ξέρετε την απάντηση δε χρειάζεται να την αναφέρουμε ξανά. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. Από εκεί και πέρα ο Ολυμπιακός άρχισε να πηγαίνει προς τα πίσω. Μετά αρχίσανε οι συνεχείς τραυματισμοί των παιχτών μας κάτι που έχει γίνει πονοκέφαλος για όλους μας, αφού σε κάθε παιχνίδι τρέμαμε από φόβο πως θα παίζαμε με τους κουρασμένους παίχτες μας και μήπως πάλι κάποιος από αυτούς τραυματιζόταν. Κι όμως ακόμη και τότε οι Πειραιώτες δεν τα έβαλαν κάτω, αν και αρκετές είναι οι φορές που τους βλέπαμε στο γήπεδο εν ώρα παιχνιδιού να σέρνονται με όλη τη σημασία της λέξης. Αλλά και πάλι κουτσά στραβά τα έβγαζαν πέρα. Αυτό όμως κάποια στιγμή ήταν αναμενόμενο να τελειώσει.

Και άρχισαν τα σοβαρότερα προβλήματα ειδικά όταν ήρθε ξανά η μεταγραφική περίοδος που ο μπακάλης για άλλη μια φορά τα έκανε μαντάρα. Όλο υποσχέσεις ήταν, αλλά υποσχέσεις χωρίς υλοποίηση, δηλαδή για μένα ψεύτικες και γεμάτες κοροϊδία. Και μην έρθει κανείς να μου πει ότι πήραμε παίχτες γιατί θα πέσω από το παράθυρο. Δανεικούς πήραμε που κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πως θα συνεχίσουν στην ομάδα.

Όπως κι αν το σκεφτείς, όπως κι αν το μελετήσεις ένα όνομα συνδέετε με όλα αυτά. Το όνομα του Σωκράτη Κόκκαλη που είναι ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού και σαν Πρόεδρος οφείλει να κάνει σωστά τη δουλειά του, που πάει να πει καινούριο αίμα στο Θρύλο, με παίχτες που να βράζει η ψυχή τους και που να μπορούν να προσφέρουν στην ομάδα μεγάλες στιγμές δόξας και μεγαλείου. Επίσης, προπονητή που να ξέρει ανά πάσα στιγμή πώς να αντιδράσει και πώς να συμπεριφερθεί στις δύσκολες στιγμές. Για να γίνουν όμως όλα αυτά χρειάζονται λεφτά και η αδυναμία του Σωκράτη είναι αυτή. Δεν θέλει να ξοδέψει φράγκο και είναι πράγμα που φαίνεται. Πού είναι οι παίχτες που χρειαζόμαστε; Πού είναι ο προπονητάρας που θα βάλει γερά τις βάσεις για κάθε παιχνίδι; Δυστυχώς η απάντηση είναι…πουθενά.

Ακόμη και μετά από όλα αυτά, υπάρχουν αρκετοί που δεν δέχονται να πει κανείς άσχημη κουβέντα για τον Κόκκαλη. Συμφωνώ πώς έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα και την έβγαλε πολλές φορές από τη δύσκολη θέση. Όμως αυτό ήταν πριν. Εγώ μιλάω για το τώρα που μας καίει, που μας πάει πίσω και που μπορεί να μας στερήσει το όνειρο. Αυτό που έχω εγώ να πω είναι ότι ο κάθε ένας από μας έχει σχηματίσει τη δική του γνώμη και έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Εξάλλου δημοκρατία έχουμε και μπορούμε να μιλάμε, να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να λέμε αυτό πιστεύουμε χωρίς να φοβόμαστε εάν κάποιος θα μας κρίνει. Και τα δικά μου συμπεράσματα τα έχω βγάλει από τις πράξεις του Κόκκαλη που φαίνονται πολύ καθαρά σε όλους μας.

Το πρωτάθλημα δεν πρέπει να το επιτρέψει κανένας μας να χαθεί. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια μικρή ομαδούλα, είναι κάτι πολύ πιο δυνατό, κάτι ζωντανό που έχει μεγάλη ιστορία από δόξα. Ζει μέσα σε όλους εμάς που αγαπάμε τον Ολυμπιακό και θέλουμε όχι από εγωισμό μην τυχόν και πάρει κάποια άλλη ομάδα τη θέση μας, αλλά από αγάπη και πάθος να τον βλέπουμε πάντα πρώτο και να τον τιμάμε και να τον δοξάζουμε όπως του αρμόζει. Κάποια παιδιά έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για το Θρύλο εκείνη την θλιβερή μέρα στις 8 Φεβρουαρίου 1981 και ο Ολυμπιακός οφείλει τουλάχιστο σε αυτά τα παιδιά να είναι πάντα πρώτος, πάντα ο Πρωταθλητής.

Τότε λοιπόν κανείς δεν πρέπει να τα παρατήσει τόσο εύκολα και να δώσει την ευχαρίστηση στον Παναθηναϊκό να χαίρονται που ο Θρύλος τα παράτησε. Όχι δεν θα τους περάσει. Να κάνει ο κάθε ένας το καθήκον του, όποιο κι αν είναι αυτό και να παλέψουν σκληρά, κάνοντας τα αδύνατα δυνατά για να γίνει ξανά ο Ολυμπιακός όπως τον ξέραμε από παλιά. Ο Πρωταθλητής της Ελλάδος όπως επίσης και ο Πρωταθλητής της καρδιάς μας.

Καλό σας απόγευμα.

Θέα



2 σχόλια:

  1. οτι καλυτερο εχεις γραψει ποτε ειλικρινα και το πιστευω
    να το στειλουμε στην παε σοβαρα τοσο μου αρεσε και λες αληθειες μπραβο σου
    στο τελος βεβαια που μας θες και πρωταθλητες το χαλασες
    αυτο ξεχνα το τελειωσε το παραμυθι για τα επομενα χρονια οσο ειναι ο σπαταλος σωκρατης
    και καλοριζικος ο μεγαλος προπονητης
    μπαντοβιτς που σαφως βλεπουμε καλυτερο ποδοσφαιρο
    τη να μας πει και ο βαλβερδε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στο τέλος ξυρίζουν στο γαμπρό. Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν ρότα. Σκέψου π.χ. να κερδίσεις την Μπορντό. Ή ακόμα και να την αποκλείσεις. Όσο για το πρωτάθλημα φαίνεται ότι το έχεις παρατήσει εδώ και καιρό με τις εμφανίσεις σου. Και το χειρότερο ότι ανάγκασες και τους οπαδούς να το παρατήσουν. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να τα δώσεις όλα στα play off για να βγεις τσου λου απο κει. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Η καταστροφή θα έρθει αν δεν βγεις τσου λου. Με δεδομένο ότι ο Κόκκαλης λεφτά ρίχνει μόνο σε κουμπαρά κι όχι στην ομάδα δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Κι θα ενισχύσει την προσωπική μου άποψη ότι τα ψωμιά του Σωκράτη αρχίζουν να τελειώνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή