28/2/10

ΘΡΥΛΕ ΚΑΝΕ ΜΕ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ… ΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΡΩΤΟ





Καλησπέρα αδέλφια!

Για ακόμη μια φορά ο Ολυμπιακός μας έκανε περήφανους κερδίζοντας τον Ατρόμητο στο Καραϊσκάκη. Η απόδοση των παιχτών, συνεχίζει να μας προβληματίζει, όπως επίσης και οι τραυματισμοί τους που μαστίζουν το Θρύλο εδώ και αρκετό καιρό. Σε αυτό το σημείο οι νίκες στα παιχνίδια είναι που μας ενδιαφέρουν περισσότερο γιατί το τελικό στάδιο για το Πρωτάθλημα είναι πολύ κοντά και δε μπορούμε παρά να χαρούμε για το σημερινό επίτευγμα του Ολυμπιακού. Οι τρεις βαθμοί που πήραμε με το σπαθί μας, είναι πολύ σημαντικός παράγοντας σε αυτό το κρίσιμο σημείο, όμως πρέπει απαραιτήτως να γίνει κάτι στο θέμα των τραυματισμών και στην εμφάνιση της ομάδας.

Το ξεκίνημα του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν ότι καλύτερο για τους Πειραιώτες, αλλά απ’ ότι φάνηκε στην πορεία, το ξεπέρασαν και έπαιξαν σε γενικές γραμμές καλά. Η πρώτη απόκρουση του Νικοπολίδη αποδείχτηκε σωτήρια, τη στιγμή που ο Περόνε επιδίωξε να ανοίξει το σκορ για τον Ατρόμητο. Η αμέσως μετά αντεπίθεση των Ερυθρόλευκων σε μια συνεργασία ξυράφι, μεταξύ Λούα Λούα, Ντάτολο και με εκτελεστή το Ντάρμπισιρ, ανοίγει το σκορ για τον Ολυμπιακό με το 1-0. Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να κτυπήσουν τους Πειραιώτες στο αδύναμο σημείο τους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Μία συνεχής πίεση χαρακτήριζε τους παίχτες του Ολυμπιακού εναντίων των ποδοσφαιριστών του Ατρόμητου, με τη ψυχολογία να ανεβαίνει σημαντικά στους Ερυθρόλευκους και να προκαλεί πονοκέφαλο στους αντιπάλους. Το πρώτο ημίχρονο έδωσε αρκετές ευκαιρίες στο Θρύλο, σε ένα ωραίο παιχνίδι που κέντρισε το ενδιαφέρον όλων μας και ξεσήκωνε τον κόσμο στις κερκίδες.

Η φάση που ο Περόνε αιφνιδίασε το Νικοπολίδη, πετυχαίνοντας τον σε στιγμή που είχε αφήσει ακάλυπτη την εστία του, άφησε τον Αντώνη προβληματισμένο και αγχωμένο. Αυτό μπορούσε να αποβεί μοιραίο για τον Ολυμπιακό, αλλά ευτυχώς η τύχη ήταν με το μέρος μας και αποφύγαμε μια τραγική άτυχη στιγμή που θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στη συνέχεια. Δεν επιτρέπονται τέτοιου είδους λάθη και ουδέποτε δεν πρέπει να μένει ούτε στιγμή ακάλυπτη η εστία, γιατί μπορεί να προκληθούν ριψοκίνδυνες εξελίξεις. Τέλος καλό, όλα καλά αλλά με περισσότερη συγκέντρωση και πειθαρχία για να μην επαναληφθεί τέτοιου είδους φάση.

Η συνεχής επίθεση του Ολυμπιακού άφησε το πρώτο ημίχρονο να κυλήσει ομαλά, με τους παίχτες να καραδοκούν να ρίξουν το οχυρό του Μιχαηλίδη για τη διεκδίκηση των τριών βαθμών. Κόντρα στα κεκτημένα, πάλεψαν για την απόλυτη ανατροπή που θα τους έφερναν ακόμη ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο. Ήταν ένα ενδιαφέρον ημίχρονο, όμως δεν έλειψε η φοβία για το δεύτερο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που στην επανάληψη ο Ολυμπιακός έβαζε τον εαυτό του σε μεγάλα προβλήματα, αφού μόνοι τους οι παίχτες γυρνούσαν το παιχνίδι εναντίων τους.

Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ένας από τους παίχτες που στρίμωξε τους Πειραιώτες για τα καλά, ήταν ο Περόνε και έπαιξε σημαντικό ρόλο για τον Ατρόμητο, αρκετές φορές επιδίωξε να ρίξει το οχυρό του Νικοπολίδη ευτυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Δυναμικά ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο για τον Ατρόμητο που πίεζε για ισοφάριση και η αντεπίθεση του έγινε αντιληπτή σε όλο το γήπεδο. Η όλη εμφάνιση των Ερυθρόλευκων στην επανάληψη ήταν όπως το είχαμε προβλέψει και όπως μας είχαν συνηθίσει τον τελευταίο καιρό. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και με ένα σοβαρό λάθος που στα τελευταία 10 λεπτά κτύπησε το σήμα κινδύνου βγάζοντας τους από το λήθαργο. Υπήρχε και η προϊστορία του Ολυμπιακού που στα τελευταία λεπτά οι αντίπαλες ομάδες έκλεβαν την ευκαιρία από κάποιο λάθος του Θρύλου και κατάφερναν να ισοφαρίσουν ή ακόμη και να κερδίσουν ένα παιχνίδι με αυτό τον τρόπο. Ευτυχώς δεν το είδαμε αυτό στο σημερινό αγώνα αλλά αντιθέτως η τύχη αυτή τη φορά ήταν με το μέρος μας. Το τελευταίο πεντάλεπτο και με τις καθυστερήσεις να προκαλούν άγχος και να κόβουν την ανάσα στον Ερυθρόλευκο λαό είδαμε την έδρα του Νικοπολίδη να απειλείται και τους Πειραιώτες με νύχια και με δόντια να παλεύουν να αποτρέψουν το μοιραίο. Στο καπάκι βγήκαν στην αντεπίθεση με μια απότομη εξέλιξη που βρήκε το Μιχαηλίδη απροετοίμαστο και την εστία του αφρούρητη. Το δεύτερο γκολ με τον Μήτρογλου ήταν πλέον γεγονός και η αμέσως μετά λήξη του ημιχρόνου, άφησε τον κόσμο του Ολυμπιακού ικανοποιημένο.

Η σκηνή με τον Ντάτολο να εγκαταλείπει χωρίς δυνάμεις, αφού ο Μπάντοβιτς δεν τον πήρε στα σοβαρά όταν παραπονέθηκε για ενόχληση, προκάλεσε μεγάλο σάλο και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περάσει απαρατήρητο. Απαράδεκτος ο τεχνικός, που ριψοκινδύνεψε σε μια κρίσιμη στιγμή, που οι τραυματισμοί μαστίζουν τον Ολυμπιακό και δεν επιτρέπονται αμέλειες που μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα τόσο στον ίδιο το Ντάτολο, όσο και στην μετέπειτα πορεία του Θρύλου.

Υπάρχουν ακόμη έξι παιχνίδια που πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε για να έχουμε ελπίδες για τη στέψη του Πρωταθλητή και δεν επιτρέπονται λάθη. Οι προβληματισμοί για τη συνολική εμφάνιση της ομάδας πρέπει να απασχολήσουν τόσο τον Πρόεδρο όσο και τους ίδιους τους παίχτες. Μπορούμε να βελτιωθούμε όμως χρειάζεται πειθαρχία, σωστή οργάνωση, μυαλό….και το σημαντικότερο μεταγραφές το συντομότερο δυνατόν.

Καλό σας βράδυ και καλή συνέχεια.

Θέα


24/2/10

ΜΙΛΗΣΕ Η ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΜΑΤΩΣΕ






Καλημέρα αδέλφια.

Χθες ο Ολυμπιακός μπορεί να μην έδωσε το 100%, τουλάχιστο στην αρχή του παιχνιδιού , αλλά έπαιξε με Ολυμπιακή ψυχή και αδικήθηκε. Η χθεσινή πώρωση με έκανε να βγω εκτός εαυτού γιατί Ευρώπη είναι αυτή και ξέρω πολύ καλά πως ο Θρύλος μπορεί και αξίζει να πάει ψηλά. Δεν τα καταφέραμε όμως και τώρα εναποθέτω τις ελπίδες στο δεύτερο παιχνίδι που θα τσακίσει κόκαλα γιατί αυτή τη φορά θα παίξουμε στη Γαλλία μακριά από το κάστρο και έξω απ’ τα νερά μας. Πραγματικά είναι πολύ πιο δύσκολα τώρα, χρειάζονται πολλά κότσια και αν και τα διαθέτουμε, παίζεται κορώνα – γράμματα το αποτέλεσμα.

Ο Θρύλος μπήκε δυναμικά στον αγώνα για την πρόκριση. Οι παίχτες ήταν σπαθιά έτοιμα να κόψουν τη φόρα των Γάλλων που θέλησαν να δώσουν τη μάχη της ζωής τους. Είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα να περάσει στην επόμενη φάση των οκτώ στο Champions League. Για τον Ολυμπιακό θα ήταν ότι καλύτερο για αναγνώριση και καταξίωση του και στην Ευρώπη.

Στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, εκεί που ψάχναμε και κυνηγούσαμε την ευκαιρία για να σκοράρουμε έγινε το φαρμακερό υποτιθέμενο φάουλ με αποτέλεσμα να σκοράρει ο Σιανί, ρίχνοντας το οχυρό του Νικοπολίδη. Τσάκισε το ηθικό των Ερυθρόλευκων και η δοκιμασία ήταν μεγάλη. Μας έριξε την ψυχολογία κατακόρυφα και οι Γάλλοι άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά και απειλούσαν συνεχώς ανάβοντας τα αίματα των Πειραιωτών.

Δυστυχώς πολύ αργά το πήραν απόφαση οι Ερυθρόλευκοι, πως αυτή τους η αντίδραση δε μας έβγαζε πουθενά παρά μόνο επιδείνωνε την κατάσταση. Και τότε ξαφνικά είδαμε ένα Ολυμπιακό που τον χάρηκε η ψυχή μου. Μεταμορφώθηκε σε θηρίο ανήμερο που ήθελε να προστατέψει το κάστρο του από τους παρείσακτους. Τότε έδωσε όχι το 100% αλλά το 1000% των δυνατοτήτων του και πίεζε τους Γάλλους τόσο επικίνδυνα που μέσα σε δέκα λεπτά κόντεψαν οι φιλοξενούμενοι να πάθουν το εγκεφαλικό που γλύτωσα εγώ.

Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου, χρόνος δυστυχώς που δεν τον είχαμε με αποτέλεσμα το 1-0 υπέρ της Μπορντό να υπερισχύσει στο Καραϊσκάκη και να αφήσει την πικρή γεύση της ήττας στην καρδιά και την ψυχή όλων των άρρωστων υποστηρικτών του Θρύλου.

Ο κόσμος του Ολυμπιακού αν και πληγωμένος από την αδικία που μας μάστιζε, εκτός καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού που ξελαρυγγίστηκε φωνάζοντας συνθήματα για να εμψυχώσει και να στηρίξει τους παίχτες μας, με το που έληξε ο αγώνας έβαλαν όλη τη δύναμη της ψυχής τους, όση τους είχε εναπομείνει, φωνάζοντας συνθήματα και τον ύμνο του Ολυμπιακού χειροκροτώντας παράλληλα την εκπληκτική προσπάθεια των παιχτών μας . Η συγκίνηση εκείνη τη στιγμή ήταν μεγάλη και εμένα προσωπικά με άγγιξε βαθιά. Μόνο και μόνο γι αυτό ο Θρύλος πρέπει πάντα να παίζει με ψυχή και πάθος όχι μόνο στο Champions League ή στο Πρωτάθλημα αλλά σε κάθε παιχνίδι γιατί ο κόσμος του αξίζει τα πάντα.

Το τσογλάνι ο Χάουαρντ Γουέμπ έκανε τα δικά του για δεύτερη φορά στην ιστορία με τον Ολυμπιακό, λες και το ήξερα ότι θα συνέβαινε. Ο άνθρωπος είναι φαντασιόπληκτος, που είδες το φάουλ άνθρωπε μου; Παραισθήσεις είχες; Αν τον πετύχουν πουθενά οι οπαδοί μας ειλικρινά θα τον εξαφανίσουν από προσώπου γης. Χάρη σ’ αυτόν ο Σιανί άνοιξε το σκορ για τη Μπορντό και το κάστρο έπεσε. Αυτή η αδικία είναι που με έπνιγε χθες και χαλάστηκα τόσο. Η μία αδικία διαδεχόταν την άλλη εις βάρος των Πειραιωτών. Το γκολ που δεν μέτρησε του Μαρέσκα ήταν κτύπημα κάτω από τη μέση, κάτι ύποπτο παίχτηκε χθες δεν μου το βγάζει κανείς απ’ το μυαλό. Πριν τη λήξη στις καθυστερήσεις του δευτέρου ημιχρόνου, ήταν η μεγάλη στιγμή του Θρύλου για ισοφάριση και όμως ο Άγγλος παρείσακτος έκανε την πάπια. Έλεος..

Περιμένουμε για τη δεύτερη μας ευκαιρία στις 17 Μαρτίου στη Γαλλία. Δυστυχώς θα είναι πολύ πιο δύσκολα εκεί αλλά δε θα αφήσουμε τίποτα στην τύχη. Θα παλέψουμε μέχρι τελικής πτώσης.

Δικαιώστε τον κόσμο, δικαιώστε τον Ολυμπιακό. Αξίζει να είναι πρώτος σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μην του το στερείτε. Δείξετε από δω και πέρα ότι αξίζουμε την πρωτιά και στην Ευρώπη.

Καλή σας μέρα και υπομονή αδέλφια. Θα τη χρειαστούμε.

Θέα






23/2/10

ΤΡΕΧΑΤΕ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ





Καλημέρα!

Σήμερα κινούμαστε σε άλλα επίπεδα, με ευρωπαϊκό αέρα και ρυθμό. Στο μυαλό μας τριγυρίζει μόνο το Champions League και η αναμέτρηση με τη Μπορντό, για την πρόκριση στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Το κεφάλαιο Πρωτάθλημα μένει για λίγο στην άκρη και η προσοχή μας εστιάζεται στη Γαλλική ομάδα και τον τρόπο χειρισμού της.

Καταρχήν ο Ολυμπιακός έχει υπέρ του τρία δυνατά στοιχεία. Το γεγονός ότι το πρώτο παιχνίδι θα πραγματοποιηθεί στο Καραϊσκάκη μας καθιστά τους τυχερούς της βραδιάς. Εξίσου σημαντικό ο αφοσιωμένος λαός του Θρύλου που αποτελεί κίνητρο και στήριγμα ψυχής, αλλά και η μεγαλύτερη εμπειρία του στο Champions League σε σχέση με τους Γάλλους. Από εκεί και πέρα την τύχη του την κρατάει στα χέρια του. Ένας τρόπος υπάρχει για να κλειδώσουμε την πρώτη νίκη έχοντας μεγαλύτερες πιθανότητες στο δεύτερο και φαρμακερό παιχνίδι που πλέον θα μας βρει έξω από τα νερά μας.

Μπαίνοντας στο γήπεδο δυναμικά, με το κεφάλι ψηλά και με πόδια λαγού (διευκρινίζω ότι σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στο βάζελο γιατί μια τέτοια μέρα τους έχω εξολοκλήρου γραμμένους), μπορούμε να μεταφέρουμε στο γήπεδο και στην όλη ατμόσφαιρα την αποφασιστικότητα και το μεράκι του νικητή. Σε καμία περίπτωση δεν δείχνουμε φόβο, ούτε την παραμικρή ανασφάλεια, παρά μόνο σιγουριά και προς Θεού όχι επιπολαιότητες και παιδιαρίσματα. Η μαγκιά και το τι εστί Θρύλος, θα το δείξουμε στο γήπεδο, έχοντας σε μεγάλα ποσοστά την κατοχή της μπάλας, κάνοντας την… να κλάψει.

Με καθαρό μυαλό, εξυπνάδα και διπλωματικότητα, να ζούμε μόνο για τη στιγμή αποβάλλοντας από το κεφάλι μας οτιδήποτε άλλο. Να δείξουμε ποιος κάνει κουμάντο στο ναό και ότι το κάστρο μας είναι απροσπέλαστο. Το Καραϊσκάκη να πάρει φωτιά από το πάθος και τη δύναμη του Θρύλου. Οι φιλοξενούμενοι πρέπει να νιώσουν από την πρώτη στιγμή πως απειλούνται, δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη και πάνω από όλα να δοθεί το μήνυμα πως δεν θα επιτρέψουμε οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα εκτός από νίκη.

Ας μιλήσουμε λίγο για τη Μπορντό και για κάποια χαρακτηριστικά της. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι ειδικά τον τελευταίο καιρό κάνει θραύση στη Γαλλία. Είναι καλή ομάδα με όνομα και εξαιρετικές εμφανίσεις που βγάζουν μάτι. Με τον άσσο προπονητή Λοράν Μπλαν στο πλευρό της και τους πολύ καλούς παίχτες τρεχαντήρια που διαθέτει, κτυπάει το καμπανάκι για πλήρης προσοχή και ετοιμότητα από τους Πειραιώτες. Τη διακρίνει η σωστή οργάνωση και το δέσιμο που υπάρχει μεταξύ τους. Όμως υπάρχει και η αχίλλειος πτέρνα της. Εκεί θα εστιάσουμε την προσοχή βρίσκοντας την και θα κτυπάμε για ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο τσακίζοντας τους το ηθικό. Τότε θα μπορέσουμε άνετα να προηγηθούμε της Μπορντό ταράζοντας την μέχρι τελικής πτώσης.

Για τον Ολυμπιακό δεν χρειάζονται συστάσεις. Όλοι γνωρίζουμε τις απεριόριστες δυνατότητες του. Όπως επίσης και τα λάθη που πέφτει και αλλάζει την όλη εικόνα του μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Θέλω να πιστεύω πως το τελευταίο δε θα το δούμε σήμερα. Αυτό να προσέξουν και θα έχουμε σίγουρη τη νίκη και το κλειδί για να περάσουμε στην επόμενη φάση στα χέρια μας.

Μπορούμε να πετύχουμε και να προκριθούμε. Εξάλλου στο χέρι μας είναι.

Θρύλε μπορείς. Καλή επιτυχία.

Θέα

21/2/10

ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΓΙΑ ΔΙΠΛΟ



Καλησπέρα!

Ήρθε η στιγμή να αναφερθώ στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Εργοτέλη στο Παγκρήτιο. Οι Πειραιώτες γνώριζαν πολύ καλά πως ένα έπρεπε να ήταν το αποτέλεσμα του αγώνα, μόνο νίκη. Κι όμως μετά την ανοδική πορεία τους, έπεσαν ξανά με τα μούτρα στα ίδια τραγικά λάθη που για ακόμη μια φορά μας στέρησαν πολύτιμους βαθμούς. Οι παράγοντες αντιστοιχούν σε πολλούς και θα τα αναλύσουμε στην πορεία.

Καταρχήν ήταν ένα παιχνίδι το οποίο είχε δύο όψεις. Στο πρώτο ημίχρονο οι Ερυθρόλευκοι θέλησαν να δώσουν το μήνυμα στον Εργοτέλη πως ήρθαν στο σπίτι τους με σκοπό να πάρουν τη νίκη που θα τους έφερνε ένα βήμα πιο κοντά στην πρώτη θέση και το Πρωτάθλημα. Μπήκαν δυναμικά στο παιχνίδι, μεταφέροντας στον αγωνιστικό χώρο την πρόθεση τους. Στρίμωξαν σε μεγάλο βαθμό τους αντιπάλους τους που είχαν αρχίσει να χάνουν έδαφος και να λαμβάνουν το μήνυμα πλέον ξεκάθαρα, πως ο Ολυμπιακός δε θα τους έκανε το χατίρι. Η κεφαλιά του Τοροσίδη στο 29ο λεπτό έκοψε όση φόρα είχε απομείνει στον Εργοτέλη τσακίζοντας το ηθικό τους μια κι έξω.

Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκε στο προσκήνιο το άλλο πρόσωπο του Θρύλου που κανείς μας δεν αντέχει να βλέπει. Άρχισαν τις ίδιες απροσεξίες των προηγούμενων παιχνιδιών πριν της μεγάλης ανατροπής. Το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο και έδινε μεγάλες ευκαιρίες στους απέναντι. Στην τελική η αφύπνιση του Εργοτέλη ήταν αναμενόμενη, αφού πλέον πήραν είδηση την χαλαρότητα και επιπολαιότητα του Ολυμπιακού και θέλοντας να εκμεταλλευτούν τη στιγμή, άλλαξαν ρυθμό και στάση και άρχισαν να μας στριμώχνουν επικίνδυνα. Ο Νικοπολίδης από την άλλη να προσπαθεί μόνος του να απομακρύνει τη μπάλα από τα δίχτυα, ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονταν σε πλήρης νάρκωση. Μετά την αδικαιολόγητη εμφάνιση του Θρύλου στην επανάληψη, επήλθε και η αντεπίθεση του Εργοτέλη που σαν θηρίο ανήμερο, ήθελε να ανταποδώσει το κτύπημα, που τους έβγαλε εκτός συναγωνισμού στο πρώτο ημίχρονο. Έτσι κι έγινε. Στο 85ο λεπτό, πέντε λεπτά πριν την λήξη του αγώνα ο Μπούντιμιρ ισοφάρισε δίνοντας το τελειωτικό κτύπημα στον Ολυμπιακό. Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι πως οι Πειραιώτες ξεκίνησαν για την Κρήτη ορκισμένοι για το διπλό και στην πορεία όσα τείχη κι αν έκτισαν τα γκρέμισαν με τα ίδια τους τα χέρια.

Μεγάλη ευθύνη εκτός από τους παίχτες είχε και ο Μπόζινταρ Μπάντοβιτς, που με λάθος επιλογές επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την άσχημη τροπή του παιχνιδιού. Εκεί που πολλοί πίστευαν πως ο Μπάντοβιτς θα έδινε άλλο αέρα στην μετέπειτα πορεία του Θρύλου, ανέτρεψε τα πάντα χάνοντας την εμπιστοσύνη που του έδειξαν, βάζοντας τον σε πολύ δύσκολη θέση. Οι λάθος επιλογές του δεν πέρασαν απαρατήρητες αφού έκαναν μεγάλη ζημιά στη ροή του αγώνα.

Από την άλλη ο Σπάθας μας στερεί πέναλτι που μπορεί να αποδεικνυόταν σωτήριο για τους Ερυθρόλευκους. Μεγάλο το πλήγμα τη στιγμή που ψάχναμε απεγνωσμένα κάπου να κρατηθούμε.

Φαίνεται πως δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι οι επιπολαιότητες μπορεί να στοιχίσουν στον Ολυμπιακό το Πρωτάθλημα. Δεν είναι καθόλου αστείο το γεγονός ότι στο πρώτο ημίχρονο παρουσιάζεται ένας Ολυμπιακός όλο πάθος και αποφασιστικότητα δείχνοντας ποιός είναι το αφεντικό και στο δεύτερο ημίχρονο, ένας άλλος Ολυμπιακός που παίζει χαλαρά χωρίς ψυχή, με αποτέλεσμα να μας περνάνε για κορόιδα λέγοντας την τελευταία τους κουβέντα με ισοφάριση ή νίκη.


Δεν ήταν ο Ολυμπιακός που ξέραμε. Έβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους, σκιάζοντας τη χαρά του διπλού. Το έργο το έχω ξαναδεί... Εκεί που όλα δείχνουν υπέρ, αλλάζουν στάση και καταστρέφουν ότι με κόπο έχουν φτιάξει. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου για παιχνιδάκια. Ωριμάστε επιτέλους και κάντε αυτό που πληρώνεστε να κάνετε. Όποιος δε μπορεί να φύγει. Τέλος στα παιδιαρίσματα. Συμμορφωθείτε πριν να είναι πολύ αργά.

Καλό βράδυ σε όλους και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Θέα


Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ






Καλημέρα αδέλφια!

Χθες βιώσαμε την απόλυτη ηδονή με τον Παναή να σηκώνει την κούπα. Μετά από αρκετό καιρό αδράνειας και απουσίας, ο Παναγιώτης δικαιώθηκε και αποθεώθηκε από όλη την ερυθρόλευκη οικογένεια.

Έγινε η αρχή του τέλους μιας άθλιας κατάστασης που μας άφησε εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δόθηκε ένα τέλος στην κατάρα που μας στερούσε κούπες. Από δω και πέρα το ένδοξο τμήμα του μπάσκετ, να είστε σίγουροι πως θα μας προσφέρει μεγάλες στιγμές δόξας και μεγαλείων. Ήταν να γίνει η αρχή….

Χίλια μπράβο στον Παναή. Η υπομονή του μεγάλη, όπως και η δική μας άλλωστε, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που πολλοί από μας τον κρίναμε και τον καταδικάζαμε, μέχρι και που τον θέλαμε να φύγει από την ομάδα. Όλα αυτά όμως δικαίως τα πράξαμε και όχι εγωιστικά. Ο λόγος είναι οι πράξεις του και οι εσφαλμένες κινήσεις του, που πολλές φορές επέβαιναν μοιραίες και καταστροφικές για την ομάδα.

Τώρα όμως με υπομονή και επιμονή, έφερε εις πέρας την ομάδα και πραγματοποίησε το όνειρο όλων των Ερυθρόλευκων. Άξιος συγχαρητηρίων, η συγκίνηση μεγάλη. Και ακόμη είμαστε στην αρχή. Ο Ολυμπιακός θα μας προσφέρει ακόμη μεγαλύτερες συγκινήσεις, έκλεισε ο κύκλος της αστάθειας και της απραγίας. Χθες άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό, ένα κεφάλαιο που προμηνύει τα καλύτερα και πολλές κούπες.

Μπράβο και στα αστέρια μας, τους δεινούς εκτελεστές που δεν άφησαν τίποτα στην τύχη. Η αποστολή εξετελέσθη με την κούπα στα χέρια των Πειραιωτών. Και τον Παναγιώτη να σηκώνει και να αγκαλιάζει την κούπα με πάθος και συγκίνηση. Χίλια μπράβο…Άξιοι!

Καλή συνέχεια αδέλφια και ψηλά το κεφάλι. Είμαστε περήφανοι που είμαστε Ολυμπιακοί!! Τώρα πια κανείς και τίποτα δε μας σταματά…

Θέα




19/2/10

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ



Καλημέρα αδέλφια.

Ο Ολυμπιακός εκτός του ότι είναι ομάδα με αξιοπρέπεια, όνομα και ιστορία, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι πολύ περισσότερο από αυτά, γιατί διαθέτει δύο πολύ αξιόλογα στοιχεία, ανθρωπιά και ευαισθησία.

Πριν λίγες μέρες έχασε τη ζωή του ο Χρήστος Μυτακίδης, που έπεσε θύμα τροχαίου οδηγώντας το μηχανάκι του. Ο νέος αυτός ήταν φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού. Ακολουθούσε παντού το Θρύλο, αφήνοντας το δικό του σημάδι και προσωπικότητα στο γήπεδο και όχι μόνο, έβαζε τη δική του φωνή και χρώμα στηρίζοντας και ζητωκραυγάζοντας για την ομάδα της καρδιάς του.

Η οικογένεια του άτυχου νέου πήγε στις εγκαταστάσεις του Ρέντη και ζήτησε να περάσει η νεκροφόρα που θα μεταφέρει το άψυχο σώμα του παιδιού, από το προπονητικό κέντρο του Ολυμπιακού πριν φτάσει στην τελευταία του κατοικία. Ο Χρήστος αυτό θα ήθελε σαν τελευταία του επιθυμία και αυτό επιδίωξαν οι δικοί του άνθρωποι, βρίσκοντας τους Ερυθρόλευκους σύμφωνους αλλά και συγκλονισμένους από την τραγωδία που κτύπησε την οικογένεια του Χρήστου αλλά και όλη την Ερυθρόλευκη οικογένεια.

Την Τρίτη κατά τη μεταφορά του, οι παίχτες διέκοψαν την προπόνηση τους και βγήκαν έξω για να αποχαιρετήσουν το Χρήστο, με τη συγκίνηση να φτάνει στο έπακρο. Κανείς δε μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυα του για τον άδικο χαμό του νέου παιδιού.

Κάτι τέτοιες στιγμές θέλουμε όλοι να φωνάξουμε με δύναμη ψυχής, πως είμαστε περήφανοι που είμαστε Ολυμπιακοί και ανήκουμε στην Ερυθρόλευκη οικογένεια της αγάπης και της αφοσίωσης.

Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ.

Θέα

17/2/10

ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ VS ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ




Καλησπέρα αδέλφια.

Το φαινόμενο της παιδικής, επιπόλαιης και ανώριμης αντίδρασης από τον Νικόλα Πατέρα, έχει γίνει πλέον γνωστό σε όλους. Και πάντα παρατηρείτε σε περίοδο κρίσιμων παιχνιδιών μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, αλλά και γενικά σε ότι αφορά τους δύο αιώνιους. Το ευχάριστο με αυτά τα γελοία γεγονότα, είναι η αντιμετώπιση του Θρύλου με ωριμότητα και αξιοπρέπεια, κάτι το εντελώς αντίθετο δηλαδή από τον Παναθηναϊκό, με τις διαφορές μεταξύ των δύο, από τη γη μέχρι τον ουρανό. Και επειδή υπάρχει μια έκφραση που λέει πως τα αντίθετα έλκονται, ο Πατέρας έχει εμμονή με τον Ολυμπιακό, ενώ θα έπρεπε να ασχοληθεί με τα χάλια της ομάδας του και να κοιτάξει πως θα σώσει την κατάσταση.

Από την άλλη έχουμε και την ιδιαίτερη αγάπη που δείχνουν μεταξύ τους ο προδότης Λέτο με τον καραγκιόζη Καραγκούνη (χίλια ευχαριστώ που δεν τους έχουμε στον Ολυμπιακό) και ο Πατέρας δεν ασχολήθηκε λέει με το θέμα, γιατί τάχα έχουν σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθούν ενόψει δύσκολων παιχνιδιών σε Ελλάδα και Ευρώπη, που θα καθορίσουν την μετέπειτα πορεία του Παναθηναϊκού. Ε βέβαια, τα σοβαρότερα που απασχολούν το βάζελο Πατέρα, φάνηκε στην τελική πως δεν ήταν η κακή εμφάνιση της ομάδας του με την Καβάλα, αλλά πως θα προκαλέσει τον Ολυμπιακό, χρησιμοποιώντας τις γνωστές ατάκες του που γράφτηκαν στην ιστορία για να την πει στον Κόκκαλη και στους παίχτες.

Δεν βαρέθηκε κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια; Δεν καταλαβαίνει πως με αυτή του τη συμπεριφορά γίνονται ρεζίλι τόσο ο ίδιος όσο και η ομάδα του; Πέφτει τόσο χαμηλά που ακόμη και υποστηρικτές του Παναθηναϊκού σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Το μόνο που πετυχαίνει είναι να διασύρει το όνομα της ομάδας του, προκαλώντας ο ίδιος την καταστροφή και αυτό είναι κάτι που δεν τους συμφέρει σε καμία περίπτωση. Αυτό όμως είναι δικό τους πρόβλημα και σαν μεγάλα παιδιά ας βρουν μόνοι τους την άκρη.

Το θέμα που παίζει εδώ είναι πως ο Πατέρας έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στον Ολυμπιακό, μόνο έτσι εξηγείται το γεγονός ότι όλο με αυτό ασχολείται. Πριν τη μεγάλη αναμέτρηση των αιωνίων στις 29/11/2009, προκαλούσε με αηδιαστικό τρόπο τον Ολυμπιακό, έβγαινε και έκανε δηλώσεις περί ήττας Ολυμπιακού στο κάστρο και οι εφημερίδες τους να βομβαρδίζουν το πανελλήνιο με κάτι κουλά όπως «Πονέστε τους», «Απόβαση στο λιμάνι», «Θεριό ανήμερο» και άλλα σχετικά. Και σαν να μην τους έφτανε αυτό, ο Πατέρας κόλλησε με ένα σχόλιο του Κόκκαλη προς τους παίχτες μας «Σκοτώστε τους» που ο κάθε λογικός άνθρωπος θα το μετέφραζε σε "κερδίστε τους" και δημιούργησε ολόκληρο θέμα, με τα εξώφυλλα των εφημερίδων των πρασίνων για άλλη μια φορά να γράφουν «Σωκράτη κάτσε καλά» και άλλα παρόμοια.

Ακόμη και μετά την ήττα τους σε Καραϊσκάκη και ΣΕΦ, παρά να κλείσουν το στόμα τους, ειδικά ο Νικόλας Πατέρας, άνοιξαν καινούριο πόλεμο, κινώντας γη και ουρανό, για τις σφαίρες τάχα που κυκλοφορούσαν στο γήπεδο εναντίων του τερματοφύλακα και των παιχτών του Παναθηναϊκού. Δημιούργησαν ολόκληρη ιστορία επί του θέματος πιστεύοντας πως με αυτό τον τρόπο θα άλλαζε κάτι ως δια μαγείας και έλπιζε σε τιμωρία του Ολυμπιακού.

Φαίνεται πως ακόμα να χωνέψει το γεγονός ότι ο Θρύλος μπορεί να πετύχει πολύ περισσότερα από τον Παναθηναϊκό και τρέμει στην ιδέα και μόνο, πως θα αναγκαστεί το Μάιο να δώσει την κούπα στον Ολυμπιακό. Και κάπου εδώ βγαίνει ο Πατέρας και μιλάει για παπαγαλάκια, εδώ γελάμε, χα χα χα.

Είμαι περήφανη που ο Θεός με αξίωσε να γεννηθώ Ολυμπιακός, γιατί ο Θρύλος είναι πλούσιος από ιστορία, είναι μια ομάδα με αξιοπρέπεια, παραδέχεται τα λάθη του, δεν ρίχνει τις ευθύνες αλλού και ποτέ δεν αναφέρθηκε σε σφαίρες και πυροβόλα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αναγνωρίζει το τι είναι και το τι μπορεί να κάνει, στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και έχει ένα κόσμο όλο πάθος και τρέλα, ένα κόσμο που τον αγαπά και τον στηρίζει σε κάθε του βήμα. Ακόμα και όταν όλα φαίνονταν πως είχαν χαθεί, πάλεψαν με νύχια και με δόντια προσπερνώντας και αφήνοντας πίσω όλα όσα του στερούσαν την πρώτη θέση και το Πρωτάθλημα. Δεν το έβαλε κάτω και συνεχίζει με πάθος και ψυχή για την κατάκτηση του ονείρου.

Ο Ολυμπιακός θα δώσει για άλλη μια φορά τις απαντήσεις του στο γήπεδο και θα είναι πολύ περισσότερο επίπονες από τα δήθεν και τα δεν του Πατέρα. Μέχρι τότε ας τους αφήσουμε να ξεφτιλιστούν τελείως, ούτος ή άλλος δεν χρειάζονται βοήθεια, τα καταφέρνουν και μόνοι τους.

Καλή συνέχεια.

Θέα

16/2/10

ΚΑΙ Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ



Καλημέρα σε όλους.

Την περασμένη Κυριακή ο Ολυμπιακός έδωσε μεγάλη χαρά στην ερυθρόλευκη οικογένεια. Οι τρεις πολύτιμοι βαθμοί που πήραμε με τις γκολάρες από Λούα Λούα και Στολτίδαρο, έφεραν την αναστάτωση στους πρασίνους γιατί λίγο πριν το παιχνίδι μας με τον Αστέρα Τρίπολης, βίωσαν βαριά την ήττα από την Καβάλα με 2-0.

Πριν λίγες βδομάδες ο Παναθηναϊκός αν και πρώτος στη βαθμολογία με τον Ολυμπιακό στη δεύτερη θέση και τη διαφορά στους -8, έτρεμαν και συνάμα τρομοκρατούνταν στην ιδέα και μόνο ότι υπάρχει μια περίπτωση να σηκώσουν την κούπα. Παρόλα αυτά όμως, άρχισαν και να βγάζουν γλώσσα προκαλώντας μέχρι αηδίας τους Ερυθρόλευκους, κάνοντας το αίμα τους να βράζει και να θέλουν όσο ποτέ τη μεγάλη ανατροπή που θα άλλαζε τα δεδομένα και θα έκλεινε μια για πάντα τα στόματα των λαγών.

Μπορεί ο Ολυμπιακός να είχε αρκετές κακές εμφανίσεις που έφερναν αναμφίβολα την ήττα, όμως θέλοντας να μη δώσει συνέχεια στην επικύνδινη κατηφόρα αλλά και στα κακά στόματα των βάζελων, άρχισε να αλλάζει τις κάκιστες εμφανίσεις του και παρουσίαζε μεγάλη βελτίωση σε κάθε αγώνα κερδίζοντας στα παιχνίδια και μειώνοντας σημαντικά τους βαθμούς που μας χώριζαν από τον Παναθηναϊκό.

Έχουμε ακόμη οκτώ σημαντικά παιχνίδια που πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε, για να διαλύσουμε το βάζελο μια και έξω, μην αφήνοντας τους περιθώρια αντίδρασης. Για να το πετύχουμε αυτό χρειάζεται να έχουμε τα μυαλά μας μέσα στο κεφάλι μας, να δώσουμε σε όλα τα παιχνίδια τις καλύτερες δυνατές εμφανίσεις, γιατί πραγματικά μπορούμε να το κάνουμε και να μην επιτρέψουμε ούτε στιγμή στις αντίπαλες ομάδες να μας στριμώξουν. Όλα αυτά συν την Ολυμπιακή ψυχή που είναι πραγματικό θηρίο, θα πάρουμε τον τίτλο και θα προσθέσουμε ακόμη μία πανέμορφη κούπα στη συλλογή μας.

Το Πρωτάθλημα δε χαρίζεται σε κανένα. Ανήκει σε όποιον πετύχει μέχρι τέλους και επειδή τα αγαθά "κώπης κτώνται" ας προσπαθήσουμε και ας δουλέψουμε σκληρά για να απολαύσουμε μετά τους καρπούς της επιτυχίας. Σαν Ολυμπιακός θέλω την κούπα στο λιμάνι. Και ελπίζω και φέτος να έχει ο Θρύλος τη χαρά και την τιμή να σηκώσει την κούπα, αφήνοντας όλους τους υπόλοιπους στα κρύα του λουτρού.

Καλή συνέχεια.

Θέα


14/2/10

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΧΕΙ ΨΥΧΗ!




Καλησπέρα σας!

Ο Θρύλος μας κέρασε για άλλη μια φορά το κρασί του νικητή, ένα γλυκό κρασί που μας μέθυσε όλους γλυκά και ανέβασε τη ψυχολογία μας στα ύψη. Υπάρχουν ακόμη οκτώ παιχνίδια και δεν τίθεται θέμα χαλαρότητας και επιπολαιότητας. Η χρυσή όμως συνταγή που θα φέρει την πρωτιά και την καταξίωση είναι η σοβαρότητα, ο δυναμισμός και η Ολυμπιακή ψυχή που όταν βγαίνει στο σεργιάνι κάνει τους πάντες να τρέμουν…

Πολύ δυναμικά ξεκίνησε το πρώτο ημίχρονο του αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού και Αστέρα Τρίπολης. Πάντα με τον Ολυμπιακό να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι και με τον Λούα Λούα να επιδεικνύει τις μεγάλες ποδοσφαιρικές του ικανότητες, κοκάλωσε τον Αστέρα από το τέταρτο μόλις λεπτό του ημιχρόνου. Οι Πειραιώτες πήραν σοβαρά το ρόλο τους και δεν τους έφτανε το ένα γκολ, όπου τέσσερα λεπτά αργότερα μια πολύ όμορφη συνεργασία μεταξύ Λούα Λούα, Ντάρμπισιρ και το Στολτίδη στο ρόλο του εκτελεστή, έφερε το 2-0 παραβιάζοντας μέσα σε μόλις οκτώ λεπτά το οχυρό του Αναστασόπουλου προκαλώντας το φόβο και τον τρόμο στον Αστέρα μέσα στην ίδια του την έδρα.

Κάποιοι παίχτες του Αστέρα όμως, θέλησαν να δυσκολέψουν τον Ολυμπιακό και δεν το έβαλαν κάτω. Προσπάθησαν να πιέσουν τους Ερυθρόλευκους και να τους επηρεάσουν ελπίζοντας πως θα τους κάνουν να χάσουν το ήδη σημαντικό προβάδισμα που είχαν με την εκκίνηση του παιχνιδιού. Στο 33ο λεπτό ο Έντερ κατάφερε να μειώσει το σκορ σε 2-1 στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα του Νικοπολίδη. Μετά απ’ αυτό οι Ερυθρόλευκοι θέλοντας την σίγουρη νίκη και με πρωταγωνιστή για δεύτερη φορά τον Λούα Λούα άνοιξε για ακόμη μια φορά το σκορ στο 40ο λεπτό, πέντε λεπτά πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου κάνοντας με το συγκλονιστικό 3-1 τους αντιπάλους μας να παραληρούν και να παραδέχονται πως ο Ολυμπιακός δεν είναι εύκολη υπόθεση για κανένα.

Το δεύτερο ημίχρονο κύλησε ομαλά και χωρίς να υπάρξει καμία αλλαγή στο σκορ και πάντα υπέρ των Πειραιωτών που ήθελαν πάση θυσία τους τρεις βαθμούς για την σημαντική μείωση της βαθμολογίας με τους βάζελους που λίγο πριν δέχτηκαν βαριά την ήττα από την Καβάλα με 2-0. Η βροχή και το λασπωμένο γήπεδο έκαναν ακόμη πιο δύσκολο το έργο των ποδοσφαιριστών μας αλλά τίποτα δεν τους πτόησε αφού στο μυαλό τους κυριαρχούσε το αποτέλεσμα του πρώτου ημιχρόνου και έπειτα κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να κρατήσουν το σκορ ως έχει με τις μόνες προοπτικές υπέρ τους για ακόμη περισσότερα γκολ.

Ο Έντερ θέλησε να ακολουθήσει το παράδειγμα του Λούα Λούα θέλοντας να σκοράρει για δεύτερη φορά στο παιχνίδι αλλά ο άρχοντας Νικοπολίδης έκοψε τη φόρα και τα φτερά του μαζεύοντας όμορφα τη μπάλα. Μια τελευταία προσπάθεια επιδίωξαν οι Ερυθρόλευκοι λίγο πριν την οριστική λήξη του αγώνα με το Ραούλ Μπράβο να κάνει την αρχή και τον Λούα Λούα να επιδιώκει για γκολ σε μια άστοχη όμως προσπάθεια με τον Φυτανίδη να χαλάει τα σχέδια του Κονγκολέζου, που στη σημερινή αναμέτρηση απέδειξε σε όλους πως ήταν σωστή η κίνηση του Κόκκαλη να τον φέρει ξανά στο λιμάνι.

Οι τρεις αλλαγές για τον Ολυμπιακό δεν επηρέασαν ιδιαίτερα τον αγώνα. Η πρώτη έγινε στο 58ο λεπτό όπου Ντάρμπισιρ παραχώρησε τη θέση του στο Μήτρογλου, ο Λεονάρντο ανέλαβε στη θέση του Ντάτολο στο 80ο και ο Μαρέσκα παρέδωσε τη σκυτάλη στο Γκαλίτσιο τέσσερα λεπτά μετά .

Η σημερινή βελτιωμένη εμφάνιση του Ολυμπιακού έβαλε ακόμη ένα λιθαράκι για την μετέπειτα πορεία του, που δεν παύει να είναι δύσκολη γιατί όλα μπορούν να κριθούν μέσα στα επόμενα οκτώ παιχνίδια. Η εντυπωσιακή αλλαγή στην όλη εικόνα του Θρύλου, δίνει την εντύπωση ότι οι παίχτες μας κατάλαβαν πως δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη και υπερβολές, αλλά μόνο με σκληρή δουλειά και πάθος θα μπορέσουν στο τέλος να απολαύσουν την πρώτη θέση.

Οι Πειραιώτες έχουν περάσει από πολλές φάσεις μέχρι να φτάσουν εδώ που είναι σήμερα, από τραυματισμούς άλλο τίποτα, από έλλειψη παιχτών, από τραγικά λάθη που μας στοίχησαν πολύτιμους βαθμούς κάνοντας μας να τρέχουμε τώρα σαν τρελοί να διορθώσουμε ότι έχουμε καταστρέψει, μέχρι και την μεγάλη ανατροπή που έφερε πλέον στα λογικά τους Ερυθρόλευκους. Με υπομονή, επιμονή, δυναμισμό, πάθος και πάνω απ’ όλα την Ολυμπιακή ψυχή που κάνει θαύματα, θα συνεχίσουν οι παίχτες μας πάντα με τη στήριξη των οπαδών τους που πάντοτε βρίσκονται στο πλευρό τους, να πάρουν το Πρωτάθλημα από τα χέρια των πρασίνων που με τη σημερινή τους ήττα και την εκπληκτική νίκη του Ολυμπιακού, άρχισαν να φοβούνται ακόμη και τον ίσκιο τους.

Καλό βράδυ σε όλους και καλή συνέχεια στη Θρυλάρα μας!

Θέα




11/2/10

ΠΑΛΕΨΤΕ ΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ….ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ…





Καλησπέρα σας,

Όσο πλησιάζει ο καιρός για να κλείσει αυτός ο κύκλος που θα καθορίσει ποια ομάδα αξίζει να πάρει το Πρωτάθλημα, κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα. Πολλοί πιστεύουν πως χάθηκαν όλα και πως ο Ολυμπιακός δεν βλέπει Πρωτάθλημα φέτος. Και στεναχωριέμαι που το λέω αλλά έχουν απόλυτο δίκαιο να σκέφτονται με αυτό τον τρόπο. Εγώ αν και είμαι αρκετά προσγειωμένη και βλέπω γύρω μου όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, δε μπορώ να πάψω να ελπίζω και να πιστεύω πως ο Ολυμπιακός θα τα καταφέρει έστω και με μεγάλη δυσκολία να κατακτήσει και φέτος το Πρωτάθλημα.

Η αιτία του κακού πάντα κατά τη γνώμη μου και όπως αποδείχτηκε και γνώμη πολλών οπαδών του Ολυμπιακού και όχι μόνο, είναι ο αγαπητός μας Πρόεδρος Σωκράτης Κόκκαλης ή αλλιώς ΜΠΑΚΑΛΗΣ που άξια του δόθηκε αυτός ο τίτλος λόγω της μπακαλοδουλειάς που μας έχει συνηθίσει εδώ και καιρό.

Το διάστημα του καλοκαιριού που έπρεπε να γίνουν μεταγραφές για ενδυνάμωση της ομάδας, ο Σωκράτης τι έκανε; Όλοι ξέρετε την απάντηση δε χρειάζεται να την αναφέρουμε ξανά. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. Από εκεί και πέρα ο Ολυμπιακός άρχισε να πηγαίνει προς τα πίσω. Μετά αρχίσανε οι συνεχείς τραυματισμοί των παιχτών μας κάτι που έχει γίνει πονοκέφαλος για όλους μας, αφού σε κάθε παιχνίδι τρέμαμε από φόβο πως θα παίζαμε με τους κουρασμένους παίχτες μας και μήπως πάλι κάποιος από αυτούς τραυματιζόταν. Κι όμως ακόμη και τότε οι Πειραιώτες δεν τα έβαλαν κάτω, αν και αρκετές είναι οι φορές που τους βλέπαμε στο γήπεδο εν ώρα παιχνιδιού να σέρνονται με όλη τη σημασία της λέξης. Αλλά και πάλι κουτσά στραβά τα έβγαζαν πέρα. Αυτό όμως κάποια στιγμή ήταν αναμενόμενο να τελειώσει.

Και άρχισαν τα σοβαρότερα προβλήματα ειδικά όταν ήρθε ξανά η μεταγραφική περίοδος που ο μπακάλης για άλλη μια φορά τα έκανε μαντάρα. Όλο υποσχέσεις ήταν, αλλά υποσχέσεις χωρίς υλοποίηση, δηλαδή για μένα ψεύτικες και γεμάτες κοροϊδία. Και μην έρθει κανείς να μου πει ότι πήραμε παίχτες γιατί θα πέσω από το παράθυρο. Δανεικούς πήραμε που κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πως θα συνεχίσουν στην ομάδα.

Όπως κι αν το σκεφτείς, όπως κι αν το μελετήσεις ένα όνομα συνδέετε με όλα αυτά. Το όνομα του Σωκράτη Κόκκαλη που είναι ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού και σαν Πρόεδρος οφείλει να κάνει σωστά τη δουλειά του, που πάει να πει καινούριο αίμα στο Θρύλο, με παίχτες που να βράζει η ψυχή τους και που να μπορούν να προσφέρουν στην ομάδα μεγάλες στιγμές δόξας και μεγαλείου. Επίσης, προπονητή που να ξέρει ανά πάσα στιγμή πώς να αντιδράσει και πώς να συμπεριφερθεί στις δύσκολες στιγμές. Για να γίνουν όμως όλα αυτά χρειάζονται λεφτά και η αδυναμία του Σωκράτη είναι αυτή. Δεν θέλει να ξοδέψει φράγκο και είναι πράγμα που φαίνεται. Πού είναι οι παίχτες που χρειαζόμαστε; Πού είναι ο προπονητάρας που θα βάλει γερά τις βάσεις για κάθε παιχνίδι; Δυστυχώς η απάντηση είναι…πουθενά.

Ακόμη και μετά από όλα αυτά, υπάρχουν αρκετοί που δεν δέχονται να πει κανείς άσχημη κουβέντα για τον Κόκκαλη. Συμφωνώ πώς έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα και την έβγαλε πολλές φορές από τη δύσκολη θέση. Όμως αυτό ήταν πριν. Εγώ μιλάω για το τώρα που μας καίει, που μας πάει πίσω και που μπορεί να μας στερήσει το όνειρο. Αυτό που έχω εγώ να πω είναι ότι ο κάθε ένας από μας έχει σχηματίσει τη δική του γνώμη και έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Εξάλλου δημοκρατία έχουμε και μπορούμε να μιλάμε, να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να λέμε αυτό πιστεύουμε χωρίς να φοβόμαστε εάν κάποιος θα μας κρίνει. Και τα δικά μου συμπεράσματα τα έχω βγάλει από τις πράξεις του Κόκκαλη που φαίνονται πολύ καθαρά σε όλους μας.

Το πρωτάθλημα δεν πρέπει να το επιτρέψει κανένας μας να χαθεί. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια μικρή ομαδούλα, είναι κάτι πολύ πιο δυνατό, κάτι ζωντανό που έχει μεγάλη ιστορία από δόξα. Ζει μέσα σε όλους εμάς που αγαπάμε τον Ολυμπιακό και θέλουμε όχι από εγωισμό μην τυχόν και πάρει κάποια άλλη ομάδα τη θέση μας, αλλά από αγάπη και πάθος να τον βλέπουμε πάντα πρώτο και να τον τιμάμε και να τον δοξάζουμε όπως του αρμόζει. Κάποια παιδιά έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για το Θρύλο εκείνη την θλιβερή μέρα στις 8 Φεβρουαρίου 1981 και ο Ολυμπιακός οφείλει τουλάχιστο σε αυτά τα παιδιά να είναι πάντα πρώτος, πάντα ο Πρωταθλητής.

Τότε λοιπόν κανείς δεν πρέπει να τα παρατήσει τόσο εύκολα και να δώσει την ευχαρίστηση στον Παναθηναϊκό να χαίρονται που ο Θρύλος τα παράτησε. Όχι δεν θα τους περάσει. Να κάνει ο κάθε ένας το καθήκον του, όποιο κι αν είναι αυτό και να παλέψουν σκληρά, κάνοντας τα αδύνατα δυνατά για να γίνει ξανά ο Ολυμπιακός όπως τον ξέραμε από παλιά. Ο Πρωταθλητής της Ελλάδος όπως επίσης και ο Πρωταθλητής της καρδιάς μας.

Καλό σας απόγευμα.

Θέα



8/2/10

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ...ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ!!



8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1981 - Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ 7

Μια μέρα ποδοσφαιρική, όπως άλλωστε οι περισσότερες Κυριακές για τους έλληνες φιλάθλους και ιδιαίτερα για τους φιλάθλους του Ολυμπιακού, οι οποίοι τις αφιερώνουν στην αγαπημένη τους ομάδα, είτε αυτή αγωνίζεται εντός, είτε εκτός έδρας.

Ήταν από το πρωί μια μέρα φωτεινή, ηλιόλουστη, μια μέρα που μόνο ευχάριστα μπορούσε να σε προδιαθέσει και που τίποτα δεν προμήνυε τα όσα επρόκειτο ν' ακολουθήσουν το απόγευμα. Για το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα ήταν η 20η αγωνιστική του, και σ' αυτήν, οι ερυθρόλευκοι του Κάζιμιρ Γκόρσκι υποδέχονταν στο στάδιο Καραϊσκάκη την ΑΕΚ, που βρισκόταν δύο βαθμούς πίσω τους.



Τα 35.450 εισιτήρια που είχαν εκδοθεί για το παιχνίδι, είχαν γίνει ανάρπαστα και δεν είναι υπερβολή να γράψουμε ότι εκείνη την ημέρα όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο Καραϊσκάκη, που ντυμένο στα κόκκινα και τα άσπρα, περίμενε την έναρξη του μεγάλου αγώνα.

Από τις δώδεκα το μεσημέρι είχαν φτάσει στο φαληρικό στάδιο (το παιχνίδι άρχιζε στις 15:15) οι πρώτοι φίλοι του Θρύλου, εφοδιασμένοι με κασκόλ, σημαίες, τύμπανα και τα πανό τους, έτοιμοι όπως κάθε φορά να σταθούν στο πλευρό των παικτών της ομάδας, και να τους βοηθήσουν να πάρουν τη νίκη.

Η ώρα πέρναγε και στο γήπεδο έφταναν ολοένα και περισσότεροι φίλαθλοι, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα μια περίπου ώρα πριν την έναρξη του αγώνα να μην πέφτει καρφίτσα στις κερκίδες. Η ατμόσφαιρα ήταν εντυπωσιακή, αφού στο κατάμεστο στάδιο τα τραγούδια, τα συνθήματα, και οι ιαχές των οπαδών των δύο ομάδων έδιναν και έπαιρναν.

Το γήπεδο σείστηκε στην κυριολεξία όταν μισή ώρα περίπου πριν την έναρξη του ματς, βγήκαν για προθέρμανση οι παίκτες του Ολυμπιακού, ενώ λίγο νωρίτερα οι παίκτες της ΑΕΚ είχαν γίνει δεκτοί με αποδοκιμασίες από τους κατά πλειοψηφία ερυθρόλευκους φιλάθλους που βρισκόντουσαν στις κερκίδες. Λίγο πριν τις τρεις και τέταρτο, οι ενδεκάδες των δύο ομάδων έκαναν την εμφάνισή τους ενώπιον του διαιτητή κ. Κουτούλα.



Ο Ολυμπιακός είχε παραταχθεί με τους Σαργκάνη, Κυράστα, Βαμβακούλα, Παπαδόπουλο, Νοβοσέλατς, Κουσουλάκη, Περσία, Νικολούδη, Αναστόπουλο, Ορφανό και Γαλάκο.

Απέναντι του η ΑΕΚ με τους, Οικονομόπουλο, Αρδίζογλου, Μανωλά, Καραβίτη, Παραπραστανίτη, Θώδη, Βλάχο, Ελευθεράκη, Κώττη, Μπάγεβιτς και Μαύρο.

Είχαν περάσει 30 λεπτά αγώνα όταν μετά από αράουτ του Βαγγέλη Κουσουλάκη και σέντρα του Τάκη Περσία, ο Μάϊκ Γαλάκος, λίγα μέτρα πλάγια αριστερά από την εστία της ΑΕΚ, στοπάρισε τη μπάλα με το στήθος και κατεβάζοντάς την, έπιασε με το αριστερό του πόδι ένα φοβερό σουτ και κάρφωσε τη μπάλα στα δίχτυα του Οικονομόπουλου, βάζοντας παράλληλα φλόγες στο στάδιο Καραϊσκάκη. Ήταν το 1-0.

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με μια αλλαγή της ΑΕΚ. Συγκεκριμένα ο Νικολάου είχε πάρει στο 46΄ τη θέση του Θώδη.

Λίγο αργότερα στο 51΄ ο Μανωλάς πήρε το δρόμο για τα αποδυτήρια με δεύτερη κίτρινη κάρτα για διπλό σκληρό μαρκάρισμα επί του Μάϊκ Γαλάκου.

53΄. Η μπάλα έφτασε από τον Βαγγέλη Κουσουλάκη στον Τάκη Περσία που μπήκε από αριστερά και τροφοδότησε τον Μάϊκ Γαλάκο ο οποίος από έξι περίπου μέτρα κεραυνοβόλησε για δεύτερη φορά τον Οικονομόπουλο. Ήταν το 2-0.

68΄ Μετά από σέντρα του Τάκη Νικολούδη, ο Βαγγέλης Κουσουλάκης έκλεψε τη μπάλα από τον Καραβίτη και με δυνατό σουτ έστειλε στα δίχτυα γράφοντας το 3-0 και κάνοντας τις εξέδρες να παραληρούν από χαρά.

75΄ Ο Τάκης Νικολούδης τροφοδότησε τον Κώστα Ορφανό μέσα στην περιοχή και ο τελευταίος με πλασέ έκανε το
4-0.

80΄ Ο Νίκος Βαμβακούλας πήρε τη μπάλα πίσω από τη σέντρα και αφού με μια τρελή κούρσα πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του, σούταρε από δέκα μέτρα κάνοντας το 5-0.

84΄ Μετά από σύγχυση στην περιοχή του Οικονομόπουλου, ο Κώστας Ορφανός σούταρε δυνατά, η μπάλα έφτασε στον Μάϊκ Γαλάκο ο οποίος σφράγισε τη μεγαλειώδη εμφάνιση, γράφοντας το 6-0.

Το πανηγύρι από τους φιλάθλους είχε αρχίσει πολύ πριν το 90΄ και η ιαχή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ- ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, δονούσε την ατμόσφαιρα. Όμως η μοίρα εκείνη τη στιγμή είχε άλλα σχέδια.

Πολλοί από τους φιλάθλους του Θρύλου που βρίσκονταν στη ΘΥΡΑ 7, έτρεξαν πριν από τη λήξη του αγώνα να βγουν έξω, προκειμένου να πάνε στη Θύρα 1 για να υποδεχτούν τους θριαμβευτές. Η ώρα ήταν 16:58 και το παιχνίδι ήθελε δύο λεπτά για να τελειώσει. Κάποιος από τους φιλάθλους που έτρεχαν χαρούμενοι, πάτησε κάποιο μαξιλαράκι και γλίστρησε στα σκαλοπάτια που οδηγούν στην έξοδο. Η μοιραία πόρτα ήταν κλειστή ή μισάνοιχτη σύμφωνα με άλλους και το κακό δεν άργησε να γίνει, καθώς δεκάδες άτομα έπεσαν το ένα πάνω στο άλλο και ποδοπατήθηκαν, αφού από πίσω έρχονταν ανυποψίαστοι φίλαθλοι κατά κύματα.





17:03: Κάποιοι αστυφύλακες κατορθώνουν να ξεριζώσουν ένα από τα τουρνικέ και να απεγκλωβίσουν έτσι αρκετό κόσμο.

17:15: Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται με περιπολικά και 13 ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στον Τζάνειο νοσοκομείο Πειραιά, ενώ έχει σημάνει γενική κινητοποίηση στην αστυνομία και τα νοσοκομεία.



17:30: Αρκετοί φίλαθλοι συγκεντρώνονται έξω από το Τζάνειο με την αγωνία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.



17:50: Τα τηλεοπτικά δίκτυα (ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ) μεταδίδουν το γεγονός και κάνουν έκκληση σε γιατρούς να προσέλθουν στο Τζάνειο ώστε να ενισχύσουν τους εφημερεύοντες αλλά και για αιμοδότες. Κινητοποιείται επιπλέον προσωπικό και στο Κρατικό Πειραιώς όπου μεταφέρονται κάποιοι βαριά τραυματισμένοι.


18:20: Φτάνουν στο Τζάνειο ο Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών κ. Δοξιάδης και οι Υφυπουργοί κ.κ. Τσουκαντάς και Αποστολάτος και δίνονται εντολές για ακόμα μεγαλύτερη κινητοποίηση γιατρών και αιμοδοτών.

18:30: Το Κέντρο Άμεσης Δράσεως ζητάει από τα πληρώματα των περιπολικών και τους αστυνομικούς εθελοντές αιμοδότες να σπεύσουν στα δύο νοσοκομεία. Εκατοντάδες αστυνομικοί προσφέρουν αίμα.

18:50: Φτάνουν στο Τζάνειο ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δαβάκης, ο Υφυπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Αχιλλέας Καραμανλής, ανώτεροι αξιωματικοί της Αστυνομίας και παράγοντες του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ.

19:00: Με εντολή του διευθυντή του ΚΑΒ κ. Καραβά ζητείται να τεθεί σε επιφυλακή και το ΚΑΤ, για να δεχτεί τραυματίες που έχουν ανάγκη νευροχειρουργικής επεμβάσεως.

19:15: Εκατοντάδες άτομα συγκεντρώνονται έξω από τον Τζάνειο και με αγωνία ζητούν να μάθουν τα ονόματα νεκρών και τραυματιών.



19:30: Αθρόα είναι η προσέλευση γιατρών και αιμοδοτών, ενώ δεκάδες γυναίκες λιποθυμούν από την αγωνία.

19:40: Ο Υπουργός κ. Δοξιάδης ενημερώνει τον Πρωθυπουργό κ. Ράλλη, ο οποίος δίνει εντολή να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα και ενημερώνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Καραμανλή

19:45: Χρειάζεται να μπλοκάρουν το Τζάνειο δυνάμεις των ΜΑΤ προκειμένου να απομακρύνουν τον κόσμο από την κεντρική είσοδο για να γίνει πιο εύκολη η πρόσβαση στους γιατρούς και στους αιμοδότες.

20:00: Σκηνές αλλοφροσύνης διαδραματίζονται στο Τζάνειο από τους συγγενείς. Αναγνωρίζονται τα τρία πρώτα θύματα. Είναι οι Γιάννης Κανελλόπουλος, Γιάννης Διαλυνάς και Βασίλης Μάχος. Δυστυχώς ακολούθησαν και άλλοι και ο αριθμός των νεκρών έφτασε τους 21.

20:15: Οι αστυνομικοί του 7ου Αστυνομικού τμήματος αρχίζουν την πραγματογνωμοσύνη στην ΘΥΡΑ 7, αναζητώντας τις αιτίες του τραγικού γεγονότος.

20:30: Στο Τζάνειο φτάνει ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης ενώ σοβαρά τραυματίες μεταφέρονται στο Γενικό Κρατικό Πειραιώς και στο ΚΑΤ. Γιατροί και
νοσοκόμες βγαίνουν με καταματωμένες τις μπλούζες στους διαδρόμους και φωνάζουν ονόματα τραυματιών. Αρκετοί από τους συγγενείς λιποθυμούν.

20:50: Τα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα αρχίζουν να μεταδίδουν πένθιμη μουσική, ενώ παράλληλα, σε ένδειξη πένθους έχουν διακόψει το πρόγραμμά τους.







21:00: Γύρω στα 300 με 400 άτομα με άγριες διαθέσεις προσπαθούν να μπουν στο στάδιο Καραϊσκάκη και να βρουν τους υπεύθυνους. Απομακρύνονται από μια διμοιρία των ΜΑΤ.


21:15: Ο διοικητής του Τζανείου κ. Απέργης βγαίνει στο διάδρομο και κάνει έκκληση στον κόσμο να απομακρυνθεί από την είσοδο του νοσοκομείου γιατι εμποδίζουν την κυκλοφορία περιπολικών και ασθενοφόρων, ενώ εκκλήσεις για τον ίδιο λόγο γινόντουσαν και από τα τηλεοπτικά δίκτυα.

22:00 Ο κόσμος αρχίζει να απομακρύνεται σιγά - σιγά από τα δύο νοσοκομεία...



Κλείνοντας την μικρή αναφορά μας στο δραματικό χρονικό των γεγονότων της 8ης Φεβρουαρίου 1981 θα σταθούμε για να αποκρυπτογραφήσουμε τα αίτια της τραγωδίας της ΘΥΡΑΣ 7 στα λόγια (όπως τότε ειπώθηκαν) ενός από τους τραυματίες, του 18χρονου τότε, Ηλία Λύτρα ο οποίος ήταν από τους πρώτους που έπεσαν στα σκαλοπάτια της
ΘΥΡΑΣ 7.

Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη. Όταν έφτασα όμως στα τελευταία σκαλοπάτια, γλίστρησα και έπεσα. Πριν καταλάβω καλά-καλά τι έγινε,άρχισαν να πέφτουν από πάνω μας ένας, δύο, τρεις..., δέκα..., εκατό.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών)
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)
Νίκος Φίλος (19 ετών)
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)
Βασίλης Μάχας (20 ετών)
Ευστράτιος Λούπος (20 ετών)
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)
Κώστας Μπίλας (28 ετών)
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών)




ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ ΑΔΕΡΦΙΑ.