28/3/10

ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΗΛΙΘΙΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ. ΦΤΙΑΞΤΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΩΡΑ!





Καλησπέρα αδέλφια.

Κάθε φορά που βλέπω τον Ολυμπιακό σε αυτό το χάλι νιώθω να με πνίγει το δίκιο. Ενώ κάποτε έμπαινε στο γήπεδο και έπαιζε ωραία μπάλα, κερδίζοντας εκτός από τα παιχνίδια και τις εντυπώσεις, τώρα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, η απόγνωση σε όλο της το μεγαλείο. Η σημερινή ισοπαλία έναντι της Ξάνθης με το 0-0 μέσα στο κάστρο λέει πολλά.

Σε κάθε παιχνίδι επιβεβαιώνονται τα προβλήματα και οι ελλείψεις που έχει η ομάδα. Τα απανωτά λάθη του παρελθόντος αλλά και του παρόντος, γυρνάνε μπούμερανγκ και καρφώνουν μαχαιριές στην καρδιά του Θρύλου. Ποιος τα προκάλεσε όλα αυτά; Ποιος έβαλε τη θηλιά στο λαιμό του Ολυμπιακού; Η απάντηση γνωστή σε όλους μας. Και αν κάποιοι είχαν τις αμφιβολίες τους, τώρα πια είναι φως φανάρι για το ποιος ευθύνεται για την κατάντια της ομάδας, που δεν είναι άλλος από τον ίδιο της τον πρόεδρο. Που πήγε όλο το πάθος σου πρόεδρε; Πού πήγε η ατσαλένια σου γροθιά που τα αψηφούσε όλα δίνοντας στην ομάδα τα πάντα;; Τώρα το απόλυτο χάος…ο απόλυτος διασυρμός. Για να διορθωθούν τα απαράδεχτα λάθη, χρειάζονται πολλά λεφτά...λεφτά που δεν διαθέτει ο Κόκκαλης, με αποτέλεσμα να βιώνουμε κάθε βδομάδα την τραγική εικόνα της ομάδας. Πόσο ακόμα θα υποστούμε δικά σου λάθη πρόεδρε;; Πόσο ακόμα θα βλέπουμε τον Ολυμπιακό να ζητιανεύει για ένα γκολ;;

Κάποτε ο Ολυμπιακός έβγαινε στο γήπεδο και καθάριζε το παιχνίδι απ’ την αρχή, μια κι έξω και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Τώρα, κάθε φορά είμαστε μέσα στο άγχος, μέσα στο φόβο, σκοτωνόμαστε να κερδίσουμε ένα γκολ. Που πήγε ο φόβος και ο τρόμος των γηπέδων; Οι ποδοσφαιριστές μας δεν έχουν δυνάμεις, δεν μπορούν να βγάλουν ένα ημίχρονο, πώς θα μπορέσουν να βγάλουν ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο; Σέρνονται στο γήπεδο λες και είναι αγύμναστοι, κάνουν το ένα λάθος πάνω στο άλλο και όταν δουν ότι τα πράγματα δυσκολεύουν με όσες δυνάμεις τους έχουν απομείνει, προσπαθούν να σώσουν ότι μπορέσουν ή ότι προλάβουν. Δεν είναι ο Ολυμπιακός που ξέραμε. Μας είχε συνηθίσει μέσα στη δόξα και στα μεγαλεία, τώρα πώς να δεχτούμε τη νέα του εμφάνιση; Κανείς δε θέλει αλλά ούτε και αντέχει να βλέπει τη νέα τραγική εικόνα του Θρύλου.

Ακούμε πάλι ένα σωρό ονόματα, ένα σωρό μεταγραφές που αμφιβάλω αν θα πάρουμε κάποιο απ’ αυτούς τους ποδοσφαιριστές. Το έργο το έχουμε ξαναδεί και το έχουμε σιχαθεί. Όλη την προηγούμενη περίοδο ακούγαμε για τον ένα παίχτη που θα ερχόταν στο Θρύλο, ακούγαμε για τον άλλο που ήταν και καλά θέμα χρόνου να τον αποκτούσαμε, αλλά απ’ ότι φαίνεται ο Κόκκαλης είχε το σκοπό του που δεν ήταν άλλος από το να κερδίσει χρόνο κλείνοντας μας για λίγο το στόμα. Τώρα ποιος θα πιστέψει πάλι την ίδια επαναλαμβανόμενη ιστορία; Κανείς…Και την προηγούμενη περίοδο μεταγραφών ποιούς πήραμε δηλαδή; Μπορούμε να βασιζόμαστε στους δανεικούς ή στους παίχτες που μπορεί να έχουν ένα άλφα όνομα στο εξωτερικό αλλά με το που έρχονται στην Ελλάδα, δεν μπορούν να προσφέρουν στην ομάδα; Τι κάναμε; Μια τρύπα στο νερό.

Ο απίθανος κόσμος του Ολυμπιακού σε τι έφταιξε για να βιώνει όλη αυτή την ντροπή και τη στεναχώρια; Πρέπει όλοι να δηλώσουμε απών για να κτυπήσει το καμπανάκι του Σωκράτη; Από δω και πέρα πόσοι κάτοχοι των διαρκείας θα τρέξουν να ανανεώσουν την κάρτα τους; Λίγοι είναι αυτοί που θα το κάνουν γιατί ο κόσμος έχει ξενερώσει, έχει κουραστεί και έχει βαρεθεί να ζει μια επαναλαμβανόμενη κωμωδία που κάθε άλλο παρά γέλιο φέρνει. Ο σημερινός Ολυμπιακός είναι η ζωντανή απόδειξη ότι ο Θρύλος νοσεί και χρειάζεται μια νέα αρχή και γιατί όχι ένα νέο πρόεδρο. Ένα δυναμικό νέο ξεκίνημα όπου θα μπουν από την αρχή γερές οι βάσεις για την ανάδειξη του παλιού Ολυμπιακού. Για μας ποτέ δε θα πάψει να είναι ο «Θρύλος των γηπέδων». Εξάλλου τα λόγια του ύμνου δεν γράφτηκαν τυχαία, μόνο που αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από έναν ηγέτη, τον πρόεδρο του που θα τον κάνει ξανά τον τιμωρό των γηπέδων. Μόνο που αυτός ο πρόεδρος δυστυχώς του έχει γυρίσει την πλάτη…Δε χωράνε άλλοι πειραματισμοί. Σωκράτη κάνε τα λόγια σου πράξεις γιατί βαρεθήκαμε τις κάλπικες υποσχέσεις σου.

Μια γλυκιά καληνύχτα με μια ευχή από καρδιάς να δούμε και πάλι τον Ολυμπιακό που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του, το φόβο και τον τρόμο των γηπέδων να επιστρέφει ξανά στο θρόνο του.

Θέα


22/3/10

ΟΙ ΠΟΥΤΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΕ





Καλημέρα αδέλφια!!!

Ο Ολυμπιακός ήξερε εξαρχής ότι το αποτέλεσμα έπρεπε να ήταν μόνο νίκη και μπήκε στο Ο.Α.Κ.Α. με σκοπό να δείξει στους λαγούς ποιος κάνει κουμάντο στην Ελλάδα. Παρόλα τα προβλήματα και τις δύσκολες καταστάσεις του τελευταίου διαστήματος, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι παίζει τον Παναθηναϊκό….στα πόδια του. Έκλεισε τα στόματα των βάζελων που έκαναν προ ημερών τα γνωστά πανηγύρια, όμως με το που έφαγαν το γκολάκι τους ησύχασαν. Έτσι, όπως τους έχουμε συνηθίσει, να πηγαίνουμε στο μπουρδέλο τους, να πέφτουν στα τέσσερα και να προσκυνάνε το δαφνωστεφανωμένο έφηβο.

Εδώ και μέρες οι πράσινες εφημερίδες έκαναν τα γνωστά ειρωνικά πανηγύρια τους και ειδικά μετά την ήττα του Παναθηναϊκού από την Σταντάρ Λιέγης το εξώφυλλο έγραφε «Ξεσπάστε στον Ο.Σ.Φ.Π.». Έβλεπα τις εφημερίδες τους και μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι. Είπα όμως να κάνω υπομονή γιατί το έργο το έχουμε ξαναδεί και στο τέλος τα βαζέλια θέλοντας και μη αναγκάζονται να το βουλώσουν. Έτσι κι έγινε…ο Ματ σαν θηρίο ανήμερο έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Tζόρβα αφήνοντας τον πράσινο λαό με την πικρή γεύση στα χείλη, αφού τους στάλθηκε το μήνυμα ότι η ήττα ήταν το μόνο που θα έμενε για να θυμούνται και μάλιστα μέσα στο Ο.Α.Κ.Α.

Ο Νικοπολίδης κράτησε τα δίχτυα του απροσπέλαστα και αυτό ήταν κάτι που τσάντισε για τα καλά τις λαγοκότες. Έπρεπε όμως να το περιμένουν, άλλωστε τους έχουμε συνηθίσει σε κάτι τέτοια. Άσχετα από το τι συμβαίνει, ο Ολυμπιακός σαν ο Θρύλος των γηπέδων κάνει τα αδύνατα δυνατά και κερδίζει τα παιχνίδια είτε αυτά είναι στο κάστρο μας είτε στο μπουρδέλο τους.

Η έχθρα ήταν κάτι που έκανε ντεμπούτο στη χθεσινή αναμέτρηση των δύο αιωνίων, αφού οι άγριες διαθέσεις φάνηκαν σε αρκετές φάσεις του παιχνιδιού. Σημασία για μένα χθες, είχε πάση θυσία μόνο η νίκη των Ερυθρόλευκων με οποιαδήποτε μέσα. Θα ήθελα να τους χώναμε μια ωραία τεσσάρα όπως ακριβώς κάναμε πριν εννέα χρόνια, αλλά δε πειράζει. Η χθεσινή γκολάρα του Ματ τους αποστόμωσε. Μπορεί να ήταν ένα αλλά ήταν και φαρμακερό. Τους έστειλε για άλλη μια φορά αδιάβαστους, κάνοντας τον κόσμο του Ολυμπιακού να τρελαθεί από περηφάνια!

Καλή συνέχεια και καλη βδομάδα να έχουμε.

Θέα


18/3/10

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ






Καλησπέρα αδέλφια.

Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να περάσει στους οκτώ, αλλά όσο κι αν το ήθελε, δεν μπόρεσε να πάρει το εισιτήριο για την επόμενη φάση του Champions League . Ήταν τόσο κοντά και συνάμα τόσο μακριά στην πρόκριση, όμως η τύχη, οι κακές συγκυρίες και τα λάθη του παρελθόντος μας στοίχισαν πολύ ακριβά.

Χθες είδαμε ένα άλλο Ολυμπιακό που δε θύμιζε σε τίποτα τον κάκιστο Ολυμπιακό των τελευταίων παιχνιδιών. Με απίστευτο πάθος και δύναμη ψυχής, προσπάθησε να κάνει τη μεγάλη ανατροπή για την πολυπόθητη πρόκριση. Με συνοδό τον παθιασμένο κόσμο του να τον ακολουθεί μέχρι και το Σαμπάν Νταλμά, μείωσαν όσο μπορούσαν το ηλεκτρισμένο κλίμα που επικρατούσε στο γήπεδο. Για ακόμη μια φορά οι οπαδοί του Ολυμπιακού προσπάθησαν να δώσουν δυναμικά το παρόν τους, ξεπερνώντας ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό. Μέσα στο πλήθος των Γάλλων φίλων της Μπορντό κατάφεραν να ακουστούν δυναμικά με πάθος ψυχής φωνάζοντας συνθήματα εμψύχωσης και περηφάνιας.

Με την εκκίνηση του πρώτου ημιχρόνου δεχτήκαμε γκολ, κάνοντας τα πράγματα δυσκολότερα για τους Πειραιώτες. Όμως δεν θέλησαν να το βάλουν κάτω. Η όλη εμφάνιση του Θρύλου στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν και η καλύτερη αλλά και η Μπορντό δεν φάνηκε να απειλεί ιδιαίτερα, εκτός από το γκολ που πέτυχε ο Γκουρκούφ που κι αυτό όμως προήλθε από την εκτέλεση φάουλ. Η ατυχία μας χτύπησε την πόρτα στο πρώτο και μοναδικό λεπτό των καθυστερήσεων, όταν γκολ του Ματ Ντάρμπισιρ ακυρώθηκε λόγω οφσάιντ. Αυτό το γκολ θα επέβαινε σωτήριο για τους Ερυθρόλευκους όμως η θέση που επιχείρησε να σκοράρει ο Ματ δεν του επέτρεψε να πανηγυρίσει.

Το δεύτερο ημίχρονο βρήκε τον Ντάρμπισιρ εκτός αγωνιστικού χώρου, αφού αποβλήθηκε απ’ τον Μπενκερένσα, δίνοντας του αρχικά εσφαλμένα την πρώτη κίτρινη κάρτα, γιατί διαμαρτυρήθηκε για πέναλτι που δεν του έδωσε ο διαιτητής, με αποτέλεσμα η δεύτερη κίτρινη κάρτα να τον αποκλείσει. Πλέον ο Ολυμπιακός υποχρεώθηκε να παίξει με δέκα παίχτες αλλά δεν άργησε και η Μπορντό να καταλήξει στην ίδια τύχη με τους Πειραιώτες. Η αλλαγή με το Μήτρογλου να παίρνει τη θέση του Ζαϊρί έβαλε νέους κανόνες στο παιχνίδι μειώνοντας το αρχικό σκορ σε 1 - 1 με ένα φανταστικό γκολ. Αυτό αιφνιδίασε τους ποδοσφαιριστές της Μπορντό και τον Λοράν Μπλαν και τους προκάλεσε πονοκέφαλο, αφού πλέον τα πράγματα είχαν πάρει άλλη όψη. Ο πιστολέρο Μήτρογλου καθώς πανηγύριζε, δεν έκρυψε την απογοήτευση του προς τον Μπόσκο που δεν τον έβαλε εξαρχής στην εντεκάδα. Οι οπαδοί του Θρύλου ξεσηκώθηκαν απ’ την κερκίδα τους φωνάζοντας με πάθος «Θρύλε μπορείς να προκριθείς», γιατί κακά τα ψέματα η ισοφάριση έδωσε ελπίδες.

Παρόλες τις εξαιρετικές προσπάθειες του Ολυμπιακού, σε μια ανυποψίαστη στιγμή και ενώ ο Νικοπολίδης απέκρουσε την μπαλιά του Τρεμουλινά, ο Σαμάκ με κεφαλιά που θύμιζε κατάσταση η ζωή μου ο θάνατος σου εις βάρος του Ραούλ Μπράβο που ανέβηκε κυριολεκτικά πάνω του, καταλήγοντας η μπάλα στα δίχτυα του Νικοπολίδη, απέβηκε μοιραίο για τους Πειραιώτες. Ο Σαμάκ κέρδισε το κλειδί για την ομάδα του και ήταν ήδη σίγουρη η πρόκριση τους στην επόμενη φάση των οκτώ του Champions League. Ο Νικοπολίδης ήταν αδύνατο να αντιδράσει και έτσι κάπου εδώ με βαριά καρδιά αποχαιρετήσαμε το όνειρο...

Αν και το μεγαλύτερο ποσοστό κυκλοφορίας της μπάλας το είχαν οι Πειραιώτες, το τελικό αποτέλεσμα έστειλε τους Ερυθρόλευκους πίσω στην Ελλάδα με την πικρή γεύση του αποκλεισμού, αλλά με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί η απογοήτευση να ήταν μεγάλη αλλά σημασία έχει ότι ο Ολυμπιακός έπαιξε με ψυχή. Το ζητούμενο θα ήταν να παίζει σε όλα τα παιχνίδια έτσι και ακόμη καλύτερα, είτε αυτά αφορούν Πρωτάθλημα, είτε Champions League, είτε ακόμα και φιλικά.

Τώρα πια, αυτό που μένει είναι να τα δώσουν όλα μέχρι το τέλος για να πάρουμε τουλάχιστον τη δεύτερη θέση και να δοθεί ένα τέλος στην κατάσταση που ταλαιπωρεί την ομάδα εδώ και καιρό. Χρειάζεται απαραιτήτως να γίνει μια νέα, καινούρια αρχή, για να δούμε τον Ολυμπιακό ξανά στην κορυφή. Όπως και να έχει, για μας θα είναι πάντοτε ο Πρωταθλητής της καρδιάς μας και εύχομαι την επόμενη φορά να τον δούμε Πρωταθλητή σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Καλό σας βράδυ.

Θέα


17/3/10

ΠΑΙΞΤΕ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ



Καλημέρα αδέλφια.

Σήμερα τελειώνουν τα ψέματα, ο Ολυμπιακός έχει να αντιμετωπίσει τη Μπορντό στην έδρα της, οι πιθανότητες πρόκρισης ελάχιστες έως μηδαμινές. Είχαμε την ευκαιρία μας στο κάστρο και αποτύχαμε. Τώρα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Αν είχαμε μια πιθανότητα για να προκριθούμε, εξανεμίστηκε κι αυτή. Με τις κακές εμφανίσεις των Ερυθρόλευκων για τον τίτλο του Πρωταθλήματος, που επίσης δεν παίρνουμε με τίποτα φέτος, χάθηκε μαζί και το όνειρο της πρόκρισης στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Όλοι μας ελπίζαμε και βασιζόμασταν στην πρόκριση του Θρύλου στους οκτώ. Ποιά ομάδα δε θα ήθελε αυτή την ποδοσφαιρική καταξίωση;;; Ευρώπη είναι αυτή. Φτάνοντας μια ομάδα τόσο ψηλά , κερδίζει αυτόματα το σεβασμό και την αναγνώριση στο άθλημα, κρατώντας ζωντανή τη στιγμή για πάντα στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ο Ολυμπιακός το ήθελε πολύ και το χρειαζόταν. Τί έκανε όμως γι' αυτό;;; Τίποτα...

Δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο αν μια Ελληνική ομάδα με κότσια και συνεχές προσπάθειες κατάφερνε αυτό που όλες οι ομάδες θέλουν. Ο Θρύλος θα είχε όλες τις προοπτικές και δυνατότητες να το πετύχει. Τώρα όμως, μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να κάνει την ανατροπή. Και λέω θαύμα γιατί πολύ απλά οι παίχτες μας ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ από μόνοι τους να κατορθώσουν το ακατόρθωτο.

Σ’ αυτό δεν έχουν μόνο οι παίχτες την ευθύνη για την τραγική κατάσταση που βρίσκεται εδώ και καιρό ο Ολυμπιακός. Το έχουμε πει χιλιάδες φορές ότι την μεγαλύτερη ευθύνη την έχει η διοίκηση και συγκεκριμένα ο Σωκράτης Κόκκαλης (άλλος μπακάλης). Ειδικά σήμερα, οι υπαίτιοι μπορούν να καμαρώσουν για τη χαμένη ευκαιρία της πρόκρισης που τόσο είχαμε ανάγκη και που θα έκανε τον Ολυμπιακό Θρύλο και στην Ευρώπη.

Τουλάχιστον οι Πειραιώτες, έχουν την υποχρέωση να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό έστω κι αν χάσουν, για να μπορούν να φύγουν με το κεφάλι ψηλά. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να τους σώσει. Αλλά τα θαύματα είναι γι αυτούς που προσπαθούν να αψηφούν όλες τις δυσκολίες και τα δίνουν όλα για όλα. Οι Ερυθρόλευκοι το κάνουν αυτό;; Δυστυχώς όχι, εξάλλου το παραδέχονται και οι ίδιοι.

Όπως και να έχει, εύχομαι καλή επιτυχία στον Ολυμπιακό και ελπίζω να μας κάνει περήφανους. Ας τα δώσει όλα για όλα κι ας χάσει. Τουλάχιστον θα ξέρουμε πως προσπάθησε.

Καλή σας μέρα.

Θέα

14/3/10

ΚΑΤΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ




Καλημέρα.

Για ακόμη μια φορά στο χθεσινό παιχνίδι με τον ΠΑΣ Γιάννινα, είδαμε ένα Ολυμπιακό που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε για ένα 45ο, πόσο μάλλον ένα σωστό 90ο. Σε κάθε παιχνίδι επιβεβαιώνεται η αισχρή απραγία της διοίκησης, με τις κατηγορίες να επιβαρύνουν τον Κόκκαλη, γιατί σε τελική ανάλυση αυτός παίρνει τις αποφάσεις.

Καταρχήν είναι αδιανόητο μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός να έχει σοβαρές ελλείψεις από ποδοσφαιριστές και από ένα προπονητή ξυράφι που θα σοκάρει τους παίχτες και θα τους βγάλει από το λήθαργο. Ο προπονητής είναι ο οδηγητής και χωρίς αυτόν όσο και να θέλουν δεν μπορούν. Αλλά στην περίπτωση του Θρύλου, έχουμε πρόβλημα και από άποψης παιχτών. Τα υλικά για τη συνταγή της επιτυχίας και της καταξίωσης είναι ελάχιστα. Απλούστατα δεν έχουμε το απαραίτητο συστατικό για τον πρωταθλητισμό. Και πάλι καλά να λέμε που φτάσαμε μέχρι εδώ.

Τρομακτική η φάση που ανάγκασε το Νικοπολίδη να βγει έξω απ’ την εστία του για να διώξει τη μπάλα. Το ένα από τα δύο γκολ του ΠΑΣ μπορούσε άνετα να αποφευχθεί αλλά δυστυχώς η μπάλα ξεγέλασε τον Αντώνη και το αποτέλεσμα του αγώνα μας πήγε ακόμη πιο πίσω. Οι Πειραιώτες έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλο. Λίγο πριν τη λήξη του παιχνιδιού πίεσαν υπερβολικά τους φιλοξενούμενους αλλά ο τερματοφύλακας τους έδιωχνε τη μια μπαλιά πίσω από την άλλη. Αν έπαιζαν έτσι από την αρχή του αγώνα το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ διαφορετικό. Αλλά το αν και το πώς δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Πράξεις θέλουμε και όχι απλές υποθέσεις.

Το χθεσινό παιχνίδι πάνω κάτω κυμάνθηκε στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα. Μέτρια έως κακή η εμφάνιση των Ερυθρόλευκων. Υπήρχαν και οι καλές φάσεις αλλά το αποτέλεσμα είναι που μετράει σε αυτά τα τελευταία κρίσιμα παιχνίδια. Όταν σκέφτομαι τον γίγαντα Ολυμπιακό που απ’ όπου περνούσε σάρωνε τα πάντα και άφηνε το ερυθρόλευκο στίγμα του, μου έρχεται μελαγχολία. Καιρό έχουμε να δούμε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι από τους Πειραιώτες, γεμάτο ενδιαφέρων και καλή διαχείριση της μπάλας.

Δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης για την τραγική εικόνα της ομάδας. Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Αλλά το μεγαλύτερο το έχει η διοίκηση. Από το χέρι τους περνάνε όλα και όχι από το δικό μας.

Που πήγε ο Ολυμπιακός που ξέραμε;;; Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί πως κάποτε θα τελειώσουν όλα αυτά που φαντάζουν σαν ένα κακό όνειρο;; Πότε όμως θα γίνει αυτό; Όταν φτάσουμε στον πάτο και στον εξευτελισμό; Όταν για να συνέλθει η ομάδα πρέπει να ξεκινήσει και πάλι απ’ το μηδέν; Είναι ερωτήματα που πολύ σύντομα πρέπει να απαντηθούν. Τα λάθη του παρελθόντος του Σωκράτη συνεχίζονται. Και κάθε φορά είναι όλο και πιο σοβαρά, όλο και πιο τραγικά. Εξάλλου αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το κρύψει. Όλα βγαίνουν στην επιφάνεια, όλα ανεξαίρετος, από το πιο μικρό λάθος μέχρι και το μεγαλύτερο. Και το χειρότερο είναι πως όλα αυτά τα παράδοξα θα συνεχίσουν να συμβαίνουν για αρκετό καιρό ακόμα.

Πρέπει να χάσουν το Πρωτάθλημα για να συνέλθουν; Πρέπει να αλλοιώσουν την εικόνα και να διαφθείρουν το όνομα του Ολυμπιακού για να βάλουν μια τελεία σε όλα αυτά; Απ’ ότι φαίνεται δεν καταλαβαίνουν με άλλο τρόπο. Οι κόποι και οι προσπάθειες μιας ολόκληρης χρονιάς θα πάνε χαμένα για το τίποτα. Αν έτσι πρέπει να γίνει για να ταρακουνηθούν και να βάλουν μυαλό ας γίνει. Το κρίμα στο λαιμό τους.

Καλή σας μέρα και καλή συνέχεια.

Θέα

Υ.Γ: Κύριε προπονητά για ακόμη μια φορά βγαίνεις και κάνεις δηλώσεις ότι έμεινες ευχαριστημένος από την προσπάθεια των παιχτών αν και το αποτέλεσμα δεν ήταν ότι καλύτερο. Δηλαδή όλοι εμείς είμαστε στραβοί και δεν βλέπουμε το τι γίνεται στο γήπεδο;; Ας γελάσουμε. Ο Μπάντοβιτς βλέπει πράγματα που εμείς δε βλέπουμε;; Τι στο καλό γίνεται με αυτόν τον άνθρωπο; Όταν κάνεις τέτοιες δηλώσεις άνθρωπε μου, τότε δεν παροτρύνεις τους παίχτες σου να αλλάξουν παρά μόνο τους επαναπαύεις…


10/3/10

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΡΥΛΕ ΘΕΕ ΜΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ ΜΟΥ




Καλημέρα αδέλφια.

Σήμερα γιορτάζει ο Ολυμπιακός μας και μαζί του όλος ο Ερυθρόλευκος λαός.

Ο Ολυμπιακός δεν ανήκει σε αυτόν που παίρνει τις αποφάσεις, ανήκει σε όσους τον αγαπάνε και τον στηρίζουν στα εύκολα και στα δύσκολα, σε χαρές και λύπες, σε νίκες και ήττες. Σήμερα για μένα είναι μέρα χαράς και συγκίνησης, δε θα αφήσω να τη σκιάσει κανείς, γι’ αυτό και δε θα αναφερθώ σε κάποιο όνομα γιατί ξέρω θα χαλαστούν πολλοί.

Η πορεία του Θρύλου αξιοσημείωτη, ένα όνομα, μια ιστορία, μια αγάπη που θα κυλάει στο αίμα μας για όσο ζούμε και θα κτυπάει ρυθμικά στις καρδιές μας. Πέρασε από δυσκολίες και ανταπεξήλθε, δοξάστηκε και τιμήθηκε από το λαό του όσο καμιά άλλη ομάδα. Ο κόσμος του πιστός πάντοτε τον στηρίζει σε όλες τις στιγμές του.

Αν κάποιος φταίει κατά καιρούς για τις διάφορες καταστάσεις που δημιουργούνται, δεν είναι ο Ολυμπιακός αλλά αυτοί που αποφασίζουν για τη μοίρα του. Οι ποδοσφαιριστές πάνε κι έρχονται, άλλοι βάζουν τη δική τους σφραγίδα για μια αξιόλογη πορεία, γράφοντας ιστορία και άλλοι φεύγουν χωρίς να έχουν αγγίξει τον κόσμο του Θρύλου. Η συγκίνηση προκαλείται από τον ίδιο τον Ολυμπιακό μέσα από το σήμα και την ιστορία του.

Θα έρθει η στιγμή που όλα θα διορθωθούν, φτάνει μόνο να είμαστε ψύχραιμοι, όλοι μαζί σαν μια γροθιά, για την αγάπη που λέγεται Ολυμπιακός, εμψυχώνοντας και στηρίζοντας τον πάντοτε, σε κάθε του στιγμή. Να παραδεχόμαστε τα λάθη και αδυναμίες, να είμαστε δίκαιοι και να λέμε πάντα όπως είναι τα πράγματα και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Να προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο, επιδιώκοντας συνεχώς τη βελτίωση. Μόνο έτσι θα μπορέσει ο Ολυμπιακός να βγει νικητής μέσα σ’ αυτή την τωρινή κατάσταση που τον διαλύει και τον πάει κάθε φορά ένα βήμα πίσω.

Κάποτε όλα όσα τον πληγώνουν και του στερούν τη δόξα θα φύγουν, θα έρθουν νέοι άνθρωποι και θα φέρουν μαζί τους νέες μέρες χαράς και δόξας. Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν περνάνε απ’ το χέρι μας και δε μπορούμε να κάνουμε κάτι για να διορθώσουμε τις αδιαφορίες κάποιων αναίσθητων και απαράδεχτων ανθρώπων. Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε είναι να μην εγκαταλείψουμε ποτέ τον Ολυμπιακό, να είμαστε πάντα δίπλα του και να τον στηρίζουμε ο κάθε ένας με το δικό του τρόπο. Οι μέρες της αυτοκαταστροφής που σκιάζουν και ντροπιάζουν θα περάσουν και τότε θα μπορούμε και πάλι να αποθεώσουμε την ομάδα της καρδιάς μας, τον Ολυμπιακό.

Καλημέρα αδέλφια και καλή συνέχεια. Χρόνια πολλά και ερυθρόλευκα σε όλα τα αδέλφια!!

Θέα


7/3/10

ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ή ΝΑ ΜΗ ΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΛΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ;




Καλησπέρα σε όλους.

Από που να ξεκινήσω δεν ξέρω. Σήμερα βίωσα την πλήρης απογοήτευση, όχι τόσο γιατί χάσαμε από τον Ηρακλή, αλλά γιατί δώσαμε ρεσιτάλ για τη χειρότερη εμφάνιση της χρονιάς. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ήμασταν πολύ χάλια και το κτύπημα της ήττας ήταν μοιραίο και βαρύ. Αν αυτό που είδαμε σήμερα ονομάζεται Ολυμπιακός τότε εγώ είμαι αστροναύτης, πως το γλυτώσαμε σήμερα το εγκεφαλικό, ένας Θεός το ξέρει. Ε δεν θα μας πεθάνουνε, όλα κι όλα. Έλεος δηλαδή.

Άσχημο το ξεκίνημα του Ολυμπιακού στο Καυτανζόγλειο, με την απερισκεψία του Μέλμπεργκ με πέναλτι υπέρ του Κομπαγιάσι, σε πολύ επικίνδυνο σημείο και το 1-0 να σφραγίζει το πρώτο εξάλεπτο. Μετά από το εύστοχο γκολ του Μάρα, οι παίχτες του Ηρακλή στρίμωξαν για τα καλά τους Πειραιώτες με μια συνεχής πίεση, που έβγαλε στην επιφάνεια όλες τις ανασφάλειες των Ερυθρόλευκων φτάνοντας τους σε εξεφτελιστικά επίπεδα. Στις ελάχιστες καλές φάσεις που παρουσιάστηκαν για αντεπίθεση, ο Ολυμπιακός προσπάθησε να ανεβάσει την πίεση αλλά χωρίς να καταφέρει να αλλάξει το σκορ.

Λυπάμαι αλλά σήμερα ήμασταν για τα πανηγύρια. Το χειρότερο είναι πως κατάφεραν από το πρώτο ημίχρονο να αφήσουν να εννοηθεί πως ήμασταν χαμένοι από πρώτο χέρι. Κρίμα, η κακή τους εμφάνιση και η γκαντεμιά, ήταν οι κύριοι λόγοι για τη σημερινή ήττα. Ακόμη πιο ατυχές το γεγονός με το γκολ του Ντάρμπισιρ, που πολύ σωστά δε μέτρησε, γιατί ήταν σε θέση οφσάιντ.

Στην επανάληψη ο Ολυμπιακός φαίνεται πως πήρε απόφαση να γυρίσει το παιχνίδι και έδειχνε πως κατέβαλε κάποιες προσπάθειες πιέζοντας συνεχώς με αντεπίθεση. Παρουσιάστηκαν μεγάλες ευκαιρίες αλλά η μπάλα δεν έλεγε να μπει στα δίχτυα του Φερνάντεζ, που την απέκρουε ενστικτωδώς με μεγάλο ζήλο. Η επιμονή των Πειραιωτών δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αν και πέτυχαν το 73% της κατοχής της μπάλας, δεν το εκμεταλλεύτηκαν σωστά και η ήττα δεν άργησε να έρθει.

Ήταν ένα από τα χειρότερα παιχνίδια που έχω δει μέχρι σήμερα. Έφτασα στο σημείο να πω καλά να πάθουν και όπως έστρωσαν να κοιμηθούν. Δεν μπορούν να λένε πως θέλουν το Πρωτάθλημα και ουσιαστικά να μην κάνουν τίποτα γι’ αυτό. Τα άφησαν όλα στην τύχη, αλλά η τύχη ευνοεί αυτούς που καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια και που το λέει η ψυχή τους, όχι αυτούς που τα περιμένουν όλα έτοιμα μπροστά στα πόδια τους.

Κι από την άλλη να έχει το θράσος να βγαίνει ο Μπάντοβιτς στη λήξη του αγώνα και να κάνει δηλώσεις, λέγοντας πως μας αδικεί το σκορ. Ε όχι, αυτό πάει πολύ. Αυτό που μας αδίκησε ήταν η κάκιστη εμφάνιση των παιχτών, στέλνοντας μας αδιάβαστους και κάπου εδώ λέμε… άντε γεια στο Πρωτάθλημα.

Καλό βράδυ σε όλους και υπομονή, εξάλλου είναι το μόνο που μας έχει απομείνει.

Θέα

Υ.Γ1: Μπακάλη σ’ αρέσει έτσι όπως έχεις καταντήσει την ομάδα; Αλλά τι ρωτάω τα αυτονόητα; Γραμμένη την έχεις την ομάδα προ πολλού. Κρίμα, τίποτα άλλο δεν έχω να πω.

Υ.Γ2: Ένα μεγάλο μπράβο στους παιχταράδες μας στο μπάσκετ που διέλυσαν τον Ηλυσιακό με 101-60, μια τεράστια διαφορά 41 πόντων που αποθέωσε τους Πειραιώτες. Συνεχίζουμε γερά και…… Παρίσι ετοιμάσου να υποδεχθείς την Θρυλικότερη ομάδα όλων των εποχών.


6/3/10

ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ




Καλησπέρα σας.

Βλέποντας τον Ολυμπιακό μέρα με τη μέρα να πηγαίνει ένα βήμα πίσω, το μυαλό μου πάει σε έναν και μόνο άνθρωπο που θα μπορούσε να τα αποτρέψει όλα αυτά κι όμως μένει άπραγος. Μπορεί ο Ολυμπιακός να έχει μειώσει σημαντικά τη διαφορά από τον Παναθηναϊκό, αλλά αυτό δεν μου λέει απολύτως τίποτα. Οι κακές εμφανίσεις του σε κάθε παιχνίδι μιλάνε από μόνες τους. Και δεν είμαι ούτε αχάριστη, ούτε γκρινιάρα. Απλά δεν παλεύεται να βλέπεις την ομάδα που αγαπάς να καταστρέφεται και τους παίχτες να σέρνονται στο γήπεδο λες και είναι κάτι άλλο και όχι ποδοσφαιριστές, απέχοντας τόσο πολύ από την πραγματική τους εσωτερική δύναμη που μπορεί να προσφέρει πολλά.

Ίσως να σκεφτείτε πως αυτά τα έχουμε πει χιλιάδες φορές και καταντά κουραστικό να τα ξαναλέμε, όμως όταν δεν βλέπουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα, μας προβληματίζει και δε μας αφήνει σε ησυχία. Ο Σωκράτης ουσιαστικά μένει άπραγος με τα χέρια δεμένα και συμβιβάζεται με τα λίγα. Ίσως έχει βαρεθεί, ίσως έχει κουραστεί και γι' αυτό δε δείχνει το ίδιο πάθος και αγάπη για αυτή την ομάδα που κάποτε λάτρεψε τόσο πολύ και έδινε δυναμικά το παρόν του σε κάθε τι που αφορούσε τον Ολυμπιακό. Τώρα τον βλέπω επαναπαυμένο, χωρίς να καταβάλει ιδιαίτερες προσπάθειες για να βοηθήσει το Θρύλο να ορθοποδήσει και να αποκτήσει τη χαμένη του δόξα, να βγαίνει στο γήπεδο και να τα δίνει όλα με εμφανίσεις ξυράφι.

Δεν λέω πως δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ομάδα, αλλά δεν δείχνει κάποια σημάδια πως θέλει πραγματικά να τη βοηθήσει να επανέλθει στα επίπεδα που ήταν πριν. Εδώ και αρκετό καιρό την έχει παραμελήσει, αφήνοντας τη γυμνή από παίχτες, χωρίς οδηγό, χωρίς ένα προπονητή που θα επιβάλει την τάξη και την πειθαρχία. Βάζει συνεχώς όρους και με λύπη μου παρατηρώ πως δεν είναι λίγες οι φορές που δείχνει να μην του καίγεται καρφί. Πολύ βαριά κουβέντα είπα, αλλά πιστεύω πως είναι δικαιολογημένη.

Δεν είναι ο Πρόεδρος που βλέπαμε πριν και λέγαμε πως θα πάει την ομάδα μπροστά. Και αυτό που με εκνευρίζει πολύ είναι η στάση του να φοβάται μήπως και ξοδέψει χρήματα είτε για μεταγραφές που τόσο πολύ τις έχουμε ανάγκη, είτε για ένα προπονητή που θα κάνει τη διαφορά και θα στρώσει την ομάδα. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται επειγόντως ενίσχυση, χρειάζεται κάποιον να τρέξει πολύ, χρειάζεται έναν ηγέτη, έναν αρχηγό που θα πάρει γερά τα ηνία και θα φτιάξει τον Ολυμπιακό από την αρχή. Χρειάζεται κάποιον με πάθος, αγάπη και υπομονή αλλά και επιμονή για να πετύχει την αναδιοργάνωση της και την ολική επαναφορά στην πρώτη θέση και το θρόνο που είμαι σίγουρη 1000% ότι αξίζει να βρεθεί και πάλι εκεί. Αλλά για να γίνουν όλα αυτά πρέπει ο Σωκράτης να βάλει τη τσιγκουνιά στην άκρη, γιατί είναι φως φανάρι πως επαναπαύτηκε και γλυκάθηκε από τα τζάμπα και τα δωρεάν. Γι’ αυτό και τώρα του είναι πολύ δύσκολο και επίπονο να ξοδέψει τα απαραίτητα χρήματα για να φτιάξει την ομάδα από την αρχή. Έτσι όπως τα έχει κάνει θα θέλει τα πενταπλάσια λεφτά για να μπαλώσει τα λάθη που έκανε στο παρελθόν και που συνεχίζει να κάνει μέχρι και σήμερα.

Αν ήταν εντάξει από την αρχή δε θα είχε ξεφύγει τόσο πολύ τώρα και θα ήταν πολύ πιο εύκολα τα πράγματα για να μπουν σε μια τάξη. Όσο περνάει όμως ο καιρός, δυσκολεύουν όλο και πιο πολύ και ο ίδιος το σκέφτεται ξανά και ξανά για να κάνει κάτι.

Έχει βγάλει τον Ολυμπιακό πολλές φορές από τη δύσκολη θέση και δεν ήταν λίγες οι φορές που τον έφερε στο σωστό δρόμο όταν παραστρατούσε. Τώρα όμως έχει ο ίδιος παραστρατήσει και το χειρότερο δεν θέλει να το παραδεχτεί και γι’ αυτό δεν κάνει κάτι για να διορθώσει την τωρινή κατάσταση που μέρα με τη μέρα όλο και επιδεινώνεται για τους Ερυθρόλευκους.

Όπως ένα καράβι χρειάζεται τον καπετάνιο του, όπως ένα αεροπλάνο χρειάζεται τον πιλότο του, έτσι και ο Ολυμπιακός χρειάζεται τον Πρόεδρο, το στήριγμα του, που θα σταθεί στο πλευρό του και θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βοηθήσει την ομάδα του και να τη βελτιώσει σε όλα τα επίπεδα. Και ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή έχει ανάγκη ένα καπετάνιο για να τον βγάλει ξανά στην επιφάνεια, γιατί τόσο καιρό, βούλιαζε όλο και περισσότερο στον πάτο και επίσης ένα πιλότο, που θα τον πάρει από το χέρι, θα πετάξει μαζί του στην κορυφή, κερδίζοντας με το σπαθί του το σεβασμό σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ήρθε ο καιρός ο Κόκκαλης να αφήσει τις επιπολαιότητες στην άκρη, να αναλάβει τα ηνία και να εκτοξεύσει την ομάδα ψηλά όπου αξίζει να είναι. Αν πιστεύει πως κουράστηκε, πως δε μπορεί πλέον να συνεχίσει, να βρει κάποιον που να μπορεί να παλέψει και να βγάλει από το βούρκο τον Ολυμπιακό, για να δούμε κι εμείς μια ερυθρόλευκη μέρα. Το μόνο που εύχομαι είναι να βγει από το λήθαργο και να κάνει το καθήκον του που είναι ιερό. Ας αποδείξει σε όλους μας ότι έχουμε λάθος που τον κράζουμε συνεχώς, κάνοντας αυτό που πρέπει….ανασταίνοντας την ομάδα της καρδιάς μας….. τον Ολυμπιακό.

Καλό βράδυ σε όλους.

Θέα