27/12/10

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΕΣ ΕΥΧΕΣ!!!


Καλημέρα αδέρφια!

Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους χρόνια πολλά με υγεία πάνω απ ‘όλα, ευτυχία και αγάπη!!! Σας εύχομαι αυτή η νέα χρονιά που μας έρχεται, να είναι για σας και τις οικογένειες σας, η καλύτερη χρονιά και να εκπληρώσετε όλες σας τις επιθυμίες!!

Τον περασμένο μήνα το μπλοκ μου έκλεισε ένα χρόνο ζωής και θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον φίλο και αδερφό Κωνσταντίνο, λάτρη του μπάσκετ και πιστό του δαφνοστεφανωμένου έφηβου, που με ώθησε να ανοίξω αυτό το ερυθρόλευκο μπλοκ.

Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον φίλο και επίσης αδερφό Θέμη, για όλη τη βοήθεια που μου προσέφερε και που πάντοτε με στηρίζει στην ανανέωση και εμφάνιση του μπλοκ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους μου τους φίλους, γαύρους και μη, για το ενδιαφέρον που έδειξαν και που συνεχίζουν να δείχνουν παρακολουθώντας την προσωπική μου σελίδα και που διαβάζουν τις προσωπικές μου απόψεις για τον Ολυμπιακό.

Εύχομαι ειλικρινά σε όλους, το 2011 να σας φέρει όλα όσα στερηθήκατε τις προηγούμενες χρονιές και να αφήσετε πίσω στο 2010 ότι σας στενοχώρησε. Μια νέα χρονιά έρχεται να πάρει τη θέση της παλιάς και στο χέρι μας είναι να την κάνουμε κατά πολύ καλύτερη από την προηγούμενη.

Και για να μην ξεχνιόμαστε…πάντα επιτυχίες στο Θρύλο μας!!!

Με αγάπη και σεβασμό σε όλους…

Θέα 7

Υ.Γ: Οι FANTASTIC FOUR «Θέμης 7, Constantine, Babis_gate7 και Thea 7» θα συνεχίσουν δριμύτεροι και τη νέα χρονιά που μας έρχεται, γράφοντας στο «Γαυράδικο - http://gauradiko.blogspot.com/» και στο προσωπικό τους μπλοκ για τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, αναλύοντας έξω από τα δόντια όλα όσα αφορούν τον Ολυμπιακό, με τον δικό τους μοναδικό τρόπο…

«Γιατί το να γράφεις τα πιστεύω σου και όχι αυτά που θέλουν να ακούσουν οι πολλοί είναι μαγκιά που προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς και κανείς δεν μπορεί να τη τσαλακώσει»!!!

Θέμης 7 «http://oexoaristera.blogspot.com/»
Constantine «http://redempirebasketball-konstantinos.blogspot.com/»
Babis_gate7 «http://babis7.blogspot.com/»
Thea 7 «http://erithroleukistratiathea7.blogspot.com/»

26/12/10

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΑΔΕΡΦΙΑ - Православна Браћа!!!



ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΟΠΑΔΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ!

24 YEARS OF STRONG UNITY

Το Βελιγράδι απέχει από τον Πειραιά περίπου 1.200 χιλιόμετρα. Ως πρώτο άκουσμα ακούγονται πολλά ή τουλάχιστον αρκετά, ώστε να δυσκολέψουν την διατήρηση μιας φιλίας.

Η σχέση των οργανωμένων οπαδών του Ερυθρού Αστέρα με αυτούς του Ολυμπιακού είναι πλέον πασίγνωστη.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος και όχι άδικα, για αυτήν τη σχέση, καθώς η φήμη της αδερφικής φιλίας που έχουν αναπτύξει εδώ και 24 χρόνια έχει ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας μας και έχει φθάσει στα ποδοσφαιρικά στέκια ολόκληρης της Ευρώπης.

Ο Κίρλε, είναι ένας 47χρονος, συνηθισμένος άνθρωπος. Κάθεται σε ένα τραπέζι με ακόμη δύο «συναδέλφους» του. Μας υποδέχεται με χαμόγελο, μετά τις απαραίτητες συστάσεις, ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεων του, το τέλος του οποίου αποτελεί την αρχή της δυνατής αυτής φιλίας.

Όλα ξεκίνησαν το 1986. Παίζαμε παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, για το κύπελλο UEFA, στο ΟΑΚΑ. Φθάσαμε στην Αθήνα το προηγούμενο βράδυ. Στο ξενοδοχείο που καθόμασταν ήρθε ο «Fat John» και μου ζήτησε εισιτήρια για το παιχνίδι που θα δίναμε.

Μου εξήγησε ότι ο Παναθηναϊκός είναι ότι και η Παρτιζάν για εμάς και ότι ήθελε αυτός και η παρέα του να στηρίξουν τον Ερυθρό Αστέρα στο παιχνίδι μας.

Του είπα «εντάξει, πόσα εισιτήρια θέλεις;» «Διακόσια» μου απαντάει. Δεν τον πίστεψα. Γέλασα και του εξήγησα πως τα διακόσια εισιτήρια που θέλει στοιχίζουν αρκετά χρήματα, για να στηριχθώ απλά στο λόγο του. Με ρώτησε πόσα χρήματα χρειαζόμουν και έπειτα από λίγη ώρα υπολογισμού, του είπα το ποσό.

Κάνει έτσι και αρχίζει να μετράει λεφτά. «Αύριο θα είμαστε εκεί», μου λέει. Και όντως ήταν. Ήρθαν, φώναξαν μαζί μας, μας βοήθησαν πολύ.

Στο τέλος του αγώνα με πλησιάζει πάλι και μου λέει ότι στον επαναληπτικό θα έρθουν από την Αθήνα με λεωφορείο, για να μας υποστηρίξουν και πάλι. Εκεί ήταν που γέλασα πολύ.

Τότε δεν συνηθιζόταν να πηγαίνει κάποιος ούτε με την ομάδα του σε αγώνα εξωτερικού, πόσο μάλλον όταν επρόκειτο για οπαδούς άλλης ομάδας.

Ο Γιάννης με είδε που χαμογέλασα και μου είπε με σοβαρό ύφος πως το πρωί της ημέρας που θα παίζαμε με τον Παναθηναϊκό θα βρισκόταν στο Βελιγράδι ένα πούλμαν με οπαδούς του Ολυμπιακού. Το συζητούσαμε μετά μεταξύ μας και γελούσαμε.

Ήρθε η μέρα του αγώνα και το πρωί με ειδοποιούν πως κάποιοι Έλληνες με ψάχνουν για εισιτήρια. Πήγα και είδα όχι ένα, αλλά δύο πούλμαν να περιμένουν έξω από το «Μαρακανά»!

Τρελάθηκα, «δεν μπορούσα να το πιστέψω», μας λέει ο «παππούς» και αστράφτει το πρόσωπο του.

Ρωτάμε τον Κίρλε τι νιώθει για τη φιλία που έχει αναπτυχθεί μεταξύ αυτών και των οπαδών του Ολυμπιακού, η οποία ξεκίνησε από μια…εξέδρα και κρατά πλέον 24 χρόνια. «Δεν ξέρω αν μπορείς να το καταλάβεις, αλλά για εμένα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Πλέον μπορώ να κάνω τα πάντα για τους φίλους μου τους Έλληνες. Μπορώ να πολεμήσω στο πλάι τους, εάν μου ζητηθεί. Είναι κάτι πολύ δυνατό», αναφέρει και ξεκινά να απαριθμεί ιστορίες και καταστάσεις που έχει ζήσει όλα αυτά τα χρόνια.

«Ακόμη και στον πόλεμο που είχαμε, όταν ζητήσαμε βοήθεια από τα αδέρφια μας, την είχαμε. Μας έδωσαν χρήματα, όταν τα χρειαζόμασταν για να ζήσουμε ή να ενισχύσουμε οικογένειες που πεινούσαν και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το ξεχάσω ποτέ», λέει ο «παππούς», ο οποίος υπερηφανεύεται πως από το 1978 που ξεκίνησε η πορεία του στα γήπεδα, δεν έχει κάνει ποτέ…βήμα πίσω, με αποτέλεσμα τα πλευρά του να είναι κατά πολύ λιγότερα από το κανονικό!

Από την επίσημη εφημερίδα της ΠΕΦΟ Λευκωσίας «Capital Reds».

3/12/10

ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!!!!



Καλημέρα αδέρφια!

Το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο. Τη μία στιγμή μπορεί να είσαι μπροστά με 2-3 γκολ και μέσα σε 10 λεπτά να βρίσκεσαι στην τραγική θέση της ισοπαλίας ή ακόμη χειρότερα…. της ήττας. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη βαθμολογία…

Η ουσία της υπόθεσης είναι να βρίσκουμε τα λάθη που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα και να τα διορθώνουμε άμεσα. Όχι απλά να αναρωτιόμαστε το «γιατί». Μπάλα είναι η άτιμη και γυρίζει…Καμιά φορά συμβαίνουν απίστευτα πράγματα. Όλα είναι πιθανά και όλα είναι απίθανα…από εμάς εξαρτάται το αποτέλεσμα.

Από αυτά τα λάθη, προσπαθούμε να βελτιωθούμε ούτως ώστε στην επόμενη αναμέτρηση να τα αποφύγουμε. Πολλές φορές μπορεί να πέσουμε στην ίδια μας την παγίδα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Οι ερυθρόλευκοι πρέπει να προσέξουν κάποιες μικρές ατέλειες που δυστυχώς στο παρελθόν μας έχουν στοιχίσει βαθμούς. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επαναπαύονται. Έστω κι αν το σκορ είναι κατά πολύ υπέρ της δοξασμένης ομάδας του Πειραιά, όλες οι προσπάθειες και το θετικό προς εμάς σκορ, μπορούν μέσα σε μερικά λεπτά να ανατραπούν. Η χαλαρότητα μπορεί να αποβεί μοιραία και από τη γιορτή της νίκης και του πανηγυρισμού να καταλήξουμε στην ήττα…από αποκλειστικά δικά μας λάθη.

Έτσι κι αλλιώς, οι μεγάλες ομάδες δεν πέφτουν ποτέ. Μπορεί να κάνουν ένα διάλειμμα, αλλά θα επιστρέψουν. Και ο τρόπος ο οποίος θα επιστρέψουν θα είναι μαγικός… με ακόμη μεγαλύτερο πάθος, απαιτώντας αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει. Δεν χρειάζεται μόνο κόπος…αλλά και τρόπος!!!

Είτε μιλάμε για κύπελλο και πρωτάθλημα, είτε για Ευρώπη…οι στόχοι είναι μόνο δύο. Οι απολαυστικές εμφανίσεις της ομάδας και η πρωτιά. Για να βιώσουμε μεγάλες στιγμές δόξας και μεγαλείου χρειάζονται μόνο αυτά τα δύο συστατικά.

Και επειδή μιλάμε για τον Ολυμπιακό, οι αληθινοί γαύροι, δεν ξενερώνουν ποτέ. Δεν αφήνουν μόνη την ομάδα και ουδέποτε κλαψουρίζουν σαν τα βαζελάκια. Κριτική όμως πρέπει να γίνεται, γιατί όσο και να αγαπάμε την ομάδα μας, δεν θα κάνουμε ποτέ τα στραβά τα μάτια. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στο να κλαψουρίζουμε από το να ασκούμε σωστή κριτική.

Είναι καθήκον και υποχρέωση όλων των γαύρων να βρίσκονται δίπλα στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Και όσοι αγαπούν ανιδιοτελώς το Θρύλο, δεν το βλέπουν καν σαν καθήκον και υποχρέωση αλλά είναι τιμή τους να υποστηρίζουν την ενδοξότερη ομάδα της Ελλάδος!!!

Και κάτι πολύ σημαντικό για μένα που το ακούω σε κάθε άτυχη στιγμή, σε κάθε ήττα…Ακούω πολλούς να λένε «αναστήσαμε νεκρούς» και αρχίζουν να βρίζουν προπονητή και παίχτες.

Όλοι αυτοί αναρωτήθηκαν ποτέ γιατί φωνάζουμε τον Ολυμπιακό «Θεό»; Γιατί φωνάζουμε ΘΡΥΛΕ ΘΕΕ ΜΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ ΜΟΥ;;; Είναι τυχαίο; Ε λοιπόν όχι…Μόνο ο Θεός μπορεί να αναστήσει νεκρούς. Έτσι λοιπόν και ο Ολυμπιακός, μπορεί να αναστήσει τους νεκρούς λαγούς, τις γριές κότες και οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Αυτό είναι το αλάτι και το πιπέρι που δίνουν άλλη αίσθηση στο άθλημα.

Αν κερδίζαμε σε κάθε παιχνίδι τότε το πρωτάθλημα δεν θα είχε πια κανένα ενδιαφέρον. Δεν θα υπήρχε κάτι για να περιμένουμε, κάτι το οποίο να προσδοκούμε. Στο ποδόσφαιρο χρειάζεται και η νίκη αλλά κάποιες φορές και η ήττα δεν κάνει κακό. Αντιθέτως, μετά από μια ήττα, ψάχνουμε τις αιτίες, ανακαλύπτουμε τα λάθη μας και τότε μπορούμε να κτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του. Με αυτό τον τρόπο γινόμαστε καλύτεροι και αποφεύγουμε κάτι ανάλογο σε μελλοντικά παιχνίδια. Αυτό είναι που δίνει ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα. Χωρίς την αγωνία και την ένταση δεν έχει καμία ουσία η νίκη.

Φυσικά η γκέλα δεν πρέπει να παρατραβήξει γιατί τότε μιλάμε σε άλλο επίπεδο και για κάτι το εντελώς διαφορετικό. Απλά θέλω να επισημάνω πως και η ήττα χρειάζεται για να πεισμώσει και στη συνέχεια να απογειώσει τον Ολυμπιακό.

ΘΡΥΛΕ ΟΣΟ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΕ ΠΩΡΩΝΕΙΣ!!!!!!!!!

Καλό υπόλοιπο της μέρας και να ευχηθώ ένα πολύ όμορφο σαββατοκύριακο σε όλους.

Καλή επιτυχία στην ομάδα μας…Αύριο θέλουμε μόνο νίκη!! Είπαμε….αναστήσαμε τις γριές την περασμένη εβδομάδα, τέρμα οι γκέλες, πάμε γερά για μια εντυπωσιακή νίκη μέσα στην Καβάλα.

Θέα 7