16/12/11

ΘΥΡΑ 7 ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ



Σύνδεσμοι Φιλάθλων Ολυμπιακού Πειραιώς υπάρχουν εκατοντάδες και είναι διάσπαρτοι, οι περισσότεροι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και πολλοί άλλοι σε κάθε γωνιά της γης. Νέα Υόρκη – Βοστώνη - Λονδίνο - Μάντσεστερ - Λούτον - Τορόντο - Αδελαίδα – Σιτνεϋ - Νέα Ζηλανδία - Νότιο Αφρική - Βρυξέλλες - Νυρεμβέργη - Σόφια - Βελιγράδι κτλ. 

Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να αποτελέσει φυσικά εξαίρεση. Μια ομάδα ονειροπόλων φίλων του Ολυμπιακού με σκληρή δουλειά μηνών, οδήγησε στην πανηγυρική ιδρυτική συνέλευση της 23ης Ιουνίου 2003.

Ο πρώτος σύνδεσμος φίλων Ολυμπιακού Πειραιώς δημιουργήθηκε στη Λευκωσία το 1989 με την ονομασία «ΠΕΦΟ» Κύπρου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και αφού δεν υπήρχε το ανάλογο ενδιαφέρων από τα άτομα που ίδρυσαν την «ΠΕΦΟ» Κύπρου, μια ομάδα Λεμεσιανών πήραν στα χέρια τους τις τύχες του συνδέσμου αλλάζοντας του μάλιστα και την έδρα.

Το 1998 η επαρχεία Πάφου προχώρησε στην ίδρυση της «ΠΕΦΟ» Πάφου, πράγμα που έκαναν ένα χρόνο αργότερα οι επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου με την ίδρυση της «ΠΕΦΟ» Λάρνακας και «ΠΕΦΟ» Αμμοχώστου.

Στις 25 Μάιου 2002 με πρωτοβουλία δυο καλών φίλων άρχισε ξανά να ξεδιπλώνετε τo ενδιαφέρων για δημιουργία συνδέσμου και στην Επαρχεία Λευκωσίας. Την Δευτέρα 10 Ιουνίου 2002 πραγματοποιήθηκε σε καφετερία της Λευκωσίας η πρώτη συνεδρία της προσωρινής επιτροπής του συνδέσμου.

Οι συνεδρίες συνεχίστηκαν στην καφετερία μέχρι την 1η Ιουλίου που βρήκαμε στέγη για το οίκημα μας. Το οίκημα αυτό βρισκόταν στην οδό Λόρδου Βύρωνος 16Ε στο Στρόβολο.

Εκεί ζήσαμε το θρίαμβο κατά της Μπάγερν Λεβερκούζεν με 6-2 αλλά και την κάθοδο του Ολυμπιακού στην Κύπρο για το άτυχο παιγνίδι κόντρα στην Μακάμπι. Στις 20 Ιανουαρίου 2003 πραγματοποιήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση στην αίθουσα Κερύνεια του κέντρου Μακεδονίτισσα Palace. Η παρουσία 120 και πλέον μελών έδωσε το μήνυμα ότι η Λευκωσία θα είναι η μεγάλη δύναμη του Ολυμπιακού στην Κύπρο. Εκφράστηκαν διάφορες απόψεις και κύρια την εξεύρεση άλλου μεγαλύτερου οικήματος.

Στις 12 Απριλίου 2003 το οίκημα μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο στην οδό Λακωνίας 8 στο Στρόβολο. Εκεί πανηγυρίσαμε στον θρίαμβο κατά του ΠΑΟ με 3-0 και την κατάκτηση του 7ου συνεχόμενου πρωταθλήματος.

Στις 12 Ιουνίου 2003 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκλογική γενική συνέλευση του κλιμακίου Λευκωσίας. Το νέο διοικητικό συμβούλιο στην πρώτη του συνεδρία αποφάσισε να προχωρήσει στην δημιουργία ενός ανεξάρτητου συνδέσμου.

Την Δευτέρα 23 Ιουνίου 2003 η «ΠΕΦΟ Λευκωσίας – ΘΥΡΑ 7» παίρνει σάρκα και οστά με αριθμό εγγραφής 2622 στα μητρώα του υπουργείου εσωτερικών.

Ημερομηνίες σταθμός στην πορεία του συνδέσμου μας ήταν:

-Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2003, όπου το οίκημα μεταφέρεται στην λεωφόρο Στροβόλου 80.

-Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2003, όπου πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του οικήματος, παρουσία εκπροσώπου από την ΠΑΕ Ολυμπιακός.

-5 Μαρτίου 2004 όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη χοροεσπερίδα του συνδέσμου στο ξενοδοχείο Ηilton Park, στην παρουσία 5η μελής αποστολής από τον Ολυμπιακό (Κυριάκος Δουρέκας, Θοδωρής Σιώζιος, Γρηγόρης Γεωργάτος, Ιεροκλής Στολτίδης, Τάσος Πάντος).

-23 Ιουνίου 2005 γιορτάσαμε τα 2α γενέθλια μας στην παρουσία του Γιάννη Μώραλη από την ΠΑΕ Ολυμπιακός και του ποδοσφαιριστή της ομάδας μας Γιάννη Οκκά.

Από την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011 και μετά από πρόταση της ΘΥΡΑΣ 7 και ομόφωνη έγκρισή της από την γενική συνέλευση, ο σύνδεσμος της Λευκωσίας χρησιμοποιεί την ονομασία ΘΥΡΑ 7 ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ .

Από: «http://gate7nicosia.com/»

13/12/11

ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ! ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ



Καλησπέρα αδέρφια!

Ένα περιστατικό που έχει συμβεί την περασμένη Κυριακή εδώ στην Κύπρο, με οδήγησε σε σκέψεις και προβληματισμό. Ήθελα να γράψω αυτό το άρθρο εδώ και αρκετό καιρό, αλλά το είχα αφήσει λίγο στην άκρη. Τώρα όμως δεν υπάρχει άλλη αναβολή…

Την περασμένη Κυριακή, λοιπόν, διεξήχθη ο ποδοσφαιρικός αγώνας Αποέλ – Ομόνοια. Μέχρι και το τέλος του αγώνα δεν είχε ακουστεί κάτι στην τηλεόραση. Και να είχε βέβαια λεχθεί κάτι, εγώ δεν το είχα ακούσει γιατί αυτός ο αγώνας μου ήταν παντελώς αδιάφορος. Αν και μένω στην Κύπρο χρόνια, η ομάδα της καρδιάς μου είναι και θα είναι πάντα ΜΟΝΟ ο Ολυμπιακός.

Ενώ ετοιμαζόμουν να μεταβώ στον σύνδεσμο της Θύρας 7 Λευκωσίας για να παρακολουθήσω το εκτός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο την Κέρκυρα, ξαφνικά ο γιος μου παρουσίασε συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και τον πήγα αμέσως στο νοσοκομείο.

Με το που πάτησα το πόδι μου στο νοσοκομείο.. δεν πίστευα στα μάτια μου… Το νοσοκομείο ήταν γεμάτο με τραυματίες κάθε ηλικίας, από 12 μέχρι και 60 ετών. Οι μισοί φορούσαν κασκόλ του Αποέλ και οι άλλοι μισοί κασκόλ της Ομόνοιας.

Είχαν αλληλοσκοτωθεί γιατί κέρδισε το Αποέλ, με αποτέλεσμα… να βρεθούν για άλλη μια φορά στο κρεβάτι του πόνου γιατί το μυαλό τους ήταν πάνω απ’ το κεφάλι τους.

Άλλοι φορούσαν κολάρο, άλλοι ήταν με κάτι καρούμπαλα «ναααα» και ζαλίζονταν και άλλοι με σχισμένα παντελόνια και μπλουζάκια. Καθόντουσαν όλοι μαζί ήσυχοι λες και λίγο πριν δεν είχε συμβεί το παραμικρό.

Η αστυνομία ήταν παρόν και επέβλεπε την κατάσταση, όμως στα χάλια που βρίσκονταν όλοι, κανείς δεν τόλμησε να κουνήσει ούτε το μικρό του δακτυλάκι.

Ένα παιδί γύρω στα 15 βρισκόταν στο φορείο με κολάρο και με πρησμένο μάτι. Οι εικόνες ήταν τρομερά βάναυσες.. και όλα αυτά… ΓΙΑΤΙ;;;;

Άλλο να υποστηρίζουμε την ομάδα που αγαπάμε και άλλο να γινόμαστε βάρβαροι. Η βία δεν θα εκλείψει ποτέ απ’ τα γήπεδα και ο λόγος είναι γιατί πάντα θα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πηγαίνουν στο γήπεδο μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν προβλήματα και φασαρίες.

Η βία δεν είναι μαγκιά. Μαγκιά είναι να μπορείς να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικά «πιστεύω» και παρ’ όλα να κατορθώνεις να μένεις ακέραιος και πάνω απ’ όλα χωρίς να δημιουργείς την παραμικρή φασαρία. Με το να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, δεν δείχνουμε την μαγκιά μας… αλλά την βλακεία μας.

Ο γιος μου ενώ κοίταζε απορημένος αυτούς τους ανθρώπους, κούνησε το κεφάλι του και χαμογελώντας μου είπε: «μαμά, είναι τρελοί. Εγώ είμαι καλός και όχι σαν αυτούς, εγώ θα βλέπω μόνο τον Ολυμπιακό, θα τραγουδώ τον ύμνο και δεν θα πειράζω κανένα. Και μετά θα παίζω στον Ολυμπιακό όπως ο Πάντελιτς και ο Νικοπολίδης» (είναι οι αδυναμίες του). Λόγια από ένα παιδί σχεδόν οκτώ ετών που ασχολείται με το ποδόσφαιρο, προπονείται στην σχολή ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς της Κύπρου. Είναι ακόμη παιδί… κι όμως έχει περισσότερο μυαλό από κάποιους άλλους εικοσάρηδες και σαραντάρηδες.

Ένιωσα πολύ άσχημα βλέποντας όλους αυτούς τους ανθρώπους να υποφέρουν.. και όλα αυτά για το τίποτα. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν τα θύματα κάποιων ανεγκέφαλων που ήθελαν απλά να προκαλέσουν αυτό το σάλο γιατί με αυτόν τον τρόπο νομίζουν πως θα αποδείξουν ότι κάποιοι είναι.

Μάλιστα ενώ περίμενα να έρθει η σειρά του μικρού να εξεταστεί, άκουσα κάποιον φίλαθλο του Αποέλ να εξιστορεί την δική του περιπέτεια σε κάποιον άλλο παθόντα της ίδιας περίπτωσης. Του έλεγε πως ενώ πήγαιναν προς το αυτοκίνητο τους, πλησίασαν την παρέα του οπαδοί της Ομόνοιας, άρχισαν να τους κλωτσάνε και να τους βρίζουν, ρίχνοντας τους κάτω και κτυπώντας τους με μίσος. Ένας άλλος οπαδός Ομονοιάτης, έτρεξε κοντά τους και σταμάτησε τους άλλους με κίνδυνο της δικής του σωματικής ακεραιότητας. Το παιδί που περιέγραφε τα γεγονότα, είπε πως ένας αντίπαλος μας, ήρθε και μας υπερασπίστηκε και γλυτώσαμε… Εκείνη την στιγμή ένιωσα μια ανατριχίλα που δεν περιγράφεται με λόγια….

Ναι, είμαστε οπαδοί και ποδοσφαιρόφιλοι, αλλά πάνω απ’ όλα είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ…! Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει την ομάδα που αυτός θέλει. Αλίμονο αν υποστηρίζαμε όλοι την ίδια ομάδα. Τότε δεν θα υπήρχε το παραμικρό ενδιαφέρον και ουσιαστικά αφού δεν θα υπήρχαν φίλαθλοι άλλων ομάδων.. δεν θα υπήρχαν ούτε άλλες ομάδες.

Καταδικάζω αυτές τις χαζές και ανώριμες πράξεις που θυμίζουν την εποχή των κανίβαλων και ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ την ευγενή και υγιής συμπεριφορά στα γήπεδα που αφήνει πίσω μόνο όμορφες αναμνήσεις..!

Μετά από δυόμιση ώρες εξετάστηκε ο μικρός και του δόθηκε η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Έτσι τώρα είναι μια χαρά!!!!! Τέλος καλό, όλα καλά.

Όταν επιστρέψαμε στο σπίτι, προλάβαμε από κάποιο link τα τελευταία λεπτά του αγώνα και με την λήξη του παιχνιδιού, ο εκφωνητής είπε πως σκόρερ του Ολυμπιακού και στα 4 γκολ ήταν ο Πάντελιτς. Ο μικρός τρελάθηκε και μέσα στην σύγχυση του πανηγύριζε σε όλο το σπίτι.

Ο Πάντελιτς είναι η αδυναμία του και παρομοιάζει τον εαυτό του με αυτό τον παίχτη. Και ενώ φώναζε με χαρά, μου είπε: «Μην φοβάσαι μαμά, εγώ είμαι καλός χούλιγκαν, δεν θα γίνω σαν αυτούς γιατί αυτοί είναι βλάκες!»

Ελπίζω όλοι αυτοί που προκαλούν φασαρίες ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ, γιατί σε όλες τις ομάδες υπάρχουν αυτά, να βάλουν κάποτε μυαλό και να καταλάβουν πως εκτός από οπαδοί είμαστε και ΑΝΘΡΩΠΟΙ…! Ας πάρουν παράδειγμα απ’ τα μικρά παιδιά και το κυριότερο, να δίνουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά… αλλιώς… χαθήκαμε…!

Καλό απόγευμα να έχετε και καλή συνέχεια σε ότι κι αν κάνετε!!

Θέα 7 (Ερνέστο) και μικρός Κυριάκος (Πάντελιτς)

10/12/11

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΖΙΑΒΑΡΑΣ: ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!


Η συγκινητική ιστορία του Αλέξανδρου, που πρόλαβε να κρατηθεί στη ζωή για ένα…τέταρτο!

(Πηγή: olympiacos24.gr)

Ακόμα και οι …πέτρες θα λύγιζαν… όχι όμως και ο Αλέξανδρος Τζιαβάρας που αποδείχθηκε παλικάρι. Με την αγάπη ΟΛΩΝ των παιδιών της Θύρας 7 και του κόσμου του Θρύλου, αλλά και την καταλυτική παρέμβαση του Βαγγέλη Μαρινάκη, παλεύει πλέον καθημερινά από το κρεβάτι της ελπίδας!

Ο Αλέξανδρος Τζιαβάρας δεν ήταν εκ γενετής τυχερός. Η ύπουλη νόσος Wilson του είχε διαμορφώσει τη ζωή, αλλά ο ίδιος, άριστος φοιτητής της ΑΣΟΕΕ ήξερε ότι ο άνθρωπος κινεί και…βουνό, αν χρειαστεί.

Όλα αυτά μέχρι την περασμένη Τετάρτη, όταν και οι γιατροί του έδιναν λίγες ώρες ζωής, εξαιτίας μιας ραγδαίας επιδείνωσης που διέγνωσαν.

Ο αδελφός του, Δημήτρης, πρόεδρος της Θύρας 7 Πειραιά, μαθαίνει τα άσχημα μαντάτα, αφήνει τα πάντα πίσω και απευθύνεται, που αλλού, στην 2η οικογένεια του, τον Ολυμπιακό. Μιλά με όλα τα στελέχη της Θύρας 7.

Περιμένει μια στήριξη από την ΠΑΕ, τον πρόεδρο της Βαγγέλη Μαρινάκη, γιατί ξέρει, ότι απευθύνεται σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Η μαρτυρία του Δημήτρη είναι συγκλονιστική και η Οδύσσεια της οικογένειας του, που έχει χάσει ένα 9χρονο αγόρι από την ίδια νόσο, φέρνει δάκρυα στα μάτια.

Ιδού τι είπε στο olympiacos24.gr:

«Ο αδελφός μου παλεύει με τη νόσο Wilson από το 1994. Την περασμένη Τρίτη μπήκε για κάποιες τυπικές εξετάσεις στο Λαϊκό και την επόμενη μέρα, στις 12 το μεσημέρι, οι γιατροί ενημερώνουν τη μάνα μου ότι το παιδί της μετράει πλέον ώρες για να χάσει τη ζωή του. Θυμάμαι ότι της είπαν ότι δε βγάζει την εβδομάδα.

Η μάνα μου τότε ζει μια 2η τραγωδία: Το 1985, έχασε μέσα σε 18 ημέρες τον 9χρονο γιο της, από την ίδια αρρώστια. Τώρα, βλέπει να της «φεύγει» και ο Αλέξανδρος…

Εκεί λοιπόν ξεκινά ο Γολγοθάς μας. Ο αδελφός μου είναι άριστος φοιτητής του ΑΣΟΕΕ, αλλά δεν είχε δημόσια ασφάλεια, αφού δεν εργαζόταν. Του είχαμε κάνει μια ιδιωτική, που κάλυπτε το 80% των εξόδων νοσηλείας του στο εξωτερικό, αλλά δεν κάλυπτε το ενδεχόμενο διακομιδής του σε χώρα του εξωτερικού.

Τότε, αποφασίζω εγώ να σηκώσω το τηλέφωνο και να πάρω τη 2η μου οικογένεια, τα παιδιά της Θύρας 7. Εκεί υπήρξε καταλυτική παρέμβαση όλων των παιδιών της Θύρας 7, αλλά του προέδρου του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη. Ήταν ο πρόεδρος που παρενέβη δυναμικά και ζήτησε την ανθρωπιστική βοήθεια για τον αδερφό μου, που μετρούσε πλέον ώρες.

Υπήρξε βέβαια και σημαντική παρέμβαση του κυρίου Λοβέρδου, τον οποίο και ευχαριστώ, ο οποίος έβαλε την υπογραφή του και έτσι την Πέμπτη, στις 19.00 ο Αλέξανδρος πέταξε με C-130, μαζί με τον πατέρα μου και την αδερφή μου, για τη Γερμανία.

Και εκεί όμως νιώσαμε νέο εφιάλτη. Την Παρασκευή το πρωί, οι Γερμανοί μας είπαν να τον χαιρετήσουμε, αφού επιδεινώθηκε δραματικά η υγεία του. Είπαν μάλιστα στον πατέρα μου να κάνει γρήγορα, αφού είχε, βάσει των μηχανικών ενδείξεων, το πολύ ένα τέταρτο ζωής!

Τότε, ο πατέρας μου μπαίνει στην εντατική και λέει στον Αλέξανδρο να κρατηθεί, γιατί είναι θέμα ωρών να έρθει το μόσχευμα και να γίνει καλά. Και τότε, το λέω και ανατριχιάζω, βλέπουν οι Γερμανοί την εσωτερική δύναμη του ανθρώπου. Οι δείχτες του αρχίζουν και βελτιώνονται και ο Αλέξανδρος κρατιέται στη ζωή.

Στις 2.30 τα ξημερώματα, μαθαίνουμε ξαφνικά ότι βρέθηκε μόσχευμα στην Κροατία, οι Γερμανοί κινητοποιούν το μηχανισμό τους και στις 07.30 φτάνει στο Έσεν. Μετά από επέμβαση 6 ωρών, ο Αλέξανδρος είχε κάνει τη μεταμόσχευση και τώρα ζει».

Σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα o «γενναίος Αλέξανδρος»;

«Καταρχήν, θα πρέπει να παραμείνει 3 μήνες τουλάχιστον εκεί πέρα για να δουν οι γιατροί πώς αποδέχεται το μόσχευμα ο οργανισμός του. Σκέψου ότι τα νεφρά ξεκίνησαν να επαναλειτουργούν μόλις χθες, αφού αν σταματούσαν, θα είχαμε άλλο ένα μεγάλο εμπόδιο. Ευτυχώς όμως, όλα πήγαν καλά και είμαστε αισιόδοξοι».

Μίλησες για τη Θύρα 7 και τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Μίλησες για τον Ολυμπιακό. Πώς νιώθεις που σε χρόνο dt έγινε όλη αυτή η τεράστια κινητοποίηση;

«Τιμή και δόξα στη Θύρα 7. Τιμή και δόξα στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Τιμή και Δόξα σε όλους τους φίλους του Ολυμπιακού, επώνυμους και ανώνυμους που έδωσαν χρήματα από το υστέρημα τους για τον αδερφό μου. Το λέω και ανατριχιάζω.

Δικαιώθηκα όλα αυτά τα χρόνια που πίστευα και πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός είναι η 2η οικογένεια μου. Ήμουν πάντοτε ξεκάθαρος και πιστεύω ότι ο κόσμος το εκτίμησε αυτό και μου έδωσε αυτήν την απίστευτη ανταπόδοση.

Θα σας πω μόνο αυτό: Μόλις μαθεύτηκε ότι ο αδελφός μου είναι σε κρίσιμη κατάσταση, τα παιδιά της Θύρας 7 έβγαλαν αφίσες και τις κόλλησαν στις θύρες του γηπέδου. Εάν πας τώρα, είναι ακόμα όλες οι αφίσες εκεί. Ακόμα και οι καθαρίστριες σεβάστηκαν τι περνάμε και δεν τις έχουν αγγίξει.

Τι να πω, για τα χρήματα που στέλνουν όλοι οι σύνδεσμοι της Θύρας 7 από την Ελλάδα και το εξωτερικό; Για όλους τους ανθρώπους που συγκινήθηκαν βοηθούν; Αυτός είναι ο Ολυμπιακός, αυτή είναι η Θύρα 7 που έχει ακούσει τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Το είπα και πριν. Ο Ολυμπιακός και οι άνθρωποι του είναι η 2η μου οικογένεια!»

Ο λογαριασμός κατάθεσης για να βοηθήσετε την οικογένεια του Αλέξανδρου Τζιαβάρα είναι:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 623/601123-38

Για τους κατοίκους του εξωτερικού:

GR9101106230000062360112338

7/12/11

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΘΡΥΛΕ..! ΜΑΣ ΕΚΑΝΕΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!!!



Καλησπέρα αδέρφια μου!

Απίστευτος ο Ολυμπιακός μας χθες, απέδειξε και στους πιο «άπιστους» πως μπορεί να κάνει θαύματα. Το ένιωθα, το ήξερα, το έλπιζα, το περίμενα πως θα επικρατούσε στο ναό. Κι όμως… δεν μας ήθελαν στην επόμενη φάση και μας πέταξαν έξω κακήν κακός… Δεν πειράζει όλα εδώ πληρώνονται!

Ίσως αυτό το άρθρο μου να ενοχλήσει κάποιους και να πουν πως μιλάει η πίκρα μου. Ναι, είναι αλήθεια.. μιλάει η πίκρα μου, αλλά μιλάνε και τα γεγονότα που έχουν αφήσει πολλά ερωτηματικά για την ξαφνική νίκη της Μαρσέιγ και την ανυπόμονη Ντόρτμουντ που ουσιαστικά είχε «ανοίξει τα πόδια» στους Γάλλους και περίμενε… το τέλος της…!

«Κατά τύχη» λοιπόν, υπήρξαν καθυστερήσεις μεγαλύτερες απ’ όσο έπρεπε και «εντελώς τυχαία» το παιχνίδι του πρώτου ημιχρόνου έληξε με το που σκόραρε η Μαρσέιγ. Επίσης, λίγο πριν το τέλος του δεύτερου ημιχρόνου, οι ποδοσφαιριστές της Ντόρτμουν έκαναν τους κινέζους και άφησαν την Μαρσέιγ να αλωνίσει (σαν τους γαϊδάρους στα αλώνια) ανατρέποντας το σκορ και αλλάζοντας την πορεία πρόκρισης του Ολυμπιακού. Είναι όλα απλές συμπτώσεις; Δεν νομίζω…! Πραγματικά, Γερμανοί και Γάλλοι είναι άξιοι της μοίρας τους… έλα όμως που η συμμαχία αυτή έβαλε τελεία στον Ολυμπιακό…

Με τη λήξη του αγώνα στο Καραϊσκάκη, όλοι περιμέναμε και το τελικό αποτέλεσμα στη Βεστφαλία. Είναι τραγική ειρωνεία να έχεις καθαρίσει ένα δύσκολο ματς και μάλιστα με μια καταπληκτική εμφάνιση και παράλληλα να έχεις μόλις γράψει στην ιστορία το 3-1.. κι όμως να μην μπορείς να πανηγυρίσεις γιατί όλα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή.

Είναι ότι χειρότερο η μοίρα σου να μην εξαρτάται από σένα και να σου κλέβουν τη μπουκιά απ’ το στόμα κάποιοι άλλοι, οι οποίοι όλα δείχνουν να έχουν συμμαχήσει εναντίων σου.

Ακόμη είμαι στενοχωρημένη και πικραμένη, όχι τόσο για μας που αγαπάμε την ομάδα μας και θέλουμε να την βλέπουμε να προχωράει μπροστά.. αλλά πιο πολύ για τον προπονητή και τους παίχτες μας που ήταν άξιοι θαυμασμού και μάτωσαν για την φανέλα. Μας άξιζε η πρόκριση, όμως η Γερμανό-Γαλλική «μοίρα» έπαιξε ένα βρώμικο παιχνίδι.


Οι Ερυθρόλευκοι έπαιξαν με πάθος, μάτωσαν για τη δοξασμένη φανέλα που φορούσαν και τα έδωσαν όλα για την νίκη και την πιθανή πρόκριση. Έλα που όμως αυτό το κλειδί που περιμέναμε πως και πως δεν το πήραμε ποτέ.

Ο Μέγκιερι έκλεψε την παράσταση, αφού στάθηκε δράκος στην περιοχή του και έκανε πολύ καλές αποκρούσεις. Χαίρομαι που τον έχουμε στην ομάδα, το λέει η ψυχή του. Η συνεργασία μεταξύ των ποδοσφαιριστών μας ήταν καταπληκτική, λειτουργούσαν ομαδικά και έπαιξαν ένα σπουδαίο και σοβαρό παιχνίδι.

Οι τρεις χρυσοί μας σκόρερ, Τζεμπούρ 16', Φουστέρ 36' και Μοδέστο 88', που χάρισαν απλόχερα τη νίκη στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, αξίζουν τα συγχαρητήρια μου, όπως και οι υπόλοιποι παίχτες βέβαια. Ο κάθε ένας ξεχωριστά αποτελεί απειλή για τους αλλόθρησκους, πόσο μάλλον όταν όλη η ομάδα είναι στα φόρτε της… τότε τσακίζει κόκαλα!

Και επανέρχομαι στο πρώτο παιχνίδι με τη Μαρσέιγ… Αν ο Ολυμπιακός είχε παιχνίδια στα πόδια του, τώρα θα μιλούσαμε για την πρόκριση του Θρύλου στους 16.

Μπορεί στα παιχνίδια που ακολούθησαν ο Ολυμπιακός να είχε καλές εμφανίσεις, αλλά το αποτέλεσμα (βάση πάντα των εμφανίσεων του), τον αδίκησε. Είναι αυτό που λέμε πως καμιά φορά απαιτούμενο συστατικό είναι να σε θέλει και η άτιμη η μπάλα/τύχη. Αυτή τη χρονιά δεν μας ήθελε… και είναι κρίμα πραγματικά. Αξίζαμε την πρόκριση.

Μπορεί να μείναμε έξω απ’ τους 16 αλλά τουλάχιστον θα συνεχίσουμε στο Europa League. Έκλεισε μια πόρτα για τον Ολυμπιακό, αλλά την ίδια στιγμή άνοιξε μια άλλη, επίσης σημαντική και θα προσπαθήσουμε να τα πάμε όσο το δυνατόν καλύτερα.

Τώρα μπορούμε να συνεχίσουμε τις υποχρεώσεις μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα με καθαρότερο μυαλό, γιατί όπως και να το κάνουμε το Champions League μας έπαιρνε ανάσες… χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως δεν βγήκαμε κερδισμένοι από αυτή τη διοργάνωση.

Η εμπειρία από κάτι τέτοιες Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δεν αφήνει κανένα αδιάφορο. Είναι μια εμπειρία που κάθε παίχτης πρέπει να αποκτήσει γιατί ανεβάζει την ποδοσφαιρική του λίμπιντο σε μία ψηλότερη κατηγορία.

Μπορεί το Ελληνικό Πρωτάθλημα να είναι εντελώς διαφορετικό από το Champions League, όμως δεν παύει να είναι μια τεράστια εμπειρία που μπορεί να βοηθήσει κάποιον ποδοσφαιριστή στην καριέρα του ή ακόμα και να τον καταστρέψει…

Οι παίχτες μας κατέθεσαν την ψυχή τους σε ένα δύσκολο ματς και πήραν φαντασμαγορικά τη νίκη. Το σημαντικό είναι πως δεν τελειώσαμε εδώ και συνεχίζουμε στο Europa League. Δεν θα καταθέσουμε τα όπλα έτσι απλά. Ακόμη και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις ο Ολυμπιακός δεν τα παράτησε ποτέ.. Δεν είναι τυχαίο που ο λαός του τον αποκαλεί Θρύλο!!

Στις 16 Δεκεμβρίου θα γίνει η κλήρωση για τους 32 του Europa League και τότε θα ξέρουμε ποιες ομάδες θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Τώρα όλη η προσοχή μας στρέφεται στο παιχνίδι της Κυριακής με την Κέρκυρα στο E.A.K. Κέρκυρας. Θέλοντας και μη αφήνουμε την Ευρώπη στην άκρη (γιατί έχουμε και ένα πρωτάθλημα να κυνηγήσουμε) και πολύ απλά θα περιμένουμε τα αποτελέσματα της κληρωτίδας για να συνεχίσουμε πάλι σε Ευρωπαϊκούς ρυθμούς, αλλά αυτή τη φορά στο Europa League.

Καλό υπόλοιπο της εβδομάδας και καλή επιτυχία στην Θρυλάρα μας την ερχόμενη Κυριακή.

Θέα 7 (Ερνέστο)




6/12/11

ΘΡΥΛΕ ΑΠΟΨΕ ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΜΕΡΑ…ΜΠΟΡΕΙΣ..!


Καλησπέρα αδέρφια!

Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για τον ερυθρόλευκο λαό, αφού θα κριθεί η πορεία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη. Έχω μια αισιοδοξία πως όλα θα πάνε καλά και θα κερδίσουμε την Άρσεναλ.

Ο Ολυμπιακός έχει το πλεονέκτημα της έδρας και ο πανταχού παρόν «δωδέκατος παίχτης του» θα δώσει για άλλη μια φορά την ψυχή του. Οι φωνές και τα συνθήματα για την εμψύχωση των παιχτών μας, που θα δώσουν απόψε, ίσως, την σημαντικότερη μάχη για τη μέχρι στιγμής φετινή Ευρωπαϊκή πορεία του Θρύλου… θα ραγίσουν ακόμη και πέτρες.

Οι ερυθρόλευκοι μπορούν να προκριθούν στην επόμενη φάση των 16, φτάνει να μην αφήσουν τίποτα στην τύχη. Καμιά φορά η μπάλα δεν μας θέλει… σήμερα όμως θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να την έχουμε με το μέρος μας.

Η εσωτερική δύναμη που υπάρχει σε κάθε παθιασμένο γαύρο, απόψε, πρέπει να λειτουργήσει σαν αντίδοτο σε κάθε κακή φάση που μπορεί να δημιουργηθεί από τον μπελά «Άρσεναλ» και να δώσει τη χαρά της νίκης αλλά και της πολυπόθητης πρόκρισης σε όλους μας.

Η Άρσεναλ δεν έχει κάτι να φοβηθεί βαθμολογικά, αλλά αυτό δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο λάθους. Μπορεί οι Άγγλοι να έχουν ήδη το μαγικό κλειδί στα χέρια τους, αλλά θα θελήσουν να παίξουν καλά: πρώτον για να χαρίσουν στους φιλάθλους τους ένα καλό εκτός έδρας παιχνίδι και δεύτερον, για να βγάλουν τον Ολυμπιακό απ’ τη μέση.

Ο Βαλβέρδε έχει προετοιμάσει καλά τους παίχτες μας, δυστυχώς όμως για κακή μας τύχη ο Αριέλ Ιμπαγάσα θα είναι εκτός αποστολής. Εκτός μάχης θα είναι και ο Φρανθίσκο Γέστε, ο Λούμπομιρ Φέισα και ο Ζαν Μακούν.

Τουλάχιστον, το ευχάριστο είναι πως ο Φουστέρ είναι και πάλι στη διάθεση του Βαλβέρδε, αν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τον αφήσει εκτός εντεκάδας για να τον προστατέψει.

Η Άρσεναλ από την άλλη δεν θα παίξει με την βασική εντεκάδα και αυτό είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα για τον Ολυμπιακό. Αυτό όμως δεν αποτελεί κριτήριο νίκης γιατί το παιχνίδι θα κριθεί από την αγωνιστική μας εμφάνιση, τσαμπουκά και την σοβαρότητα που αρμόζει στον πρωταθλητή Ελλάδος.

Έχουμε αρκετές καλές πιθανότητες να αποκτήσουμε το μαγικό κλειδί που θα μας δώσει την ευκαιρία να ελπίζουμε για μια καλύτερη θέση στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση. Παρ' όλες τις σημαντικές απώλειες, ο Θρύλος θα παλέψει με νύχια και με δόντια.

Και μετά από την νίκη που περιμένουμε με λαχτάρα, αν μας ευνοήσει και λίγο η τύχη στο παιχνίδι με την Ντόρτμουντ και την Μαρσέιγ… τότε στον Πειραιά θα ξημερώσει από τα μεσάνυχτα!

Με βάση την μέχρι στιγμής αγωνιστική εμφάνιση της ομάδας μας, αξίζουμε να προκριθούμε. Οι διάφορες συγκυρίες δεν μας επέτρεψαν να έχουμε τους βαθμούς που θέλαμε, αλλά απόψε ευελπιστώ να γυρίσει ο τροχός και να πάρουμε αυτό που δικαιωματικά αξίζουμε…μία θέση στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Και το βράδυ, το βραδάκι, όταν θα 'χουμε πια προκριθεί… ο Περαίας θα καεί, γιατί είμαστε όλοι τρελοί…και παλαβοί...!!

Καλή μας επιτυχία!!! Στέλνω όλη τη θετική μου ενέργεια στην Θρυλάρα! Καλή συνέχεια σε όλους και ας ελπίσουμε η τύχη απόψε να είναι με το μέρος μας!! Θρύλε μπορείς να προκριθείς..!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

24/11/11

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ..!




Καλημέρα αδέρφια!

Ο Ολυμπιακός και για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη, ο Φετφατζίδης, μας χάρισε την νίκη μέσα στη Γαλλία. Το ότι ήμασταν έξω από τα νερά μας, το ότι είχαμε σημαντικές απουσίες δεν μας πτόησε, παρά μόνο… μας πείσμωσε και επικρατήσαμε με 0-1 στο Βελοντρόμ.

Το προαίσθημα μου βγήκε αληθινό. Οι τρεις βαθμοί είναι πλέον γεγονός και η χθεσινή μας νίκη γράφτηκε με κόκκινα γράμματα στην Ευρωπαϊκή ιστορία του Θρύλου.

Το μικρότερο αστέρι της ομάδας μας, ο Γιάννης Φετφατζίδης, κέρδισε και τους πιο «δυσκολόπιστους» της ερυθρόλευκης οικογένειας αφού το γκολ που σημείωσε έναντι της Μαρσέιγ φούντωσε και αναπτέρωσε τις ελπίδες για πρόκριση.


Η επιτυχημένη κίνηση του μικρού «γίγαντα» θα τον βοηθήσει τόσο στην καριέρα του αλλά και στην ψυχολογία του. Το ότι κατάφερε να σκοράρει σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι και μάλιστα στους ομίλους του Champions League, ιδίως την στιγμή που αυτό το γκολ θα έδινε την ευκαιρία και την ελπίδα της πρόκρισης… είναι πολύ σπουδαίο και αποτελεί ένα μεγάλο βήμα για την μετέπειτα πορεία του στον Ολυμπιακό.

Τώρα απομένει το παιχνίδι με την Άρσεναλ μέσα στο ναό και αυτό είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα για τον Ολυμπιακό, το οποίο πρέπει να εκμεταλλευτεί για να έχει στο τσεπάκι την πολυπόθητη πρόκριση στους ομίλους.


Τώρα να πω πως έχω και τώρα ένα καλό προαίσθημα γι’ αυτό… θα το πω, αλλά δεν το κρύβω πως φοβάμαι λίγο, γιατί όλα θα κριθούν από αυτό το παιχνίδι. Οι Ερυθρόλευκοι θα το παλέψουν μέχρι και το τελευταίο λεπτό. Μπορούμε να περάσουμε στην επόμενη φάση των ομίλων και όσο αυτό περνάει από το χέρι μας θα δώσουμε την τελική μάχη μέχρι και το τέλος..!

Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη από τον χθεσινό αγώνα. Έστω κι αν είχαμε την ατυχία σημαντικών απουσιών, όπως και το μειονέκτημα της έδρας.. υπερισχύσαμε της Μαρσέιγ και χωρίς καμιά αμφιβολία ακολούθησε η άλωση της Μασσαλίας από τον Φέτφα. Χάρη στην καλή αγωνιστική εμφάνιση της ομάδας και στην κίνηση ρουά ματ του Φετφατζίδη έχουμε ακόμη ελπίδες πρόκρισης.


Οπότε δεν μας μένει τίποτα άλλο παρά να περιμένουμε την 6η Δεκεμβρίου όπου όλα θα έχουν ξεκαθαρίσει. Μέχρι τότε έχουμε να προετοιμαστούμε για το εκτός έδρας παιχνίδι της Κυριακής με τον Αστέρα Τρίπολης οπότε βάζουμε λίγο στην άκρη τους ομίλους του Champions League και με καθαρό μυαλό κοιτάμε μόνο προς την κατεύθυνση του Ελληνικού πρωταθλήματος.

Καλή συνέχεια σε όλους!

Θέα 7 (Ερνέστο)


23/11/11

ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΣΤΟ ΒΕΛΟΝΤΡΟΜ


Καλησπέρα αδέρφια!

Τα ψέματα τελειώνουν σε λίγες ώρες. Το μόνο επιθυμητό αποτέλεσμα στο Βελοντρόμ στην Γαλλία είναι η νίκη. Δεν αποδεχόμαστε τίποτα λιγότερο.

Στο πρώτο παιχνίδι με τη Μαρσέιγ τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα θέλαμε. Η αλήθεια είναι πως δεν ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τους Γάλλους. Υπήρχε πρόβλημα στην ομάδα και φάνηκε καθαρά καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα και με το αρνητικό αποτέλεσμα να έρχεται σαν το κερασάκι στην τούρτα.

Δεν είχαμε παιχνίδια στα πόδια μας και εκτός του ότι η ομάδα ήταν ανέτοιμη αγωνιστικά, επιπλέον δεν υπήρχε ιδιαίτερο δέσιμο μεταξύ των παιχτών. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν οι πειραματισμοί εκ μέρους του προπονητή μας.

Αν και αυτό ήταν απολύτως φυσιολογικό, είχαμε και τους «ξερόλες» που παρουσιάζονταν σαν οι τέλειοι απαραίτητοι προπονητές που θα κάνουν τη διαφορά στον Ολυμπιακό… Τέλος πάντων.. περασμένα ναι, ξεχασμένα όμως όχι.

Σημασία έχει το παρόν. Γι αυτό βλέπουμε μόνο μπροστά και κύριος στόχος μας στη σημερινή αναμέτρηση είναι η νίκη, ούτως ώστε να αφήσουμε την μικρή χαραμάδα που έχει απομείνει ανοικτή. Με την σωστή και έξυπνη μεθοδολογία, οι παίχτες μας θα οδηγήσουν τον Ολυμπιακό σε μεγάλες στιγμές θαυμασμού και αποθέωσης!

Ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίσει τη μάχη στο Βελοντρόμ, αρκεί να δείξει την σοβαρότητα που αρμόζει σε τέτοιου είδους κρίσιμα Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Χρειαζόμαστε το θετικό αποτέλεσμα και οι Ερυθρόλευκοι απ’ την πλευρά τους θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να αποκλείσουν κάθε ενδεχόμενο ήττας αλλά και... ισοπαλίας.

Έχω ένα καλό προαίσθημα για σήμερα και ελπίζω να βγει αληθινό. Ο Ολυμπιακός δεν είναι καμία τυχαία ομαδούλα. Είναι ένας ζωντανός Θρύλος που έχει ξετρελάνει αμέτρητους οπαδούς σε όλο τον κόσμο.

Οι ποδοσφαιριστές μας πρέπει να τα δώσουν όλα για την νίκη. Ο παθιασμένος κόσμος του Ολυμπιακού το αξίζει. Για να συνεχίσει η ελπίδα να πλανάτε στον αέρα, πρέπει το αποτέλεσμα να είναι μόνο θετικό.

Βάζουμε μπρος για ένα εντυπωσιακό παιχνίδι που θα αφήσει όλους μας με ένα χαμόγελο στα χείλη. Ο δωδέκατος παίχτης, το πανταχού παρόν στήριγμα των παιχτών μας θα είναι εκεί στην Γαλλία και στο γήπεδο Βελοντρόμ για να εμψυχώνει την ομάδα της καρδιάς μας. Όλη η θετική ενέργεια στην καρδιά του Πρωταθλητή Ελλάδος. Όμως όπως και να ‘χει.. πάντα άρρωστοι με τον Ολυμπιακό!!!!

Θρύλε γερά γερά… θα ‘ναι παντού κοντά η Θύρα η 7!!!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

8/11/11

ΠΡΑΣΙΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΙΠΕΣ, ΠΑΛΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΜΗΛΕΣ!



Καλησπέρα αδέρφια!

Γιατί όλοι οι πράσινοι περιμένουν τον πρίγκιπα του παραμυθιού που θα τους φτιάξει ένα τεράστιο παλάτι λατρείας για λαγούς και πετραχήλια;;; Ποιος είναι ο υπαίτιος που τους έχει βάλει στην πρίζα και περιμένουν τον πρίγκιπα της Αραπιάς για να αναλάβει το δύσκολο έργο της ομάδας τους;

Το έργο αυτό εκτός των άλλων περιλαμβάνει:
1) Χρέη και παλιές αμαρτίες,
2) μια ομάδα η οποία αποτελείται από λαγούς,
3) οπαδούς της κλάσης των πολλών λόγιων και μηδέν πράξεων, επίσης ψευτόμαγκες του υπολογιστή,
4)μερικές φυλλάδες που κάνουν όνειρα και τα έχουν μια ζωή με τον Ολυμπιακό, και
5) αηδιαστικές πρασινιάρικες γλωσσάρες από δω μέχρι και την Κίνα.

Εκτός από τον σουλτάνο πρίγκιπα, περιμένουν και τις καμήλες που θα φέρουν τους λαγούς τους στο καυτό Γ. Καραϊσκάκης. Φαίνεται πως θέλουν να προσκυνήσουν τον ναό με τον κλασσικό τρόπο, όπως δηλαδή οι τρεις μάγοι με τα δώρα, αυτή τη φορά όμως οι τρεις έγιναν 11 και βάλε!

Μια συμβουλή θέλω να τους δώσω σαν καλή οικοδέσποινα, γιατί τα παιδιά της γλωσσοδιάρροιας θα έρθουν στο δικό μου σπίτι, στο δικό μου χώρο λατρείας, τον ναό μου… "πέστε στον πρίγκιπα σας να μην ξεχάσει να εφοδιάσει τις καμήλες με GPS", κρίμα είναι να χαθείτε πάλι.. άντε γιατί σας περιμένουμε με πολλή ανυπομονησία και είναι ντροπή να έχεις τους χιλιάδες οικοδεσπότες και οικοδέσποινες να περιμένουν.. είναι αγένια βρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε δηλαδή;


Αυτός ο Βλάσης πρέπει να έχει πολύ σπουδαία κονέ. Αμ τι, κοτζάμ πρίγκιπα θα σας φέρει.. μπράβο βρε, σας έφεξε πάλι. Εμείς όμως δεν ζηλεύουμε τα φαντάσματα. Έχουμε τον Βαγγέλα να μεριμνά για την δική μας ομάδα, άσε που τον έχουμε μπροστά μας και δεν χρειάζεται να μπούμε καν στον κόπο να φανταστούμε πως μοιάζει εξωτερικά. Είναι προεδράρας, νοιάζεται για τον Ολυμπιακό και δίνει το παρόν του στα παιχνίδια. Το σημαντικότερο… δεν είναι φάντασμα σαν τον πρίγκιπα. Ακόμη δεν τον είδατε και μιλάτε για λεφτά και παλάτια.


Τελικά μάλλον πρόκειται για απάτη... και εάν ισχύουν οι φήμες περί φάντασμα-πρίγκιπα και πολύ απλά ο άνθρωπος δεν υπάρχει… τότε Βλάση δεν σε βλέπω καλά. Έστω κι αν υπήρχε αυτός ο πρίγκιπας, έστω κι αν είχε κάποιες σκέψεις για να αναλάβει το λαγούμι, απ' ότι φαίνεται έκανε πίσω και ο Τσάκας παραμυθιάζει τους πρασίνους για να κερδίσει χρόνο!

Σημασία έχει πως εμείς γελάμε και φτιαχνόμαστε από τις δηλώσεις του Βλάση. Καλό θα ήταν να έχει μαζί του και βοηθό, ο οποίος θα ηχογραφεί τον Βλάση εν ώρα δράσης στις κάμερες, γιατί μετά ξεχνάει ο κακομοίρης τι λέει και σε επόμενες συνεντεύξεις λέει άλλα. Ε, στα πολλά θα ξεσκεπαστεί ο άμοιρος και το βρίσιμο, ίσως και το ξύλο δεν το γλυτώνει από τους λαγούς.

Είναι κρίμα τα λαγουδάκια, δεν είναι σωστό να τα κοροϊδεύει ένας Βλάσης. Τι ζήτησαν δηλαδή; Ένα άνθρωπο της προκοπής να τους διευθύνει, να τους φτιάξει ένα γήπεδο ολόδικο τους και όχι δανεικό, άντε και να τους τάζει κάνα πριμ στα μεγάλα παιχνίδια.


Όχι τίποτα άλλο, αλλά μετά την μεγάλη αναμέτρηση με τον Θεό Γαύρο, θα λένε πως απέτυχαν γιατί δεν είχαν «μπαμπά». Είναι αφάνταστα εκνευριστικό που κάθε φορά βγάζουν μια γλώσσα «ναααααα». Μετά όμως φεύγουν με το κεφάλι σκυμμένο...

Πρωτοτυπήστε μια φορά και βγάλτε το σκασμό γιατί μας ζαλίσατε. Μια εσείς και μια ο Τσάκας μας σκάσατε στα γέλια. Μην ξεχάσω και τις πράσινες φυλλάδες που γράφουν ότι να ‘ναι!.

Όπως και να ‘χει, εμείς θα δώσουμε τις απαντήσεις μας στο γήπεδο… και μέχρι τότε ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΒΑΖΕΛΑΚΙΑ..!

Είναι τιμή μου που θα είμαι μέσα στις 19/11 μαζί με άλλα αδέρφια, φίλους και φίλες από την Θύρα 7 Λευκωσίας, αλλά και με άλλα παιδιά από τους υπόλοιπους συνδέσμους του Ολυμπιακού μας στην Κύπρο. Περιμένω πως και πως αυτή τη στιγμή.. άντε γιατί μου έλειψε ο ναός μου και τώρα δεν μαζεύομαι!!!!! Ελλαδάρα και Θρυλάρα μου έρχομαιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι οοοεεεοοο!!!

Θρύλε για πάρτη σου…
Θρύλε μαζί σου…
Εμείς οι άρρωστοι οι οπαδοί σου..!

Καλό σας απόγευμα!

Θέα 7 (Ερνέστο)

2/11/11

ΦΕΡΤΕ ΕΝΑ ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟ ΩΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΓΥΑΛΙΑ..!



Καλημέρα αδέρφια!

Ακόμη δεν μπορώ να χωνέψω τα χθεσινά παρατ
ράγουδα στην Γερμανία. Ο Ολυμπιακός έδωσε μια σκληρή μάχη αλλά δεν τα κατάφερε.

Οι Ερυθρόλευκοι δεν ήταν στα καλύτερα τους. Μπορούσαν να χειριστούν καλύτερα τους ποδοσφαιριστές της Ντόρτμουντ και τότε ίσως το αποτέλεσμα να ήταν πιο θετικό.. τουλάχιστον η ισοπαλία θα μας άφηνε ευχαριστημένους.

Αν περιμέναμε προκοπή από τον Μπεζμπορόντοφ και τους βοηθούς του, που κάνουν μαύρα μεσάνυχτα και μάλιστα εντελώς συνειδητά… μια ζωή δεν θα έφτανε! Όπως και να ‘χει, δυστυχώς η ήττα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την πρόκριση, αλλά οι Ερυθρόλευκοι θα προσπαθήσουν να κερδίσουν τους 6 βαθμούς που απομένουν.

Το επόμενο παιχνίδι με τη Μαρσέιγ στη Γαλλία και την Άρσεναλ στο Καραϊσκάκη θα κρίνουν την μετέπειτα πορεία του Ολυμπιακού. Τώρα εάν θα συνεχίσουμε στην επόμενη φάση ή αν θα καταφέρουμε να μπούμε στο Εuropa League, όλα θα κριθούν από το αποτέλεσμα των δύο αυτών παιχνιδιών.

Αυτό που με απογοήτευσε περισσότερο στο χθεσινό παιχνίδι ήταν το πέναλτι που ο Μπεζμπορόντοφ έκανε τα στραβά τα μάτια. Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι ο Ρώσος μπορούσε καθαρά να δει τη φάση.. κι όμως έκανε την πάπια. Για άλλη μια φορά η σφαγή του Ολυμπιακού ίσως να επηρέασε το αποτέλεσμα του αγώνα.

Όταν ο Χολέμπας εκτέλεσε το κόρνερ, η μπάλα κατέληξε σε κεφαλιά του Μέλμπεργκ και ο Χούμελς άπλωσε τη χερούκλα του επηρεάζοντας τη φάση του αγώνα. Εάν μας δινόταν το πέναλτι ίσως και απέβαινε σωτήριο για τον Ολυμπιακό. Μπορεί να ισοφαρίζαμε. Δεν θα το μάθουμε ποτέ…

Ο Ρώσος και οι βοηθοί του έκαναν τους κινέζους και δε σφύριξαν το πέναλτι. Όλοι είδαν τη φάση εκτός από τους 5 διαιτητές που εκείνη την στιγμή πρέπει είτε να έβγαλαν τα γυαλιά τους να τα καθαρίσουν είτε να τα έχασαν κάπου στην όλη φάση.

Κορόιδα δεν είμαστε… Και όσοι έχουν ακόμα αμφιβολίες, μπορούν να κοιτάξουν καλύτερα τις φωτογραφίες και τα βίντεο που κυκλοφόρησαν σε όλη την Ευρώπη τα οποία δημιουργούν απορίες και προβληματισμό. Ακόμη και τα Γερμανικά ΜΜΕ κάνουν αναφορά για το χέρι του Χούμελς. Έλεος δηλαδή.

Τώρα προέχει το παιχνίδι με τον Άρη, γι αυτό θα γυρίσουμε σελίδα και θα συνεχίσουμε στο Ελληνικό πρωτάθλημα με καθαρό μυαλό. Οι αδικίες θα μπουν για άλλη μια φορά στην άκρη. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε και διαφορετικά.

Καλή συνέχεια σε όλους!

Θέα 7 (Ερνέστο)

1/11/11

ΤΑ € ΕΥΡΩ ΣΑΣ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΑΣ..!




Καλησπέρα αδέρφια!

Τρεις ώρες απέμειναν για την μεγάλη αναμέτρηση μεταξύ Ολυμπιακού και Ντόρτμουντ στο Westfalenstadium στη Γερμανία. Από αυτή την μάχη δεν θα μπορούσε να λείπει η Θύρα 7 Λευκωσίας, που είναι πάντα και πα-ντού κοντά στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο…!

Το εκπληκτικό πανό του συνδέσμου μας της Θύρας 7 Λευκωσίας «ΤΑ € ΕΥΡΩ ΣΑΣ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΑΣ», όπως και η σημαία «σήμα κατατεθέν» του συνδέσμου μας θα κυματίζουν στο Westfalenstadium από τους υπερήφανους γαύρους της Επαρχίας Λευκωσίας.

Επίσης, δυναμικά το παρόν τους θα δώσουν και οι υπόλοιποι Ερυθρόλευκοι σύνδεσμοι της Κύπρου.

Ο Ολυμπιακός καλείται να αντιμετωπίσει την Μπορούσια Ντόρτμουντ στην έδρα της και παράλληλα να τα δώσει όλα για όλα για την νίκη.. Μια νίκη που θα δώσει το κλειδί και την ελπίδα για την πρόκριση στους ομίλους. Είναι λοιπόν μια εξαιρετικά κρίσιμη φάση για την μετέπειτα πορεία του Ολυμπιακού στο Champions League και το άγχος έχει κτυπήσει… «κόκκινο»!

Οι Γερμανοί θα προσπαθήσουν να κτυπήσουν τον Ολυμπιακό στην άμυνα για να ανοίξουν το σκορ. Η Ερυθρόλευκη ψυχή όμως θα μιλήσει για άλλη μια φορά (αυτό τουλάχιστον θέλω να πιστεύω) και θα εξουδετερώσει κάθε ανεπιθύμητη κίνηση, πριν η μπάλα φτάσει στα πόδια του Κονστάντσο..! Εκτός κι αν τελικά κάτω από τα δοκάρια επιλεγεί ο Μέγκιερι, που χλωμό το βλέπω. Θα δείξει.

Η απόφαση του Προέδρου μας να παρευρεθεί στον αγώνα είναι πολύ σημαντική, αφού είναι ένα επιπλέον κίνητρο για τους Ερυθρόλευκους που θα θελήσουν να ευχαριστήσουν τον Πρόεδρο και τον καυτό κόσμο του με θέαμα και γκολ!!!

Όπως και να έχει το αποτέλεσμα του σκορ, το πανό της Θύρας 7 Λευκωσίας τα λέει όλα…η μεγάλη αγάπη και το πάθος για την ομάδα μας δεν αγοράζονται. Πάντα άρρωστοι με τον Ολυμπιακό!!!! Αν και ένα θετικό αποτέλεσμα του σημερινού αγώνα, θα έσπερνε τον πανικό και θα έδινε ελπίδες..!

Αυτό που απομένει τώρα είναι να περιμένουμε και να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τα εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια από την προσμονή…ουφ!

Καλή τύχη Θρυλάρα μου, ο κόσμος σου είναι στο πλευρό σου!!!

Θρύλε μην ξεχνάς η Κύπρος όλη ΠΕΙΡΑΙΑΣ!!!

Καλό βράδυ και με τη νίκη!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

25/10/11

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ «Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ»!




Ο Θρυλικός Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, «έφυγε» σήμερα το πρωί σε ηλικία 100 χρόνων. Στο τελευταίο του ταξίδι θα συναντήσει τα αδέρφια μας που τόσο άδικα χάθηκαν την τραγική εκείνη μέρα 08/02/1981.

Ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1911 και ήταν αδελφός του Γιώργου, Γιάννη, Βασίλη και Ντίνου της Θρυλικής πεντάδας των Ανδριανοπουλέων του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδας. Επίσης, είχε άλλα δύο αδέλφια ποδοσφαιριστές σε πιο μικρές ομάδες του Πειραιά, τον Αριστείδη και το Στέλιο.

Έκανε μεγάλη καριέρα στην Ολυμπιακό, ενώ αρχικά ασχολήθηκε με το στίβο και συγκεκριμένα με το τριπλούν. Φόρεσε 11 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και σημείωσε 2 γκολ. Τη φανέλα του Ολυμπιακού τη φόρεσε για πρώτη φορά το 1927 και για τελευταία το 1935, μόλις 24 χρονών.

Ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος έπαιξε στον Ολυμπιακό από το 1927 - 1935. Σε 40 αγώνες της προκριματικής και της τελικής φάσης του πρωταθλήματος Ελλάδας σημείωσε 9 γκολ. Αναδείχτηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδας.

Για τη συνταγή της μακροζωίας και την πορεία του, ο "στραβοσουγιάς" έχει αφηγηθεί πριν από λίγα χρόνια: «Με "φτύνουν" οι φίλοι μου να μη με ματιάσουν: "Λεωνίδα, τι κάνεις και κρατιέσαι έτσι, ποιο είναι το μυστικό σου;". Σας το λέω ειλικρινά, μυστικά δεν υπάρχουνε. Προσέχεις τι τρως, προσπαθείς να μη βάζεις μαράζι για τίποτα, δεν έχεις κακία για κανέναν και η ζωή συνεχίζεται...»!

Ο υπέροχος αυτός άνθρωπος, έγραψε την δική του μοναδική ιστορία και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και θρυλικά μέλη της Ερυθρόλευκης οικογένειας. Θα μείνει για πάντα «ζωντανός» στην καρδιά όλων των υπερήφανων γαύρων.

Καλό ταξίδι Θρύλε του Θρύλου..! Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Τα αδέρφια μας εκεί ψηλά θα σου κρατάνε συντροφιά!

20/10/11

ΓΕΡΜΑΝΑΡΑΔΕΣ ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ ΠΗΡΑΤΕ ΑΠΟ ΤΑ «ΤΡΙΑ»… ΤΟ ΜΑΚΡΥΤΕΡΟ!




Καλησπέρα αδέρφια!

Δεν μπορώ να περιγράψω την χαρά που νιώθω για την νίκη της ομάδας μας. Με συνοδεία την απίστευτη ατμόσφαιρα και ένα σούπερ coreo που… ταιριάζει απόλυτα με το αποτέλεσμα, έχω χάσει το μυαλό μου…! «Ο Θεός μας έδωσε μυαλά κι ο Θρύλος μας τα πήρε..!!!».

Θυμάμαι όταν περιμέναμε με αγωνία την κλήρωση για τους ομίλους και προ εκπλήξεως μας είδαμε ένα όνομα που δεν θέλαμε με τίποτα να δούμε, της Ντόρτμουντ. Θυμάμαι που αγχωμένοι σχολιάζαμε την κλήρωση και ποντάραμε περισσότερο στις άλλες ομάδες. Τελικά όμως αλλιώς τα υπολογίζεις και αλλιώς σου έρχονται.. Μπάλα είναι και γυρίζει η άτιμη… Το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο.

Κι όμως… παρ’ όλες τις ανησυχίες, ο Ολυμπιακός επιβλήθηκε στη Γερμανική Ντόρτμουντ και τους άλλαξε τα φώτα. Ο Γιούργκεν Κλοπ μια μέρα πριν την μεγάλη αναμέτρηση, έλεγε πως δεν φοβάται το Καραϊσκάκη, αλλά ούτε και τον πωρωμένο κόσμο του Θρύλου. Ε καιρός ήταν να αρχίσεις να φοβάσαι φίλε.. να ακούς Γ. Καραϊσκάκης και να παραμιλάς όπως και οι παίχτες σου στα γκολ της Θρυλάρας! Αντίθετα εμείς σαν γαύροι, ήμασταν προσγειωμένοι, αναγνωρίζαμε την δυσκολία του ματς και δεν λέγαμε λόγια του αέρα. Αλλά για μία ακόμη φορά τις απαντήσεις στις προκλήσεις τις δώσαμε στο γήπεδο και μάλιστα με πυγμή και τσαμπουκά.

Οι τρεις σκόρερ του Ολυμπιακού έβαλαν φωτιά στους Γερμανούς και παράλληλα έδωσαν το κίνητρο για να συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς για την πολυπόθητη πρόκριση.

Ο Χολέμπας χρήστηκε σκόρερ μόλις στα 8 πρώτα λεπτά του πρώτου ημιχρόνου, καρφώνοντας την μπάλα στα δίχτυα του Βάιντενφελερ. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους των Γερμαναράδων πουθενάδων, αφού ήδη το πρώτο βήμα για την νίκη ήταν πλέον γεγονός. Ο Ερυθρόλευκος λαός τρελάθηκε και πανηγύριζε ξέφρενα στις κερκίδες.


Οι ποδοσφαιριστές της Ντόρτμουντ, θέλησαν να απαντήσουν στο γκολ του Χολέμπας. Με αυτόν τον τρόπο θα έδιναν και πάλι ελπίδα στους Γερμανούς που πίστευαν πως «είχαν» τους Έλληνες στο τσεπάκι τους. Δυστυχώς η απόπειρα του Λεβαντόφσκι στο 26’ προέβηκε σωτήρια για την Ντόρτμουντ, τουλάχιστον για την μέχρι στιγμής πορεία του παιχνιδιού.

Παρόλα αυτά ο Ολυμπιακός δεν έχασε την πίστη του. Ο κόσμος μας, ο δωδέκατος παίχτης του Θρύλου, έδωσε δυναμικά το παρόν του για άλλη μια φορά και βροντοφώναζε συνθήματα, προσφέρονται απλόχερα την ώθηση που χρειαζόταν η ομάδα του Πειραιά για την ανατροπή.

Και έτσι… λίγα λεπτά πριν τη λήξη του ημιχρόνου ο τρομοκράτης Τζεμπούρ έκανε το θαύμα του στέλνοντας τη μπάλα κατευθείαν στα λημέρια του Βάιντενφελερ. Οι κερκίδες πήραν φωτιά και η ελπίδα αναζωπυρώθηκε.


Το δεύτερο ημίχρονο βρήκε τους Ερυθρόλευκους Πρωταθλητές σε μεγαλύτερη εγρήγορση. Μπήκαν στο γήπεδο με πάθος διεκδικώντας αυτό που δικαιωματικά τους άνηκε. Το κάστρο έπρεπε πάση θυσία να μείνει απόρθητο, οι Γερμανοί δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να πάρουν αυτό που προκλητικά ήρθαν να πάρουν… την νίκη. Ο Ολυμπιακός σαν Ελληνική ομάδα δεν θα τους έδινε αυτή την ευχαρίστηση. Και όπως στο τέλος αποδείχτηκε…δεν τους την έδωσε!

Το τρίτο γκολ ήρθε για να αποτελειώσει τους Γερμανούς στο 78’. Η άψογη συνεργασία μεταξύ του ψυχάρα γίγαντα Ιμπαγάσα, εκτελεστή του φάουλ και του Μοδέστο που έσπευσε να αρπάξει την μπάλα ισοπέδωσε οριστικά την Ντόρτμουντ. Η εκπληκτική κεφαλιά του Μοδέστο προκάλεσε εγκεφαλικό στους Γερμανούς που ηττήθηκαν φαντασμαγορικά από τον Ολυμπιακό και την Ελλάδα.


Ο Ολυμπιακός ξεκινώντας από την αρχή μια τρελή πορεία, βεβήλωσε τρεις φορές τα δίχτυα του Βάιντενφελερ, αποτρέποντας τους αντιπάλους να πάρουν τη χαρά της νίκης. Έδειξε ποιος ήταν το αφεντικό από την αρχή του αγώνα και στην πορεία οι Γερμανοί το εμπέδωσαν για τα καλά… δεν ήταν ούτε ένα, ούτε δύο, ήταν τρία και ακόμη τους «καίνε»!

Το εντυπωσιακό coreo του εκπληκτικού Ερυθρόλευκου λαού, έκλεψε για άλλη μια φορά τις παραστάσεις. Ο ιππότης της 7 που έσκιζε τη Γερμανία στα δύο ταίριαζε απόλυτα με το αποτέλεσμα του αγώνα. Επίσης, το Rise again έστελνε ξεκάθαρα το μήνυμα ότι ο Ολυμπιακός έπρεπε πάση θυσία να πάρει τη νίκη.. κάτι που πέτυχε με δύναμη ψυχής!

Οι παίχτες μας αλλά και ο κόσμος μας αξίζουν ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ, γιατί «μαζί» ενωμένοι πέτυχαν το μοναδικό στόχο που δεν ήταν άλλος από την νίκη και παράλληλα εκπλήρωσαν το όνειρο των αμέτρητων οπαδών για μια φαντασμαγορική νίκη μέσα στο κάστρο και την ελπίδα της πρόκρισης στην επόμενη φάση των ομίλων!!

«ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ ΤΗΝ ΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ… ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΣΑΣ ΤΑ ΚΕΡΝΑΜΕ ΕΤΣΙ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΤΑ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…!»


Καλή συνέχεια σε όλους.. σήμερα έχω κέφια και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να μου το χαλάσει!!!!

Θέα 7 (Ερνέστο)




17/10/11

ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΓΑΤΑ… ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ


Καλημέρα αδέρφια.

Ποιος ο λόγος της αμφισβήτησης και της απόλυτης άρνησης όταν υπάρχουν τα γεγονότα και οι πράξεις που αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο; Γιατί μερικοί άνθρωποι επικαλούνται επιχειρήματα τα οποία δεν στέκουν και δεν ισχύουν, μόνο και μόνο για να μην παραδεχτούν πως έχουν κάνει λάθος;

Ο λόγος για τον Φουστέρ για τον οποίο κάποιοι ισχυρίζονται πως δεν «κάνει» για τον Ολυμπιακό και πως μέχρι τώρα δεν έχει προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό στην ομάδα. Συγνώμη αλλά εγώ αυτό ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ!

Δυστυχώς ο παίχτης μας στο παιχνίδι με την ΑΕΚ τραυματίστηκε στα πλευρά και αναγκαστικά θα μείνει ένα μήνα εκτός αγωνιστικής δράσης. Μακάρι να γίνει καλά συντομότερα, πρώτα απ’ όλα για τον ίδιο και μετά για να επιστρέψει πίσω στα ποδοσφαιρικά του καθήκοντα.

Ο τραυματισμός του ήταν η αφορμή για να επανέλθουν οι αμφιβολίες και τα πικρόχολα σχόλια περί αμφισβήτησης της προσφοράς του στον Ολυμπιακό. Δεν λέω…ο κάθε ένας μπορεί ελεύθερα να λέει τη γνώμη του, δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι σε όλα. Αλλά όταν υπάρχουν στη μέση 12 γκολ, εκ των οποίων κάποια από αυτά έχουν αποβεί σωτήρια για την ομάδα, τότε δεν υπάρχει λογική στην αμφισβήτηση της προσφοράς του στον Θρύλο.

Μπορεί να πει κάποιος με τρανταχτές αποδείξεις πως αυτός ο ποδοσφαιριστής δεν αξίζει να βρίσκεται στην ομάδα; Η μέχρι στιγμής αγωνιστική του εμφάνιση κάνει «μπαμ». Μελλοντικά επίσης, είναι ένας παίχτης που μπορεί να προσφέρει ακόμη περισσότερα στον Ολυμπιακό, μπορεί να σκοράρει, μπορεί να «σώσει» και πάλι μια κατάσταση που χωρίς την παρουσία του, ίσως και να υπήρχε σοβαρό πρόβλημα.

Ο Φουστέρ παίζει με πάθος, δείχνει αφοσίωση στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο και φαίνεται να τιμά και να σέβεται την φανέλα που φοράει. Ενεργεί διπλωματικά, ψάχνει για ευκαιρίες και βεβηλώνει την εστία των αντιπάλων του.

Είναι μεγάλη αχαριστία που ακόμα και τώρα μετά από αυτά τα γκολ που έχουν πλέον γραφτεί στην ιστορία του Ολυμπιακού και τις δυναμικές του παρουσίες, κάποιοι να επιμένουν και να μην αποδέχονται την προσφορά του Φουστέρ στον Ολυμπιακό.

Από την αρχή υπήρχαν τα άτομα που δεν τους γέμιζε το μάτι και παρόλα όσα έχουν προκύψει επιμένουν στην πρωταρχική τους εκτίμηση.

Επίσης υπάρχουν μερικοί, που ακόμη χειρότερα, όταν τον βλέπουν να σκοράρει τον παρομοιάζουν με αξέχαστους μεγάλους ποδοσφαιριστές, ενώ οι ίδιοι πάλι σε μια «κακή φάση» τον βγάζουν άχρηστο και άμπαλο. Αυτό τα λέει όλα…

Είναι κρίμα να μην του αναγνωρίζονται οι προσπάθειες, τα γκολ και η αγωνιστική του εμφάνιση.

Ο προπονητής μας τον έφερε στον Ολυμπιακό και για να το πράξει αυτό κάτι παραπάνω ήξερε από μας. Αργότερα επέμενε να τον έχει ως βασικό και πάλι είχε δίκιο. Μπορεί στην αρχή να ήταν λίγο «χαμένος» και να μην φαινόταν η παρουσία του στο γήπεδο, όμως πολύ σύντομα βρήκε το ρυθμό του και είδαμε μια τεράστια αλλαγή.

Η επιμονή του Βαλβέρδε για τον Φουστέρ, έδωσε «τροφή» σ’ αυτούς που δεν τον ήθελαν στην ομάδα και τα πικρόχολα σχόλια και παρατηρήσεις πήραν φωτιά.

Στην τελική όμως ο Βαλβέρδε δικαιώθηκε και βγήκε κερδισμένος, όπως γενικά και όλη η ομάδα και εμείς οι οπαδοί που μπορούμε να εκτιμάμε όλους όσους αποτελούν την ενδοξότερη ομάδα της Ελλάδος που λέγεται ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ..!

Ο Φουστέρ έχει βοηθήσει την ομάδα, έχει προσφέρει στην ομάδα και μάλιστα έχει «σώσει» τον Ολυμπιακό σε κάποια παιχνίδια, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ακόμα και οι καλύτεροι μπορεί να έχουν μια «κακή» μέρα και αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε παίχτη, σε οποιοδήποτε παιχνίδι . Δεν μπορούμε όμως να τους κρίνουμε από μία εμφάνιση και μόνο.

Το να κάνει κανείς λάθος είναι ανθρώπινο. Το να παραδεχόμαστε όμως τα λάθη μας είναι κάτι πολύ σπουδαίο και δείχνει χαρακτήρα. Όταν όμως επιμένουμε πως έχουμε δίκιο και όλοι οι άλλοι άδικο επειδή δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως έχουμε κάνει λάθος, ιδίως τη στιγμή που όλα τα στοιχεία δείχνουν εντελώς το αντίθετο.. τότε είμαστε γελοίοι. Αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής μας και όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα. Καμιά φορά η αυτοκριτική μπορεί να βοηθήσει στο να βλέπουμε κάποια πράγματα πιο «καθαρά» χωρίς προκαταλήψεις και ανόητους εγωισμούς.

Εύχομαι σε όλους μια υπέροχη εβδομάδα και καλή επιτυχία στην Θρυλάρα μας την Τετάρτη. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα δύσκολο παιχνίδι, γι αυτό ας σταθούμε «βράχος» για άλλη μια φορά και να βοηθήσουμε τους παίχτες μας με τον μοναδικό τρόπο που μόνο εμείς μπορούμε…!

Θέα 7 (Ερνέστο)

11/10/11

RESTELIO – Ο ΓΑΥΡΟΣ ΡΑΠΕΡ ΠΟΥ… ΚΑΝΕΙ ΣΑΜΑΤΑ!



Καλησπέρα αδέρφια!

Το σημερινό μου άρθρο θα είναι διαφορετικό από τα άλλα. Δεν έχει να κάνει με ποδόσφαιρο, όμως αποτελεί κομμάτι του Ολυμπιακού και της ερυθρόλευκης οικογένειας.

Ένα νέο αστέρι της ραπ έρχεται να ταράξει τα νερά και να κάνει «σαματά» με τα δικά του μοναδικά τραγούδια. Προς μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα πως στίχοι και μουσική διαφέρουν από άλλα, έχουν ένα βαθύτερο νόημα που σε προκαλούν να δώσεις σημασία σε κάθε λέξη.

Ο λόγος που κάνει τα τραγούδια του «μοναδικά» όπως μοναδικός είναι κι ο ίδιος άλλωστε, είναι οι στίχοι του, οι οποίοι βγαίνουν μέσα από την ίδια του την ψυχή. Μέσα από τις δικές του εμπειρίες δημιουργεί τραγούδια τα οποία έχουν τη δύναμη να αγγίξουν την καρδιά μας.

Πολλοί φίλοι του Ολυμπιακού και όχι μόνο, γνωρίζουν τον Restelio και τα τραγούδια του. Στην εφημερίδα «Γαύρος» του έκαναν ένα σπουδαίο αφιέρωμα για να δείξουν την εκτίμηση τους προς το πρόσωπο του.

Το αφιέρωμα της εφημερίδας «Γαύρος»:


Το βιογραφικό του Restelio:

«Ο Στέλιος Μανταμαδιώτης όπως είναι το πραγματικό του όνομα γεννήθηκε στις Σέρρες και μεγάλωσε στην Αθήνα από χωρισμένους γονείς. Καθότι παιδί χωρισμένων γονιών μεγάλωσε σε Ορφανοτροφεία.

Tα παιδικά του χρόνια τα πέρασε πρώτα στην Ν. Ιωνία και στην Στέγη Περισσού και μετά στο Χαλάνδρι και στο Ορφανοτροφείο Γεωργίου και Αικατερίνης Χατζηκώνστα. Το πιο παλιό φιλανθρωπικό κατάστημα στην Ελλάδα.

Εκεί ο Στέλιος τελείωσε σχολή μαγειρικής ενώ ασχολήθηκε και με το judo από ηλικία 10 ετών. Είναι κάτοχος μαύρης ζώνης και μάλιστα με πολλά μετάλλια και διακρίσεις σε αγωνιστικό επίπεδο.

Έχει συμμετάσχει σε δυο θεατρικές παραστάσεις εκ των οποίων η μια είναι "η Ειρήνη του Αριστοφάνη" όπου και απέσπασε βραβείο. Σε ηλικία 14 ετών αρχίζει να γράφει τους πρώτους του στίχους και να μαθαίνει κιθάρα. Παράλληλα ξεκίνησε να πηγαίνει σε ωδείο φωνητικής.

Το 2009 ο Στέλιος είχε φιλική συμμετοχή στον δεύτερο κύκλο μιας από τις πιο επιτυχημένες σειρές στην ελληνική τηλεόραση, στα "Μαύρα μεσάνυχτα" δίπλα σε καταξιωμένους και μεγάλους ηθοποιούς όπως ο Στέλιος Μάϊνας, η Παναγιώτα Βλαντή και ο Βασίλης Ρίσβας.


Παράλληλα την ίδια χρονιά συμμετείχε και σε μια μουσική παράσταση στην "Σφεντόνα" με τον Γιώργο Αλκαίο, τον Διονύση Σχοινά, τον Κωνσταντίνο Καζάκο, την Όλγα Βενετσιάνου και τον Στράτο Αγιοστρατίτη. Το 2010 βρίσκει τον Στέλιο στο "HXORAMA LIVE" δίπλα σε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες Τσιγγάνους καλλιτέχνες στην χώρα μας, τον Βασίλη Παιτέρη.

Το 2011 βρίσκει τον Restelio στην δισκογραφική εταιρεία INsiteMUSIC.
Κυκλοφορεί την πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά "Ξεκίνημα" κάνοντας πλέον και το ξεκίνημά του στην ελληνική μουσική σκηνή.

Παράλληλα το 2011 ο Restelio κυκλοφορεί σε digital single απο την INsiteMUSIC το "Δεν με χαλάει" ένα πολύ δυνατό κομμάτι που καυτηριάζει τις σχέσεις αλλά και την αιώνια κόντρα αντρών - γυναικών. Το "Δεν με χαλάει" παίχτηκε στα ραδιόφωνα όλης της Ελλάδας και ήταν το "Ξεκίνημα" του Restelio στα ραδιόφωνα σε μουσική του Dj Jar και στίχους δικούς του.

Επίσης, το έχουν βάλει να παίζει στη VODAFONE για welcome tone ενώ παράλληλα βγήκε και σε video clip. Όσοι έχετε Vodafone ή Vodafone Cu μπείτε στο site της Vodafone (vodafone.gr) και επιλέξτε το "Δεν με χαλάει" για Welcome tone στο κινητό σας τηλέφωνο!Αναζητείστε το στην αρχική σελίδα της Vodafone κατηγορία "Μουσική" - "Welcome tones" και απλά βάλτε το στο κινητό σας!

Άλλα κομμάτια που ακούστηκαν μέσα από το youtube και γενικά από το internet ήταν τα "Στίχοι", "Το party μου", "Ότι να 'ναι" και " Νίκαια μεριά".
Το "Στίχοι" αναμένεται να βγει και σε video clip. Στα τραγούδια "Το party μου", "Νίκαια μεριά" και "Ότι να 'ναι" ο Restelio μεταξύ άλλων μιλάει και για την αγαπημένη του ομάδα τον Ολυμπιακό.


Ένα άλλο τραγούδι το οποίο αγαπήθηκε από πολλή κόσμο ήταν το "Ιστορία αγάπης". Είναι η αληθινή ιστορία μιας αγάπης που δεν μπόρεσε να επιβιώσει στο χρόνο και έτσι ανήκει πλέον στο παρελθόν. Αυτό το τραγούδι δεν μπορεί να αφήσει κανένα ασυγκίνητο αφού στις μέρες μας οι πιο πολλοί από εμάς το έχουν βιώσει.

Στην πρώτη ολοκληρωμένη του δουλειά συνεργάστηκε με τον Σωτήρη Τσαντίλα ο οποίος είχε συνεργαστεί και με τους Goin Through στο τελευταίο cd τους.

Αυτήν την εποχή ο Restelio βρίσκεται στο studio ετοιμάζοντας 2 πολύ δυνατά κομμάτια και φυσικά την επιστροφή του στα ραδιόφωνα. Το ένα από τα δυο κομμάτια θα είναι μια πολιτική παρέμβαση για τα πρόσφατα γεγονότα που γίνονται στην Ελλάδα.»


Ο Στέλιος παρά τις αντίξοες συνθήκες, κατάφερε να επιβιώσει και να γίνει ένας σπουδαίος άνθρωπος με αγνή καρδιά, κάτι που στις μέρες μας σπανίζει. Μέσα από τα τραγούδια του μας μιλά για τη ζωή και προσπαθεί να μας μεταφέρει τη θετική του ενέργεια η οποία μας πλημμυρίζει με το αίσθημα της αισιοδοξίας.

Ανάμεσα στα τραγούδια που έχει γράψει, υπάρχουν και τρία τα οποία αναφέρονται στον Ολυμπιακό. Θα τα βρείτε αναρτημένα στο τέλος του άρθρου μαζί με άλλα τρία τραγούδια του.

Δεν υπάρχουν πολυτιμότεροι στίχοι από τους στίχους οι οποίοι βγαίνουν μέσα από τις εμπειρίες και τα βιώματα του ανθρώπου που τα ερμηνεύει.

Θεωρώ πως είμαι πολύ τυχερή που είχα την τιμή να γνωρίσω τον Στέλιο. Στα μάτια του βλέπω τον αδερφό που δεν είχα ποτέ. Όλα όσα μας μεταφέρει μέσα από τα τραγούδια του είναι βιώματα ζωής, γι αυτό εξάλλου τα έχω λατρέψει.

Μέσα από αυτό το άρθρο θα ήθελα να τον ευχαριστήσω που είναι αληθινός φίλος. Το μόνο που του ζητώ είναι να παραμείνει ο γλυκός άνθρωπος που είναι τώρα. Οι διάφορες άσχημες συγκυρίες και συνάμα οι δύσκολες στιγμές που πέρασε όταν ήταν ακόμα μικρό παιδί, διαμόρφωσαν έναν υπέροχο χαρακτήρα και αυτός ο χαρακτήρας δεν μπορεί να αλλοιωθεί.


Είναι αυθεντικός γαύρος και δεν το κρύβει. Κάποιοι του έχουν πει να αποφεύγει να λέει πως είναι Ολυμπιακός γιατί αυτό μπορεί να επηρεάσει την καριέρα του. Ο ίδιος όμως δεν το κρύβει και το εκφράζει και μέσα από τα τραγούδια του. Τον συγχαίρω γι' αυτό, είναι μάγκας γαύρος από τους λίγους και δηλώνει περήφανος γι αυτό!!!

Του εύχομαι πάντα να είναι καλά και χαμογελαστός γιατί του αξίζει. Έτσι δίνει δύναμη και κουράγιο σε μας που τον αγαπάμε, για να συνεχίσουμε να ζούμε σε αυτή τη ζούγκλα που ονομάζεται ζωή.

Επίσης θα ήθελα να του ευχηθώ ότι καλύτερο στην επαγγελματική του ζωή. Είμαι σίγουρη πως θα τα πάει περίφημα και θα κάνει μια λαμπρή καριέρα. Εξάλλου αγαπάει πολύ αυτό που κάνει, από μικρό παιδί έγραφε στίχους και μάλιστα το απολάμβανε.

Όσοι θέλουν μπορούν να επισκεφτούν το σάιτ «http://www.restelio.gr/» και το μπλοκ του «http://restelio-official.blogspot.com/».

Σας αφήνω να απολαύσετε τα τραγούδια του..!!! Καλό σας βράδυ..!

Θέα 7 (Ερνέστο)

Νίκαια μεριά:


Το πάρτυ μου:


Ότι να 'ναι:


Ιστορία αγάπης:


To έχω δει το έργο:


Δεν με χαλάει:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΡΑΔΟΥΚΑΣ


Ο Γιάννης Ζαραδούκας γεννήθηκε στις 12/12/1985. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Αν και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το 2003, δεν θεωρήθηκε αρκετά καλός για να παραμείνει στην πρώτη ομάδα από τον προπονητή του Παναθηναϊκού, Γιτζάκ Σουμ, αλλά η θετική εισήγηση του υπευθύνου των ακαδημιών του Παναθηναϊκού οδήγησε τη διοίκηση να τον παραχωρήσει ως δανεικό και να μην τον αποδεσμεύσει.

Ο Ζαραδούκας δόθηκε αρχικά δανεικός τη σεζόν 2003-2004 στην ΓΣ Μαρκό (σταθερό προορισμό... δανεικών από τον Παναθηναϊκό), στην οποία παρέμεινε για δύο σεζόν. Επέστρεψε στον Παναθηναϊκό για να δοθεί εκ νέου δανεικός στον ΑΟ Κορωπίου, στον οποίο έμεινε άλλη μια διετία.

Το καλοκαίρι του 2007 επέστρεψε για να... ξαναφύγει, με προορισμό αυτή τη φορά τον Πανσερραϊκό, τον οποίο βοήθησε να ανέβει στην πρώτη κατηγορία. Ο ίδιος πάντως δεν αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία καθώς ο δανεισμός του δεν επεκτάθηκε και έτσι βρέθηκε ξανά στην Παιανία τον Ιούλιο με την έναρξη της προετοιμασίας, για να αναχωρήσει εκ νέου για τον Εθνικό.

Η σεζόν 2008-2009 ήταν το τέλος στο μαρτύριο των συνεχών δανεισμών του, καθώς το καλοκαίρι του 2009 έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό για να ενταχθεί ως ελεύθερος σε κάποια ομάδα.

Η πρόταση ήρθε από τον Ολυμπιακό Βόλου, ομάδα Β' Εθνικής το 2009. Ο Ζαραδούκας υπέγραψε στην ομάδα του Βόλου που είχε βλέψεις για άνοδο στην Superleague πράγμα που επετεύχθη, με τον αριστερό μπακ να παίζει σε αρκετά παιχνίδια και να κερδίζει επιτέλους την συμμετοχή του στην μεγάλη κατηγορία της χώρας.

Το 2010-2011 ο Ολυμπιακός Βόλου είχε μια εξαιρετική χρονιά στη Superleague, εξασφαλίζοντας μάλιστα και την έξοδο στο Europa League, με τον Ζαραδούκα να είναι από τις καλές παρουσίες της ομάδας του Βόλου σε ολόκληρη τη διάρκεια της σεζόν.

Η καλή χρονιά που έκανε τον οδήγησε μέχρι την εθνική ομάδα, με την οποία αγωνίστηκε μάλιστα βασικός σε δυο διαδοχικά επίσημα παιχνίδια (με Ισραήλ και Λετονία) και να γίνει έτσι ο πρώτος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Βόλου που φόρεσε ποτέ την φανέλα της Εθνικής.

H σεζόν 2011-2012 θα τον έβρισκε στον Ολυμπιακό Βόλου με τον οποίο είχε συμβόλαιο, αλλά τα μπλεξίματα της διοίκησης με τη δικαιοσύνη για συμμετοχή σε κύκλωμα "στησίματος" αγώνων για παράνομο στοιχηματισμό σε συνδυασμό με την απόρριψη του φακέλου που υπέβαλλε η ομάδα για την αδειοδότηση της νέας σεζόν, οδήγησαν τον Ολυμπιακό Βόλου στο περιφερειακό πρωτάθλημα και όλα τα "καλά" ονόματα της ομάδας στην... ανεργία.

Υπήρξε ενδιαφέρον από πλευράς Παναθηναϊκού το οποίο απέρριψε ο ίδιος ο παίκτης αν και πρώην "πράσινος", δηλώνοντας χαρακτηριστικά : "Αυτή τη στιγμή δε νομίζω πως θέλω να επιστρέψω στον Παναθηναϊκό. Είμαι πολύ πικραμένος από αυτό που είπαν για εμένα και τους συμπαίκτες μου στον Ολυμπιακό Βόλου. Δε νομίζω να μπορώ να επιστρέψω μετά από αυτό. Είπαν πως δεν θα ασχοληθούν με ποδοσφαιριστές από τον Ολυμπιακό Βόλου γιατί λένε πως είμαστε ντοπαρισμένοι. Και τώρα λένε οτι με θέλουν; Δεν θέλω εγώ".

Με την οριστικοποίηση της απελευθέρωσης του από την ομάδα του Βόλου, ο Ζαραδούκας ήρθε σε συμφωνία με τον Ολυμπιακό που έψαχνε άλλη μια λύση στην αριστερή πτέρυγα, αφού ο Βαλβέρδε υπολόγιζε τον Μαρκάνο περισσότερο για στόπερ, ενώ δεν εμπιστευόταν τον Γιώργο Βαλεριάνο (που υποβίβασε στην ομάδα των νέων) έχοντας ουσιαστικά σαν μόνη λύση τον Χοσέ Χολέμπας.

Τα ερωτηματικά είναι ίδια όπως στην περίπτωση του Μόνχε: Κατά πόσο μπορεί να δώσει το "κάτι παραπάνω" που ψάχνει ο Ολυμπιακός σε αυτή τη φάση, έχοντας ουσιαστικά μια καριέρα σε ομάδες 2ης και 3ης ταχύτητας σε όλη του την καριέρα; Απλά θα περιμένουμε και θα δούμε..!

7/10/11

ΒΙΘΕΝΤΕ ΜΟΝΧΕ


Ο Βιθέντε Μόνχε γεννήθηκε στις 21/06/1981 στην πόλη Γιούτο της Αργεντινής. Σε ηλικία 16 χρονών εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ατλέτικο Ντεφενσόρες ντε Γιούτο, από την οποία μεταπήδησε 3 χρόνια αργότερα στην Χιμνάσια Υ Τίρο.

Το 2001 προωθήθηκε στην 1η ομάδα και την επόμενη σεζόν έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με τη Χιμνάσια. Εκεί έμεινε μια διετία και το 2004 έμεινε ελεύθερος, έχοντας σημειώσει 2 γκολ στις μόλις 9 συμμετοχές του.

Επόμενος σταθμός του, η Ατλέτικο Ατλάντα. Έμεινε 1,5 χρόνο εκεί σημειώνοντας 35 συμμετοχές προτού μεταγραφεί στην Φέρο Καρίλ Οέστε, της οποίας τράβηξε την προσοχή με τις εμφανίσεις του. Μετά από μια χρονιά στην Φέρο Καρίλ ακολούθησε κι άλλη μεταγραφή για τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό, με τον επόμενο σταθμό του να είναι η Ευρώπη και συγκεκριμένα το Βέλγιο, στο οποίο έφτασε για λογαριασμό της Γκέρμιναλ Μπέερσοτ τον Ιανουάριο του 2007.

Ντεμπουτάρισε με τη φανέλα της Βελγικής ομάδας στις 28/01/2007, στην εντός έδρας με 1-3 από την Άντερλεχτ και μπήκε στον αγώνα στο 68ο λεπτό σαν αλλαγή. Με το πέρας της σεζόν (2006-2007 η σεζόν που αναφέρουμε εδώ) οι Βέλγοι τον θεώρησαν περιττό για το σχεδιασμό της νέας σεζόν και έτσι ο Αργεντινός μάζεψε τα πράγματα του και γύρισε στη χώρα του, ενώ λίγες ημέρες μετά την επιστροφή του προσεγγίστηκε εκ νέου από την Φέρο Καρίλ, στην οποία τελικώς επέστρεψε.

Στη 2η του θητεία στην Φέρο Καρίλ έγραψε 30 συμμετοχές στη διετία και μετά από μια διετία έμεινε ελεύθερος. Σε εκείνο το σημείο δέχθηκε την πρόταση από τον Ολυμπιακό Βόλου που αγωνιζόταν τότε στη Β' Εθνική, αλλά ήθελε να φτιάξει ομάδα που θα ανέβει στη Superleague.

Ο Μόνχε πείστηκε να έρθει στην Ευρώπη ξανά και ήταν από τα βασικά γρανάζια της ομάδας του Βόλου που κέρδισε άνετα την άνοδο της στη Superleague τη σεζόν 2009-2010. Την "έκρηξη" του όμως την έκανε την επόμενη σεζόν, τη σεζόν 2010-2011. 21 συμμετοχές, 3 γκολ, 2 εκ των οποίων στον Παναθηναϊκό (νίκη με 0-1) και με την ΑΕΚ (στο μεγάλο "διπλό" του Βόλου με 0-4 στο ΟΑΚΑ), συνοδευόμενα από πολύ καλές εμφανίσεις στο πρωτάθλημα.

Η σεζόν 2011-2012 θα τον έβρισκε στον Ολυμπιακό Βόλου με τον οποίο είχε συμβόλαιο, αλλά τα μπλεξίματα της διοίκησης με τη δικαιοσύνη για συμμετοχή σε κύκλωμα "στησίματος" αγώνων για παράνομο στοιχηματισμό σε συνδυασμό με την απόρριψη του φακέλου που υπέβαλλε η ομάδα για την αδειοδότηση της νέας σεζόν, οδήγησαν τον Ολυμπιακό Βόλου στο περιφερειακό πρωτάθλημα και όλα τα "καλά" ονόματα της ομάδας στην... ανεργία.

Με την οριστικοποίηση της απελευθέρωσης του από την ομάδα του Βόλου, ο Μόνχε ήρθε σε συμφωνία με τον Ολυμπιακό για 2 χρόνια καθώς ο Ερνέστο Βαλβέρδε έψαχνε (παρά την προσθήκη των Φραν Γέστε και Τζαμέλ Αμπντούν αλλά και την παρουσία του Γιάννη Φετφατζίδη) έναν "καθαρό" αριστερό χαφ για να καλύψει το κενό που άφησε η φυγή του Άλμπερτ Ριέρα για την Γαλατασαράι.

Ο ύψους 1,73 Μόνχε έχει καλή τεχνική κατάρτιση, είναι γρήγορος, αλλά είναι μεγάλο ερωτηματικό κατά πόσο μπορεί να δώσει το "κάτι παραπάνω" που ψάχνει ο Ολυμπιακός σε αυτή τη φάση, έχοντας ουσιαστικά μια καριέρα σε ομάδες 2ης και 3ης ταχύτητας σε όλη του την καριέρα.

Το μόνο που απομένει είναι να τον δούμε εν ώρα δράσης στον Ολυμπιακό…! Του ευχόμαστε καλή επιτυχία με την ελπίδα να μας βγάλει ασπροπρόσωπους.

5/10/11

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΟΝΣΤΑΝΣΟ;;; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!



Καλημέρα αδέρφια!

Έχει αρκετές μέρες που ήθελα να θίξω το θέμα «Κονστάνσο»..! Έχω αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα μου για την αποδοκιμασία που δέχεται από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Αλλά επειδή το θέμα έχει ξεφύγει, θα ήταν προτιμότερο να πέσουν λίγο οι τόνοι.

Δυστυχώς στις μέρες μας, όλοι κατέχουν το δίπλωμα του προπονητή και του τερματοφύλακα. Όλοι ξέρουν τα πάντα, εκτός από τον Βαλβέρδε και τον Κονστάνσο. Αν είναι ποτέ δυνατόν.

Η αποδοκιμασία που πέρασε και που δυστυχώς συνεχίζει να περνά, τον έχει επηρεάσει. Αυτό φαίνεται καθαρά από τον τρόπο που αντιμετωπίζει μια φάση και από την αντίδραση του την ώρα που η μπάλα απειλεί τα δίχτυα του. Σε κάποια από τα γκολ που δέχτηκε έχει ευθύνη, σε κάποια άλλα όμως όχι. Οι πλείστοι του επιρρίπτουν ευθύνες για όλα. Για όλα φταίει ο Κονστάνσο;;;; Ε λοιπόν όχι!

Είπαμε.. έχουμε τους αλλόθρησκους να γκρινιάζουν και να κλαίγονται, ε όχι βρε παιδιά κι εμείς… έλεος δηλαδή. Ας κάνουμε λιγάκι υπομονή και ο χρόνος θα δείξει…

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Ένα μικρό παιδί, πηγαίνει με χαρά για πρώτη φορά στο σχολείο. Είναι λίγο πιο ζωηρό από τα υπόλοιπα παιδιά και η δασκάλα το αντιμετωπίζει πολύ διαφορετικά από τα υπόλοιπα. Στην πορεία, το παιδί αυτό έχει πάρει τον «τίτλο» του άτακτου και ατίθασου παιδιού και για ότι προέκυπτε στην τάξη ή ακόμη και στο διάλειμμα η δασκάλα τιμωρούσε μόνο το συγκεκριμένο παιδί.

Όλοι έβλεπαν στα αθώα του ματάκια ένα παιδί το οποίο έπρεπε με κάθε τρόπο να τιμωρηθεί για παραδειγματισμό και για τη σωστή λειτουργία της τάξης. Το παιδί μετά το σχολείο γυρνούσε στο σπίτι κατσουφιασμένο, πληγωμένο και με τα χίλια παρακάλια να διαβάσει.

Με λίγα λόγια είτε έκανε μια αταξία είτε όχι, πάντα έφταιγε το παιδί αυτό. Πολύ βολικό έτσι δεν είναι; Αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Την επόμενη χρονιά την τάξη ανέλαβε μια άλλη δασκάλα. Από τις πρώτες μέρες μπορούσες άνετα να διακρίνεις την μεγάλη αλλαγή στην συμπεριφορά αυτού του παιδιού. Επέστρεφε στο σπίτι χαρούμενο, καθόταν να διαβάσει με όρεξη και δεν θύμιζε σε τίποτα το παιδί της προηγούμενης χρονιάς.

Αυτό το έχω δει να συμβαίνει, είναι αληθινά γεγονότα. Όταν επιρρίπτουμε ευθύνες σε ένα και μόνο πρόσωπο επειδή έτσι μας βολεύει και επειδή έτσι μας συμφέρει τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Έτσι και με τον Κονστάνσο… Από την πρώτη στιγμή ο κόσμος μας τον «πήρε από κακό μάτι». Με την πρώτη αναποδιά τον έκριναν, αποφάσισαν πως δεν κάνει για τον Ολυμπιακό και από τότε έχει ξεκινήσει ένας ψυχολογικός πόλεμος ο οποίος μόνο αρνητικά αποτελέσματα έχει επιφέρει. Είναι αδιανόητο για τον κόσμο μας να κρατά αυτή την σκληρή και ψυχρή στάση. Δεν είναι ο κόσμος του Ολυμπιακού αυτός, αρνούμαι κατηγορηματικά να το πιστέψω.

Κάθε αποδοκιμασία, κάθε γκρίνια, κάθε άσχημη κριτική μπορεί να αποβεί καταστροφική τόσο για τον ίδιο τον Κονστάνσο, όσο και για την υπόλοιπη ομάδα.

Αν κάνει ή όχι για τον Ολυμπιακό, θα το κρίνει ο προπονητής και όχι εμείς. Αν τον αφήσουν απλά να κάνει τη δουλειά του, αποφεύγοντας κάθε είδους κριτικές, θα μπορέσει κι ο Βαλβέρδε να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα και να κρίνει αν πρέπει να συνεχίσει σαν βασικός ή αν θα κάτσει στον πάγκο αναπληρωματικός ή ακόμη και αν πρέπει να μας κουνήσει το μαντήλι.

Η ψυχολογία είναι το Α και το Ω σε ένα παιχνίδι. Αν μπαίνει στο γήπεδο και ξέρει πως θα εισπράξει γκρίνια και κακία (κάτι που δεν αρμόζει στον κόσμο του Ολυμπιακού), με τί ψυχή να παίξει;;;

Ας του δώσουμε το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, ας τον στηρίζουμε. Μόνο έτσι θα τον βοηθήσουμε. Αυτό είναι το δικό μας χρέος και όχι να παίρνουμε τη θέση του προπονητή. Τότε μόνο θα φανεί, αν πραγματικά μπορεί να ανταπεξέλθει φορώντας την δοξασμένη φανέλα του δαφνοστεφανωμένου ή αν θα πρέπει να αποχωρήσει από την ομάδα.

Μέχρι τότε ας τον στηρίξουμε με τον μοναδικό τρόπο που μόνο ο κόσμος μας μπορεί..!

Καλή συνέχεια…!

Θέα 7 (Ερνέστο)

3/10/11

ΟΟΟ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥ…!





Καλημέρα αδέρφια και καλή εβδομάδα!

Ο Ολυμπιακός απέδειξε για άλλη μια φορά πως μπορεί με σύμμαχο τον ερυθρόλευκο λαό να ανατρέψει τα πάντα και να πάρει αυτό που του ανήκει. Αυτή τη φορά, θύμα ήταν ο Πάοκ, που έφυγε από το καυτό Γ. Καραϊσκάκης με το κεφάλι σκυμμένο και με την ήττα βαθιά ζωγραφισμένη στο πρόσωπο των ποδοσφαιριστών του.

Οι ερυθρόλευκοι μπήκαν δυναμικά στο γήπεδο. Πίεσαν σε μεγάλο βαθμό τους φιλοξενούμενους, αφήνοντας να εννοηθεί πως δεν θα τους επέτρεπαν σε καμία περίπτωση να βεβηλώσουν τον ναό μας.

Σε μια στιγμή χαλάρωσης του Ολυμπιακού, ο Πάοκ βρήκε τα πατήματα του και κατάφερε να ανοίξει το σκορ. Ο Κονστάνσο έδιωξε τη μπάλα, αλλά δεν μπόρεσε να την απομακρύνει από την περιοχή του, με αποτέλεσμα ο Μπαλάφας να εκμεταλλευτεί τη φάση και να σκοράρει. Ήταν ένα γκολ το οποίο με σωστή απόκρουση/απομάκρυνση θα μπορούσε να αποφευχθεί.

Ο Κονστάνσο έχει αποδοκιμαστεί πολύ άσχημα σε προηγούμενα παιχνίδια από τον κόσμο του Ολυμπιακού και αυτό πιστεύω πως του δημιούργησε φοβία. Αρκετές φορές βλέποντας την μπάλα να κατευθύνεται προς το μέρος του, μπλοκάρει και δεν αντιδρά κατάλληλα.

Στο χθεσινό παιχνίδι, φάνηκε να είναι βελτιωμένος, δεν έμεινε «άγαλμα» σε καμία φάση και κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες όταν η μπάλα απειλούσε τα δίχτυα του. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σαν οπαδοί είναι να του δώσουμε το ελαφρυντικό και να περιμένουμε. Ο Βαλβέρδε έχει τους λόγους του για να επιμένει να τον κρατά στην ενδεκάδα και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε.

Μετά το γκολ που πέτυχαν οι φιλοξενούμενοι, ο Ολυμπιακός ανέβασε ρυθμούς. Δεν επηρεάστηκε αρνητικά, αντιθέτως είδαμε έναν Ολυμπιακό που έψαχνε ευκαιρίες να ισοφαρίσει φέρνοντας το παιχνίδι.. στα πόδια του.

Ο απίθανος Φουστέρ για άλλη μια φορά, έβγαλε από τη δύσκολη θέση την ομάδα του, ισοφαρίζοντας και δίνοντας με αυτό το γκολ τη σκυτάλη μόνο στον Ολυμπιακό για μεγαλύτερο άνοιγμα του σκορ. Και αφού επήλθε το πρώτο γκολ, το επόμενο ήταν πλέον θέμα χρόνου…

Μετά από συνεχές πιέσεις του Ολυμπιακού η μπάλα πλησίασε την εστία του Κρέσιτς και με μια καταπληκτική συνεργασία μεταξύ Μιραλά και Τζεμπούρ, η μπάλα μπήκε ανελέητα στα δίχτυα του Κρέσιτς, μεγαλώνοντας το χάσμα μεταξύ Ολυμπιακού και Πάοκ.

Για να είμαι ειλικρινής, κάθε φορά που πλησίαζε η μπάλα στην περιοχή του Κονστάνσο, η καρδιά μου χτυπούσε σε ξέφρενους ρυθμούς. Φάνηκε πως ο τερματοφύλακας μας έχει επηρεαστεί ψυχολογικά από την «σκληρή» κριτική των οπαδών μας και σε κάποιες κρίσιμες φάσεις φαινόταν η σύγχυση του. Αυτό θα διορθωθεί με τον καιρό και εφόσον σταματήσουν οι κακίες εναντίων του. Κατά πόσο κάνει για τον Ολυμπιακό ή όχι, θα το κρίνει ο προπονητής, προς το παρόν ας μειωθούν οι εντάσεις και βλέπουμε. Μόνο έτσι θα τον βοηθήσουμε…

Γενικά το ματς κύλησε πότε με ένταση και γρήγορες μπαλιές και πότε σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Το σημαντικό είναι πως οι Ερυθρόλευκοι δεν επέτρεψαν στους αντιπάλους να κάνουν «τα δικά τους» στο παιχνίδι.

Οι προσπάθειες του Πάοκ για ισοφάριση δεν είχαν αποτέλεσμα αφού μέχρι και την λήξη του αγώνα το σκορ παρέμεινε το ίδιο, με τον Ολυμπιακό να κάνει το 3-3 και να παίρνει δίκαια τους 3 πολύτιμους βαθμούς.

Η καρδιά του Πρωταθλητή μίλησε για άλλη μια φορά… Με τον πιστό πανταχού παρόν συνεργάτη του, που δεν είναι άλλος από τον πύρινο δωδέκατο παίχτη του, αψήφησε όλες τις δυσκολίες και πήρε την 3η συνεχόμενη νίκη…!

Η ομάδα μας άνοιξε πλώρη για το επόμενο παιχνίδι και μέχρι τότε πιστεύω πως θα την δούμε ακόμη πιο βελτιωμένη και έτοιμη… για όλα!!!!

Καλή συνέχεια…

Θέα 7 (Ερνέστο)