17/8/11

CHAMPIONS LEAGUE: ΟΝΕΙΡΟ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;;;;



Καλημέρα αδέρφια!

Ποιος δεν θα ήθελε να δει την αγαπημένη του ομάδα στο Champions League; Ποιος δεν θα ήθελε η αγαπημένη του ομάδα να έχει ένα σεβαστό όνομα στην Ευρώπη;

Πιστεύω όλοι έχουν αυτό το όνειρο. Και επειδή δεν θα μπορούσα να αναφερθώ σε άλλη ομάδα παρά μόνο στην ομάδα της καρδιάς μου τον «Ολυμπιακό», ε ναι λοιπόν… θα γίνει ποτέ αυτό πραγματικότητα ή θα παραμείνει ένα γλυκό και ανεκπλήρωτο όνειρο;

Ο Ολυμπιακός δεν είναι πρωτάρης στο τσου λου, δεν είναι άγαρμπος, δεν είναι άσχετος… Όμως δεν είναι ούτε και στην καλύτερη του φάση. Και αυτό είναι που με καίει πραγματικά.

Στο Ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, δεν υπάρχει καμία ομάδα που μπορεί ουσιαστικά να μας απειλήσει. Η ιστορία των 38 τιμημένων πρωταθλημάτων μιλάει από μόνη της.

Όμως, είμαστε ρεαλιστές και βλέπουμε πολύ πιο μακριά, έχοντας βέβαια πάντα στο μυαλό την ένδοξη ιστορία της ομάδας μας, έχοντας όμως και σαν προτεραιότητα να γίνουμε ακόμη πιο ισχυρή ομάδα κατακτώντας ακόμη περισσότερες κούπες!

Όσο ο Ολυμπιακός είναι προσγειωμένος και αλωνίζει στα γήπεδα με την καρδιά του πρωταθλητή δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε.

Όταν οι ποδοσφαιριστές μας παίζουν με πάθος, πλάνο, όταν αποφεύγουν τα λάθη τα οποία μπορούν να αποβούν μοιραία, όταν είναι συγκρατημένοι και αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν… και κυρίως όταν παίζουν για την φανέλα και την τιμούν, τότε θα ανέβουμε κι άλλα σκαλοπάτια στρωμένα με ερυθρόλευκα χαλιά.

Η συνεχής βελτίωση όμως είναι απαραίτητη σε κάθε παιχνίδι…σε κάθε σεζόν. Δεν επαναπαυόμαστε ποτέ γιατί τότε πολύ απλά χάσαμε το παιχνίδι. Περιθώρια βελτίωσης πάντα θα υπάρχουν.

Από τον Πρόεδρο μέχρι και τον οπαδό, όλοι μας οφείλουμε να απογειώσουμε την ομάδα, γιατί γι αυτό έχει γεννηθεί, γι αυτό υπάρχει, γιατί μέσα από αυτή την ιερή ιδεολογία ζούμε κι εμείς!

Αυτό που με στενοχωρεί όμως είναι η Ευρώπη. Εκεί χάνουμε τα πόδια μας, αγχωνόμαστε τρομερά (καλά κάνουμε και καλά να πάθουμε) κι έτσι δεν προχωράμε μπροστά. Το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το Ελληνικό πρωτάθλημα.

Εδώ χρειάζονται να καταβληθούν μεγάλες προσπάθειες για να κατορθώσουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν είναι και τόσο δύσκολο…αλλά συνάμα ούτε και τόσο απλό.

Ο Ολυμπιακός έχει τις δυνατότητες να αποκτήσει ένα αξιοσέβαστο όνομα στην Ευρώπη. Ήδη το όνομα του είναι πολύ γνωστό και όλοι μιλάνε για το πάθος των ερυθρόλευκων. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό.

Αντιθέτως…είναι πολύ λίγο. Είναι λάθος η τακτική η οποία χρησιμοποιείται. Και αυτό γίνεται εδώ και πολλά χρόνια.

Αν παρατηρήσουμε όλα αυτά τα χρόνια που ο Ολυμπιακός συμμετείχε στο τσου λου, θα δούμε πως ενώ έχει τις προοπτικές, δεν μπορεί να προχωρήσει και να μπει στα βαθιά νερά της Ευρώπης.

Κάθε φορά κόβονται τα φτερά μας, σκαλώνουμε και τελειώνει το όνειρο. Και μετά πάλι, φτου κι απ’ την αρχή. Ίδιο παραμύθι, ίδιο τροπάριο, ίδια κατάληξη.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Πιστεύω πως ήρθε ο καιρός να μπούμε σε βάθος στην Ευρώπη. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται έρευνα, χρειάζεται η τακτική και το πλάνο, τα οποία θα βοηθήσουν στην εκπλήρωση του ονείρου.

Γιατί όταν ένα όνειρο υπάρχει εκεί και δεν εκπληρώνεται τότε κάτι πάει λάθος, κάτι δεν κάνουμε σωστά. Ποια άλλη απόδειξη χρειάζεται για να συνειδητοποιήσουμε πως δεν είμαστε έτοιμοι για την Ευρώπη;

Πόσους άλλους αποκλεισμούς πρέπει να περάσουμε για να καταλάβουμε πως δεν έχουμε βρει ακόμη τη σωστή μέθοδο που θα λειτουργήσει σαν μαγικό φίλτρο;;;;

Χρειάζονται οι κατάλληλοι άνθρωποι γι αυτή την έρευνα, οι οποίοι θα ανακαλύψουν τους κατάλληλους ποδοσφαιριστές που θα επιδιώξουν να μας χαρίσουν αυτή την εκπλήρωση.

Δεν έχει σημασία μόνο να παίρνουμε ακριβούς παίχτες, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για να πετύχουμε τον στόχο μας. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μπορούν να μυριστούν από μακριά τις ευκαιρίες και να τις αρπάζουν αμέσως.

Γιατί εάν περιμένουμε πολύ τότε χάσαμε την μπάλα. Κάποιος εξυπνότερος από μας θα αρπάξει την ευκαιρία και εμείς θα έχουμε χάσει ακόμη μια φορά το προβάδισμα. Από εκεί ξεκινά το πρόβλημα.

Χρειαζόμαστε κάποιον που να είναι σε συνεχής παρακολούθηση, να γνωρίζει τις ικανότητες του ποδοσφαιριστή που ίσως πρόκειται να πάρουμε, τις αδυναμίες του, εάν υπάρχει στον συγκεκριμένο περιθώριο βελτίωσης, εάν κάνει για την ομάδα μας και κατά πόσο μπορεί να βοηθήσει. Όλα είναι θέμα «ΧΗΜΕΙΑΣ»!

Ακριβός παίχτης δεν σημαίνει απαραίτητα και επιτυχία. Το έχουμε διαπιστώσει άλλωστε τόσες φορές.

Μην πέφτουμε στα ίδια λάθη κάθε φορά. Βλέπουμε πως υπάρχει πρόβλημα. Τι κάνουμε για να το διορθώσουμε;;; Χρειάζονται να παρθούν γρήγορες αλλά ουσιαστικές αποφάσεις. Ήδη αργήσαμε πολύ, μην χάνουμε άλλο χρόνο. Δεν χρειάζεται κόπος…αλλά τρόπος.

Ευελπιστώ πως κάποια στιγμή αυτό το όνειρο θα εκπληρωθεί. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια απλή ομάδα. Είναι κάτι μαγικό, μια ιδέα που μας κρατάει σε εγρήγορση. Είναι τρόπος ζωής και ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας μας. Γι αυτό λοιπόν κι εγώ θέλω να τον βλέπω να πετάει και στην Ευρώπη. Του αξίζει, μας αξίζει!

Καλή συνέχεια!

Θέα 7

2 σχόλια:

  1. Θέα. Δεν σε νοιάζει η Ευρώπη. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να παίρνεις το πρωτάθλημα. Θεμιτό είναι αυτό, αλλά μόνο από τη στιγμή που σε ενδιέφερε η Ευρώπη. Εσύ έπαιρνες το πρωτάθλημα, έπαιρνες το τσουλου και καθόσουν. Ακόμα και ο Άρης να έπαιζε στη θέση σου τόσα χρόνια θα είχε κάνει καλύτερες πορείες από σένα. Ουδεμία σταθερότητα, ουδεμία συνέπεια. Και περνούσες κατευθείαν στους ομίλους λόγω των άλλων ελληνικών ομάδων -ιδίως του ΠΑΟ- που συγκέντρωναν βαθμούς. Τη λογική του Κόκκαλη σε αυτό το κομμάτι την ακολουθεί κι ο Μαρινάκης. Και υποθέτω ότι την ασπάζεται κι ο Βαλβέρδε, λόγω ποιότητας ρόστερ. Στην Ευρώπη δεν θέτεις στόχους. Απλά συμμετέχεις. Το έχει πει κι ο Σερ Άλεξ. Πείτε το επιτέλους και σους οπαδούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κώστα μου, εγώ προσωπικά οραματίζομαι ένα Ολυμπιακό με δόξα και στην Ευρώπη.

    Δεν ξέρω πως θα έρθουν τα πράγματα, γιατί στο ποδόσφαιρο όλα είναι ένα ρίσκο… μπάλα είναι και γυρίζει η άτιμη.

    Πας για άλλα και σου έρχονται άλλα. Όπως και στη ζωή ένα πράμα.. Θέλω τον δαφνοστεφανωμένο πρώτο σε όλα. Και ναι το έχω καημό και στην Ευρώπη!

    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή