14/9/11

ΧΑΣΑΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ… ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!


Καλησπέρα αδέρφια.

Το πρώτο Ευρωπαϊκό παιχνίδι ανήκει πλέον στο παρελθόν, όμως η πικρία της ήττας παραμένει. Οι παράγοντες που οδήγησαν στην ήττα είναι σημαντικοί.

Κάποιοι από αυτούς μπορούν να αποφευχθούν στα επόμενα παιχνίδια, αφού είμαστε ήδη 3 βαθμούς πίσω και δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια. Κάποιοι άλλοι μπορούν να διορθωθούν με τη σωστή συνεργασία μεταξύ προπονητή και ποδοσφαιριστών. Κάποιοι άλλοι μετά από 2-3 παιχνίδια θα εξαλειφτούν εντελώς, αφού κύρια αιτία είναι η μη ενεργή δράση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το Champions League δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το Ελληνικό Πρωτάθλημα. Και γι αυτό το συγκεκριμένο λόγο πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά οι ομάδες που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση απ’ ότι οι Ελληνικές ομάδες που γνωρίζουμε τα πάντα γι’ αυτές και έχουμε αναμετρηθεί εκατοντάδες φορές μαζί τους.

Το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε χωρίς την ενεργή δράση της ομάδας, λειτούργησε καταστροφικά για τον Ολυμπιακό. Τα φιλικά παιχνίδια δεν υπολογίζονται, αφού εν μέρη προσανατολίζουν τον προπονητή για τις αδυναμίες και τυχόν ελλείψεις της ομάδας, όμως δεν μπορεί να υπάρξει καθαρή εικόνα του τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Πόσο μάλλον στο τσου λου, που δεν μπορείς να έχεις καμία απολύτως πρόβλεψη. Δεν μπορεί στο πρώτο παιχνίδι ο προπονητής να γνωρίζει ποιος ποδοσφαιριστής μπορεί να ανταπεξέλθει ευκολότερα στο παιχνίδι, ή αν αυτοί που θα χρησιμοποιήσει στην ενδεκάδα θα είναι και οι σωστοί.


Δυστυχώς ο πειραματισμός ήταν αναμενόμενος. Αν δεν δοκιμάσεις δεν θα ξέρεις. Πέρυσι ο Ολυμπιακός δεν συμμετείχε στην Ευρώπη. Οι πιο πολλοί ποδοσφαιριστές είναι νέα μεταγραφικά αποκτήματα.

Οπότε… δεν υπήρχε ένα σαφές πλάνο και οι πειραματισμοί από τη μία βοήθησαν για το επόμενο παιχνίδι με την Άρσεναλ, αλλά από την άλλη απέβησαν μοιραίοι και καταστροφικοί για τους Πειραιώτες, αφού ηττήθηκαν με 0-1 από την Γαλλική Μαρσέιγ.

Η έλλειψη αγώνων φάνηκε με οδυνηρό τρόπο και το αποτέλεσμα, μας στοίχισε τους 3 πρώτους βαθμούς. Μπορούσαμε να ισοφαρίσουμε, όμως αυτό δεν επιτεύχθηκε.

Εξίσου σημαντικό ήταν το ότι παίζαμε στην έδρα μας και θα μπορούσαμε να γυρίσουμε το παιχνίδι. Τώρα στην Γαλλία με σοβαρότητα, πάθος και τσαμπουκά μπορούμε να κερδίσουμε. Αν η ήττα λειτουργήσει ως πείσμα και δίψα για νίκη μπορούμε και να τα καταφέρουμε… έστω και εάν παίζουμε στην έδρα τους, υπάρχουν ελπίδες.

Αν όμως πάμε με ανασφάλεια και με την πίκρα της πρώτης ήττας τότε είμαστε χαμένοι από χέρι.


Οι γαύροι οπαδοί οφείλουν να στηρίξουν την ομάδα στα δύσκολα και να αφήσουν τις κλάψες στην άκρη. Κι εγώ πικράθηκα που ηττηθήκαμε, αλλά δεν άρχισα να βρίζω τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές μας. Έχουμε τους αλλόθρησκους να μεριμνούν γι αυτό…

Οπότε όσοι δε γουστάρουν, να μην ασχολούνται με τον Ολυμπιακό. Για μένα η αγάπη γι αυτήν την ομάδα υπάρχει είτε κερδίζει είτε χάνει.

Εννοείται πως κάποια πράγματα τα οποία κάνουν κακό στην εικόνα του Ολυμπιακού πρέπει να λέγονται και όχι να παραβλέπονται αλλά ούτε και να διαστρεβλώνονται για το συμφέρον κάποιων. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να βρίζουμε και να κρίνουμε με αυτό τον τρόπο, λες κι εμείς τα ξέρουμε όλα και αν ήμασταν στη θέση κάποιων παιχτών ή ακόμη και του Βαλβέρδε θα μπορούσαμε να κάνουμε τη μεγάλη διαφορά.

Ο αυθεντικός κόσμος του Ολυμπιακού δεν ξενερώνει ποτέ.. έτσι λοιπόν ούτε κι εμείς ξενερώνουμε, δεν βρίζουμε και δεν κατακρίνουμε. Ο χρόνος μόνο θα δείξει ποιοι πρέπει να είναι στην ομάδα και ποιοι όχι. Και αυτό θα το κρίνουν οι αρμόδιοι και όχι ο κάθε ένας από μας. Οι απόψεις μεταξύ μας διαφέρουν όπως η νύχτα με την μέρα.

Και για να μην παρεξηγηθώ: «Όλοι έχουμε το δικαίωμα να λέμε τα πιστεύω μας και να απαιτούμε το καλύτερο για τον Ολυμπιακό, απλά υπάρχει και ο ωραίος τρόπος, ο ήπιος τρόπος. Μόνο έτσι θα βρούμε και το δίκιο μας»..!

Θρύλε για πάρτη σου, Θρύλε μαζί σου, εμείς οι άρρωστοι οι οπαδοί σου…!

Καλή συνέχεια στον Ολυμπιακό και ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ στους ΑΛΛΟΥΣ!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου