30/8/11

JEAN MAKOUN…!


Ο Ζεν Μακούν γεννήθηκε στο Καμερούν το 1983 και η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής της Κότονσπορτ.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε στις Ζένες Σταρ και Τονέρε πριν μετεγγραφεί στην Λιλ και αργότερα στη Λυών, οι οποίες είναι από τις μεγαλύτερες ομάδες στη Γαλλία και από τις πιο ανταγωνιστικές τα τελευταία χρόνια.

Στη Λιλ είχε 150 συμμετοχές και με τις εμφανίσεις του κέντρισε το ενδιαφέρον των ανθρώπων της Λυών, οι οποίοι δεν δίστασαν να διαθέσουν 14 εκ. ευρώ το 2008, προκειμένου να τον αποκτήσουν.

Στη Λυών αγωνίστηκε για τρία χρόνια και αμέσως μετά την παρουσία του στο γαλλικό πρωτάθλημα, μετακόμισε στο «Νησί» για να πάρει μέρος στην Premier League, ίσως το πιο απαιτητικό πρωτάθλημα παγκοσμίως, με τη φανέλα της Άστον Βίλα, καθώς αποτελούσε προσωπική επιλογή του Ζεράρ Ουγιέ, που βρισκόταν τότε στον πάγκο των «χωριατών».

Η μετακίνησή του στην ομάδα της Άστον Βίλα είχε κοστίσει το ποσό των 6,2 εκατομμυρίων λιρών, καθιστώντας την ως μια από τις ακριβότερες μεταγραφές στην ιστορία του συλλόγου.

Με πολλές συμμετοχές σε αναμετρήσεις του Champions League, ο νεοαποκτηθείς για τον Ολυμπιακό Μακούν, γνωρίζει καλά πώς να αντιμετωπίσει παίχτες όπως το Λιονέλ Μέσι.

Γεγονός που του δίνει το πλεονέκτημα να ξέρει να «σταθεί» αγωνιστικά στις απαιτήσεις των αναμετρήσεων της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, αφού έχει σημαντικές παρόμοιες εμπειρίες στην καριέρα του.

Όσον αφορά τη διεθνή του καριέρα, ο Καμερουνέζος μέσος μετρά 55 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα του Καμερούν, ενώ έχει σκοράρει και 3 τέρματα.

Συμμετείχε σε τέσσερα διαδοχικά «Άφρικα Καπ», ενώ αγωνίστηκε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.

Από την άλλη, η ηλικία των 28 ετών που έχει, τον καθιστούν στην καλύτερη ποδοσφαιρική φάση της καριέρας του, καθώς του προσδίδει τόσο αγωνιστική «φρεσκάδα» και όρεξη όσο και σημαντικές εμπειρίες από τη μέχρι τώρα πορεία του.

Ο Καμερουνέζος διεθνής ποδοσφαιριστής , αναμένεται να συμβάλει θετικά στην πορεία του Ολυμπιακού καθώς είναι ικανός να ανταποκριθεί επάξια στις μεγάλες αγωνιστικές απαιτήσεις της ομάδας του Πειραιά.

Ο Μακούν έχει αγωνιστεί μέχρι τώρα για πολλά χρόνια σε ομάδες κορυφαίου επιπέδου και φαίνεται να ξέρει πολύ καλά πως είναι να υπάρχει πίεση για τη νίκη και για την κορυφή καθώς η «πρωτιά» είναι πάντα ο στόχος των «ερυθρολεύκων».

Ο Καμερουνέζος, Ζαν Μακούν, κατά την παρουσίαση του από την ΠΑΕ Ολυμπιακός, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την υποδοχή που του επιφύλασσαν οι οπαδοί του Θρύλου, καθώς επίσης για τους στόχους που έχει θέσει στον εαυτό του για την νέα χρονιά.

Αναλυτικά, ο 28χρονος άσος είπε:

"Ήρθα στον Ολυμπιακό για να γίνουμε καλύτεροι και να πάμε όσο ψηλότερα μπορούμε. Αισθάνομαι πολύ καλά με την υποδοχή που μου επιφύλασσαν οι οπαδοί μας. Είμαι αποφασισμένος να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για την ομάδα.

Από σήμερα είμαι στη διάθεση του προπονητή μου και της διοίκησης της ομάδας. Θέλω να συμβάλω και εγώ όσο μπορώ, ώστε να έχουμε μια πετυχημένη χρονιά τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις.

Θεωρώ ότι ο όμιλος είναι δύσκολος όμιλος και όλοι έχουν ευκαιρία να περάσουν στον επόμενο γύρο. Όταν μίλησα με την διοίκηση, είδα ότι με ήθελαν πολύ και ήρθα σε έναν σύλλογο που ξέρει να κερδίζει, να πάρουμε το πρωτάθλημα και να κάνουμε μια καλή πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ".



29/8/11

ΕΡΙΚ ΟΛΟΦ ΜΕΛΜΠΕΡΓΚ…!



Ο Έρικ Όλοφ Μέλμπεργκ γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1977 στο Gullspång της Σουηδίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα "τσικό" της ομάδας της περιοχής του, της Gullspång και το 1994 προωθήθηκε στην ομάδα των νέων.

Ο δυναμισμός του και η αποτελεσματικότητα του στο αμυντικό παιχνίδι τον έκαναν να ξεχωρίζει και το 1996 τον εντόπισε ο κυνηγός ταλέντων της Ντέγκερφορς, την εισήγηση του οποίου οι ιθύνοντες της ομάδας έκαναν δεκτή.

Έτσι, ο Μέλμπεργκ λίγο πριν την έναρξη της σεζόν για το 1997, θα μεταπηδήσει στην Ντέγκερφορς. Εκεί έμεινε μόλις για μία σεζόν, αφού με τις εμφανίσεις του προσέλκυσε το ενδιαφέρον των "μεγάλων" του Σουηδικού πρωταθλήματος - άλλωστε ο ίδιος ο Μέλμπεργκ δεν ήθελε να μείνει στην Ντέγκερφορς που υποβιβάστηκε.

Για την απόκτηση του "κονταροχτυπήθηκαν" η ΑΙΚ Στοκχόλμης και η Γκέτεμπορκ, με την ΑΙΚ να εξασφαλίζει την υπογραφή του Σουηδού αμυντικού. Στην ΑΙΚ δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να κερδίσει τη θέση του βασικού στην ομάδα.

Μετά από μόλις 10 μήνες παρουσίας στη Σουηδική ομάδα, με τις εμφανίσεις του «κέντρισε» το ενδιαφέρον πολλών - μικρομεσαίων - Ευρωπαϊκών ομάδων.

Αυτή όμως που κινήθηκε γρηγορότερα απ' όλες της ομάδες, ήταν η Ρασίνγκ Σανταντέρ η οποία και εξασφάλισε την υπογραφή του και τον έντυσε στα «μαυροπράσινα» το καλοκαίρι του 1998. O Μέλμπεργκ ξενιτεύτηκε έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα Σουηδίας με την ΑΙΚ και αφήνοντας πίσω του 65 συμμετοχές.

Ο Μέλμπεργκ είχε προβλήματα προσαρμογής στο Ισπανικό πρωτάθλημα, όντας προερχόμενος από ένα «χαμηλής ταχύτητας» πρωτάθλημα όπως το Σουηδικό.

Στο ξεκίνημα της πρώτης του σεζόν (1998-1999) δεν έκανε κάτι το αξιόλογο, αλλά σιγά σιγά βρήκε θέση βασικού στο σχήμα της ομάδας και στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος ήταν εντυπωσιακός.

Στην Σανταντέρ έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2001 εξαντλώντας το 3ετές συμβόλαιο του και αποφάσισε να αποχωρήσει, επιθυμώντας να αγωνιστεί σε μεγαλύτερη ομάδα.
Είχε εν τω μεταξύ χριστεί και διεθνής με την εθνική ομάδα της Σουηδίας και η αξία του είχε ανέβει κατακόρυφα.

Εκείνο το καλοκαίρι μάλιστα, ο Μέλμπεργκ μπήκε στο μεταγραφικό στόχαστρο του Ολυμπιακού, ειδικά στο πρώτο μισό της σεζόν, αλλά διοίκηση και τεχνικό τιμ προφασιζόμενοι πως δεν ήταν ο παίκτης που έψαχναν, στράφηκαν προς τον τότε κεντρικό αμυντικό της Αϊντχόφεν, Γιούρι Νικοφόροφ.

Ο Μέλμπεργκ εκείνο το καλοκαίρι είχε γίνει μήλον της Έριδος για ομάδες της Ισπανίας και της Αγγλίας. Υπήρχε "φλερτ" με την Μπαρτσελόνα, ενώ είχαν ξεκινήσει και συζητήσεις με την Άστον Βίλα και την Βαλένθια.

Νικήτρια στη μεταγραφική μάχη βγήκε η Αγγλική ομάδα, που προσέφερε ένα πολύ καλό συμβόλαιο στον παίκτη και την προοπτική της συμμετοχής του στο βασικό σχήμα της ομάδας. Ο Μέλμπεργκ πείθεται, βάζει την υπογραφή του και πετάει για το Ηνωμένο Βασίλειο για να ξεκινήσει προετοιμασία με τους «χωριάτες».

Σε αντίθεση με την Ισπανία, ο Σουηδός αμυντικός δεν έδειξε να έχει κανένα πρόβλημα προσαρμογής. Ο προπονητής της Βίλα, Ντέϊβιντ Ο'Λίρι τον άφησε εκτός 11άδας στο ξεκίνημα της σεζόν, αλλά πολύ σύντομα τον χρησιμοποίησε και ο Μέλμπεργκ από τότε έβγαινε απ' την ομάδα μόνο αν τραυματιζόταν ή λόγω καρτών.

Ο Μέλμπεργκ συνέβαλλε καθοριστικά στην 6η θέση που κατέκτησε η Άστον Βίλα εκείνη τη σεζόν. Στην πορεία της σεζόν μάλιστα, ο Μέλμπεργκ κέρδισε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας, ενώ είχε αρχίσει να γίνεται «έμβλημα» και για τους οπαδούς.

Την πρώτη του σεζόν είχε μια γεμάτη χρονιά. Εκείνη τη σεζόν η Άστον Βίλα κατέκτησε το κύπελλο Intertoto, ενώ αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα του στο παγκόσμιο κύπελλο του 2002.

Η δεύτερη χρονιά ήταν η χρονιά της απογείωσης του. Ο Μέλμπεργκ δεν έβγαινε με τίποτα απ' την 11άδα της Βίλα, ο κόσμος τον λάτρευε και συχνά - πυκνά γινόταν αντικείμενο... πόθου για τις μεγαλύτερες ομάδες του νησιού, αλλά η διοίκηση της Βίλα ούτε καν συζητούσε το ενδεχόμενο παραχώρησης του.

Ο Σουηδός αμυντικός είχε 44 συμμετοχές, πέτυχε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της ομάδας και βραβεύτηκε με τη «Guldbollen», τη χρυσή μπάλα της Σουηδίας, που απονέμεται στον καλύτερο Σουηδό παίκτη της χρονιάς (2003).

Ο Μέλμπεργκ είχε γεμάτες χρονιές και τα υπόλοιπα χρόνια : 39 συμμ. / 1 γκολ το 2003-2004, 33 συμμ. / 3 γκολ το 2004-2005, 33 συμμ. το 2005-2006, 39 συμμ. / 1 γκολ το 2006-2007 και 36 συμμ. / 1 γκολ το 2007-2008.

Το 2006 απαρνήθηκε το περιβραχιόνιο του αρχηγού (αντικαταστάθηκε απ' τον Γκάρεθ Μπάρι), πράγμα που έκανε και στην εθνική Σουηδίας αμέσως μετά το παγκόσμιο κύπελλο.

Τον Ιανουάριο του 2008, ο Μέλμπεργκ ανακοίνωσε πως έχει υπογράψει προσύμφωνο με την Γιουβέντους για να προσχωρήσει στις τάξεις της μετά από μια επταετία στους «χωριάτες».

Το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Σουηδού με τη φανέλα της Βίλα ήταν στις 03/05/2008 ενάντια στη Γουΐγκαν. Η μέρα ονομάστηκε «μέρα του Μέλμπεργκ» (Olof Mellberg's Day), ένδειξη της εκτίμησης που απολάμβανε από διοίκηση, τεχνικό τιμ και κόσμο της Βίλα, όπου φυσικά αποθεώθηκε.

Σαν ανταπόδοση της ευγνωμοσύνης, ο Μέλμπεργκ μοίρασε σε όλους τους οπαδούς της Βίλα που βρέθηκαν στο Upton Park για την τελευταία αγωνιστική ενάντια στην Γουέστ Χαμ - από μια φανέλα με τον αριθμό 4 και το όνομα του, καθώς και το μήνυμα «σας ευχαριστώ για την υποστήριξη σας για όσο ήμουν το Νο 4 της Άστον Βίλα» (Thanks 4 Your Support - being the number 4 of Aston Villa), ενώ μετά το τέλος του αγώνα δήλωσε πως θα κορνιζάρει την εμφάνιση που φόρεσε στον τελευταίο του αγώνα με την Βίλα. Στην Αγγλία σημείωσε 260 συμμετοχές και πέτυχε 7 γκολ.

Ο Μέλμπεργκ είναι εν ενεργεία διεθνής με την εθνική ομάδα της Σουηδίας. Έχει πάνω από 80 συμμετοχές με την εθνική ομάδα, της οποίας διετέλεσε αρχηγός μέχρι το 2006, όπου και παραιτήθηκε (αντικαταστάθηκε από τον Φρέντρικ Λιούνγκμπεργκ).

Στην εθνική πάντως έχει τη φήμη του παλιόπαιδου, καθώς έχει πάρει μέρος σε ουκ ολίγα θερμά επεισόδια: Λίγο πριν το παγκόσμιο κύπελλο του 2002 πλακώθηκε με τον συμπαίκτη του, Φρέντρικ Λιούνγκμπεργκ με αφορμή ένα τάκλιν.

Το 2006, στο παγκόσμιο κύπελλο και πάλι, οι συμπαίκτες τους μπήκαν στην μέση πριν ο Μέλμπεργκ αρπάξει τον Λιούνγκμπεργκ, μετά το ισόπαλο 0-0 με το Τρινιντάντ & Τομπάγκο.

Τέλος, το Σεπτέμβρη του 2006, ο Μέλμπεργκ μαζί με τον Ιμπραϊμοβιτς και τον Βίλελμσον εκδιώχθηκαν από την αποστολή της ομάδας αφού συνελήφθησαν να διασκεδάζουν μετά της 11 μ.μ. ενώ υπήρχε η σχετική απαγόρευση. Ο Σουηδός αμυντικός πάντως συνεχίζει να είναι βασικός και αναντικατάστατος στην εθνική ομάδα της χώρας του.

Στη Γιουβέντους, που μετά την άνοδο της από την Serie B (είχε υποβιβαστεί λόγω του σκανδάλου Calciopoli) έψαχνε να βρει την ταυτότητα της ακόμη, ο Μέλμπεργκ δεν δυσκολεύτηκε να πείσει τον Κλαούντιο Ρανιέρι για την αξία του ενώ και ο ίδιος έδειχνε αποφασισμένος να καθιερωθεί αμέσως στη νέα του ομάδα.

Έκανε το ντεμπούτο του στις 16/07/2008 σε έναν φιλικό αγώνα ενάντια στην Πιατσέντζα. Η σεζόν ήταν καλή για τον Μέλμπεργκ που είχε 23 συμμετοχές και 2 γκολ στη Serie A, αλλά ο επαναπατρισμός του Φάμπιο Καναβάρο, η αποπομπή του Κλαούντιο Ρανιέρι σε συνδυασμό με την θέληση του Μέλμπεργκ να αγωνίζεται βασικός, οδήγησαν τον μάνατζερ του να εξετάζει προτάσεις για τον πελάτη του, παρά το εγγυημένο τριετές συμβόλαιο του με τη Γιουβέντους.

Ο Ολυμπιακός ήταν απ' τους πρώτους που έσπευσε να ρωτήσει για το «τι παίζει» με τον Σουηδό. Ο Παναθηναϊκός κατά την προσφιλή του τακτική χώθηκε προσφέροντας παραπάνω χρήματα στη Γιουβέντους, για να εισπράξει όμως ένα «ΟΧΙ» απ' τον Μέλμπεργκ, που ακούστηκε από το... Τορίνο μέχρι το κότερο του Πατέρα.

Τα χειρότερα δεν είχαν έρθει όμως ακόμη, καθώς ο Ολυμπιακός ανέβασε την προσφορά του, τα βρήκε με τον παίκτη στο οικονομικό και ο Σουηδός «Βίκινγκ» τον οποίο ενδιέφερε πρωτίστως να πάει σε ομάδα μπολιασμένη στον πρωταθλητισμό, είπε το «Ναι» στον Ολυμπιακό και άφησε τον Παναθηναϊκό τέζα να μετράει τα άστρα και να βάζει τον προπονητή του, Χενκ Τεν Κάτε, να κάνει την αξέχαστη δήλωση: «Εμείς κάναμε πίσω για τον Μέλμπεργκ γιατί θέλαμε να βρούμε έναν αμυντικό που να... φτιάχνει παιχνίδι», προκαλώντας το γέλιο.

Ο Μέλμπεργκ συμφώνησε με τον Ολυμπιακό για τριετές συμβόλαιο αξίας 1,5 εκ. ευρώ το χρόνο, με τη Γιουβέντους να καρπώνεται 2,5 εκ. ευρώ για τη μεταγραφή. Και απάντησε με τον καλύτερο τρόπο στον Παναθηναϊκό, ρίχνοντας και τη βόμβα του : «Επέλεξα Ολυμπιακό γιατί είναι η Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ της Ελλάδας ενώ ο Παναθηναϊκός η Μάντσεστερ Σίτι». Και τέζα τα βαζελάκια...

Ο Σουηδός «Βίκινγκ» αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες μεταγραφές αμυντικού που έχει γίνει ποτέ στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Παίκτης με θητεία σε Primera Division, Premier League και Serie A, όλες βασικός και αναντικατάστατος και εν ενεργεία διεθνής με την εθνική ομάδα της χώρας και με μεταγραφή από κοτζάμ Γιουβέντους, δεν έχει ξαναέρθει στην Ελλάδα.

Δικαιολογημένα η απόκτηση του σκόρπισε χαμόγελα και επανέφερε τον ενθουσιασμό στον κόσμο της ομάδας που τότε έβλεπε «μετρημένες» μεταγραφικές κινήσεις.

26/8/11

CHAMPIONS LEAGUE – ΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ



Η χθεσινή κλήρωση θεωρείται «άτυχη» για τον Ολυμπιακό, ο οποίος κληρώθηκε με την Αγγλική Άρσεναλ, τη Γαλλική Μαρσέιγ και την Γερμανική Ντόρτμουντ.

Με Άρσεναλ και Μαρσέιγ, μπορούμε με ένα σοβαρό Ολυμπιακό να ανταπεξέλθουμε τις αγωνιστικές μας υποχρεώσεις και με γερές βάσεις στο Καραϊσκάκη να κερδίσουμε τη μάχη… Όμως μία πολύ σκληρότερη και δυσκολότερη αναμέτρηση θα έχουμε μ ε τη Ντόρτμουντ και κάπου εδώ κτυπάμε το «καμπανάκι κινδύνου».

Εκτός από τις συνεχείς προπονήσεις, ο προπονητής μας Ερνέστο Βαλβέρδε, πρέπει να προετοιμάσει με όσο χρόνο έχει απομείνει τους Πειραιώτες, ούτως ώστε να γνωρίζουν τις κινήσεις και τα «κρυφά χαρτιά» της κάθε ομάδας. Τότε υπάρχει ελπίδα…!

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι Ερυθρόλευκοι δεν θα αφήσουν τίποτα στην τύχη, αντιθέτως θα μεριμνήσουν μέσω της ελάχιστης προετοιμασίας που τους έχει απομείνει, βάζοντας στο παιχνίδι τα δικά τους «κρυφά χαρτιά» για το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα.

Η Γερμανική Ντόρτμουντ θεωρείται μία από τις δυσκολότερες ομάδες του 4ου γκρουπ δυναμικότητας…. και δυστυχώς κληρώθηκε με την ομάδα μας.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να προκριθεί, υπό τον όρο να είναι σοβαρός καθ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων και με την «μοναδική» ερυθρόλευκη ψυχή που διαθέτει, να δώσει τον καλύτερο του εαυτό.

Ο κόσμος θα είναι διαρκώς στο πλευρό των ποδοσφαιριστών μας, ενισχύοντας αισθητά την ψυχολογία τους.

Εύχομαι να πετύχουμε τους δύσκολους στόχους μας και να αποκτήσουμε ένα Θρυλικό όνομα και στην Ευρώπη…!

Καλή μας επιτυχία!!!

Πρόγραμμα αγώνων:

1η αγωνιστική / 13 Σεπτεμβρίου: Ολυμπιακός - Μαρσέιγ
2η αγωνιστική / 28 Σεπτεμβρίου: Άρσεναλ - Ολυμπιακός
3η αγωνιστική / 19 Οκτωβρίου: Ολυμπιακός - Ντόρτμουντ
4η αγωνιστική / 1 Νοεμβρίου: Ντόρτμουντ - Ολυμπιακός
5η αγωνιστική / 23 Νοεμβρίου: Μαρσέιγ - Ολυμπιακός
6η αγωνιστική / 6 Δεκεμβρίου: Ολυμπιακός - Άρσεναλ

25/8/11

ΤΙ ΠΕΡΝΑΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΑΩ…!


Καλησπέρα αδέρφια.

Δύο μέρες έχουν απομείνει για την πρεμιέρα της Superleague και δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα…

Αν είναι ποτέ δυνατόν να είμαστε ξεκρέμαστοι και να μην μπορεί να βγει μια απόφαση για το τι πρόκειται να συμβεί.

Το Πρωτάθλημα θα ξεκινήσει κανονικά, γιατί αλλιώς 4,000.000 θα κάνουν φτερά, κι όμως Ολυμπιακός και Άεκ δεν γνωρίζουν ακόμη αν θα παίξουν φιλικό παιχνίδι ή αν θα κοντραριστούν με Δόξα Δράμας και Λεβαδειακό.

Μπέρδεμα και πάλι μπέρδεμα. Τώρα αν ο Ηρακλής καταφέρει να πείσει… θα έχουμε και τον Αστέρα Τρίπολης εκτεθειμένο… Όπου μας πάει ο άνεμος πάμε…(που λέει και το τραγούδι).

Δεν είναι λίγοι αυτοί οι οποίοι έχουν φροντίσει να είναι παρόν στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος. Και τώρα, τα έχουν αφήσει όλα στο ντούκου γιατί δεν έχει βγει μια ουσιαστική απόφαση που να μεταβιβάζει στον κόσμο το τι πρόκειται να γίνει.

Για να δούμε.. Πάντως προς το παρόν καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα και περιμένουμε πως και πως μια ανακοίνωση για το τι θα ακολουθήσει. Ε να ξέρουμε κι εμείς οι άμοιροι οι οπαδοί τι να κάνουμε…

Σήμερα είναι και η κλήρωση του Champions League. Για να δούμε τι μας μέλει να αντιμετωπίσουμε… Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να κληρωθούμε με τον Αποέλ. Από τη μία είναι ωραία που θα βρίσκεται η Κύπρος όλη σε εγρήγορση.. άλλοι για τον Ολυμπιακό και άλλοι για τον Αποέλ. Όμως θα γίνει και μπάχαλο… Δύσκολα τα πράγματα! Να φυλάμε τα κεφάλια μας…

Καλή επιτυχία να έχουμε και η κλήρωση να είναι θετική για τον Ολυμπιακό!!

Θέα 7 (Ερνέστο)


24/8/11

ΤΖΙΟΒΑΝΝΙ ΣΙΛΒΑ ΝΤΕ ΟΛΙΒΕΙΡΑ



Ο Τζιοβάννι Σίλβα ντε Ολιβέιρα γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1972. Γεννημένος στην Abaeteuba, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Tuna Luso το 1991.

Οι καταπληκτικές του εμφανίσεις με την Tuna Luso αλλά και με τις Remo και Sãocarlense κίνησαν το ενδιαφέρον της Σάντος, η οποία και τον απέκτησε το 1995.

Στην πρώτη του σεζόν με την νέα του ομάδα σκόραρε στα μισά από τα παιχνίδια που αγωνίστηκε, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά σκόραρε 25 γκολ σε 19 αγώνες.
Το 1996 τον απέκτησε η Μπαρτσελόνα.

O Τζιοβάννι σκόραρε συνολικά 18 γκολ με την ισπανική ομάδα. Οι φίλαθλοι της Μπαρτσελόνα τον θυμούνται ακόμη καθώς κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην ομάδα σκόραρε καθοριστικά γκολ εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, της αντιπάλου της Μπαρτσελόνα.

Το 1999 ο Τζιοβάννι υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Μέσα σε λίγο καιρό καθιερώθηκε ως ένας από τους καλύτερους παίκτες που αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Η αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική του αξία, η άψογη τεχνική του κατάρτιση και η ικανότητά του στο σκοράρισμα του χάρισαν το προσωνύμιο «Μάγος».

Ο Τζιοβάννι στη συνείδηση των φίλων του Ολυμπιακού ταυτίζεται πλέον με το θεαματικό ποδόσφαιρο και αυτό γιατί συμμετείχε στους πιο θεαματικούς αγώνες που έχει δώσει ο Ολυμπιακός σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ.

Το 3-3 με τη Ρεάλ Μαδρίτης, το 6-2 με τη Λεβερκούζεν και το 3-0 με τη Γαλατά Σαράϊ είναι αγώνες που ο Τζιοβάννι πρωταγωνίστησε και πέρασε τις ευρωπαϊκές επιδόσεις του Ολυμπιακού σε άλλο επίπεδο γι αυτό παραμένει για τους οπαδούς του Ολυμπιακού ένας από τους πιο αγαπημένους ποδοσφαιριστές που πέρασαν ποτέ από την ομάδα του Πειραιά.

Το 2003/04 ο Τζιοβάννι σκόραρε συνολικά 21 φορές και αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ στην Α’ Εθνική. Είναι ο τρίτος σε συμμετοχές ξένος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού με 129 πίσω από τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και το Χούλιο Λοσάντα.

Το 2006 αγωνίστηκε για λίγους μήνες στη Σαουδική Αραβία με την Al Hilal Club.
Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου υπέγραψε συμβόλαιο με τον Εθνικό Πειραιώς και αργότερα αγωνίστηκε στην Ρεσίφε όπου έκλεισε την καριέρα του.

Ο Τζιοβάννι έχει αγωνιστεί 20 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Βραζιλίας και έχει σημειώσει 6 γκολ. Ήταν μέλος της Εθνικής Βραζιλίας στο Μουντιάλ του 1998.

Την περίοδο 1999-2000 ο Τζιοβάννι ξανακλήθηκε στη εθνική Βραζιλίας μετά από μικρή αποχή αφού με τον Ολυμπιακό έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις.

Όλα έδειχναν ότι θα συνέχιζε και θα είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής όμως δυστυχώς γι αυτόν ο μεγάλος τραυματισμός που είχε τη χρονιά εκείνη τέλειωσε πρόωρα τη διεθνή του καριέρα.

Ο Τζιοβάννι είναι Χριστιανός Ευαγγελικός. Ο ίδιος δηλώνει: «Ότι είμαι και ότι έχω το χρωστώ στο Θεό»... Πολλοί με ρωτούν για την θρησκεία μου. Αυτό που τονίζω είναι ότι έχω μια σχέση φιλίας με το Θεό, κι αυτό μπορεί να γίνει με κάθε άνθρωπο.


Καριέρα:

1990 - 1991: Τάκα Λούζ
1991 - 1992: Τούνα Λούζο
1993 - 1993: Κλούμπε ντε Ρεμο
1994 - 1994: Παϊσαντού
1994 - 1994: Γκρέμιο
1994 - 1996: Σάντος
1996 - 1999: Μπαρτσελόνα
1999 - 2005: Ολυμπιακός
2005 - 2006: Σάντος
2006: Άλ Χιλάλ
2006 - 2007: Εθνικός Πειραιώς

Διακρίσεις:

1993: Πρωτάθλημα πολιτείας Παραένσε με Κλούμπ ντε Ρέμο
1997: Κόπα Αμέρικα με την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας
1997: Στάνλευ Κάπ με την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας
1997: Σούπερ κύπελλο Ισπανίας με την Μπαρτσελόνα
1997: Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με Μπαρτσελόνα
1997: Ευρωπαϊκό σούπερ κάπ με Μπαρτσελόνα
1997: Κύπελλο Ισπανίας με FC Μπαρτσελόνα
1997: Πρωταθλητής Ισπανίας με Μπαρτσελόνα
1998: Πρωταθλητής Ισπανίας με Μπαρτσελόνα
2000: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Ολυμπιακό
2001: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Ολυμπιακό
2002: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Ολυμπιακό
2003: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Ολυμπιακό
2005: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Ολυμπιακό
2005: Κυπελλούχος Ελλάδας με τον Ολυμπιακό

19/8/11

ΛΙΟΥΜΠΟΜΙΡ ΦΕΙΣΑ – ΝΕΑ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΑΡΧΗ



Ο Φέισα έκλεισε το 23ο έτος της ηλικίας του στις 14 Αυγούστου, ενώ γεννήθηκε στην πόλη της Βέρμπας, όπου έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.

Σε πολύ μικρή ηλικία (14 ετών), βρέθηκε στις ακαδημίες της Χάιντουκ Κούλα, εκεί που στην συνέχεια αναδείχθηκε και έγινε ένα από τα μεγάλα αστέρια και σίγουρα ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της ομάδας.

Την πρώτη του χρονιά στην μεγάλη ομάδα έπαιξε σε 5 αναμετρήσεις, ενώ την επόμενη σεζόν (2006-07) καθιερώθηκε και έγινε από τα βασικά μέλη της ομάδας. Συγκεκριμένα, αγωνίστηκε σε 22 αναμετρήσεις σημειώνοντας μάλιστα 1 γκολ, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να κληθεί στην εθνική ελπίδων της Σερβίας.

Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις και το γεγονός πως ήταν μόλις 19 ετών, προσέλκυσε το ενδιαφέρον ξένων ομάδων και η Μετς κατάφερε να τον κάνει δικό της, όμως τα πράγματα δεν ήρθαν όπως θα το ήθελε ο ίδιος και η γαλλική ομάδα.

Η Χάιντουκ Κούλα δικαιώθηκε στα δικαστήρια και ο νεαρός Σέρβος αναγκάστηκε να επιστρέψει στις προπονήσεις.

Το 2007-2008 ήταν μια από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του, αφού έπαιξε σε όλες τις αναμετρήσεις της ομάδας του, πέτυχε 1 γκολ και μάλιστα αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Σερβίας κόντρα στο Καζακστάν, για τα προκριματικά του Euro 2008.

Από κει και πέρα, όλα ήταν πιο... ωραία και πιο ονειρεμένα για τον Φέισα. Η Παρτιζάν, η Χέρτα Βερολίνου και άλλες ομάδες είχαν δείξει ενδιαφέρον για την απόκτησή του και τελικά το 2008 κατέληξε στην πρώτη έναντι 1.200.000 ευρώ.

Άλλωστε η Παρτιζάν ήταν η ομάδα που υποστήριζε από μικρός ο Φέισα και η συμμετοχή του με την ασπρόμαυρη φανέλα, ήταν γι' αυτόν ένα όνειρο.

Η ομάδα του Βελιγραδίου πίστεψε στο ταλέντο του Σέρβου άσου, του πρόσφερε 5ετές συμβόλαιο και δεν το μετάνιωσε. Την πρώτη του χρονιά μπορεί να ξεκίνησε με αποκλεισμό από τους ομίλους του Champions League κόντρα στην Φενέρμπαχτσε, αλλά η συνέχεια ήταν καλύτερη, αφού έπαιξε σε 27 ματς, κατέκτησε το νταμπλ και τ' όνομα του βρισκόταν στην καλύτερη 11άδα στην Σερβία.

Ο Φέισα συνέχισε να εντυπωσιάζει και στα μέσα της σεζόν ήρθε πρόταση 5.000.000 ευρώ από την Ρόμα, που όμως απέρριψαν οι Σέρβοι καθώς θεώρησαν απαραίτητη την παραμονή του αμυντικού μέσου, ενώ είχαν στο μυαλό τους να τον παραχωρήσουν με περισσότερα χρήματα.

Όλα όμως στην ζωή δεν έρχονται όπως τα θέλουμε κι αυτό το κατάλαβε πολύ καλά ο Φέισα. Από την πιθανή του μεταγραφή στην Ρόμα, ήρθε ένας σοβαρός τραυματισμός τρεις μήνες αργότερα να τον αφήσει πολύ πίσω. Μια ολική ρήξη χιαστών, τον κράτησε εκτός γηπέδων για πολλούς μήνες και την περασμένη σεζόν αγωνίστηκε μόλις δύο φορές και ενώ το πρωτάθλημα είχε καταλήξει ήδη στην ομάδα του.


Τώρα στον Ολυμπιακό, αν όλα πάνε καλά, ο Φέισα θα κάνει μια νέα ερυθρόλευκη αρχή και ελπίζει σ' ένα νέο ταξίδι, γεμάτο επιτυχίες, τίτλους και φυσικά δίχως τραυματισμούς. Το μέλλον άλλωστε, είναι όλο μπροστά του και μπορεί να τα καταφέρει.

Όσο για το γεγονός πως η Παρτιζάν πλέον τον παραχωρεί με 2.500.000 ευρώ, δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη, αφού πλέον είναι στην μέση ένας σοβαρός τραυματισμός, που έριξε την τιμή του στην αγορά. Ο Ολυμπιακός όμως και ο Φέισα, έχουν μια μεγάλη ευκαιρία να την ξανανεβάσουν στα ύψη.

Καλή επιτυχία στον ποδοσφαιριστή μας. Του ευχόμαστε να πάνε όλα καλά και να μην υπάρξουν ποτέ ξανά τραυματισμοί, τόσο στον ίδιο όσο και στους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές μας.

18/8/11

ΦΙΛΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟΥ CHAMPIONS LEAGUE




Καλημέρα αδέρφια!

Στο χθεσινό φιλικό με τη Γαλατασαράι πήραμε μια πρώτη γεύση του τί πρόκειται να ακολουθήσει στο σκληρό μαρκάρισμα των Ευρωπαϊκών γηπέδων. Αν και τα ευτράπελα δεν μας έδωσαν μια καθαρή εικόνα για την προετοιμασία των Πειραιωτών, είδαμε ένα Ολυμπιακό ο οποίος είχε πάθος, πείσμα και ερυθρόλευκο αίμα που…βράζει!

Το σημαντικό σε τέτοιου είδους παιχνίδια και όχι μόνο, είναι να αφήσεις από το πρώτο κι όλας λεπτό να εννοηθεί, ότι δεν θα είσαι καθόλου εύκολη υπόθεση για τους αντιπάλους σου. Με την εκκίνηση του παιχνιδιού η επιδίωξη για άνοιγμα του σκορ και η πραγματοποίηση του, μπορεί να αποσυντονίσει το αντίθετο στρατόπεδο και να τους εκνευρίσει τόσο.. ούτος ώστε να χάσουν το πλάνο και να κάνουν… τα δικά τους.

Φυσικά, εξίσου εύκολα μπορεί να πυροδοτήσει την μαγκιά των αντιπάλων, να τους αφυπνίσει τροφοδοτώντας τους με πείσμα και αποφασιστικότητα, γυρνώντας μπούμερανγκ σε μας. Αυτό μπορεί να αποβεί καταστροφικό για την ομάδα μας. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά οφείλουμε να το κυνηγήσουμε.

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, το ποδόσφαιρο είναι ένα ρίσκο που κάθε ομάδα πρέπει απαραιτήτως να πάρει. Σαφώς, όταν ξέρεις πως θα έχεις να αντιμετωπίσεις κάποιες ομάδες, μεταξύ των οποίων και ομάδες που έχουν ένα μεγάλο όνομα στο χώρο, απαραιτήτως πρέπει να τις μελετήσεις όσο το δυνατόν περισσότερο.

Παρακολουθείς τις αντιδράσεις των ποδοσφαιριστών της σε επίθεση και άμυνα, τις επιλογές του προπονητή και τις αλλαγές που κάνει. Και γενικά όλα όσα αφορούν την ομάδα που θα έχεις να αντιμετωπίσεις. Με αυτό τον τρόπο, μπορείς να προβλέψεις τις κινήσεις τους και να είσαι πιο άνετος στον αγωνιστικό χώρο. Φυσικά εξυπακούεται πως και οι αντίπαλοι θα πράξουν το ίδιο, γι αυτό πρέπει να υπάρχουν και οι εναλλακτικές για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στο παιχνίδι.

Ο Ολυμπιακός χθες αντιμετώπισε τη Γαλατασαράι, μια ομάδα Τουρκικής προέλευσης, γι αυτό ήταν και «δεδομένο» πως από κάποια στιγμή και μετά, τα ευτράπελα δεν θα μπορούσαν να λείψουν. Οι Τούρκοι προκάλεσαν με σπρωξίματα και οι Πειραιώτες δεν το άφησαν να περάσει έτσι…

Ότι μπορέσαμε να κρίνουμε, το κρίναμε στο πρώτο ημίχρονο… γιατί στο δεύτερο πιο πολύ παίξαμε ξύλο παρά μπάλα..! Σε επίσημη διοργάνωση θα είχαμε απώλειες, αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουμε γιατί σε τέτοιου είδους διοργανώσεις, οι κλωτσιές και οι σπρωξιές λόγο των διαφορών μεταξύ δύο χωρών δεν περνάνε. Ευτυχώς όμως ήταν απλά ένα φιλικό και το θέμα δεν είχε συνέχεια.

Πιστεύω πως οι ερυθρόλευκοι σε ανάλογες περιπτώσεις στο Champions League, θα είναι συγκρατημένοι. Δεν μας παίρνει να έχουμε οποιαδήποτε άλλη αγωνιστική συμπεριφορά και δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να επαναληφθούν τα χθεσινά ευτράπελα.

Αυτό που με ανησυχεί ιδιαίτερα, είναι οι τραυματισμοί των ποδοσφαιριστών μας, λίγο πριν την έναρξη του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Είναι πολύ ανησυχητικό και με βάζει σε προβληματισμό. Οι προπονήσεις γίνονται σωστά; Ο γυμναστής χρησιμοποιεί τη σωστή μέθοδο για τις ανάγκες του κάθε ποδοσφαιριστή; Ή είναι απλά μία ατυχής στιγμή; Αυτά πρέπει να εξεταστούν γιατί πρέπει να ξεκινήσουμε δυναμικά και με όλους τους παίχτες στη διάθεση του Ερνέστο Βαλβέρδε.

Είναι πολύ σημαντικό να αρχίζεις με το δεξί τη νέα σεζόν… η συγκέντρωση βαθμών από τις πρώτες κι όλας αγωνιστικές, μπορεί να δώσει το προβάδισμα και τη διαφορά βαθμών. Πέρσι δεν είχαμε το άγχος της Ευρώπης και γι αυτό η ομάδα αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Ιδίως αφού η προηγούμενη χρονιά ήταν μιας κακής ποιότητας χρονιά, λόγο των πολύ σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζαμε. Ακόμη και τότε όμως οι Ερυθρόλευκοι δεν κατάθεσαν τα όπλα. Και παρά τους ασύστολους τραυματισμούς που μας μάστιζαν, την ανάγκη μεταγραφών που δεν έγιναν ποτέ, ο Ολυμπιακός κατόρθωσε να φτάσει έστω και στα «πλέϊ ωχ» με νύχια και με δόντια!

Η ουσία φέτος είναι να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις αγωνιστικές μας υποχρεώσεις, είτε αυτό αφορά Ελλάδα είτε Ευρώπη. Φέτος έχουμε διπλή υποχρέωση, διπλή ευθύνη και πολύ πιο επίπονη σκληρή δουλειά. Ο Ολυμπιακός έχει πολλά ακόμη να αποστηθίσει για να εντυπωσιάσει στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση. Έχουμε ελλείψεις όσον αφορά αυτό το κομμάτι του πάζλ και φέτος με τον πρόθυμο Μαρινάκη και τον Βαλβέρδε είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να κατορθώσουμε επιτέλους να βρούμε το μαγικό φίλτρο που θα μας απογειώσει στα Ευρωπαϊκά κεκτημένα.

Εύχομαι φέτος να δούμε μια ομάδα πιο δεμένη από ποτέ με εκπληκτικές εμφανίσεις…γιατί όπως και να το κάνουμε, η Ευρώπη είναι σοβαρή υπόθεση…!

Καλή συνέχεια.

Θέα 7




17/8/11

CHAMPIONS LEAGUE: ΟΝΕΙΡΟ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;;;;



Καλημέρα αδέρφια!

Ποιος δεν θα ήθελε να δει την αγαπημένη του ομάδα στο Champions League; Ποιος δεν θα ήθελε η αγαπημένη του ομάδα να έχει ένα σεβαστό όνομα στην Ευρώπη;

Πιστεύω όλοι έχουν αυτό το όνειρο. Και επειδή δεν θα μπορούσα να αναφερθώ σε άλλη ομάδα παρά μόνο στην ομάδα της καρδιάς μου τον «Ολυμπιακό», ε ναι λοιπόν… θα γίνει ποτέ αυτό πραγματικότητα ή θα παραμείνει ένα γλυκό και ανεκπλήρωτο όνειρο;

Ο Ολυμπιακός δεν είναι πρωτάρης στο τσου λου, δεν είναι άγαρμπος, δεν είναι άσχετος… Όμως δεν είναι ούτε και στην καλύτερη του φάση. Και αυτό είναι που με καίει πραγματικά.

Στο Ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, δεν υπάρχει καμία ομάδα που μπορεί ουσιαστικά να μας απειλήσει. Η ιστορία των 38 τιμημένων πρωταθλημάτων μιλάει από μόνη της.

Όμως, είμαστε ρεαλιστές και βλέπουμε πολύ πιο μακριά, έχοντας βέβαια πάντα στο μυαλό την ένδοξη ιστορία της ομάδας μας, έχοντας όμως και σαν προτεραιότητα να γίνουμε ακόμη πιο ισχυρή ομάδα κατακτώντας ακόμη περισσότερες κούπες!

Όσο ο Ολυμπιακός είναι προσγειωμένος και αλωνίζει στα γήπεδα με την καρδιά του πρωταθλητή δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε.

Όταν οι ποδοσφαιριστές μας παίζουν με πάθος, πλάνο, όταν αποφεύγουν τα λάθη τα οποία μπορούν να αποβούν μοιραία, όταν είναι συγκρατημένοι και αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν… και κυρίως όταν παίζουν για την φανέλα και την τιμούν, τότε θα ανέβουμε κι άλλα σκαλοπάτια στρωμένα με ερυθρόλευκα χαλιά.

Η συνεχής βελτίωση όμως είναι απαραίτητη σε κάθε παιχνίδι…σε κάθε σεζόν. Δεν επαναπαυόμαστε ποτέ γιατί τότε πολύ απλά χάσαμε το παιχνίδι. Περιθώρια βελτίωσης πάντα θα υπάρχουν.

Από τον Πρόεδρο μέχρι και τον οπαδό, όλοι μας οφείλουμε να απογειώσουμε την ομάδα, γιατί γι αυτό έχει γεννηθεί, γι αυτό υπάρχει, γιατί μέσα από αυτή την ιερή ιδεολογία ζούμε κι εμείς!

Αυτό που με στενοχωρεί όμως είναι η Ευρώπη. Εκεί χάνουμε τα πόδια μας, αγχωνόμαστε τρομερά (καλά κάνουμε και καλά να πάθουμε) κι έτσι δεν προχωράμε μπροστά. Το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το Ελληνικό πρωτάθλημα.

Εδώ χρειάζονται να καταβληθούν μεγάλες προσπάθειες για να κατορθώσουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν είναι και τόσο δύσκολο…αλλά συνάμα ούτε και τόσο απλό.

Ο Ολυμπιακός έχει τις δυνατότητες να αποκτήσει ένα αξιοσέβαστο όνομα στην Ευρώπη. Ήδη το όνομα του είναι πολύ γνωστό και όλοι μιλάνε για το πάθος των ερυθρόλευκων. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό.

Αντιθέτως…είναι πολύ λίγο. Είναι λάθος η τακτική η οποία χρησιμοποιείται. Και αυτό γίνεται εδώ και πολλά χρόνια.

Αν παρατηρήσουμε όλα αυτά τα χρόνια που ο Ολυμπιακός συμμετείχε στο τσου λου, θα δούμε πως ενώ έχει τις προοπτικές, δεν μπορεί να προχωρήσει και να μπει στα βαθιά νερά της Ευρώπης.

Κάθε φορά κόβονται τα φτερά μας, σκαλώνουμε και τελειώνει το όνειρο. Και μετά πάλι, φτου κι απ’ την αρχή. Ίδιο παραμύθι, ίδιο τροπάριο, ίδια κατάληξη.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Πιστεύω πως ήρθε ο καιρός να μπούμε σε βάθος στην Ευρώπη. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται έρευνα, χρειάζεται η τακτική και το πλάνο, τα οποία θα βοηθήσουν στην εκπλήρωση του ονείρου.

Γιατί όταν ένα όνειρο υπάρχει εκεί και δεν εκπληρώνεται τότε κάτι πάει λάθος, κάτι δεν κάνουμε σωστά. Ποια άλλη απόδειξη χρειάζεται για να συνειδητοποιήσουμε πως δεν είμαστε έτοιμοι για την Ευρώπη;

Πόσους άλλους αποκλεισμούς πρέπει να περάσουμε για να καταλάβουμε πως δεν έχουμε βρει ακόμη τη σωστή μέθοδο που θα λειτουργήσει σαν μαγικό φίλτρο;;;;

Χρειάζονται οι κατάλληλοι άνθρωποι γι αυτή την έρευνα, οι οποίοι θα ανακαλύψουν τους κατάλληλους ποδοσφαιριστές που θα επιδιώξουν να μας χαρίσουν αυτή την εκπλήρωση.

Δεν έχει σημασία μόνο να παίρνουμε ακριβούς παίχτες, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για να πετύχουμε τον στόχο μας. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μπορούν να μυριστούν από μακριά τις ευκαιρίες και να τις αρπάζουν αμέσως.

Γιατί εάν περιμένουμε πολύ τότε χάσαμε την μπάλα. Κάποιος εξυπνότερος από μας θα αρπάξει την ευκαιρία και εμείς θα έχουμε χάσει ακόμη μια φορά το προβάδισμα. Από εκεί ξεκινά το πρόβλημα.

Χρειαζόμαστε κάποιον που να είναι σε συνεχής παρακολούθηση, να γνωρίζει τις ικανότητες του ποδοσφαιριστή που ίσως πρόκειται να πάρουμε, τις αδυναμίες του, εάν υπάρχει στον συγκεκριμένο περιθώριο βελτίωσης, εάν κάνει για την ομάδα μας και κατά πόσο μπορεί να βοηθήσει. Όλα είναι θέμα «ΧΗΜΕΙΑΣ»!

Ακριβός παίχτης δεν σημαίνει απαραίτητα και επιτυχία. Το έχουμε διαπιστώσει άλλωστε τόσες φορές.

Μην πέφτουμε στα ίδια λάθη κάθε φορά. Βλέπουμε πως υπάρχει πρόβλημα. Τι κάνουμε για να το διορθώσουμε;;; Χρειάζονται να παρθούν γρήγορες αλλά ουσιαστικές αποφάσεις. Ήδη αργήσαμε πολύ, μην χάνουμε άλλο χρόνο. Δεν χρειάζεται κόπος…αλλά τρόπος.

Ευελπιστώ πως κάποια στιγμή αυτό το όνειρο θα εκπληρωθεί. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια απλή ομάδα. Είναι κάτι μαγικό, μια ιδέα που μας κρατάει σε εγρήγορση. Είναι τρόπος ζωής και ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας μας. Γι αυτό λοιπόν κι εγώ θέλω να τον βλέπω να πετάει και στην Ευρώπη. Του αξίζει, μας αξίζει!

Καλή συνέχεια!

Θέα 7

16/8/11

ΤΖΟΛΕ: ΚΑΡΙΕΡΑ ΓΕΜΑΤΗ ΤΙΤΛΟΥΣ...!


Η περιπέτεια του Τζόλε στην Ελλάδα ξεκινά το καλοκαίρι του 1993, όταν αφήνει την πατρίδα του και έρχεται στον Πύργο και τον Πανηλειακό της Γ’ Εθνικής.

Μέσα σε μια τριετία, η ομάδα κερδίζει διαδοχικές ανόδους και φτάνει στη μεγάλη κατηγορία, κυρίως χάρη στον Τζόρτζεβιτς, αλλά και τον Στέλιο Γιαννακόπουλο.

Το καλοκαίρι του 1996 οι δυο τους φεύγουν «πακέτο» για τον Ολυμπιακό, που ξόδεψε 800 εκατομμύρια δραχμές για να τους πάρει στο λιμάνι.

Υπό την καθοδήγηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς από τη πρώτη κιόλας σεζόν γίνεται βασικός στον Ολυμπιακό. Το μαγικό αριστερό του πόδι, η ταχύτητα του, η τεχνική του τον κάνουν να ξεχωρίσει.

«Σίφουνας» από αριστερά, με καλή ντρίμπλα και σέντρα δεν θα αργήσει να γίνει σημείο αναφοράς για τον Ολυμπιακό.

Τον Ολυμπιακό που βγαίνει πια από τα «πέτρινα χρόνια» και από το 1996 έως το 2003 πανηγυρίζει επτά σερί τίτλους. Με τον Τζόλε να είναι εκ των μεγάλων πρωταγωνιστών του.

Από το 1999 μέχρι και το 2003, ο Σέρβος αποτελεί τη σταθερή δύναμη του Ολυμπιακού. Αν και μέσος, χάρη και στις εκτελέσεις των πέναλτι, ο Τζόλε σκοράρει σταθερά πάνω από 10 γκολ.

12 τη σεζόν 1999-2000, 14 το 2000-2001, 13 το 2001-2002, 14 το 2002-2003, τη χρονιά του ασύλληπτου ρεκόρ των 7 σερί πρωταθλημάτων.

Την επομένη (2003-2004) μάλιστα, όταν ο Ολυμπιακός θα χάσει το πρωτάθλημα από τον Παναθηναϊκό, ο Σέρβος κάνει μια από τις καλύτερες χρονιές του στην Ελλάδα.

Με 10 γκολ και 22 ασίστ ψηφίζεται ως ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος. Ρεκόρ στο σκοράρισμα πάντως, θα κάνει τη σεζόν 2005-2006 με 15 γκολ σε 29 εμφανίσεις.

Ορισμένες από τις καλύτερες εμφανίσεις του στα 13 αυτά χρόνια, τις έκανε στα ντέρμπι με Παναθηναϊκό και ΑΕΚ.

Όχι τυχαία ίσως, όποτε ο Τζόλε σκόραρε απέναντι σε «πράσινους» και «κίτρινους», ο Ολυμπιακός δεν έχασε ούτε ένα ματς!

Συγκεκριμένα, κόντρα στον Παναθηναϊκό πέτυχε 6 γκολ σε 6 ντέρμπι, με τους «ερυθρόλευκους» να μετρούν 4 νίκες και 2 ισοπαλίες.

Απέναντι στην ΑΕΚ, ο Τζόλε πραγματικά... αφήνιαζε. 11 γκολ σε 10 αγώνες πρωταθλήματος είναι ο απολογισμός του, με τον Ολυμπιακό να έχει 8 νίκες και 2 ισοπαλίες.

Συνολικά, απέναντι σε ΠΑΟ και ΑΕΚ, ο Σέρβος σκόραρε 17 σε 16 αγώνες και ο απολογισμός των «ερυθρολεύκων» ήταν 12 νίκες και 4 ισοπαλίες!

Είναι ο ξένος ποδοσφαιριστής με τη μεγαλύτερη διάρκεια στην ιστορία του Ολυμπιακού, καθώς συμπλήρωσε 13 χρόνια.

Είναι τρίτος σε συμμετοχές στο πρωτάθλημα στην ιστορία του Ολυμπιακού (341), πίσω από τον Κυριάκο Καραταϊδη (363) και τον Γιάννη Γκαϊτατζή (346).

Μάλιστα είναι οι μοναδικοί ποδοσφαιριστές της πειραϊκής ομάδας που έχουν ξεπεράσει τις 300 συμμετοχές στην Α' Εθνική.

Ως ξένος παίκτης είναι ρέκορντμαν συμμετοχών στον Ολυμπιακό. Έχει 341, με δεύτερο τον Χούλιο Λοσάντα (150) και τρίτο τον Τζιοβάνι (129).

Είναι ο δεύτερος ξένος σε συμμετοχές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου με 372 στην Α΄ Εθνική (έχει και 31 με τον Πανηλειακό), πίσω από τον Κριστόφ Βαζέχα (390) και μπροστά από τον Τόνι Σαβέβσκι (357).

Ο Τζόρτζεβιτς είναι ο τέταρτος σκόρερ στην ιστορία του Ολυμπιακού με 126 γκολ, πίσω από τους Σιδέρη (224), Αναστόπουλο (142) και Αλεξανδρή (127).

Μάλιστα, μαζί με τον Νίκο Γιούτσο (100) είναι οι πέντε «ερυθρόλευκοι» που έχουν σπάσει το όριο των 100 γκολ στην Α' Εθνική.

Φυσικά, με τα 126 γκολ είναι με διαφορά ο κορυφαίος ξένος σκόρερ στην ιστορία του Ολυμπιακού και ο μόνος που έχει ξεπεράσει τα 100, αφού τον ακολουθούν ο Ίβιτς με 64 και ο Ζιοβάνι με 59.

Τέλος, είναι ο δεύτερος κορυφαίος ξένος σκόρερ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου με 128 τέρματα (έχει άλλα 2 με τον Πανηλειακό), πίσω από τον Βαζέχα (244).

Στην Ευρώπη είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών του Ολυμπιακού στην Ευρώπη με 83 συμμετοχές και πρώτος στη λίστα των ξένων παικτών.

Οι τίτλοι του:

12 πρωταθλήματα (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009-03-30)

4 κύπελλα (1999, 2005, 2006, 2008)
1 Σούπερ Καπ (2007)