30/9/11

ΕΡΝΕΣΤΟ ΒΑΛΒΕΡΔΕ: ΤΑ ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ..!


Καλημέρα αδέρφια!

Ο Βαλβέρδε όπως οι πλείστοι γνωρίζουν είναι η αδυναμία μου. Είναι σπουδαίος προπονητής και μπορεί να προσφέρει στον Ολυμπιακό μια αξιόλογη πορεία. Ήδη από πέρυσι η βοήθεια που πρόσφερε στην ομάδα είναι αδιαμφισβήτητη.

Όταν επέστρεψε στον Ολυμπιακό, ήμουν απόλυτα ευχαριστημένη και 1000% σίγουρη πως ο Πρόεδρος έπραξε σωστά. Πολλοί δεν τον ήθελαν και αμφέβαλαν για τον προπονητικό του επαγγελματισμό. Αυτό οφείλεται ίσως στο ότι παρέμειναν κολλημένοι στην προηγούμενη του «θητεία» και ήταν προβληματισμένοι εάν ήταν ορθή η κίνηση του Προέδρου να τον φέρει πίσω στον Ολυμπιακό.

Μετά την απόκτηση του 38ου Πρωταθλήματος αρκετοί από αυτούς μαλάκωσαν και άλλαξαν γνώμη… κάποιοι άλλοι πάλι όχι και δείχνουν να μην τον προτιμούν…

Εγώ προσωπικά σαν Θέα και σαν οπαδός, πιστεύω στον επαγγελματισμό του και όσο περνάει ο καιρός είμαι όλο και πιο σίγουρη πως είναι ο σωστός προπονητής για τον Ολυμπιακό.

Τον πάω πολύ σαν άνθρωπο και σαν προπονητή. Όταν βρισκόταν η ομάδα σε δύσκολη φάση, με υπομονή και επιμονή κατάφερε να την στρώσει και να την οδηγήσει στον Πρωταθλητισμό.

Φυσικά, πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης ακόμη και για τους καλύτερους. Κι ο Βαλβέρδε μπορεί να προσφέρει ακόμη περισσότερο στην ομάδα. Από παιχνίδι σε παιχνίδι μπορούμε άνετα να διακρίνουμε τη βελτίωση. Οι ποδοσφαιριστές του τον σέβονται και κατανοούν τις επιλογές του. Εδώ όμως υπάρχει κι ένα θεματάκι…

Ο Ολυμπιακός για τον Ερνέστο είναι σε πειραματικό στάδιο ακόμα. Δοκιμάζει παίχτες, σε κάποιους δίνει περισσότερες ευκαιρίες, σε κάποιους άλλους λιγότερες. Δεν γίνεται να μπουν όλοι στο γήπεδο, κάποιοι υποχρεωτικά θα μείνουν στον πάγκο.

Ελάττωμα ή προτέρημα του (αναλόγως της περίπτωσης) επιμένει με κάποιους συγκεκριμένους παίχτες. Υπάρχουν φορές που μπορεί ένας παίχτης να μην είναι στα καλύτερα του, μπορεί να κάνει λάθη, να μην είναι συγκεντρωμένος κι όμως επιμένει να τον κρατάει στην ενδεκάδα μέχρι τέλους.

Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμη, εάν με αυτή του την κίνηση προσπαθεί να δώσει ώθηση σε αυτούς τους παίχτες πετυχαίνοντας με αυτό τον τρόπο την βελτίωση τους. Ίσως δείχνοντας τους την απαραίτητη εμπιστοσύνη επιμένοντας να τους αφήνει εντός αγωνιστικού χώρου, να καταφέρει να τους επαναφέρει στους σωστούς ρυθμούς.

Ίσως όμως να έχει και μια «μικρή» εγωιστική τάση και δεν θέλει να παραδεχτεί πως η επιλογή του δεν ήταν σωστή. Δεν ξέρω ακόμη, δεν έχω κατασταλάξει κάπου.

Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Καλός ή κακός, όταν ένας προπονητής επιμένει να αφήνει στον αγώνα ένα παίχτη που δεν μπορεί να προσφέρει στο συγκεκριμένο παιχνίδι και δεν εκμεταλλεύεται τους υπόλοιπους που έχει στη διάθεση του, τότε αρχίζουν οι παρεξηγήσεις. Μπορούν άνετα να προκληθούν εντάσεις μεταξύ των παιχτών ανοίγοντας ένα πόλεμο που μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει.

Επίσης, μπορεί και λόγου αυτού, το αποτέλεσμα του σκορ να είναι απογοητευτικό για τον Ολυμπιακό.

Αυτό όμως θα το δούμε στην πορεία, κάτι ξέρει για να το πράττει αυτό. Απλά κάποιες φορές οι προτιμήσεις του είναι πολύ έντονες που αφήνει έναν προβληματισμό να αιωρείται στην ατμόσφαιρα.

Ένα άλλο θέμα που με προβληματίζει και συνάμα με στενοχωρεί είναι η νοοτροπία του να προτιμά τους ξένους ποδοσφαιριστές και να αφήνει στο περιθώριο τους Έλληνες. Την μεταγραφική περίοδο φάνηκε ξεκάθαρα η αδυναμία του προς τους ξένους και ιδιαίτερα προς τους συμπατριώτες του.

Είναι κατανοητό πως θέλει να έχει στο ποδοσφαιρικό του σχήμα, ανθρώπους που είχαν άψογη συνεργασία στο παρελθόν, αλλά η αλήθεια είναι πως το έχει παρακάνει λίγο.

Το θέμα είναι πως ο Ολυμπιακός δεν είναι ξένη ομάδα. Είναι μια αυθεντική Ελληνική ομάδα με αξιόλογη ιστορία και δυστυχώς ελάχιστοι Έλληνες έχουν την τιμή να φοράνε στο στήθος τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, το σήμα που λατρεύουν όλοι οι γαύροι.

Για παράδειγμα στο Champions League, ο Ολυμπιακός εκτός από την ίδια την ομάδα εκπροσωπεί και την χώρα του, μπήκε στους ομίλους ως Ελληνική ομάδα κι όμως οι ξένοι ποδοσφαιριστές υπερισχύουν. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει περισσότερους Έλληνες... Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα…

Αυτό πρέπει να το δει ο Μαρινάκης. Υπάρχουν οι ακαδημίες του Ολυμπιακού και δεν τις εκμεταλλεύονται όσο πρέπει. Υπάρχουν τόσα νέα Ελληνόπουλα με ταλέντο και πάθος για τον δαφνοστεφανωμένο κι όμως τους αφήνουν στην άκρη.

Στην τελική ο Ολυμπιακός είναι Ελληνική ομάδα και γουστάρουμε να βλέπουμε περισσότερους Έλληνες στο γήπεδο. Αδικούνται τόσα νέα παιδιά που είναι άριστοι ποδοσφαιριστές στην ακαδημία και έρχονται κάποιες ομάδες του εξωτερικού, «εξυπνότερες» από εμάς και παίρνουν τα νέα ταλέντα μας. Σ’ αυτό φταίει η νοοτροπία μας και πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα το συντομότερο δυνατόν. Δεν το χωράει το μυαλό μου, πραγματικά…

Εύχομαι αυτά τα θεματάκια που προκύπτουν που είναι όμως εξίσου σημαντικά, να τα προσεγγίσουν με μια άλλη λογική και να τους δώσουν την απαιτούμενη προσοχή.

Καλή επιτυχία στην ομάδα μας την Κυριακή!!!! Καλή συνέχεια και καλό σαββατοκύριακο σε όλους.

ΕΡΝΕΣΤΟΟΟΟΟ ΒΑΛΒΕΡΔΕΕΕΕΕΕΕ....!!!!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

28/9/11

ΚΑΡΔΙΟΧΤΥΠΙΑ ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ… ΕΥΡΩΠΗΣ


Καλησπέρα αδέρφια!

Λίγες ώρες έχουν απομείνει για τη μεγάλη Ευρωπαϊκή μάχη στο Emirates. Είναι ένα δύσκολο παιχνίδι με πολλές προκλήσεις και μεγάλους πονοκεφάλους. Απαιτεί γερά νεύρα και μια αρετή που πολύ εύκολα μπορεί να «εξουδετερωθεί», η πειθαρχία.

Η πειθαρχία μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των αντιπάλων. Η Άρσεναλ θα πιέσει, θα προσπαθήσει να επιβάλει το δικό της ρυθμό για να εκτροχιάσει τον Ολυμπιακό. Θα εκμεταλλευτεί το γεγονός της έδρας βάζοντας τον Θρύλο σε μπελάδες.

Η Άρσεναλ δεν είναι στα φόρτε της, αλλά ούτε κι εμείς. Θα προσπαθήσει να μας αιφνιδιάσει, το ίδιο κι εμείς. Κανείς δεν γνωρίζει πως θα εξελιχθεί το παιχνίδι. Η μπάλα καμιά φορά μπορεί να γίνει τόσο άτιμη που αν δεν σε θέλει.. πάει τελείωσε.

Η ψυχολογία μας γενικά θα είναι καλή. Αν εξαιρέσουμε το άγχος που λογικό είναι να υπάρχει και το γεγονός ότι θα είμαστε οι φιλοξενούμενοι, κατά τα άλλα πάμε με μια Ά λογική και με το μυαλό προσηλωμένο μόνο στο παιχνίδι.

Το πρωτάθλημα μένει στην άκρη για λίγο. Αυτό που απομένει, είναι οι ερυθρόλευκοι να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα… να παίξουν μπάλα. Όλα στη ζωή είναι ένα ρίσκο.. και η μπάλα είναι ένα ρίσκο που πρέπει να πάρουμε. Το πώς θα την καθοδηγήσουμε;;; Αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα που θα απαντηθεί στο γήπεδο.

Στην τελική, όποιο κι αν θα είναι το αποτέλεσμα, θέλω την ομάδα μου να παίξει όσο πιο καλά μπορεί. Θέλω τους παίχτες μας να παλέψουν μέχρι το τέλος και να απελευθερώσουν την ερυθρόλευκη ψυχή που κρύβουν μέσα τους, βάφοντας το Λονδίνο όλο με τα χρώματα του δαφνοστεφανωμένου έφηβου.

Τελικά το Ευρωπαϊκό όνειρο είναι στρωμένο με αγκάθια και στο βάθος διακρίνονται τα υπέροχα και ευωδιαστά τριαντάφυλλα;;; Ή είναι απλά μια ταινία; Κι αν είναι ταινία;; Θα γράψουμε εμείς το σενάριο ή απλά θα παίξουμε τους ρόλους που θα μας πλασάρουν οι άλλοι… Η απόφαση είναι δική μας, το ίδιο και η κίνηση ρουα ματ!!!!!

Καλή επιτυχία στον Ολυμπιακό..! Κάντε μας περήφανους!!!

Καλό βράδυ σε όλους.

Θέα 7 (Ερνέστο)

26/9/11

ΑΙΣΘΗΤΗ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΩΝ





Καλησπέρα αδέρφια!

Την δεύτερη νίκη και το τρίποντο μας χάρισαν οι Πειραιώτες, αυτή τη φορά σε εκτός έδρας παιχνίδι στο Παγκρήτιο με τον Εργοτέλη.

Οι ερυθρόλευκοι θέλοντας να δείξουν στον Εργοτέλη ποιος είναι το αφεντικό, επιδίωξαν από τα πρώτα λεπτά του αγώνα άνοιγμα του σκορ, κάτι που επιτεύχθηκε πολύ νωρίς.

Ο Μιραλάς έψαχνε με κάθε τρόπο την ευκαιρία να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Στο προηγούμενο παιχνίδι φάνηκε να είναι «μαγκωμένος» και αγχωμένος και έπρεπε αυτό να το αλλάξει ο ίδιος. Ήθελε να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα για να πείσει τον εαυτό του, πως και φέτος μπορεί να προσφέρει στην ομάδα μεγάλες στιγμές δόξας.

Μετά το γκολ και τον ξέφρενο πανηγυρισμό του, πήρε τα πάνω του βγάζοντας προς τα έξω την καρδιά του πρωταθλητή. Απομάκρυνε το άγχος και τις ανησυχίες του και για άλλη μια φορά έκανε τους αντιπάλους του να… παραμιλούν…!

Στο πρώτο ημίχρονο οι παίχτες μας έπαιξαν καλή μπάλα, ανέβασαν ρυθμούς και αυτό οφείλεται κυρίως στα προηγούμενα παιχνίδια που βοήθησαν αρκετά την αγωνιστική τους εμφάνιση. Για άλλη μια φορά δικαιώθηκε ο Βαλβέρδε που παρότρυνε τους φιλάθλους να κάνουν υπομονή γιατί οι ποδοσφαιριστές μας χρειάζονταν παιχνίδια στα πόδια τους.

Λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου ο Φουστέρ σημείωσε το 0-2 και ο Πίρσον μέσα σε 36 λεπτά ηττήθηκε για δεύτερη φορά.

Δυστυχώς όμως, έχει παρατηρηθεί σε αρκετά παιχνίδια, μετά από ένα εντυπωσιακό πρώτο ημίχρονο και με άνοιγμα του σκορ υπέρ του Ολυμπιακού, έχουμε την τάση στο επαναληπτικό να χαλαρώνουμε και να γινόμαστε λιγότερο απειλητικοί.

Αυτό είναι ένα από τα λάθη που πρέπει να διορθώσουμε, αφού με αυτή μας την στάση οι αντίπαλοι «μυρίζουν» την ευκαιρία από μακριά, την αρπάζουν από τα μαλλιά με αποτέλεσμα να μας βάζουν τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι.

Ο Ρομάνο μείωσε το σκορ σε 1-2 αλλά δεν πτόησε τους Πειραιώτες. Αντιθέτως, τους πείσμωσε ακόμα περισσότερο. Ανέβασαν ρυθμούς και πίεζαν για νεό άνοιγμα του σκορ, αλλά η ομάδα από κάπου «έμπαζε νερά». Βρήκε ξανά το ρυθμό της με την είσοδο του γίγαντα Αριέλ Ιμπαγάσα στον αγωνιστικό χώρο. Είναι φως φανάρι πως ο άνθρωπος είναι παιχταράς και κάνει τη διαφορά.

Το μόνο λάθος που βρίσκω στον Κοστάνσο για το γκολ του Ρομάνο είναι που δεν κατέβαλε καμιά προσπάθεια απόκρουσης του γκολ. Δύσκολα θα μπορούσε να το αποκρούσει, αλλά τουλάχιστον έπρεπε να κάνει κάποια κίνηση για να απαλλάξει και τον εαυτό του από τα αρνητικά σχόλια των οπαδών μας που τον παρακολουθούσαν «πολύ στενά». Έστω μία μικρή κίνηση πιστεύω πως θα τον έβγαζε απ’ τη δύσκολη θέση.

O Ιβάν Μαρκάνο είχε την τιμητική του αφού χρήστηκε σκόρερ του τρίτου και τελευταίου γκολ για τον Ολυμπιακό. Μετά από το 1-3 ήταν πλέον πολύ δύσκολο για τον Εργοτέλη να γυρίσει το παιχνίδι και να κερδίσει τη μάχη με τον Ολυμπιακό. Παρόλα αυτά, κατάφερε να μειώσει το σκορ σε 2-3 με τον Ρομάνο να χρήζεται σκόρερ για δεύτερη φορά.

Οι Ερυθρόλευκοι κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να κρατήσουν το αποτέλεσμα ως έχει. Με τη λήξη του παιχνιδιού οι τρεις βαθμοί άνηκαν πλέον στον Ολυμπιακό.

Με αυτή τη νίκη ο Ολυμπιακός πέτυχε τη δεύτερη κατά σειρά για το φετινό πρωτάθλημα κάνοντας το 2-2. Οι Πειραιώτες ήταν σαφώς καλύτεροι από το προηγούμενο παιχνίδι και είμαι σίγουρη πως η βελτίωση από αγωνιστική σε αγωνιστική θα είναι αισθητή.

Καθήκον όλων μας είναι να εμψυχώνουμε την ομάδα της καρδιάς μας σε κάθε παιχνίδι. Όλοι μαζί με μια γροθιά για την μεγάλη μας αγάπη που λέγεται ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ…!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Θέα 7 (Ερνέστο)


23/9/11

ΟΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ, ΟΙ ΞΕΡΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΓΑΝΑ ΠΟΤΑΜΑΚΙΑ..!


Καλησπέρα αδέρφια!

Με αφορμή το άρθρο του φίλου μου Θέμη «Όπου πας εσύ θα είμαι πάντα εγώ να σου τραγουδώ» από το μπλοκ του «http://olympiakos-forever.blogspot.com/», θα ήθελα να εκφράσω κι εγώ τις απόψεις μου περί του συγκεκριμένου άρθρου του και να σταθώ ιδιαίτερα σ’ αυτό το θέμα. Καταρχήν τον συγχαίρω για τα άρθρα που γράφει, είναι αληθινός, δεν ακολουθεί τη γηπεδική μόδα, ούτε το σύνολο των… προβάτων. Είναι αυθεντικός γαύρος.

Όλοι γνωρίζουμε πως ο κόσμος του Θρύλου είναι μοναδικός. Μπορεί να απογειώσει την ομάδα ή να την καταστρέψει. Δυστυχώς ή ευτυχώς έτσι έχουν τα πράγματα.

Εν ώρα αγώνα εάν οι οπαδοί μας είναι ζεστοί και παθιασμένοι, μπορούν να βοηθήσουν τους παίχτες ψυχολογικά και να φέρουν το παιχνίδι… στα πόδια τους.

Εάν όμως είναι αντιδραστικοί, κατσούφηδες ειρωνικοί, μπορούν να φέρουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Δηλαδή, να αποσυντονίσουν και να επηρεάσουν σε μέγιστο βαθμό την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών μας, ούτως ώστε τα 90 λεπτά του αγώνα να καταντήσουν σκέτο μαρτύριο.

Προς μεγάλη μου λύπη, στο Ευρωπαϊκό παιχνίδι με τη Μαρσέιγ και στην πρώτη αγωνιστική του Πρωταθλήματος «για τον Ολυμπιακό» στο κάστρο με την Ξάνθη, είδαμε μια άσχημη αποδοκιμασία, κυρίως προς τον Βαλβέρδε και τον Κονστάντσο.

Η ομάδα είναι ανέτοιμη, έπρεπε να το περιμένουν όλοι αυτό. Από τη στιγμή που δεν είχαν παιχνίδια στα πόδια τους πως είναι δυνατόν να παρουσιάσουν μία Ά εμφάνιση; Επίσης αποκτήσαμε αρκετούς νέους παίκτες, «μακάρι να είναι καλά ο Μαρινάκης που μερίμνησε γι αυτό». Από πού κι ως που λοιπόν, θα έπρεπε η ομάδα να πετάει;; Με πια λογική;;;

Συγνώμη που θα απογοητεύσω κάποιους, αλλά οι Ερυθρόλευκοι δεν είναι ρομπότ και σαφώς δεν διαθέτουν διακόπτες και κουρδιστήρια. Έλεος δηλαδή…

Η αποδοκιμασία του Κονστάντσο ήταν πολύ παιδιάστικη και δεν αρμόζει στους οπαδούς του Ολυμπιακού. Οι ευσυνείδητοι γαύροι γνωρίζουν πολύ καλά πως η ομάδα χρειάζεται παιχνίδια για να δέσει, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δώστε τους μια ευκαιρία. Αν στην τελική δεν κάνουν για τον Ολυμπιακό, θα φανεί στην πορεία.

Υπάρχουν όμως και οι ξερόλες που η γκρίνια είναι το ατού τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ. Γκρινιάρηδες γεννήθηκαν και γκρινιάρηδες θα πεθάνουν. Το έχουν στο αίμα τους. Εμείς όμως τί φταίμε να τους ακούμε και να χαλάμε την καλή μας διάθεση;

Αφού λοιπόν τα ξέρουν όλα και μπορούν να κουμαντάρουν μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, ας μπουν στη σειρά (γιατί είναι πολλοί) κι ας πάρουν τη θέση του Βαλβέρδε και του Κονστάντσο. Γέμισε όλη η Ελλάδα με προπονητές και τερματοφύλακες. Ειλικρινά δεν τους αντέχω, τα παίρνω, νευριάζω και χαλιέμαι.

Πόσο μακριά θα τραβήξει λοιπόν η βαλίτσα; Αφού δεν γουστάρετε… να φύγετε, να πάτε αλλού. Έχω μάλιστα να σας προτείνω μια ομάδα που θα σας έρθει γάντι. Στον βάζελο όλοι οι «καλοί γκρινιάρηδες» χωράνε! Μην σκουντάτε.. για όλους τους τύπους σαν κι εσάς υπάρχει χώρος. Έλεος βρε παιδιά… μας έχετε κουράσει με τη γκρίνια σας.

Μην ξεχάσουμε και τα σιγανά ποταμάκια που το παίζουν γαύροι και τελικά είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό. Υποστηρίζουν τάχα τον Ολυμπιακό και το παίζουν και φανατίλες ενώ στην πραγματικότητα όπου βρεθούν κι όπου σταθούν κατηγορούν τον Θρύλο και όλο του το επιτελείο.

Είναι προσβλητικό για τον Ολυμπιακού, να τον πιάνει στο στόμα του ο κάθε άσχετος που το παίζει και καλά σχετικός. Είναι εκνευριστικό και σπαστικό να βλέπεις και να ακούς ανθρώπους που δηλώνουν γαύροι ενώ στην τελική είναι κρυφοβάζελοι… να ασχολούνται συνέχεια με τον Ολυμπιακό και να βγάζουν όλη την πικροχολάδα τους. Καλά λέει και μια παροιμία «από τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι»…!

Δόξα το Θεό που υπάρχουν οι αυθεντικοί γαύροι, που τιμούν το δαφνοστεφανωμένο με κάθε τρόπο. Πηγαίνουν στο γήπεδο με χαρά επειδή θα δουν την ομάδα της καρδιάς τους να αγωνίζεται επιδιώκοντας τη νίκη.

Πηγαίνουν προετοιμασμένοι και έτοιμοι για να δώσουν όλη τους τη θετική ενέργεια στους παίχτες μας. Προσπαθούν με τα συνθήματα και τις φωνές τους να εμψυχώσουν τους ποδοσφαιριστές μας και να τους βάλουν φτερά στα πόδια για ένα καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Φοράνε το δαφνοστεφανωμένο στην καρδιά γεμάτοι δέος και περηφάνια. Γιατί απλά είναι ΓΑΥΡΟΙ, αγαπούν και τιμούν τον Ολυμπιακό και πάνω απ’ όλα… ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ..!

Ολυμπιακός στα εύκολα.. Θρύλος στα δύσκολα..! Όπως και να ‘χει πάντα άρρωστοι με τον Ολυμπιακό. Στους υπόλοιπους…. ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ

Καλή συνέχεια…

Θέα 7 (Ερνέστο)

19/9/11

ΚΑΡΔΙΟΧΤΥΠΗΣΑΜΕ…ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΗΡΑΜΕ!




Καλησπέρα αδέρφια!

Άγχος, καρδιοχτύπια, εγκεφαλικό, νεύρα, χαρά, ανακούφιση. Αυτές οι λέξεις ταιριάζουν απόλυτα στην περιγραφή του χθεσινού παιχνιδιού με την Ξάνθη.

Η ομάδα στο γενικό της σύνολο, φάνηκε πως είναι ανέτοιμη. Δεν υπήρχε αυτό το δέσιμο και η συνεργασία, δεν υπήρχε χημεία. Φυσικά είναι θέμα χρόνου γιατί η ομάδα θα δέσει. Αυτό το πρόβλημα υπάρχει κάθε φορά που γίνονται αρκετές νέες μεταγραφές και δεν υπάρχει ενεργή αγωνιστική δράση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το θέμα θα θεωρείται λήξαν όταν πάρουν κάποια παιχνίδια στα πόδια τους.

Το άνοιγμα του σκορ υπέρ της Ξάνθης με τον Μαρσελίνιο, επηρέασε ψυχολογικά τους Ερυθρόλευκους, με αποτέλεσμα να χάνουν τα πόδια τους, να κάνουν λάθη και να χάνεται η μία ευκαιρία μετά την άλλη.

Από την άλλη ο Κοστάνσο μπλόκαρε από το γκολ που δέχτηκε, κοκαλώνοντας σαν «άγαλμα» αφού η μπάλα του ήρθε τόσο ξαφνικά και δεν υπολόγιζε πως θα περνούσε στα δίχτυα της εστίας του.

Οι ευκαιρίες που χάθηκαν πρέπει να γραφτούν στο ρεκόρ Γκίνες. Σημαντικές ευκαιρίες για ισοφάριση… χάθηκαν ως δια μαγείας προκαλώντας ανάμικτα συναισθήματα στον ερυθρόλευκο λαό. Συναισθήματα απογοήτευσης, σύγχυσης, φόβου και ανασφάλειας.

Ήταν λες και κάποιος μας καταράστηκε. Η άτιμη η μπάλα δεν έμπαινε με καμία δύναμη στα δίχτυα του Βιβιανί.

Αυτό ήταν και το σήμα κινδύνου που «ξύπνησε» και «πείσμωσε» τους Πειραιώτες. Όταν έβλεπαν πως όσο περνούσαν τα λεπτά πλησίαζε και η λήξη του αγώνα και σαφώς οι 3 βαθμοί της πρεμιέρας της Super league για τον Ολυμπιακό.. θα έκαναν φτερά, άλλαξαν ως δια μαγείας, λες και η ερυθρόλευκη φανέλα μάτωσε και τους περιέλουσε με πάθος και δίψα για νίκη…Έτσι απλά..!



Το τελευταίο δεκαπεντάλεπτο έδειξαν ένα άλλο πρόσωπο. Απελευθέρωσαν το ερυθρόλευκο πάθος και ψυχή που τους διακατέχει, κάτι που έπρεπε να κάνουν απ’ την αρχή. Σαν θηρία ανήμερα υπεράσπισαν το κάστρο τους, στέλνοντας επιτέλους το μήνυμα στους φιλοξενούμενους, «κάλιο αργά ποτέ», πως τίποτα δεν έχει χαθεί και το κάστρο θα παραμείνει απόρθητο.

Ο Πάντελιτς με την ισοφάριση και ο Τζιμπούρ με το 2-1 έσωσαν τον Ολυμπιακό από την ήττα και κατάφεραν μέσα σε μόλις μερικά λεπτά να ανατρέψουν το αποτέλεσμα του αγώνα, χωρίς βέβαια αυτό να αλλάζει την όλη εικόνα του παιχνιδιού. Με τα δύο αυτά γκολ κέρδισαν άξια τους πρώτους 3 βαθμούς του πρωταθλήματος.

Η χαρά και η ανακούφιση που αισθανθήκαμε δεν περιγράφεται με λόγια. Μετά από μια μάχη με πολλά ευτράπελα, ο Ολυμπιακός έκανε την μεγάλη ανατροπή εφησυχάζοντας τους «καμένους» οπαδούς του, που… αν χθες γλύτωσαν το εγκεφαλικό και το καρδιακό επεισόδιο…δεν πρόκειται να το πάθουν ποτέ!!!

Από δω και πέρα χρειάζεται υπομονή και όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Ο κόσμος μας είναι τόσο παθιασμένος και πιστός στην ομάδα της καρδιάς του, που δεν πρόκειται να αφήσει ποτέ τον Ολυμπιακό στο έλεος της… μπάλας.

Και τονίζω για άλλη μια φορά: Όσοι τολμούν να αποκαλούν τον εαυτό τους γαύρο, αλλά κατά βάθος είναι οπαδοί της πλάκας, να φύγουν και να πάνε σε άλλη ομάδα. Ο αυθεντικός γαύρος που έχει τον δαφνοστεφανωμένο στην καρδιά, ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΝΕΙ ΠΟΤΕ..!

Καλή εβδομάδα να έχουμε!

Θέα 7 (Ερνέστο)


14/9/11

ΧΑΣΑΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ… ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!


Καλησπέρα αδέρφια.

Το πρώτο Ευρωπαϊκό παιχνίδι ανήκει πλέον στο παρελθόν, όμως η πικρία της ήττας παραμένει. Οι παράγοντες που οδήγησαν στην ήττα είναι σημαντικοί.

Κάποιοι από αυτούς μπορούν να αποφευχθούν στα επόμενα παιχνίδια, αφού είμαστε ήδη 3 βαθμούς πίσω και δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια. Κάποιοι άλλοι μπορούν να διορθωθούν με τη σωστή συνεργασία μεταξύ προπονητή και ποδοσφαιριστών. Κάποιοι άλλοι μετά από 2-3 παιχνίδια θα εξαλειφτούν εντελώς, αφού κύρια αιτία είναι η μη ενεργή δράση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το Champions League δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το Ελληνικό Πρωτάθλημα. Και γι αυτό το συγκεκριμένο λόγο πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά οι ομάδες που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση απ’ ότι οι Ελληνικές ομάδες που γνωρίζουμε τα πάντα γι’ αυτές και έχουμε αναμετρηθεί εκατοντάδες φορές μαζί τους.

Το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε χωρίς την ενεργή δράση της ομάδας, λειτούργησε καταστροφικά για τον Ολυμπιακό. Τα φιλικά παιχνίδια δεν υπολογίζονται, αφού εν μέρη προσανατολίζουν τον προπονητή για τις αδυναμίες και τυχόν ελλείψεις της ομάδας, όμως δεν μπορεί να υπάρξει καθαρή εικόνα του τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Πόσο μάλλον στο τσου λου, που δεν μπορείς να έχεις καμία απολύτως πρόβλεψη. Δεν μπορεί στο πρώτο παιχνίδι ο προπονητής να γνωρίζει ποιος ποδοσφαιριστής μπορεί να ανταπεξέλθει ευκολότερα στο παιχνίδι, ή αν αυτοί που θα χρησιμοποιήσει στην ενδεκάδα θα είναι και οι σωστοί.


Δυστυχώς ο πειραματισμός ήταν αναμενόμενος. Αν δεν δοκιμάσεις δεν θα ξέρεις. Πέρυσι ο Ολυμπιακός δεν συμμετείχε στην Ευρώπη. Οι πιο πολλοί ποδοσφαιριστές είναι νέα μεταγραφικά αποκτήματα.

Οπότε… δεν υπήρχε ένα σαφές πλάνο και οι πειραματισμοί από τη μία βοήθησαν για το επόμενο παιχνίδι με την Άρσεναλ, αλλά από την άλλη απέβησαν μοιραίοι και καταστροφικοί για τους Πειραιώτες, αφού ηττήθηκαν με 0-1 από την Γαλλική Μαρσέιγ.

Η έλλειψη αγώνων φάνηκε με οδυνηρό τρόπο και το αποτέλεσμα, μας στοίχισε τους 3 πρώτους βαθμούς. Μπορούσαμε να ισοφαρίσουμε, όμως αυτό δεν επιτεύχθηκε.

Εξίσου σημαντικό ήταν το ότι παίζαμε στην έδρα μας και θα μπορούσαμε να γυρίσουμε το παιχνίδι. Τώρα στην Γαλλία με σοβαρότητα, πάθος και τσαμπουκά μπορούμε να κερδίσουμε. Αν η ήττα λειτουργήσει ως πείσμα και δίψα για νίκη μπορούμε και να τα καταφέρουμε… έστω και εάν παίζουμε στην έδρα τους, υπάρχουν ελπίδες.

Αν όμως πάμε με ανασφάλεια και με την πίκρα της πρώτης ήττας τότε είμαστε χαμένοι από χέρι.


Οι γαύροι οπαδοί οφείλουν να στηρίξουν την ομάδα στα δύσκολα και να αφήσουν τις κλάψες στην άκρη. Κι εγώ πικράθηκα που ηττηθήκαμε, αλλά δεν άρχισα να βρίζω τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές μας. Έχουμε τους αλλόθρησκους να μεριμνούν γι αυτό…

Οπότε όσοι δε γουστάρουν, να μην ασχολούνται με τον Ολυμπιακό. Για μένα η αγάπη γι αυτήν την ομάδα υπάρχει είτε κερδίζει είτε χάνει.

Εννοείται πως κάποια πράγματα τα οποία κάνουν κακό στην εικόνα του Ολυμπιακού πρέπει να λέγονται και όχι να παραβλέπονται αλλά ούτε και να διαστρεβλώνονται για το συμφέρον κάποιων. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να βρίζουμε και να κρίνουμε με αυτό τον τρόπο, λες κι εμείς τα ξέρουμε όλα και αν ήμασταν στη θέση κάποιων παιχτών ή ακόμη και του Βαλβέρδε θα μπορούσαμε να κάνουμε τη μεγάλη διαφορά.

Ο αυθεντικός κόσμος του Ολυμπιακού δεν ξενερώνει ποτέ.. έτσι λοιπόν ούτε κι εμείς ξενερώνουμε, δεν βρίζουμε και δεν κατακρίνουμε. Ο χρόνος μόνο θα δείξει ποιοι πρέπει να είναι στην ομάδα και ποιοι όχι. Και αυτό θα το κρίνουν οι αρμόδιοι και όχι ο κάθε ένας από μας. Οι απόψεις μεταξύ μας διαφέρουν όπως η νύχτα με την μέρα.

Και για να μην παρεξηγηθώ: «Όλοι έχουμε το δικαίωμα να λέμε τα πιστεύω μας και να απαιτούμε το καλύτερο για τον Ολυμπιακό, απλά υπάρχει και ο ωραίος τρόπος, ο ήπιος τρόπος. Μόνο έτσι θα βρούμε και το δίκιο μας»..!

Θρύλε για πάρτη σου, Θρύλε μαζί σου, εμείς οι άρρωστοι οι οπαδοί σου…!

Καλή συνέχεια στον Ολυμπιακό και ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ στους ΑΛΛΟΥΣ!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

5/9/11

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΟΥ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΣΟΥ..!



Καλημέρα αδέρφια!

Καταρχήν θα ήθελα να ευχηθώ καλή εβδομάδα σε όλους. Αν και είναι Δευτέρα (τσαγκαροδευτέρα θα έλεγα καλύτερα), αναμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία την έναρξη του Πρωταθλήματος (για εμάς) και το πρώτο παιχνίδι της Ευρωπαϊκής αναμέτρησης.

Την επόμενη εβδομάδα ο Ολυμπιακός καλείται να δώσει την πρώτη του μάχη με τη Γαλλική Μαρσέιγ στο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο ερυθρόλευκος λαός δεν θα αφήσει «μόνο» τον Ολυμπιακό… αντιθέτως κάθε άλλο παρά μόνο θα τον αφήσει, αφού γαύροι από όλο τον κόσμο θα ταξιδεύσουν στην πιο καυτή έδρα της Ελλάδος για να στηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα.

Φέτος ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός καλείται να ανταπεξέλθει σε δύο πολύ σημαντικές διοργανώσεις.

Η φετινή χρονιά θα είναι δύσκολη και «γεμάτη» αφού εκτός από το Ελληνικό πρωτάθλημα, η Ευρώπη κτυπά κόκκινο για τους Πειραιώτες, που οφείλουν να δώσουν τον καλύτερο δυνατό τους εαυτό, βγάζοντας μας ασπροπρόσωπους.

Ο κόσμος του Ολυμπιακού ποτέ δεν άφησε ξεκρέμαστη την ομάδα του, αφού όπως αποδείχτηκε και στο παρελθόν ήταν «πανταχού παρόν» και στα εύκολα αλλά και στα δύσκολα.

Πόσο μάλλον φέτος, που ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη την ζεστή του παρουσία τόσο στο «κάστρο» όσο και στα εκτός έδρας παιχνίδια σε Ελλάδα και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες που καλείται να αναμετρηθεί. Πάμε σαν άλλοτε, πάμε γερά, πάμε Ολυμπιακά.

Όλοι έχουν να το λένε, σαν τον ερυθρόλευκο λαό…πουθενά..! Το πάθος και η μεγάλη αγάπη που διακατέχει τον κόσμο μας, δύσκολα μπορείς να τα βρεις αλλού. Ο Ολυμπιακός κυλάει στο αίμα μας, υπάρχει σε κάθε κύτταρο, σε κάθε κτύπο της καρδιάς μας. Είναι μέρος της ζωής μας και μόνο με τον Ολυμπιακό συμπληρώνεται το πάζλ της ζωής μας. Όλα αυτά είναι που κάνουν τόσο μοναδικό τον κόσμο μας.

Εξάλλου ο ύμνος δεν γράφτηκε τυχαία. Συγκεκριμένα οι στίχοι: «έχεις δύναμη σου Ολυμπιακέ, τον πύρινο σου κόσμο που δε λυγά ποτέ», μιλάνε από μόνοι τους. Δεν χρειάζονται ανάλυση και δεν χωράνε καμία αμφιβολία…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ στα εύκολα… ΘΡΥΛΟΣ στα δύσκολα!!


Υπάρχει μια ομάδα η οποία μου ‘χει πάρει το μυαλό...

Μια ομάδα που για χάρη της μπορώ να τα βάλω με όλους...

Μια ομάδα που για να τη δω μπορώ να τα θυσιάσω όλα...

Μια ομάδα που μ’ έχει κάνει να περιμένω 4 ώρες για ένα εισιτήριο…

Μια ομάδα που έχει ριζώσει τόσο βαθιά μέσα μου, όσο ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ…

Μια ομάδα που μ’ έχει κάνει να κλάψω, αλλά και να χαρώ όσο τίποτα άλλο...

Μια ομάδα που κάθε φορά που κοιτώ το σήμα της, γεμίζω ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ που είμαι οπαδός της....

Μια ομάδα που είναι στο μεγαλύτερο επίπεδο από όλες τις άλλες στη χωρά της....

Μια ομάδα που εξαιτίας του μεγαλείου της, έχει δημιουργήσει πολλούς που τη μισούν...

Μια ομάδα που πέρασε (και περνά) δύσκολα, αλλά καταφέρνει να συνεχίζει...

ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ, ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ, ΜΙΑ ΨΥΧΗ

ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΜΑΓΚΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ...

… ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ…!

Καλή επιτυχία στον Θρύλο μας, πάντα και παντού πρώτος σε όλα!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

2/9/11

ΠΑΜΠΛΟ ΟΡΜΠΑΪΘ


Ο Πάμπλο Ορμπαϊθ Λεσάκα γεννήθηκε στις 06/02/1979 στην Παμπλόνα στην Ισπανία και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα εφήβων της Οσασούνα η οποία μετά από μια επιτυχημένη χρονιά τον προώθησε την επόμενη κιόλας στην πρώτη ομάδα.

Τη διετία 1996-1998 αγωνίστηκε κυρίως στην Οσασούνα Β με την οποία έγραψε 28 συμμετοχές και 2 γκολ ενώ κλήθηκε και στην εθνική ομάδα της Ισπανίας κάτω των 18 ετών με την οποία συνολικά έκανε 15 συμμετοχές (ενδιάμεσα, το 1997 είχε και 5 συμμετοχές με την εθνική ομάδα κάτω των 17 ετών).

Από το καλοκαίρι του 1998 αποτέλεσε στέλεχος αποκλειστικά της πρώτης ομάδας. Είχε 26 συμμετοχές και 1 γκολ στη Segunda Division, ενώ προωθήθηκε στην εθνική ομάδα κάτω των 20 ετών, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο κύπελλο Εθνικών ομάδων κάτω των 20 ετών το 1999 (12 συμμετοχές συνολικά), μια διοργάνωση στην οποία η Ισπανική ομάδα αναδείχθηκε νικήτρια.

Η σεζόν 1999-2000 ήταν εξίσου καλή για τον Ορμπαϊθ (29 συμμετοχές, 1 γκολ) που όχι μόνο ήταν βασικός και αναντικατάστατος στην Οσασούνα, όχι μόνο είδε την πόρτα της Primera Division να ανοίγει καθώς η Οσασούνε κέρδισε την άνοδο, όχι μόνο προωθήθηκε στην ομάδα κάτω των 21 ετών (με την οποία σημείωσε άλλες 12 συμμετοχές) της Ισπανίας, αλλά είδε και την πόρτα μιας μεγαλύτερης ομάδας της Primera να του ανοίγει.

Η Ατλέτικ Μπιλμπάο το καλοκαίρι του 2000 καταθέτει πρόταση στην νεοφώτιστη Οσασούνα και αποκτά τα δικαιώματα του Πάμπλο Ορμπαϊθ για μια πενταετία.

Στην ομάδα του Μπιλμπάο κέρδισε θέση βασικού με το καλημέρα, αφού ο Τσετσού Ρόχο διέκρινε στον νεαρό διεθνή ότι μπορεί να κάνει καλά τη βρώμικη δουλειά στη μεσαία γραμμή της Μπιλμπάο και να τα βγάλει πέρα με τα αστέρια των μεγαλύτερων ομάδων.

Ντεμπουτάρισε στις 09/09/2000 στην εκτός έδρας ήττα με 2-0 από τη Ντεπορτίβο λα Κορούνια και αγωνίστηκε σε 27 παιχνίδια στην πρώτη του σεζόν, στα 23 εκ των οποίων ξεκίνησε στη βασική εντεκάδα.

Ο Τσετσού Ρόχο αποχώρησε και ανέλαβε ο Γιουπ Χάϊνκες, του οποίου ο Ορμπαϊθ εξακολούθησε να αποτελεί πρώτη επιλογή.

27 συμμετοχές λοιπόν και στη 2η σεζόν του, στην οποία πέτυχε και το παρθενικό του γκολ με τα χρώματα της Μπιλμπάο στη μεγάλη εκτός έδρας νίκη με 3-2 επί της Θέλτα στις 11/11/2001, ενώ κέρδισε και την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική ανδρών της Ισπανίας σε έναν αγώνα προς τιμήν του Φέρεντς Πούσκας ενάντια στην Ουγγαρία στις 21/08/2002.

Η σεζόν 2002-2003 ίσως έδειχνε ευοίωνη με την κλήση του στην εθνική, αλλά δεν ήταν... Ο Ισπανός μέσος αγωνίστηκε κανονικά στον αγώνα με την Ρεάλ Σοσιεδάδ (01/09/2002, ήττα 4-2) αλλά τραυματίστηκε στο γόνατο και έμεινε εκτός αγώνων για 3,5 μήνες.

Η επόμενη παρουσία του σημειώθηκε στις 08/12/2002 στην εντός έδρας ήττα από την Οσασούνα, έπαιξε άλλα τρία παιχνίδια (15/12/2002, ήττα 2-0 απ' τη Βαγιαδολίδ - 21/12/2002, νίκη 2-0 επί της Αλαβές) και 04/01/2003, νίκη εκτός έδρας επί της Σανταντέρ με 4-3) αλλά έπαθε υποτροπή στο τραύμα του και έμεινε άλλον έναν μήνα έξω με αποτέλεσμα να μην ξαναπαίξει μέχρι το τέλος της σεζόν.

Το 2003 με τον Ερνέστο Βαλβέρδε στον πάγκο και τον ίδιο να δείχνει δυνατός μετά τον τραυματισμό του, ο Ορμπαϊθ επανέρχεται στην βασική 11άδα και θα βοηθήσει την ομάδα του να κάνει μια «υψηλή πτήση» στην Primera Division, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση, εξασφαλίζοντας και το εισιτήριο για το κύπελλο UEFA της ερχόμενης σεζόν.

Ο Ισπανός μέσος είχε 26 συμμετοχές σε εκείνη τη σεζόν με την Μπιλμπάο να καθοδηγείται από έναν άλλον παίκτη που έμελλε να φορέσει τη φανέλα του Θρύλου, τον Φραν Γέστε.

Η επόμενη διετία ήταν μακράν η πιο γεμάτη και παραγωγικότερη στην καριέρα του ποδοσφαιριστή. Αγωνίστηκε σε 71 ματς, στα οποία ξεκίνησε στη βασική 11άδα στα 70 και αντικαταστάθηκε μόλις στα 3 εξ' αυτών.

Πέτυχε 6 γκολ και έκανε άλλες τρείς διεθνείς συμμετοχές, αποτελώντας πλέον ένα απ' τα κύρια αγωνιστικά γρανάζια της μεσαίας γραμμής της Μπιλμπάο.

Το όνομα του άρχισε να συζητιέται στα χείλη των παραγόντων μεγαλύτερων ομάδων καθώς ο Ορμπαϊθ στα 26 του χρόνια έδειχνε να είναι έτοιμος να μπορεί να σταθεί ίσως ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά από εκεί που βρισκόταν.

Φουριόζος μπήκε στη σεζόν 2006-2007 γράφοντας 9 συμμετοχές, όλες εννοείται ως βασικός, μέχρι που στην τελευταία του, την 9η συμμετοχή, έπαθε τη ζημιά... Στις 03/12/2006, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Ρεάλ Μαδρίτης στο "Μπερναμπέου", η Μπιλμπάο έχει πάει στο ημίχρονο προηγούμενη με 0-1 με το γκολ του Πριέτο. Η Ρεάλ μπαίνει πιο δυνατά στο 2ο ημίχρονο και σε μια διεκδίκηση με τον Μεχία θα «γυρίσει» το γόνατο του και θα αντικατασταθεί λίγο πριν το 60' από τον Μουρίγιο. Η Ρεάλ ισοφάρισε στο 66ο λεπτό και πήρε τη νίκη τελικά με το γκολ του Ρονάλντο στο 80', αφού 4 λεπτά νωρίτερα είχε αποβληθεί ο γκολκίπερ της Μπιλμπάο, Αντουρίθ.

Ο Ορμπαϊθ υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία η οποία έδειξε ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου του δεξιού γονάτου του, πράγμα που σήμαινε ότι η σεζόν τελείωσε πρόωρα γι' αυτόν και όντως, ο Ισπανός μέσος έμεινε εκτός για περίπου ένα 8μηνο.

Επανήλθε κανονικά στην ενεργό δράση από το ξεκίνημα της νέας σεζόν, παρέμενε ένας παίκτης πολύτιμος για την Μπιλμπάο, αλλά στη συνέχεια της καριέρας του δεν ήταν ποτέ ο Ορμπαϊθ της διετίας 2004-2006.

Την πορεία του από εκεί κι έπειτα σημάδεψαν πολλοί μικροτραυματισμοί, κυρίως προερχόμενοι από το ταλαιπωρημένο του γόνατο, που έκαναν τους προπονητές να είναι προσεκτικοί στη χρησιμοποίηση του.

Από το 2007-2008 μέχρι και το 2010-2011, ο Ορμπαϊθ έγραψε 96 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ξεκίνησε βασικός στις 82 εξ' αυτών, αλλά αγωνίστηκε σε ολόκληρο το 90λεπτο στις 40 εξ' αυτών.

O Ολυμπιακός προχώρησε στην απόκτηση του ως δανεικού για ένα χρόνο, χωρίς οψιόν αγοράς και αποτέλεσε διακαή πόθο του προπονητή, Ερνέστο Βαλβέρδε, που θεωρούσε απαραίτητο τον 32χρονο Βάσκο για τον Ολυμπιακό της σεζόν 2011-2012. Ο Ορμπαϊθ λογικά θα προορίζεται σαν έξτρα λύση στη μεσαία γραμμή όπου πλέον υπάρχει και ο Ζαν Μακούν.

Στις 31/8/2011 παρουσιάστηκε επίσημα μαζί με τον Τζαμέλ Αμπντούν:

"Η Π.Α.Ε. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει την απόκτηση των ποδοσφαιριστών Τζαμέλ Αμπντούν και Πάμπλο Ορμπάιθ. Ο Αμπντούν υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας ενώ ο Ορμπάιθ αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού, για ένα χρόνο, από την Αθλέτικ Μπιλμπάο".

Την πρώτη του προπόνηση μαζί με τους νέους του συμπαίκτες στον Ολυμπιακό, πραγματοποίησε ο Πάμπλο Ορμπάιθ, το τελευταίο χρονικά μεταγραφικό απόκτημα των Πειραιωτών, την Τετάρτη 31/8/2011 στο Αθλητικό Κέντρο Ρέντη.


1/9/11

Ο ΤΖΑΜΕΛ ΑΜΠΝΤΟΥΝ ΣΤΑ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ


Ο Τζαμέλ Αμπντούν γεννήθηκε στις 14/02/1986 στο προάστιο Μοντροϊλ της περιοχής Σεν Σαν Ντενί της Γαλλίας, στα ανατολικά προάστια του Παρισίου. Κατάγεται από την Αλγερία, καθώς οι γονείς του προέρχονται από την επαρχία Πετί Καμπιλί της Αλγερίας και μετανάστευσαν στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του '80.

Σε ηλικία 16 ετών, ο πατέρας του τον πήγε να δοκιμαστεί στις ακαδημίες της Παρί Σεν Ζερμέν, με τον προπονητή της ομάδας των εφήβων να διακρίνει το ταλέντο στον 16χρονο μέσο και να δέχεται να ενταχθεί ο νεαρός στις ακαδημίες της ομάδας.

Ωστόσο, το πέρασμα του από την ομάδα του Παρισίου ήταν βραχύβιο. Οι δυσκολίες πολλές, ο Αμπντούν δεν κατάφερε να ξεχωρίσει ανάμεσα στα υπόλοιπα «φιντάνια» των ακαδημιών και στο τέλος της σεζόν κρίθηκε ως ακατάλληλος και αποδεσμεύτηκε.

Δεν άργησε να βρει ομάδα πάντως, καθώς η Αζαξιό ενδιαφέρθηκε για την περίπτωση του και τον ενέταξε στο δυναμικό της λίγες εβδομάδες από την αποδέσμευση του, με τον Αλγερινό να μετακομίζει από το Παρίσι στην Κορσική.

Λίγους μήνες μετά την ένταξη του στην ομάδα, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών, κάνοντας μάλιστα ντεμπούτο στις 20/03/2003, στην εκτός έδρας ήττα από την πρώην ομάδα του, Παρί Σεν Ζερμέν, αντικαθιστώντας τον Ντιαμπατέ στο 81ο λεπτό.

Το 2003 κλήθηκε και για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα κάτω των 18 ετών της Γαλλίας, τη φανέλα της οποίας φόρεσε 4 φορές. Στη συνέχεια προωθήθηκε στην ομάδα κάτω των 19 ετών με την οποία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2005 (το οποίο και κατέκτησε η Γαλλία), με την οποία είχε 13 συμμετοχές και 2 γκολ.

Σε συλλογικό επίπεδο, στο δυναμικό της Αζαξιό παρέμεινε μέχρι το 2008, αν και ουσιαστικά τη φανέλα της τη φόρεσε τελευταία φορά στις 03/08/2006, στο εκτός έδρας 1-1 με την Γκινγκάμπ.

Με τη φανέλα της Αζαξιό πέτυχε 2 γκολ (το παρθενικό του μάλιστα στη μεγάλη εκτός έδρας νίκη με 2-4 επί της... Παρί Σεν Ζερμέν στις 06/05/2006 και το άλλο μια εβδομάδα αργότερα - 13/05/2006 - στη νίκη με 3-1 επί της Σεντ Ετιέν) στις 12 συμμετοχές του πριν μετακομίσει στην Αγγλία ως δανεικός για λογαριασμό της Μάντσεστερ Σίτι τον Ιανουάριο του 2007.

Στην Αγγλία «έγραψε» μόλις μια συμμετοχή, περνώντας σαν αλλαγή στις 28/01/2007 στην νίκη με 3-1 επί της Σαουθάμπτον. Έκτοτε, δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε κανέναν άλλον αγώνα και στο τέλος της σεζόν επέστρεψε ουσιαστικά άπραγος στην Αζαξιό, η οποία τον έβγαλε και πάλι «στο σφυρί» είτε προς πώληση, είτε προς δανεισμό.

Αναμένοντας το τι μέλλει γενέσθαι με την καριέρα του, ο Αμπντούν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της εθνικής ομάδας κάτω των 20 ετών της Γαλλίας για το τουρνουά της Τουλόν.
Στο τουρνουά έκανε καλές εμφανίσεις, πετυχαίνοντας και ένα γκολ στη νίκη με 4-1 επί της Γερμανίας, σε ένα τουρνουά που κατέκτησε τελικά η Γαλλία. Σε εκείνο το σημείο εμφανίστηκε η Σεντάν, που αγωνιζόταν στην 2η κατηγορία και συμφώνησε με ομάδα και παίκτη για δανεισμό ενός χρόνου.

Από το Νότο και την Κορσική στον Βορρά και τις Αρδέννες λοιπόν ο Αμπντούν, όπου ουσιαστικά «έβαλε μπροστά» την καριέρα του. Με τη φανέλα της Σεντάν σημείωσε 39 συμμετοχές (28 σαν βασικός, 11 ως αλλαγή) και πέτυχε 7 γκολ συνολικά.

Ντεμπουτάρισε στις 27/07/2007 στο εκτός έδρας 0-0 με την Γκρενόμπλ και πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 26/10/2007 στη νίκη της Σεντάν επί της Ρεμς, πετυχαίνοντας μάλιστα το νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα.

Έκανε σπουδαία σεζόν με 33 συμμετοχές 5 γκολ στο πρωτάθλημα, 1 συμμετοχή στο Coupe de la Ligue (το αντίστοιχο Αγγλικό League Cup) και 5 συμμετοχές 2 γκολ στο κύπελλο Γαλλίας.

Ο δανεισμός του με το πέρας της σεζόν 2007-2008 τελείωσε και ο παίκτης θα επέστρεφε στην Αζαξιό για να μείνει ελεύθερος. Η Σεντάν έχασε την άνοδο στην 1η κατηγορία στις λεπτομέρειες από την Γκρενόμπλ, όμως η Ναντ που κέρδισε την άνοδο τερματίζοντας 2η είχε βάλει στο μάτι τον νεαρό μέσο και λίγες εβδομάδες αργότερα εξασφάλισε την υπογραφή του ενώ ο ίδιος ο Αμπντούν είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά στην μεγάλη κατηγορία.

Νέα μετακόμιση λοιπόν από τον Βορρά προς τα δυτικά και ντεμπούτο με την φανέλα των «καναρινιών» στις 09/08/2008, στην εκτός έδρας ήττα με 2-1 από την Οσέρ. Ο Αλγερινός μέσος είχε συχνή παρουσία στην 11άδα τελειώνοντας τη σεζόν με 23 συμμετοχές και 1 γκολ (07/02/2009, στη βαριά εντός έδρας ήττα με 1-4 από την Παρί Σεν Ζερμέν) αλλά η σεζόν ήταν απογοητευτική για την Ναντ που τερμάτισε προτελευταία και υποβιβάστηκε εκ νέου στην 2η κατηγορία.

Επιστροφή από τα... σαλόνια στα αλώνια για τον Αμπντούν, που είχε ένα δίλημμα μπροστά του. Έπρεπε να επιλέξει αν θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Γαλλίας ή της Αλγερίας, καθώς είχε διπλή υπηκοότητα.

Θέλοντας να έχει ευκαιρίες να αγωνίζεται σε διεθνές επίπεδο, ο Αμπντούν επέλεξε την Αλγερία και έτσι στις 15/09/2009 συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στην αποστολή της εθνικής ανδρών της Αλγερίας για τον προκριματικό αγώνα ενάντια στην Ρουάντα.

Το ντεμπούτο του το έκανε 4 μήνες αργότερα, στις 18/01/2010 όταν πέρασε ως αλλαγή στο 88ο λεπτό στον αγώνα με την Αγκόλα για το Κύπελλο Αφρικής. Με τη Ναντ τα πράγματα δεν πήγαιναν και τόσο καλά.

Ο Αλγερινός μέσος ήταν συχνό πρόσωπο στην 11άδα, έκανε καλή χρονιά με 28 συμμετοχές και 2 γκολ, αλλά η Ναντ πάλευε μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές για να αποφύγει τον υποβιβασμό στην πιο κάτω κατηγορία.
Έτσι, θα παρέμενε άλλη μια χρονιά στην 2η κατηγορία της Γαλλίας, ενώ είχε ήδη μάθει ότι θα ακολουθήσει την αποστολή της εθνικής Αλγερίας στο μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική.

Η νέα σεζόν ξεκίνησε με τον Αμπντούν να έχει κάποιες προτάσεις, αλλά από ομάδες που δεν τον ενθουσίαζε η προοπτική να αγωνιστεί εκεί (όπως η παλιά του ομάδα, Σεντάν και η Χάβρη).

Εκεί εμφανίζεται η Καβάλα με τον Σταύρο Ψωμιάδη να συμφωνεί με τον ομόλογο του της Ναντ για τη μεταγραφή, τον παίκτη να είναι θετικός να αγωνιστεί στο Ελληνικό πρωτάθλημα και στην Superleague και έτσι μετά την πρεμιέρα της Ligue 2 που τον βρίσκει να αγωνίζεται σε όλο το 90λεπτο στο εκτός έδρας 0-0 με τη Λαβάλ (20/08/2010), στις 24/08/2010 ο Αμπντούν πατάει το πόδι του στην Ελλάδα και υπογράφει τριετές συμβόλαιο με την Ελληνική ομάδα.

Ντεμπουτάρισε 5 ημέρες μετά, στην εντός έδρας ήττα της Καβάλας από τον Άρη (0-1), όπου και αγωνίστηκε για ολόκληρο το 90λεπτο. Έκανε μια πολύ καλή σεζόν καθώς ήταν απ' τους καλύτερους παίκτες της Καβάλας η οποία τερμάτισε στην 7η θέση, έχοντας συνολικά 28 συμμετοχές και 3 γκολ (τα 2 εκ των οποίων στις 16/01/2011 στην εκτός έδρας ήττα απ' τον Παναθηναϊκό με 4-2 και το άλλο στις 16/01/2011 - το νικητήριο - στη νίκη με 1-0 επί του Αστέρα Τρίπολης).

Αναδείχθηκε πρώτος στις ασίστ στη Superleague με 8 ασίστ σε 26 αγώνες, ενώ ψηφίστηκε ως ο 2ος καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος πίσω από τον μαέστρο Αριέλ Ιμπαγάσα.

Το όνομα του Αλγερινού μέσου ακουγόταν από τον Ιανουάριο του 2011 τόσο για τον Παναθηναϊκό όσο και για τον Ολυμπιακό, ωστόσο το θέμα των δικαιωμάτων του παίκτη ήταν περίεργο καθώς αποδείχθηκε πως η πρώην ομάδα του, Ναντ, είχε λαμβάνειν χρήματα σε περίπτωση μεταγραφής, ενώ ποσοστό θα δικαιούταν και εταιρεία μάνατζερ που είχε τα δικαιώματα του παίκτη.

Τα προβλήματα της Καβάλας με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς και την εμπλοκή της διοίκησης της σε κύκλωμα στοιχηματισμού και στησίματος αγώνων οδήγησαν στον υποβιβασμό της ομάδας στο περιφερειακό πρωτάθλημα και τον Αμπντούν να μένει ελεύθερος και να καταλήγει στον Ολυμπιακό, με τον οποίο φέρεται να είχε συμφωνήσει αρκετό καιρό πριν τα γεγονότα που οδήγησαν την Καβάλα στον υποβιβασμό, με το θέμα να «κολλούσε» στο κόστος της μεταγραφής.

Ο Αλγερινός μέσος αγωνίζεται στα άκρα της μεσαίας γραμμής, μπορεί να αγωνιστεί τόσο δεξιά όσο και αριστερά, ενώ υπό προϋποθέσεις παίζει και πίσω από τον φορ.

Προορίζεται σαν εναλλακτική λύση κυρίως για την αριστερή πλευρά, πίσω από τον Άλμπερτ Ριέρα. Αποτέλεσε την 10η μεταγραφή της διοίκησης Μαρινάκη για τη σεζόν 2011-2012, μια μεταγραφική περίοδο πλούσια ποσοτικά μεν, φτωχή ποιοτικά δε. Μένει να αποδειχτεί αν μπορεί να σηκώσει το βάρος της φανέλας του Ολυμπιακού...

Την Πέμπτη 25/08/2011 ο 25χρονος ποδοσφαιριστής, υποβλήθηκε στις καθιερωμένες ιατρικές εξετάσεις και το απόγευμα χωρίς να χάσει χρόνο κατευθύνθηκε για πρώτη φορά στο Αθλητικό Κέντρο του Ρέντη, όπου πραγματοποίησε την πρώτη του προπόνηση με την νέα του ομάδα.

Ο 25χρονος ακραίος μεσοεπιθετικός φόρεσε το κόκκινο μπλουζάκι με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο στο στήθος και ακολούθησε ατομικό πρόγραμμα, έχοντας την ευκαιρία παράλληλα να γνωρίσει από κοντά τους νέους του συμπαίκτες, αλλά και τους ανθρώπους του Ολυμπιακού.

Στις 31/08/2011 ανακοινώθηκε και επίσημα η απόκτηση του και θεωρείται πλέον ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού. Η απόκτηση του ανακοινώθηκε μαζί με τον Πάμπλο Ορμπάιθ. Ο Αμπντούν υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας.

"Η Π.Α.Ε. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει την απόκτηση των ποδοσφαιριστών Τζαμέλ Αμπντούν και Πάμπλο Ορμπάιθ. Ο Αμπντούν υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας ενώ ο Ορμπάιθ αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού, για ένα χρόνο, από την Αθλέτικ Μπιλμπάο".