16/12/11

ΘΥΡΑ 7 ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ



Σύνδεσμοι Φιλάθλων Ολυμπιακού Πειραιώς υπάρχουν εκατοντάδες και είναι διάσπαρτοι, οι περισσότεροι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και πολλοί άλλοι σε κάθε γωνιά της γης. Νέα Υόρκη – Βοστώνη - Λονδίνο - Μάντσεστερ - Λούτον - Τορόντο - Αδελαίδα – Σιτνεϋ - Νέα Ζηλανδία - Νότιο Αφρική - Βρυξέλλες - Νυρεμβέργη - Σόφια - Βελιγράδι κτλ. 

Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να αποτελέσει φυσικά εξαίρεση. Μια ομάδα ονειροπόλων φίλων του Ολυμπιακού με σκληρή δουλειά μηνών, οδήγησε στην πανηγυρική ιδρυτική συνέλευση της 23ης Ιουνίου 2003.

Ο πρώτος σύνδεσμος φίλων Ολυμπιακού Πειραιώς δημιουργήθηκε στη Λευκωσία το 1989 με την ονομασία «ΠΕΦΟ» Κύπρου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και αφού δεν υπήρχε το ανάλογο ενδιαφέρων από τα άτομα που ίδρυσαν την «ΠΕΦΟ» Κύπρου, μια ομάδα Λεμεσιανών πήραν στα χέρια τους τις τύχες του συνδέσμου αλλάζοντας του μάλιστα και την έδρα.

Το 1998 η επαρχεία Πάφου προχώρησε στην ίδρυση της «ΠΕΦΟ» Πάφου, πράγμα που έκαναν ένα χρόνο αργότερα οι επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου με την ίδρυση της «ΠΕΦΟ» Λάρνακας και «ΠΕΦΟ» Αμμοχώστου.

Στις 25 Μάιου 2002 με πρωτοβουλία δυο καλών φίλων άρχισε ξανά να ξεδιπλώνετε τo ενδιαφέρων για δημιουργία συνδέσμου και στην Επαρχεία Λευκωσίας. Την Δευτέρα 10 Ιουνίου 2002 πραγματοποιήθηκε σε καφετερία της Λευκωσίας η πρώτη συνεδρία της προσωρινής επιτροπής του συνδέσμου.

Οι συνεδρίες συνεχίστηκαν στην καφετερία μέχρι την 1η Ιουλίου που βρήκαμε στέγη για το οίκημα μας. Το οίκημα αυτό βρισκόταν στην οδό Λόρδου Βύρωνος 16Ε στο Στρόβολο.

Εκεί ζήσαμε το θρίαμβο κατά της Μπάγερν Λεβερκούζεν με 6-2 αλλά και την κάθοδο του Ολυμπιακού στην Κύπρο για το άτυχο παιγνίδι κόντρα στην Μακάμπι. Στις 20 Ιανουαρίου 2003 πραγματοποιήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση στην αίθουσα Κερύνεια του κέντρου Μακεδονίτισσα Palace. Η παρουσία 120 και πλέον μελών έδωσε το μήνυμα ότι η Λευκωσία θα είναι η μεγάλη δύναμη του Ολυμπιακού στην Κύπρο. Εκφράστηκαν διάφορες απόψεις και κύρια την εξεύρεση άλλου μεγαλύτερου οικήματος.

Στις 12 Απριλίου 2003 το οίκημα μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο στην οδό Λακωνίας 8 στο Στρόβολο. Εκεί πανηγυρίσαμε στον θρίαμβο κατά του ΠΑΟ με 3-0 και την κατάκτηση του 7ου συνεχόμενου πρωταθλήματος.

Στις 12 Ιουνίου 2003 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκλογική γενική συνέλευση του κλιμακίου Λευκωσίας. Το νέο διοικητικό συμβούλιο στην πρώτη του συνεδρία αποφάσισε να προχωρήσει στην δημιουργία ενός ανεξάρτητου συνδέσμου.

Την Δευτέρα 23 Ιουνίου 2003 η «ΠΕΦΟ Λευκωσίας – ΘΥΡΑ 7» παίρνει σάρκα και οστά με αριθμό εγγραφής 2622 στα μητρώα του υπουργείου εσωτερικών.

Ημερομηνίες σταθμός στην πορεία του συνδέσμου μας ήταν:

-Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2003, όπου το οίκημα μεταφέρεται στην λεωφόρο Στροβόλου 80.

-Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2003, όπου πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του οικήματος, παρουσία εκπροσώπου από την ΠΑΕ Ολυμπιακός.

-5 Μαρτίου 2004 όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη χοροεσπερίδα του συνδέσμου στο ξενοδοχείο Ηilton Park, στην παρουσία 5η μελής αποστολής από τον Ολυμπιακό (Κυριάκος Δουρέκας, Θοδωρής Σιώζιος, Γρηγόρης Γεωργάτος, Ιεροκλής Στολτίδης, Τάσος Πάντος).

-23 Ιουνίου 2005 γιορτάσαμε τα 2α γενέθλια μας στην παρουσία του Γιάννη Μώραλη από την ΠΑΕ Ολυμπιακός και του ποδοσφαιριστή της ομάδας μας Γιάννη Οκκά.

Από την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011 και μετά από πρόταση της ΘΥΡΑΣ 7 και ομόφωνη έγκρισή της από την γενική συνέλευση, ο σύνδεσμος της Λευκωσίας χρησιμοποιεί την ονομασία ΘΥΡΑ 7 ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ .

Από: «http://gate7nicosia.com/»

13/12/11

ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ! ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ



Καλησπέρα αδέρφια!

Ένα περιστατικό που έχει συμβεί την περασμένη Κυριακή εδώ στην Κύπρο, με οδήγησε σε σκέψεις και προβληματισμό. Ήθελα να γράψω αυτό το άρθρο εδώ και αρκετό καιρό, αλλά το είχα αφήσει λίγο στην άκρη. Τώρα όμως δεν υπάρχει άλλη αναβολή…

Την περασμένη Κυριακή, λοιπόν, διεξήχθη ο ποδοσφαιρικός αγώνας Αποέλ – Ομόνοια. Μέχρι και το τέλος του αγώνα δεν είχε ακουστεί κάτι στην τηλεόραση. Και να είχε βέβαια λεχθεί κάτι, εγώ δεν το είχα ακούσει γιατί αυτός ο αγώνας μου ήταν παντελώς αδιάφορος. Αν και μένω στην Κύπρο χρόνια, η ομάδα της καρδιάς μου είναι και θα είναι πάντα ΜΟΝΟ ο Ολυμπιακός.

Ενώ ετοιμαζόμουν να μεταβώ στον σύνδεσμο της Θύρας 7 Λευκωσίας για να παρακολουθήσω το εκτός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο την Κέρκυρα, ξαφνικά ο γιος μου παρουσίασε συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και τον πήγα αμέσως στο νοσοκομείο.

Με το που πάτησα το πόδι μου στο νοσοκομείο.. δεν πίστευα στα μάτια μου… Το νοσοκομείο ήταν γεμάτο με τραυματίες κάθε ηλικίας, από 12 μέχρι και 60 ετών. Οι μισοί φορούσαν κασκόλ του Αποέλ και οι άλλοι μισοί κασκόλ της Ομόνοιας.

Είχαν αλληλοσκοτωθεί γιατί κέρδισε το Αποέλ, με αποτέλεσμα… να βρεθούν για άλλη μια φορά στο κρεβάτι του πόνου γιατί το μυαλό τους ήταν πάνω απ’ το κεφάλι τους.

Άλλοι φορούσαν κολάρο, άλλοι ήταν με κάτι καρούμπαλα «ναααα» και ζαλίζονταν και άλλοι με σχισμένα παντελόνια και μπλουζάκια. Καθόντουσαν όλοι μαζί ήσυχοι λες και λίγο πριν δεν είχε συμβεί το παραμικρό.

Η αστυνομία ήταν παρόν και επέβλεπε την κατάσταση, όμως στα χάλια που βρίσκονταν όλοι, κανείς δεν τόλμησε να κουνήσει ούτε το μικρό του δακτυλάκι.

Ένα παιδί γύρω στα 15 βρισκόταν στο φορείο με κολάρο και με πρησμένο μάτι. Οι εικόνες ήταν τρομερά βάναυσες.. και όλα αυτά… ΓΙΑΤΙ;;;;

Άλλο να υποστηρίζουμε την ομάδα που αγαπάμε και άλλο να γινόμαστε βάρβαροι. Η βία δεν θα εκλείψει ποτέ απ’ τα γήπεδα και ο λόγος είναι γιατί πάντα θα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πηγαίνουν στο γήπεδο μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν προβλήματα και φασαρίες.

Η βία δεν είναι μαγκιά. Μαγκιά είναι να μπορείς να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικά «πιστεύω» και παρ’ όλα να κατορθώνεις να μένεις ακέραιος και πάνω απ’ όλα χωρίς να δημιουργείς την παραμικρή φασαρία. Με το να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, δεν δείχνουμε την μαγκιά μας… αλλά την βλακεία μας.

Ο γιος μου ενώ κοίταζε απορημένος αυτούς τους ανθρώπους, κούνησε το κεφάλι του και χαμογελώντας μου είπε: «μαμά, είναι τρελοί. Εγώ είμαι καλός και όχι σαν αυτούς, εγώ θα βλέπω μόνο τον Ολυμπιακό, θα τραγουδώ τον ύμνο και δεν θα πειράζω κανένα. Και μετά θα παίζω στον Ολυμπιακό όπως ο Πάντελιτς και ο Νικοπολίδης» (είναι οι αδυναμίες του). Λόγια από ένα παιδί σχεδόν οκτώ ετών που ασχολείται με το ποδόσφαιρο, προπονείται στην σχολή ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς της Κύπρου. Είναι ακόμη παιδί… κι όμως έχει περισσότερο μυαλό από κάποιους άλλους εικοσάρηδες και σαραντάρηδες.

Ένιωσα πολύ άσχημα βλέποντας όλους αυτούς τους ανθρώπους να υποφέρουν.. και όλα αυτά για το τίποτα. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν τα θύματα κάποιων ανεγκέφαλων που ήθελαν απλά να προκαλέσουν αυτό το σάλο γιατί με αυτόν τον τρόπο νομίζουν πως θα αποδείξουν ότι κάποιοι είναι.

Μάλιστα ενώ περίμενα να έρθει η σειρά του μικρού να εξεταστεί, άκουσα κάποιον φίλαθλο του Αποέλ να εξιστορεί την δική του περιπέτεια σε κάποιον άλλο παθόντα της ίδιας περίπτωσης. Του έλεγε πως ενώ πήγαιναν προς το αυτοκίνητο τους, πλησίασαν την παρέα του οπαδοί της Ομόνοιας, άρχισαν να τους κλωτσάνε και να τους βρίζουν, ρίχνοντας τους κάτω και κτυπώντας τους με μίσος. Ένας άλλος οπαδός Ομονοιάτης, έτρεξε κοντά τους και σταμάτησε τους άλλους με κίνδυνο της δικής του σωματικής ακεραιότητας. Το παιδί που περιέγραφε τα γεγονότα, είπε πως ένας αντίπαλος μας, ήρθε και μας υπερασπίστηκε και γλυτώσαμε… Εκείνη την στιγμή ένιωσα μια ανατριχίλα που δεν περιγράφεται με λόγια….

Ναι, είμαστε οπαδοί και ποδοσφαιρόφιλοι, αλλά πάνω απ’ όλα είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ…! Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει την ομάδα που αυτός θέλει. Αλίμονο αν υποστηρίζαμε όλοι την ίδια ομάδα. Τότε δεν θα υπήρχε το παραμικρό ενδιαφέρον και ουσιαστικά αφού δεν θα υπήρχαν φίλαθλοι άλλων ομάδων.. δεν θα υπήρχαν ούτε άλλες ομάδες.

Καταδικάζω αυτές τις χαζές και ανώριμες πράξεις που θυμίζουν την εποχή των κανίβαλων και ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ την ευγενή και υγιής συμπεριφορά στα γήπεδα που αφήνει πίσω μόνο όμορφες αναμνήσεις..!

Μετά από δυόμιση ώρες εξετάστηκε ο μικρός και του δόθηκε η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Έτσι τώρα είναι μια χαρά!!!!! Τέλος καλό, όλα καλά.

Όταν επιστρέψαμε στο σπίτι, προλάβαμε από κάποιο link τα τελευταία λεπτά του αγώνα και με την λήξη του παιχνιδιού, ο εκφωνητής είπε πως σκόρερ του Ολυμπιακού και στα 4 γκολ ήταν ο Πάντελιτς. Ο μικρός τρελάθηκε και μέσα στην σύγχυση του πανηγύριζε σε όλο το σπίτι.

Ο Πάντελιτς είναι η αδυναμία του και παρομοιάζει τον εαυτό του με αυτό τον παίχτη. Και ενώ φώναζε με χαρά, μου είπε: «Μην φοβάσαι μαμά, εγώ είμαι καλός χούλιγκαν, δεν θα γίνω σαν αυτούς γιατί αυτοί είναι βλάκες!»

Ελπίζω όλοι αυτοί που προκαλούν φασαρίες ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ, γιατί σε όλες τις ομάδες υπάρχουν αυτά, να βάλουν κάποτε μυαλό και να καταλάβουν πως εκτός από οπαδοί είμαστε και ΑΝΘΡΩΠΟΙ…! Ας πάρουν παράδειγμα απ’ τα μικρά παιδιά και το κυριότερο, να δίνουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά… αλλιώς… χαθήκαμε…!

Καλό απόγευμα να έχετε και καλή συνέχεια σε ότι κι αν κάνετε!!

Θέα 7 (Ερνέστο) και μικρός Κυριάκος (Πάντελιτς)

10/12/11

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΖΙΑΒΑΡΑΣ: ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!


Η συγκινητική ιστορία του Αλέξανδρου, που πρόλαβε να κρατηθεί στη ζωή για ένα…τέταρτο!

(Πηγή: olympiacos24.gr)

Ακόμα και οι …πέτρες θα λύγιζαν… όχι όμως και ο Αλέξανδρος Τζιαβάρας που αποδείχθηκε παλικάρι. Με την αγάπη ΟΛΩΝ των παιδιών της Θύρας 7 και του κόσμου του Θρύλου, αλλά και την καταλυτική παρέμβαση του Βαγγέλη Μαρινάκη, παλεύει πλέον καθημερινά από το κρεβάτι της ελπίδας!

Ο Αλέξανδρος Τζιαβάρας δεν ήταν εκ γενετής τυχερός. Η ύπουλη νόσος Wilson του είχε διαμορφώσει τη ζωή, αλλά ο ίδιος, άριστος φοιτητής της ΑΣΟΕΕ ήξερε ότι ο άνθρωπος κινεί και…βουνό, αν χρειαστεί.

Όλα αυτά μέχρι την περασμένη Τετάρτη, όταν και οι γιατροί του έδιναν λίγες ώρες ζωής, εξαιτίας μιας ραγδαίας επιδείνωσης που διέγνωσαν.

Ο αδελφός του, Δημήτρης, πρόεδρος της Θύρας 7 Πειραιά, μαθαίνει τα άσχημα μαντάτα, αφήνει τα πάντα πίσω και απευθύνεται, που αλλού, στην 2η οικογένεια του, τον Ολυμπιακό. Μιλά με όλα τα στελέχη της Θύρας 7.

Περιμένει μια στήριξη από την ΠΑΕ, τον πρόεδρο της Βαγγέλη Μαρινάκη, γιατί ξέρει, ότι απευθύνεται σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Η μαρτυρία του Δημήτρη είναι συγκλονιστική και η Οδύσσεια της οικογένειας του, που έχει χάσει ένα 9χρονο αγόρι από την ίδια νόσο, φέρνει δάκρυα στα μάτια.

Ιδού τι είπε στο olympiacos24.gr:

«Ο αδελφός μου παλεύει με τη νόσο Wilson από το 1994. Την περασμένη Τρίτη μπήκε για κάποιες τυπικές εξετάσεις στο Λαϊκό και την επόμενη μέρα, στις 12 το μεσημέρι, οι γιατροί ενημερώνουν τη μάνα μου ότι το παιδί της μετράει πλέον ώρες για να χάσει τη ζωή του. Θυμάμαι ότι της είπαν ότι δε βγάζει την εβδομάδα.

Η μάνα μου τότε ζει μια 2η τραγωδία: Το 1985, έχασε μέσα σε 18 ημέρες τον 9χρονο γιο της, από την ίδια αρρώστια. Τώρα, βλέπει να της «φεύγει» και ο Αλέξανδρος…

Εκεί λοιπόν ξεκινά ο Γολγοθάς μας. Ο αδελφός μου είναι άριστος φοιτητής του ΑΣΟΕΕ, αλλά δεν είχε δημόσια ασφάλεια, αφού δεν εργαζόταν. Του είχαμε κάνει μια ιδιωτική, που κάλυπτε το 80% των εξόδων νοσηλείας του στο εξωτερικό, αλλά δεν κάλυπτε το ενδεχόμενο διακομιδής του σε χώρα του εξωτερικού.

Τότε, αποφασίζω εγώ να σηκώσω το τηλέφωνο και να πάρω τη 2η μου οικογένεια, τα παιδιά της Θύρας 7. Εκεί υπήρξε καταλυτική παρέμβαση όλων των παιδιών της Θύρας 7, αλλά του προέδρου του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη. Ήταν ο πρόεδρος που παρενέβη δυναμικά και ζήτησε την ανθρωπιστική βοήθεια για τον αδερφό μου, που μετρούσε πλέον ώρες.

Υπήρξε βέβαια και σημαντική παρέμβαση του κυρίου Λοβέρδου, τον οποίο και ευχαριστώ, ο οποίος έβαλε την υπογραφή του και έτσι την Πέμπτη, στις 19.00 ο Αλέξανδρος πέταξε με C-130, μαζί με τον πατέρα μου και την αδερφή μου, για τη Γερμανία.

Και εκεί όμως νιώσαμε νέο εφιάλτη. Την Παρασκευή το πρωί, οι Γερμανοί μας είπαν να τον χαιρετήσουμε, αφού επιδεινώθηκε δραματικά η υγεία του. Είπαν μάλιστα στον πατέρα μου να κάνει γρήγορα, αφού είχε, βάσει των μηχανικών ενδείξεων, το πολύ ένα τέταρτο ζωής!

Τότε, ο πατέρας μου μπαίνει στην εντατική και λέει στον Αλέξανδρο να κρατηθεί, γιατί είναι θέμα ωρών να έρθει το μόσχευμα και να γίνει καλά. Και τότε, το λέω και ανατριχιάζω, βλέπουν οι Γερμανοί την εσωτερική δύναμη του ανθρώπου. Οι δείχτες του αρχίζουν και βελτιώνονται και ο Αλέξανδρος κρατιέται στη ζωή.

Στις 2.30 τα ξημερώματα, μαθαίνουμε ξαφνικά ότι βρέθηκε μόσχευμα στην Κροατία, οι Γερμανοί κινητοποιούν το μηχανισμό τους και στις 07.30 φτάνει στο Έσεν. Μετά από επέμβαση 6 ωρών, ο Αλέξανδρος είχε κάνει τη μεταμόσχευση και τώρα ζει».

Σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα o «γενναίος Αλέξανδρος»;

«Καταρχήν, θα πρέπει να παραμείνει 3 μήνες τουλάχιστον εκεί πέρα για να δουν οι γιατροί πώς αποδέχεται το μόσχευμα ο οργανισμός του. Σκέψου ότι τα νεφρά ξεκίνησαν να επαναλειτουργούν μόλις χθες, αφού αν σταματούσαν, θα είχαμε άλλο ένα μεγάλο εμπόδιο. Ευτυχώς όμως, όλα πήγαν καλά και είμαστε αισιόδοξοι».

Μίλησες για τη Θύρα 7 και τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Μίλησες για τον Ολυμπιακό. Πώς νιώθεις που σε χρόνο dt έγινε όλη αυτή η τεράστια κινητοποίηση;

«Τιμή και δόξα στη Θύρα 7. Τιμή και δόξα στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Τιμή και Δόξα σε όλους τους φίλους του Ολυμπιακού, επώνυμους και ανώνυμους που έδωσαν χρήματα από το υστέρημα τους για τον αδερφό μου. Το λέω και ανατριχιάζω.

Δικαιώθηκα όλα αυτά τα χρόνια που πίστευα και πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός είναι η 2η οικογένεια μου. Ήμουν πάντοτε ξεκάθαρος και πιστεύω ότι ο κόσμος το εκτίμησε αυτό και μου έδωσε αυτήν την απίστευτη ανταπόδοση.

Θα σας πω μόνο αυτό: Μόλις μαθεύτηκε ότι ο αδελφός μου είναι σε κρίσιμη κατάσταση, τα παιδιά της Θύρας 7 έβγαλαν αφίσες και τις κόλλησαν στις θύρες του γηπέδου. Εάν πας τώρα, είναι ακόμα όλες οι αφίσες εκεί. Ακόμα και οι καθαρίστριες σεβάστηκαν τι περνάμε και δεν τις έχουν αγγίξει.

Τι να πω, για τα χρήματα που στέλνουν όλοι οι σύνδεσμοι της Θύρας 7 από την Ελλάδα και το εξωτερικό; Για όλους τους ανθρώπους που συγκινήθηκαν βοηθούν; Αυτός είναι ο Ολυμπιακός, αυτή είναι η Θύρα 7 που έχει ακούσει τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Το είπα και πριν. Ο Ολυμπιακός και οι άνθρωποι του είναι η 2η μου οικογένεια!»

Ο λογαριασμός κατάθεσης για να βοηθήσετε την οικογένεια του Αλέξανδρου Τζιαβάρα είναι:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 623/601123-38

Για τους κατοίκους του εξωτερικού:

GR9101106230000062360112338

7/12/11

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΘΡΥΛΕ..! ΜΑΣ ΕΚΑΝΕΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!!!



Καλησπέρα αδέρφια μου!

Απίστευτος ο Ολυμπιακός μας χθες, απέδειξε και στους πιο «άπιστους» πως μπορεί να κάνει θαύματα. Το ένιωθα, το ήξερα, το έλπιζα, το περίμενα πως θα επικρατούσε στο ναό. Κι όμως… δεν μας ήθελαν στην επόμενη φάση και μας πέταξαν έξω κακήν κακός… Δεν πειράζει όλα εδώ πληρώνονται!

Ίσως αυτό το άρθρο μου να ενοχλήσει κάποιους και να πουν πως μιλάει η πίκρα μου. Ναι, είναι αλήθεια.. μιλάει η πίκρα μου, αλλά μιλάνε και τα γεγονότα που έχουν αφήσει πολλά ερωτηματικά για την ξαφνική νίκη της Μαρσέιγ και την ανυπόμονη Ντόρτμουντ που ουσιαστικά είχε «ανοίξει τα πόδια» στους Γάλλους και περίμενε… το τέλος της…!

«Κατά τύχη» λοιπόν, υπήρξαν καθυστερήσεις μεγαλύτερες απ’ όσο έπρεπε και «εντελώς τυχαία» το παιχνίδι του πρώτου ημιχρόνου έληξε με το που σκόραρε η Μαρσέιγ. Επίσης, λίγο πριν το τέλος του δεύτερου ημιχρόνου, οι ποδοσφαιριστές της Ντόρτμουν έκαναν τους κινέζους και άφησαν την Μαρσέιγ να αλωνίσει (σαν τους γαϊδάρους στα αλώνια) ανατρέποντας το σκορ και αλλάζοντας την πορεία πρόκρισης του Ολυμπιακού. Είναι όλα απλές συμπτώσεις; Δεν νομίζω…! Πραγματικά, Γερμανοί και Γάλλοι είναι άξιοι της μοίρας τους… έλα όμως που η συμμαχία αυτή έβαλε τελεία στον Ολυμπιακό…

Με τη λήξη του αγώνα στο Καραϊσκάκη, όλοι περιμέναμε και το τελικό αποτέλεσμα στη Βεστφαλία. Είναι τραγική ειρωνεία να έχεις καθαρίσει ένα δύσκολο ματς και μάλιστα με μια καταπληκτική εμφάνιση και παράλληλα να έχεις μόλις γράψει στην ιστορία το 3-1.. κι όμως να μην μπορείς να πανηγυρίσεις γιατί όλα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή.

Είναι ότι χειρότερο η μοίρα σου να μην εξαρτάται από σένα και να σου κλέβουν τη μπουκιά απ’ το στόμα κάποιοι άλλοι, οι οποίοι όλα δείχνουν να έχουν συμμαχήσει εναντίων σου.

Ακόμη είμαι στενοχωρημένη και πικραμένη, όχι τόσο για μας που αγαπάμε την ομάδα μας και θέλουμε να την βλέπουμε να προχωράει μπροστά.. αλλά πιο πολύ για τον προπονητή και τους παίχτες μας που ήταν άξιοι θαυμασμού και μάτωσαν για την φανέλα. Μας άξιζε η πρόκριση, όμως η Γερμανό-Γαλλική «μοίρα» έπαιξε ένα βρώμικο παιχνίδι.


Οι Ερυθρόλευκοι έπαιξαν με πάθος, μάτωσαν για τη δοξασμένη φανέλα που φορούσαν και τα έδωσαν όλα για την νίκη και την πιθανή πρόκριση. Έλα που όμως αυτό το κλειδί που περιμέναμε πως και πως δεν το πήραμε ποτέ.

Ο Μέγκιερι έκλεψε την παράσταση, αφού στάθηκε δράκος στην περιοχή του και έκανε πολύ καλές αποκρούσεις. Χαίρομαι που τον έχουμε στην ομάδα, το λέει η ψυχή του. Η συνεργασία μεταξύ των ποδοσφαιριστών μας ήταν καταπληκτική, λειτουργούσαν ομαδικά και έπαιξαν ένα σπουδαίο και σοβαρό παιχνίδι.

Οι τρεις χρυσοί μας σκόρερ, Τζεμπούρ 16', Φουστέρ 36' και Μοδέστο 88', που χάρισαν απλόχερα τη νίκη στον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, αξίζουν τα συγχαρητήρια μου, όπως και οι υπόλοιποι παίχτες βέβαια. Ο κάθε ένας ξεχωριστά αποτελεί απειλή για τους αλλόθρησκους, πόσο μάλλον όταν όλη η ομάδα είναι στα φόρτε της… τότε τσακίζει κόκαλα!

Και επανέρχομαι στο πρώτο παιχνίδι με τη Μαρσέιγ… Αν ο Ολυμπιακός είχε παιχνίδια στα πόδια του, τώρα θα μιλούσαμε για την πρόκριση του Θρύλου στους 16.

Μπορεί στα παιχνίδια που ακολούθησαν ο Ολυμπιακός να είχε καλές εμφανίσεις, αλλά το αποτέλεσμα (βάση πάντα των εμφανίσεων του), τον αδίκησε. Είναι αυτό που λέμε πως καμιά φορά απαιτούμενο συστατικό είναι να σε θέλει και η άτιμη η μπάλα/τύχη. Αυτή τη χρονιά δεν μας ήθελε… και είναι κρίμα πραγματικά. Αξίζαμε την πρόκριση.

Μπορεί να μείναμε έξω απ’ τους 16 αλλά τουλάχιστον θα συνεχίσουμε στο Europa League. Έκλεισε μια πόρτα για τον Ολυμπιακό, αλλά την ίδια στιγμή άνοιξε μια άλλη, επίσης σημαντική και θα προσπαθήσουμε να τα πάμε όσο το δυνατόν καλύτερα.

Τώρα μπορούμε να συνεχίσουμε τις υποχρεώσεις μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα με καθαρότερο μυαλό, γιατί όπως και να το κάνουμε το Champions League μας έπαιρνε ανάσες… χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως δεν βγήκαμε κερδισμένοι από αυτή τη διοργάνωση.

Η εμπειρία από κάτι τέτοιες Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δεν αφήνει κανένα αδιάφορο. Είναι μια εμπειρία που κάθε παίχτης πρέπει να αποκτήσει γιατί ανεβάζει την ποδοσφαιρική του λίμπιντο σε μία ψηλότερη κατηγορία.

Μπορεί το Ελληνικό Πρωτάθλημα να είναι εντελώς διαφορετικό από το Champions League, όμως δεν παύει να είναι μια τεράστια εμπειρία που μπορεί να βοηθήσει κάποιον ποδοσφαιριστή στην καριέρα του ή ακόμα και να τον καταστρέψει…

Οι παίχτες μας κατέθεσαν την ψυχή τους σε ένα δύσκολο ματς και πήραν φαντασμαγορικά τη νίκη. Το σημαντικό είναι πως δεν τελειώσαμε εδώ και συνεχίζουμε στο Europa League. Δεν θα καταθέσουμε τα όπλα έτσι απλά. Ακόμη και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις ο Ολυμπιακός δεν τα παράτησε ποτέ.. Δεν είναι τυχαίο που ο λαός του τον αποκαλεί Θρύλο!!

Στις 16 Δεκεμβρίου θα γίνει η κλήρωση για τους 32 του Europa League και τότε θα ξέρουμε ποιες ομάδες θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Τώρα όλη η προσοχή μας στρέφεται στο παιχνίδι της Κυριακής με την Κέρκυρα στο E.A.K. Κέρκυρας. Θέλοντας και μη αφήνουμε την Ευρώπη στην άκρη (γιατί έχουμε και ένα πρωτάθλημα να κυνηγήσουμε) και πολύ απλά θα περιμένουμε τα αποτελέσματα της κληρωτίδας για να συνεχίσουμε πάλι σε Ευρωπαϊκούς ρυθμούς, αλλά αυτή τη φορά στο Europa League.

Καλό υπόλοιπο της εβδομάδας και καλή επιτυχία στην Θρυλάρα μας την ερχόμενη Κυριακή.

Θέα 7 (Ερνέστο)




6/12/11

ΘΡΥΛΕ ΑΠΟΨΕ ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΜΕΡΑ…ΜΠΟΡΕΙΣ..!


Καλησπέρα αδέρφια!

Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για τον ερυθρόλευκο λαό, αφού θα κριθεί η πορεία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη. Έχω μια αισιοδοξία πως όλα θα πάνε καλά και θα κερδίσουμε την Άρσεναλ.

Ο Ολυμπιακός έχει το πλεονέκτημα της έδρας και ο πανταχού παρόν «δωδέκατος παίχτης του» θα δώσει για άλλη μια φορά την ψυχή του. Οι φωνές και τα συνθήματα για την εμψύχωση των παιχτών μας, που θα δώσουν απόψε, ίσως, την σημαντικότερη μάχη για τη μέχρι στιγμής φετινή Ευρωπαϊκή πορεία του Θρύλου… θα ραγίσουν ακόμη και πέτρες.

Οι ερυθρόλευκοι μπορούν να προκριθούν στην επόμενη φάση των 16, φτάνει να μην αφήσουν τίποτα στην τύχη. Καμιά φορά η μπάλα δεν μας θέλει… σήμερα όμως θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να την έχουμε με το μέρος μας.

Η εσωτερική δύναμη που υπάρχει σε κάθε παθιασμένο γαύρο, απόψε, πρέπει να λειτουργήσει σαν αντίδοτο σε κάθε κακή φάση που μπορεί να δημιουργηθεί από τον μπελά «Άρσεναλ» και να δώσει τη χαρά της νίκης αλλά και της πολυπόθητης πρόκρισης σε όλους μας.

Η Άρσεναλ δεν έχει κάτι να φοβηθεί βαθμολογικά, αλλά αυτό δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο λάθους. Μπορεί οι Άγγλοι να έχουν ήδη το μαγικό κλειδί στα χέρια τους, αλλά θα θελήσουν να παίξουν καλά: πρώτον για να χαρίσουν στους φιλάθλους τους ένα καλό εκτός έδρας παιχνίδι και δεύτερον, για να βγάλουν τον Ολυμπιακό απ’ τη μέση.

Ο Βαλβέρδε έχει προετοιμάσει καλά τους παίχτες μας, δυστυχώς όμως για κακή μας τύχη ο Αριέλ Ιμπαγάσα θα είναι εκτός αποστολής. Εκτός μάχης θα είναι και ο Φρανθίσκο Γέστε, ο Λούμπομιρ Φέισα και ο Ζαν Μακούν.

Τουλάχιστον, το ευχάριστο είναι πως ο Φουστέρ είναι και πάλι στη διάθεση του Βαλβέρδε, αν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τον αφήσει εκτός εντεκάδας για να τον προστατέψει.

Η Άρσεναλ από την άλλη δεν θα παίξει με την βασική εντεκάδα και αυτό είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα για τον Ολυμπιακό. Αυτό όμως δεν αποτελεί κριτήριο νίκης γιατί το παιχνίδι θα κριθεί από την αγωνιστική μας εμφάνιση, τσαμπουκά και την σοβαρότητα που αρμόζει στον πρωταθλητή Ελλάδος.

Έχουμε αρκετές καλές πιθανότητες να αποκτήσουμε το μαγικό κλειδί που θα μας δώσει την ευκαιρία να ελπίζουμε για μια καλύτερη θέση στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση. Παρ' όλες τις σημαντικές απώλειες, ο Θρύλος θα παλέψει με νύχια και με δόντια.

Και μετά από την νίκη που περιμένουμε με λαχτάρα, αν μας ευνοήσει και λίγο η τύχη στο παιχνίδι με την Ντόρτμουντ και την Μαρσέιγ… τότε στον Πειραιά θα ξημερώσει από τα μεσάνυχτα!

Με βάση την μέχρι στιγμής αγωνιστική εμφάνιση της ομάδας μας, αξίζουμε να προκριθούμε. Οι διάφορες συγκυρίες δεν μας επέτρεψαν να έχουμε τους βαθμούς που θέλαμε, αλλά απόψε ευελπιστώ να γυρίσει ο τροχός και να πάρουμε αυτό που δικαιωματικά αξίζουμε…μία θέση στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Και το βράδυ, το βραδάκι, όταν θα 'χουμε πια προκριθεί… ο Περαίας θα καεί, γιατί είμαστε όλοι τρελοί…και παλαβοί...!!

Καλή μας επιτυχία!!! Στέλνω όλη τη θετική μου ενέργεια στην Θρυλάρα! Καλή συνέχεια σε όλους και ας ελπίσουμε η τύχη απόψε να είναι με το μέρος μας!! Θρύλε μπορείς να προκριθείς..!!

Θέα 7 (Ερνέστο)