24/1/12

ΞΥΠΝΑΤΕ ΓΙΑΤΙ…. ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!




Καλησπέρα αδέρφια!

Τι να σκεφτεί κανείς για την κατρακύλα που έχουμε πάρει;;; Πως δηλαδή πρέπει να το δεχτούμε εμείς οι οπαδοί που πονάμε για το δαφνοστεφανωμένο έφηβο και θέλουμε να τον βλέπουμε πάντα πρώτο;;;

Η ουσία είναι μία… αν δεν σοβαρευτούμε πάει το χάσαμε το πρωτάθλημα. Θα το έχουμε δώσει στο βάζελο και μετά θα ζητάμε και τα ρέστα από πάνω. Αν συγκεντρωθούμε και επικεντρωθούμε στους στόχους μας, τότε υπάρχει ακόμη ελπίδα. Αλλιώς…. άντε γεια μας!!!

Ο Ολυμπιακός έχει πέσει πολύ και το γιατί πρέπει να προβληματίσει όλους μας, από τον Πρόεδρο μέχρι και τους οπαδούς. Αν ήμασταν καμιά τυχαία ομαδούλα θα έλεγα εντάξει, δεν μπορούμε. Έλα όμως που η ιστορία μας μαρτυρά ακριβώς το αντίθετο… Η ιστορία μας έχει γραφτεί με ερυθρόλευκα γράμματα και αυτό δεν αλλάζει. Και μπορούμε αλλά και έχουμε κάθε δυνατότητα να εκπλήξουμε… ακόμα και τους αλλόθρησκους.

Στο παιχνίδι της περασμένης Κυριακής με την Ξάνθη, είδαμε ένα αγνώριστο Ολυμπιακό που έχανε τα πατήματα του και μαζί μ’ αυτά και τις ευκαιρίες που δημιουργούσε. Ευκαιρίες οι οποίες άνετα θα μπορούσαν να οδηγήσουν την ομάδα στη νίκη αλλά και σε ένα εξαιρετικό υψηλό σκορ.

Κι όμως… παρακολουθούσαμε την μία ευκαιρία μετά την άλλη να χάνονται, τόσο απλά, αφήνοντας μας την πικρή γεύση της ήττας, αλλά και της απογοήτευσης λόγο της μη αποδοτικής εμφάνισης της ομάδας μας.

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι παίχτες μας πίεσαν την Ξάνθη. Πάλεψαν για να γυρίσουν το παιχνίδι.. όχι όμως με την σωστή τακτική. Ναι μεν δημιουργείς μια εξαιρετική φάση, αλλά δεν στέλνεις τη ριμάδα την μπάλα στα άγια ουράνια. Στα δίχτυα του Βιβιανί την στέλνεις και καθάρισες. Οι ψηλές μπαλιές έδιναν ρεσιτάλ στο παιχνίδι.

Οι βιαστικές κινήσεις των ερυθρολεύκων, ξύπνησαν τους ποδοσφαιριστές της Ξάνθης με αποτέλεσμα να ανεβάσουν ρυθμούς και να μας στριμώξουν. Μπορεί μεν οι ευκαιρίες των αντιπάλων να μην ήταν πολλές, αλλά το γκολ, μας το χώσανε και τώρα ψάχνουμε να βρούμε το λάθος. Είναι δυνατόν να θες να πασάρεις στον συμπαίχτη σου και να το κάνεις στα τυφλά; Κι όμως είναι.. το είδαμε κι αυτό και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις. Αλλού ήταν ο συμπαίχτης κι αλλού δίνανε τη μπάλα.

Παίξαμε άτσαλα, βιαστικά και αυτό μας στοίχισε πολύ ακριβά. Οι τρεις βαθμοί που χάσαμε μπορεί άνετα να αποβούν μοιραίοι. Και είναι κρίμα… Κάτι τέτοια λάθη στο παρελθόν τα πληρώσαμε και με το παραπάνω. Δεν μπορούμε να τα βλέπουμε να επαναλαμβάνονται, αγανακτήσαμε πια!

Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης και οφείλουν να το παραδεχτούν. Αν ο Βαλβέρδε επέλεγε για την αρχική ενδεκάδα Φουστέρ και Ντιόγκο για παράδειγμα, μπορεί και η κατάληξη του παιχνιδιού να ήταν πολύ διαφορετική. Από την πλευρά των παιχτών τώρα, αν ήταν συγκεντρωμένοι και αφοσιωμένοι στο παιχνίδι, τώρα δεν θα κλαίγαμε την μοίρα μας.

Στον Ολυμπιακό υπάρχουν κάποιοι σταθεροί παίχτες, που για άλλη μια φορά έπαιξαν πολύ καλή μπαλίτσα και πάλεψαν για να αλλάξουν τα κακός κείμενα του παιχνιδιού. Μέσα σ’ αυτούς αναμφίβολα είναι ο Μανιάτης και ο Μέλμπεργκ. Ο Μανιάτης έπαιξε πολύ καλά και βοήθησε όσο περισσότερο μπορούσε τους συμπαίκτες του. Ο Μέλμπεργκ σταθερός και παθιασμένος παίχτης, προσπάθησε να σώσει όσες περισσότερες καταστάσεις μπορούσε. Έχει αποδείξει την αξία του και σε κάθε παιχνίδι φαίνεται ξεκάθαρα πως τιμά την φανέλα που φοράει. Το ίδιο έπραξε και στην Ξάνθη και μπράβο του παιχταρά.

Ο Ντιόγκο επέστρεψε δυναμικά στον Ολυμπιακό. Απ’ ότι φαίνεται μετάνιωσε για τα λάθη του παρελθόντος και γύρισε πίσω αποφασισμένος να κερδίσει και πάλι το θαυμασμό. Μπορώ να πω πως έχει αρχίσει να με πείθει…

Ο μικρός γίγαντας Φέτφα το πάλεψε κι αυτός, φάνηκε η παρουσία του στο γήπεδο, όχι από την αρχή βέβαια, αλλά δυσκόλεψε τους Ξανθιώτες.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο Κωνσταντινέας έπαιξε κι αυτός το ρόλο του… Οι οπαδοί έχουν αγανακτήσει και καλύτερα να φυλάγεται όταν θα έχει την ατυχία να επιτηρεί κάποιο παιχνίδι στο Καραϊσκάκη. Φυσικά αυτό δεν είναι κάτι που το βλέπουμε για πρώτη φορά.

Η ουσία όμως είναι να κερδίζουμε τη μάχη με σοβαρότητα, πάθος και τσαμπουκά. Όταν τιμάς την φανέλα που φοράς κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να πάρεις το αποτέλεσμα που σε συμφέρει. Όταν παίζεις καλά και αλάνθαστα, όσο κι αν θέλουν να σε βγάλουν από τη μέση, δεν θα το πετύχουν. Κι όταν γίνει αυτό, εκτός από τους αντιπάλους θα έχουμε «τσακίσει» και τον τσαμπουκά των διαιτητών. Κι όσο κι αν το επιδιώξουν δεν θα έχουν καταφέρει απολύτως τίποτα. Στο χέρι μας είναι λοιπόν…!

Καλό βράδυ και καλή συνέχεια σε όλους!

Θέα 7 (Ερνέστο)

12/1/12

ΧΟΥΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ..!




Είκοσι ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες, ένας από τους πιο μεγάλους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν ποτέ τη φανέλα του Ολυμπιακού, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 29 ετών!

Ο θρυλικός «Ελ Μπάφαλο» γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1963 στο Σαν Λουΐς της Αργεντινής. Τα πρώτα του επαγγελματικά ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε σε ηλικία 18 ετών με τη φανέλα της Ουρακάν του Σαν Λουΐς το 1981, απ' την οποία μεταπήδησε στην Σαρμιέντο ντε Ζουνίν τον επόμενο χρόνο. Έμεινε «δύο φεγγάρια» στις Χόρχε Νιούμπερι και Χιμνάσια Εσγκρίμα ώσπου το 1984 έκανε το μεγάλο βήμα, παίρνοντας μεταγραφή στη Μιλιονάριος της Κολομβίας.

Τα επόμενα δύο χρόνια, πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με τη φανέλα του Κολομβιανού συλλόγου, βοηθώντας τον να τερματίσει στην 2η θέση, σκοράροντας μάλιστα και 33 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Τότε ήταν που απέκτησε και το περιβόητο παρατσούκλι «Ελ Μπάφαλο» (ο Βούβαλος), εξαιτίας του όγκου και της τρομερής του δύναμης, με την οποία σκορπούσε τον τρόμο στις αντίπαλες άμυνες.

Τα κατορθώματα του δεν πέρασαν απαρατήρητα από την Ρίβερ Πλέιτ, η οποία το 1986 και κάτω από άκρα μυστικότητα, εξασφάλισε την υπογραφή του, δείχνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο το πόσο εκτιμούσε τις ικανότητες του. Ο Αργεντινός επιθετικός, δικαίωσε με το παραπάνω τα λεφτά της μεταγραφής του, οδηγώντας την ομάδα του στην κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες - διοργάνωσης αντίστοιχης με αυτής του Πρωταθλητριών στην Ευρώπη - και του Κόπα Ιντερκοντινεντάλ. Στο Κόπα Λιμπερταδόρες μάλιστα, σκόραρε και στα δύο παιχνίδια. Τόσο στη νίκη με 2-1 στην Κολομβία επί της Αμέρικα Κάλι, όσο και στη ρεβάνς του Μπουένος Άϊρες (1-0).

Οι άνθρωποι της Ρίβερ έτριβαν τα χέρια τους, για αυτή την τόσο μεγάλη επιτυχία, όμως υπολόγιζαν χωρίς τον Έλληνα μεγαλοτραπεζίτη και μεγαλοεκδότη, Γιώργο Κοσκωτά. Ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, σκορπούσε τα πεντοχίλιαρα σαν τραπουλόχαρτα, έχοντας βάλει ως στόχο να ξαναφέρει τον σύλλογο του Πειραιά στην κορυφή του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ακόμα και οι «εκατομμυριούχοι» δε μπορούσαν παρά να υποκύψουν στην δελεαστική προσφορά του Έλληνα μεγιστάνα και έτσι ο 25χρονος τότε Φούνες πήρε το αεροπλάνο για να πατήσει για πρώτη φορά στην Ευρώπη, γνωρίζοντας την αποθέωση στο αεροδρόμιο από εκατοντάδες φίλους των ερυθρολεύκων.

Ο «Βούβαλος» φρόντισε να ξεδιπλώσει και στο ταπεινό Ελληνικό πρωτάθλημα, το αστείρευτο ποδοσφαιρικό του ταλέντο, ανοίγοντας λογαριασμό στις 24/01/1988 στο 2-2 με τη Λάρισα στο ΟΑΚΑ (έκανε το 2-1 στο 54') και κλείνοντάς τον ένα χρόνο αργότερα, στις 22/01/1989 με τον Απόλλωνα Αθηνών (έκανε το 2-0 στο 75΄).

Παράλληλα, δε δίστασε να αποδείξει στην πράξη, τον λόγο για τον οποίο ο ποδοσφαιρικός κόσμος τον παρομοίαζε με το άγριο και μεγαλόσωμο βοοειδές. Στον αγώνα κυπέλλου της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό στις 10/02/1988 (1-3) στη Ν.Φιλαδέλφεια, ο Μανωλάς διεκδικεί με τον Φούνες την μπάλα, έπειτα από διώξιμο προς την περιοχή του Δικεφάλου. Ο άσος του Ολυμπιακού, αν και ξεκινάει αρκετά πίσω απ' τη σέντρα, κερδίζει στο σπριντ το Μανωλά, ο οποίος τον αρπάζει απ' τη φανέλα και τον τραβάει. Ο «βούβαλος» δε καταλαβαίνει τίποτα όμως και συνεχίζει να τρέχει, σέρνοντας κυριολεκτικά το Μανωλά σαν μικρό παιδάκι από πίσω του! Λίγο αργότερα, στο 76ο λεπτό του αγώνα, θα πετύχει ο ίδιος το 3ο γκολ του Ολυμπιακού πανηγυρίζοντας μπροστά στην «21».

Το Λατινοαμερικάνικο ταπεραμέντο του Φούνες, τον οδήγησε σε κόντρα με τον προπονητή του Γιάτσεκ Γκμοχ, από τον οποίο είχε παράπονα για τον τρόπο που του συμπεριφερόταν αλλά και για τις απάνθρωπες τακτικές προπόνησης, που τον είχαν φτάσει στα όρια του. Είναι η εποχή που μόλις έχει ξεσπάσει το σκάνδαλο με τον Κοσκωτά και την Τράπεζα Κρήτης, το οποίο έχει οδηγήσει σε διοικητική ανισορροπία τον σύλλογο του Πειραιά και αποτελεί και την αφορμή για τον Αργεντινό επιθετικό για να εκδηλώσει την επιθυμία του να φύγει από το μεγάλο λιμάνι.

Ο κόσμος, που τόσο πολύ τον αγάπησε, τον αποθέωσε στον αγώνα με τον Απόλλωνα Αθηνών και ο Φούνες εμφανώς συγκινημένος τον χαιρετούσε για τελευταία - κυριολεκτικά - φορά...

Στη συνέχεια βρήκε καταφύγιο στη Γαλλία. Εκεί περίμενε καρτερικά να λυθεί το πρόβλημα με τη «μπλε κάρτα» του, καθώς ο Ολυμπιακός τον θεωρούσε λιποτάκτη και δε τον άφηνε ελεύθερο, αξιώνοντας κάποιο ποσό απ' την επικείμενη μεταγραφή, σε μια προσπάθεια να ξεπληρώσει τα τεράστια χρέη του. Τελικά τα προβλήματα λύθηκαν, ο Φούνες έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στη Γαλλική Νανσί για ένα εξάμηνο.

Το ερχόμενο καλοκαίρι, εν μέσω διαπραγματεύσεων με την Νις, βγαίνουν οι ιατρικές εξετάσεις να γκρεμίσουν τον κόσμο γύρω του. Ο Φούνες, αυτό το τέρας φυσικής δύναμης, ο «βούβαλος του Σαν Λουΐς», είχε σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά του. Τόσο σοβαρό μάλιστα, που η ζωή του απειλούταν ανά πάσα στιγμή, αν συνέχιζε να αγωνίζεται. Στη Νις έμεινε μόνο λίγες εβδομάδες, πριν αναγκαστεί να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Γυρίζοντας στην Αργεντινή, αναζήτησε την τύχη του σε κάποια ομάδα της χώρας του. Αμέσως η Μπόκα Τζούνιορς ανταποκρίθηκε και του προσέφερε συμβόλαιο, το οποίο όμως ακύρωσε άμεσα μόλις βγήκαν οι ιατρικές εξετάσεις. Η Βελέζ Σάρσφιλντ, ασχέτως αν υπήρχε ή όχι πρόβλημα, έδωσε την ευκαιρία στον Φούνες να αγωνιστεί, όπερ και εγένετο. Το πρόβλημα του όμως τον είχε καταρρακώσει κυρίως ψυχικά και ποτέ δε θα ήταν πια ο ίδιος. Εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο το 1990, καθώς ήταν αδύνατον να συνεχίσει να αγωνίζεται.

Στις 12/01/1992, σε ηλικία 29 μόλις ετών, βρίσκει το θάνατο από ανακοπή καρδιάς. Εις μνήμην του, το στάδιο του Σαν Λουΐς μετονομάστηκε από «Estadio de San Luis» σε «Estadio Juan Gilberto Funes», ενώ λίγο αργότερο το Δημοτικό Συμβούλιο του Σαν Λουΐς θα αποφασίσει να δώσει το όνομα του Χουάν Ζιλμπέρτο Φούνες σε λεωφόρο της πόλης.

Φόρεσε την φανέλα της εθνικής Αργεντινής 4 φορές, ενώ οι Κολομβιανοί της Μιλιονάριος τον θεωρούν ως ένα απ' τους μύθους της ομάδας, όπως άλλωστε και οι οπαδοί της Ρίβερ Πλέϊτ που τον έχουν μέσα στα ινδάλματα τους χάρη στο γκολ που πέτυχε στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το μεγαλείο αυτού του ποδοσφαιριστή θα μένει αξέχαστο. Από γενιά σε γενιά το όνομα του θα παραμένει «ζωντανό» στις μνήμες αλλά και στις καρδιές όλων μας..

Αθάνατος… για πάντα στις καρδιές μας..!!!

10/1/12

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ…


Καλησπέρα αδέρφια!

Το Red planet, δημοσίευσε ένα άρθρο, το οποίο θα ήθελα να σχολιάσω… Μετά το απρόσμενο και αδικαιολόγητο 0-0 με την Δόξα Δράμας, ο Πρόεδρος μας, έκανε μια επίσκεψη στους ποδοσφαιριστές μας, επίσκεψη τύπου «προειδοποίησης» θα έλεγα καλύτερα!!

Αναλυτικά το «ξεκαθάρισμα» του Μαρινάκη στους ποδοσφαιριστές μας:

"Χθες το βράδυ εγώ αλλά και όλοι οι οπαδοί μας δεν μπορέσαμε να κοιμηθούμε, από τα νεύρα, την πίκρα και τη στενοχώρια μας. Παίξατε με τη Δόξα που ουσιαστικά είναι ομάδα της δεύτερης κατηγορίας και όμως με το πάθος τους κατάφεραν και πήραν το αποτέλεσμα που ήθελαν. Εμείς δώσαμε δικαίωμα στη μισή Ελλάδα να μας χλευάζει και να μιλάει απαξιωτικά μέχρι και ο προπονητής του Παναθηναϊκού για εμάς.

Όλο το επιτελείο μου και εγώ παλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να μην σας λείψει το παραμικρό στο Ρέντη, στα σπίτια σας, στα αυτοκίνητά σας, στις πληρωμές. Εσείς χθες απαντήσατε με την αδιαφορία σας. Μήπως θέλετε να σας συμπεριφερόμαστε όπως γίνεται σε πολλές άλλες ομάδες που έχουν τους παίκτες τους μήνες απλήρωτους, για να έχουμε έτσι και περισσότερο… ανταγωνιστικό Πρωτάθλημα;

Όλα αυτά τα κάνουμε από αγάπη και μόνο για τον Ολυμπιακό. Χθες είδα μερικούς από εσάς να συμπεριφέρονται σαν βετεράνοι. Δεν θεωρώ ότι ξεχάσατε φυσικά τη μπάλα που ξέρετε, αλλά πρέπει να το δείχνετε και να ματώνετε τη φανέλα. Σας το έχω ήδη πει και σας το ξαναλέω ότι η συνεργασία μου με τον Βαλβέρδε ήταν και είναι άριστη. Στον αγώνα με τη Δόξα δεν χρειαζόσασταν προπονητή γι να κερδίσετε. Αρκεί να υπάρχει ψυχή. Με λύπη μου οφείλω να σας ανακοινώσω ορισμένα μέτρα.

Δεν θα γίνει καμία ανανέωση συμβολαίου μέχρι το τέλος Μαρτίου. Είχατε 200 χιλιάδες πριμ με τον Π.Α.Ο.Κ. και 300 χιλιάδες για τις τελευταίες έξι συνεχόμενες νίκες. Σύνολο 500 χιλιάδες μπόνους. Αυτό είναι και το πρόστιμό σας. Αν κερδίσετε τον τίτλο σας το χαρίζω. Αν δεν πάρετε το Πρωτάθλημα το κρατάμε. Στο χέρι σας είναι να παίξετε όπως στο Λονδίνο και στη Μασσαλία. Να αποδείξετε ποιοι είστε. Να ματώσετε τις φανέλες σας.

Όταν φιλάτε το σήμα του Ολυμπιακού πρέπει να το νιώθετε. Να ξέρετε ότι κανείς δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Όλοι παίζουν τα καλύτερα παιχνίδια τους με τον Ολυμπιακό γιατί έτσι γράφουν ιστορία και καλά κάνουν. Στο χέρι σας είναι όμως να τους κερδίζετε. Δεν θα ήθελα να ξανακάνουμε τέτοια συνάντηση. Ξέρετε ότι είμαι πάντα κοντά σας και στις χαρές και στις λύπες και φυσικά θα συνεχίσω να το κάνω, αλλά μόνο με όλους αυτούς που αγαπούν πραγματικά τη φανέλα. Οι τουρίστες δεν έχουν θέση εδώ μέσα. Στο χέρι σας είναι να το γυρίσετε. Μπορείτε, από εσάς εξαρτάται".

Μετά το τέλος της ομιλίας του ζήτησε από τους Μάρκο Πάντελιτς, Ραφίκ Τζιμπούρ και Κέβιν Μιραλάς να παραμείνουν στην αίθουσα και τους είπε:

"Είστε η καλύτερη τριάδα επιθετικών του Πρωταθλήματος. Δεν με ενδιαφέρει όμως καθόλου ποιος από εσάς θα είναι ο πρώτος σκόρερ. Ούτε μπόνους παραπάνω θα πάρει, ούτε θα τον συμπαθήσω περισσότερο. Δεν θέλω να υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ σας. Να παίζετε μόνο για την ομάδα."

Επίσης πριν αποχωρήσει από το Ρέντη μίλησε και με τον Αριέλ Ιμπαγάσα, ο οποίος του δήλωσε ότι είναι πλέον μια χαρά και έτοιμος να παίξει και να προσφέρει στην ομάδα.
Ο κ. Μαρινάκης ανακοίνωσε τέλος στους ποδοσφαιριστές ότι από σήμερα και για ένα μήνα απαγορεύονται οι δηλώσεις και οι συνεντεύξεις προς όλα τα Μ.Μ.Ε."

Αυτές ήταν οι δηλώσεις του Προέδρου μας. Συμφωνώ μαζί του, αυτή η επίσκεψη έπρεπε να γίνει και πολύ καλά έκανε που τους «έτριξε τα δόντια». Λίγο το χεις να κατεβαίνει ο Πρόεδρος στο Ρέντη και μάλιστα θυμωμένος από την αγωνιστική εμφάνιση των παιχτών του;;;;

Υπό διαφορετικές περιστάσεις, αν έπαιζαν με ψυχή και απλά δεν κατάφερναν να πάρουν την νίκη και τους τρεις πολύτιμους βαθμούς, ο Μαρινάκης δεν θα τα έπαιρνε μαζί τους, θα έδειχνε κατανόηση… τουλάχιστον έτσι πιστεύω γιατί το έχω δει στο παρελθόν… Και εκτός από κατανόηση θα τους σύγχαιρε που έπαιξαν και μάτωσαν για την φανέλα.

Όμως με αυτήν την αγωνιστική εμφάνιση, ήταν εμφανές ότι κάποιοι από τους ποδοσφαιριστές μας, δεν έδωσαν την απαραίτητη προσοχή και δεν έπαιξαν για την φανέλα… Αυτό ήταν που εξόργισε τον Μαρινάκη και είχε απόλυτο δίκιο να αντιδράσει κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Το πρόστιμο όμως που τους ανέφερε, ουσιαστικά ΔΕΝ είναι πρόστιμο…Τα λεφτά του συμβολαίου τους, θα τα πάρουν κανονικά και με το νόμο, δεν θα τους κάνει αποκοπή ούτε ένα ευρώ από το μισθό τους. Οπότε ουσιαστικά τα λεφτά αυτά θα ήταν το μπόνους τους από τις νίκες τους και την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος.

Τώρα όσον αφορά την μη ανανέωση των συμβολαίων που λήγουν.. (τουλάχιστον μέχρι και τον Μάρτη), είναι μια απειλή την οποία οι παίχτες μας πρέπει να πάρουν στα σοβαρά. Ξέρουμε πως μπορούν να παίξουν μπάλα και μάλιστα είναι κάτι που το κάνουν πάρα πολύ καλά, γι αυτό εξάλλου και παραμένουν στον Ολυμπιακό.. όμως μετά τα πρόσφατα γεγονότα έχουν αλλάξει τα δεδομένα και πρέπει όλοι τους να αποδείξουν πως ήταν μια άσχημη αγωνιστική εμφάνιση και πως δεν θα επαναληφθεί κάτι τέτοιο στο μέλλον.

Υπάρχει όμως και κάτι που με ενόχλησε , κάποιοι «ξερόλες» μετά από αυτήν την γκέλα, βρίζουν τον Βαλβέρδε και τον θεωρούν υπαίτιο για τα χάλια που παρουσιάσαμε στο γήπεδο.. Αυτό εγώ το καταδικάζω… όχι γιατί ο Βαλβέρδε είναι η αδυναμία μου, αλλά για το λόγο ότι για την απαράδεκτη μας εμφάνιση ευθύνονται αποκλειστικά οι παίχτες μας. Φάνηκε καθαρά πως δεν έπαιξαν με την όρεξη τους, ήταν λες και δεν ήταν οι ποδοσφαιριστές του Θρύλου σε εκείνο το γήπεδο, αλλά κάποιοι άλλοι…

Η κίνηση του Μαρινάκη δεν είναι μια απλή κίνηση θυμού. Αντιθέτως, έχει μεγαλύτερο βάθος… είναι ένα κίνητρο για να επανέλθουν οι παίχτες μας στα «αθλητικά πλαίσια» που αρμόζουν στην ομάδα μας. Ουσιαστικά δεν τους τιμωρεί.. απλά τους ωθεί να ξυπνήσουν και να αναλάβουν.. καθήκοντα ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ..!

Ευελπιστώ πως από δω και πέρα, οι παίχτες μας θα κάνουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα.. να παίξουν καλή μπαλίτσα και παράλληλα να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα που θα μας οδηγήσουν στην κατάκτηση του 39ου πρωταθλήματος..!!

Καλά να περνάτε και καλή επιτυχία στην ομάδα μας σε όλα τα αθλήματα!!

Θέα 7 (Ερνέστο)

3/1/12

2012 ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΕΣ ΕΥΧΕΣ..!!!




Καλησπέρα αδέρφια!

Έστω και με λίγη καθυστέρηση, θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να ευχηθώ σε όλους καλή χρονιά, με υγεία πάνω απ’ όλα, αγάπη, χαρά και ότι άλλο επιθυμεί ο κάθε ένας ξεχωριστά.

Εύχομαι με το τέλος του 2011, να έχουν κλείσει όποιες πληγές μας πόνεσαν και επειδή ήδη το 2011 ανήκει στο παρελθόν, έτσι κι εμείς ας αφήσουμε ότι μας έχει στενοχωρήσει, μαζί με τα «φαντάσματα» του παρελθόντος εκεί που ανήκουν, μακριά από εμάς… οριστικά!!!

Η νέα αυτή χρονιά ας δώσει σε όλους μόνο αγάπη, χαρά και επιτυχίες. Από εμάς εξαρτάται να φέρουμε τη ζωή στα μέτρα μας.

Ας βάλουμε αυτή τη φορά τους δικούς μας κανόνες και να πάψουμε να εξαρτόμαστε από τους άλλους. Ας πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και ας δώσουμε αγάπη σε αυτούς που αξίζουν…. Ακόμη, ας συγχωρέσουμε αυτούς που μας έχουν πληγώσει, για να μπορέσουμε να απελευθερωθούμε μια κι έξω από αυτούς.

Να είστε σίγουροι πως με τις δικές μας αγνές προσπάθειες, θα απολαύσουμε μια ομορφότερη χρονιά που δεν θα θυμίζει σε τίποτα την προηγούμενη. Για μένα προσωπικά το 2011 έφερε και καλά αλλά έφερε και πολύ πόνο. Φέτος λοιπόν, όσο περνάει από το χέρι μου δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να με φέρει στα περσινά χάλια…

Καλά να περνάτε.. και γαύροι όλου του κόσμου ετοιμαστείτε… αύριο έχουμε μπαλίτσα στο ναό!!! Θα φιλοξενήσουμε τον Ατρόμητο στο κάστρο μας και περιμένουμε να πάρουμε τους τρεις βαθμούς.

Όσο μ’ αρέσουν τα Χριστούγεννα και οι γιορτές.. άλλο τόσο μεγαλώνει το κενό… γιατί χωρίς γαύρο δεν περνάει η ώρα.. πώς να το κάνουμε δηλαδή;;;;

Άσε που τώρα επέστρεψε και ο Ντιόγκο και θέλω πολύ να δω πως θα πάει. Φαίνεται αλλαγμένος, αποφασισμένος, έχει ομορφύνει κι όλας!!! Για να δούμε αν θα μας εκπλήξει «ευχάριστα» αυτή τη φορά.


Γιατί την προηγούμενη τον βλέπαμε σαν Θεό, έκανε κάποια πολύ καλά παιχνίδια και πιστεύαμε πως είχαμε πιάσει την καλή… και ξαφνικά το απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ..!

Μάλλον έχει πάρει το μάθημα του, τουλάχιστον ο Βαλβέρδε θα κάνει ότι περνάει απ’ το χέρι του για να τον φέρει στον «ίσιο δρόμο». Αν ο ίδιος το θελήσει μπορεί να μας εκπλήξει τόσο ευχάριστα, που είμαστε διαθετημένοι να ξεχάσουμε την καταστροφική του πορεία και τα λεφτά του Κόκκαλη που «έκαναν φτερά»!

Τον πήγαινα πολύ τον Ντιόγκο, είχα κορνιζάρει και το αυτόγραφο του, μετά όμως μου τα χάλασε… Εύχομαι φέτος να με δελεάσει να το βγάλω από το συρτάρι και να το επαναφέρω στο έπιπλο πάνω από τα ηχεία όπου ακούω τον ύμνο της Θρυλάρας και τρελαίνομαιιιιιιιιιιιιιιιιιιι………!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Καλή χρονιά σε όλους..!! Καλά να περνάτε!!!!!

Θέα 7 (Ερνέστο)