23/1/14

ΗΛΙΑΣ ΡΩΣΙΔΗΣ "Ο ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ"


Καλησπέρα αδέρφια μου!!

Το δέος και η ανατριχίλα μπορούν να περιγράψουν με δύο λέξεις την παρουσία του Ηλία Ρωσίδη κατά την χρυσή δεκαετία του Ολυμπιακού, όταν προσέφερε τα μέγιστα για τη δημιουργία του αξεπέραστου Θρύλου. 

Το όνομά του συνδέεται με κάθε προσπάθεια του Ολυμπιακού όχι μόνο για να κατακτήσει την κορυφή, αλλά και να παραμείνει εκεί για 6 ολόκληρα χρόνια. Ο "φτερωτός αρχηγός", ή "αρχηγός τον αρχηγών", είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται στην καρδιά κάθε ερυθρόλευκου φιλάθλου για το πείσμα του, την τεχνική του, το πάθος του, την ταχύτητα του και βέβαια τα νέα στοιχεία που προσέφερε στην θέση την οποία αγωνιζόταν, αυτή  του δεξιού αμυντικού. 

Η σημαία του Ολυμπιακού κατάφερε να αναδειχτεί σε ηρωικό σύμβολο μιάς ολόκληρης γενιάς, ενώ αποτέλεσε και αποτελεί παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για κάθε ποδοσφαιριστή που προσδοκά να φορέσει την φανέλα της  Πειραϊκής ομάδας και να δοξάσει το όνομα της. 

Ο Ηλίας Ρωσίδης γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, το Φεβρουάριο του 1927 και κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρέθηκε στον Ορχομενό. Παρά της δύσκολες συνθήκες, ο αθλητισμός βρισκόταν στο αίμα του και ο στίβος έκλεψε αρχικά την καρδιά του. 

Η παρουσία του σε επίσημους αγώνες με τα χρώματα του Ορχομενού συνοδεύτηκε με αρκετές επιτυχίες στα 100, στα 200 και στα 400 μέτρα. Οι χρόνοι του ήταν άκρως εντυπωσιακοί για την εποχή, όμως το μεράκι του ήταν άλλο: το ποδόσφαιρο. 

Από πολύ μικρή ηλικία τριγυρνούσε στις αλάνες του Ορχομενού και κλοτσούσε το τόπι, με το μεγάλο όνειρο να φορέσει την φανέλα του Ολυμπιακού και να αγωνιστεί για τους ερυθρόλευκους φιλάθλους. Ο Πειραιάς ήταν χαραγμένος στην ψυχή του. Παρά την μεγάλη και δαπανηρή απόσταση, ο Ρωσίδης δεν έχανε τις  ευκαιρίες, όταν ο δρόμος του ήταν προς το Πασαλιμάνι. 

Μέσα σε όλα αυτά είχε να αντιμετωπίσει και τον υπερπροστατευτικό πατέρα του, ο οποίος δεν ήθελε να δει τον γιο του να σφαδάζει από τούς πόνους  μέσα σε κάποια αλάνα, αφού τα γνωστά "τσεκούρια" της εποχής δε δίσταζαν να χτυπήσουν στο ψαχνό. Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια γι' αυτόν. 

Κάποιες δουλειές τον έφεραν στην αγορά του Πειραιά, αλλά και στην προπόνηση του Ολυμπιακού. Σε μια γωνιά πίσω από το τέρμα παρακολουθούσε το Γιάννη Βάζο να κάνει τα μαγικά του και το Λούβαρη να τραυματίζεται  σε μια προσπάθεια να αποκρούσει την μπάλα. Η θέση κάτω από τα δοκάρια λοιπόν ήταν ελεύθερη και ο πιτσιρικάς Ρωσίδης βρέθηκε εκεί για να την καλύψει. Αυτό ήταν. 

Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το αμούστακο αγόρι των 18 χρονών βρέθηκε να προπονείται με τους ήρωες της παιδικής του ηλικίας. Ο Τάκης Κτενάς αμέσως διέκρινε το ταλέντο του. 

Η πρώτη του παρουσία με την ερυθρόλευκη φανέλα έγινε με ξένο δελτίο, το 1946, σε ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι με τον Ατρόμητο Πειραιώς. Μετά από δύο χρόνια "ψησίματος" στα μικρότερα τμήματα της ομάδας, έκανε επίσημο ντεμπούτο του σε ένα παιχνίδι Κυπέλλου με το Φωστήρα. 

Τελικά, στις 25 Ιουνίου 1948, ο Ρωσίδης υλοποίησε το παιδικό του όνειρο: φόρεσε την δοξασμένη ερυθρόλευκη φανέλα. Τα 12 χρόνια που ακολούθησαν ήταν γεμάτα τιμή και δόξα για τον Ηλία Ρωσίδη και φυσικά για τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε 7 Πρωταθλήματα και  9 Κύπελλα, έχοντας συμμετοχή σε περισσότερους από 750 αγώνες. 

Από την ζωή του Ηλία Ρωσίδη δε θα μπορούσε να λείπει και η εθνική ομάδα. Η φανέλα με το εθνόσημο βρέθηκε 29 φορές στο γεροδεμένο κορμί του, ενώ για τουλάχιστον μια δεκαετία ήταν αναντικατάστατος στο δεξί άκρο της άμυνας.

Πολλοί νέοι ποδοσφαιριστές τον έχουν σαν πρότυπο με σκοπό να φορέσουν τη δοξασμένη ερυθρόλευκη φανέλα..!

Καλή συνέχεια.....




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου