31/1/14

ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ...


Καλησπέρα αδέρφια,

Αύριο θα πραγματοποιηθεί το μνημόσυνο για τα αδικοχαμένα αδέρφια μας. 33 χρόνια μετά και ακόμα δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες. Οι ένοχοι δεν πλήρωσαν, έμειναν ατιμώρητοι και αυτό είναι ανεπίτρεπτο.

Αν η πολιτεία δεν είναι σωστή, εμείς ΠΑΝΤΑ πρέπει να είμαστε πιστοί στο ραντεβού με τα αδέρφια μας...

8. 2. 1981 - ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ...!

Για πάντα ΑΘΑΝΑΤΟΙ... για πάντα στις καρδιές μας.

Θέα 7 Ερνέστο

30/1/14

ΤΕΛΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΓΛΟΥ... ΜΕ ΒΑΛΝΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ



Καλησπέρα αδέρφια..!

Τέλος ο Μήτρογλου από τον Ολυμπιακό... φαίνεται πως τα βρήκε με την Αγγλική ομάδα και μας αποχαιρετά αφήνοντας πίσω μια πολύ καλή πορεία. Ο Κώστας Μήτρογλου μετά από μια μεγάλη "γκάμα" από γκολάρες... και φυσικά μια καταπλητική καριέρα στον Ολυμπιακό, επέλεξε να συνεχίσει την τύχη του στη Φούλαμ. Εμείς τον ευχαριστούμε μέσα απ' την καρδιά μας και του ευχόμαστε μια λαμπρή καριέρα στην νέα του ομάδα.

Ο Ολυμπιακός βρήκε άμεσα τον αντικαταστάτη του και δεν είναι άλλος από τον Νέλσον Βαλντές. Η επιλογή του Παραγουανού επιθετικού είναι καθαρά προσωπική επιλογή του Μίτσελ, ο οποίος φαίνεται να είναι πολύ θετικός με την απόκτηση του.

Το νέο απόκτημα του Θρύλου, έφτασε στην χώρα μας τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης στις 30 Ιανουαρίου, με πτήση μέσω Ζυρίχης. Ο Βαλντές πολύ πιθανό είναι να αποκτηθεί για έξι μήνες με την μορφή του δανεισμού από την Αλ Τζατζίρα με οψιόν αγοράς το προσεχές καλοκαίρι.

Στις δηλώσεις κατά την άφιξη του στο "Ελευθέριος Βενιζέλος", ο 31χρονος άσος τόνισε τα εξής: "Ο Ολυμπιακός είναι μία ομάδα με σπουδαία παράδοση σε τίτλους και στην Ευρώπη. Είμαι πολύ περήφανος που είμαι στην Ελλάδα. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω τραβήξει το ενδιαφέρον μιας τέτοιας ομάδας. 

Παρακολουθώ εδώ και πολλά χρόνια τον Ολυμπιακό και είμαι πολύ χαρούμενος που έχω την ευκαιρία να έρθω πλέον εδώ. Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι στην Ελλάδα και ελπίζω να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό για να παραμείνω εδώ".

Η ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός:
"Η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοινώνει την απόκτηση του Νέλσον Χαέντο Βαλντέζ. Ο ποδοσφαιριστής επέλεξε το Νο. 18".

Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε τη γρήγορη προσαρμογή του νέου μας επιθετικού με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές μας... και  ευελπιστούμε να μας εκπλήξει ευχάριστα με την υψηλή του απόδοση.

Καλώς όρισες παιχταρά μου... καλή επιτυχία..!

Καλό βράδυ σε όλους και καλή επιτυχία στον μπασκετικό μας Ολυμπιακό που αυτή τη στιγμή δίνει μάχη στο παιχνίδι με τη Μάλαγα. Η ομάδα μας θα ψάξει για την τρίτη της νίκη στο TOP-16 της Ευρωλίγκας.

Ας απολαύσουμε το ματσάκι..! Καλή συνέχεια αδέρφια μου.

Θέα 7 Ερνέστο




29/1/14

ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟ-ΓΚΟΛ..! ΦΕΥΓΕΙ Η' ΜΕΝΕΙ;


Καλημέρες...!!!!!

Δύο του “killer" Κώστα, μία του Ολυμπιακού... Λωλάθηκε, παραφρόνησε και μάλιστα με όλα του τα δίκια το παλικάρι. Μέσα στον τελευταίο μήνα ο… Αϊ Βασίλης φόρτωσε διπλή κούρσα έλκηθρο για να κουβαλήσει στο σπιτικό του, όλα τα καλά του κόσμου. Με τη ρέντα που τον συνοδεύει από την αρχή της σεζόν, τι να το ‘κανε το πρωτοχρονιάτικο λαχείο και να είναι στο «περίμενε» της κλήρωσης της ζωής του;  Αφού η τύχη του, «έτρεχε» με ιλιγγιώδης ταχύτητα.

Από τη μία ο Μαρινάκης κάπου εκεί στα Χριστούγεννα, από την άλλη κάτι… λόρδοι τώρα από την Αγγλία, τον κάνουν «βασιλιά» στα 25 του, για να του «ρεφάρουν» κιόλας την ταλαιπωρία που πέρασε με τον αναπάντεχο τραυματισμό του. Φτου σου αγορίνα μου, να έχεις πάντα την υγειά σου, να σε βλέπουμε κι από μακριά να σε καμαρώνουμε και να σε θαυμάζουμε... Και βέβαια, σε… καλή μεριά τα εκατοντάδες εκατομμύρια στοιβαγμένα στους τραπεζικούς λογαριασμούς σου. 

Τρελαμένος είναι ο Κώστας Μήτρογλου με τις χαρμόσυνες καμπάνες από το Λονδίνο. Οποιοσδήποτε στη θέση του, το ίδιο θα ένιωθε, θα ήθελε και θα επιδίωκε. Πέρυσι, τέτοια εποχή, οι ετήσιες απολαβές του δεν ξεπερνούσαν τα 400 χιλιάρικα. Το Δεκέμβρη εκτοξεύθηκαν, ύστερα από τη νέα συμφωνία του με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, στο 1,5 «μύριο» το χρόνο και μόλις ένα μήνα αργότερα η προοπτική των 2,5 εκατομμυρίων… φέρνει ζαλάδα. Μεθάει και…σε στέλνει. 

Κάπως έτσι, εκεί που η τρέλα από… τη λάμψη του χρυσού συναντά τη λογική, μπαίνουν στην άκρη για την ώρα, τα «προσχέδια» της ένταξης σε έναν μεγάλο σύλλογο, με δυνατό εκτόπισμα και βαριά ιστορία. Κάτι που θα συνέβαινε στον καθένα με τον πλούτο στα πόδια του.

Ο «Μήτρο-γκολ» λογάριαζε να άφηνε κάποια στιγμή τον Ολυμπιακό για χάρη ενός μεγάλου ονόματος του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και υπό την ομπρέλα κάποιου πολυδιαφημισμένου, ενός top πρωταθλήματος. Του ‘λαχε το ένα «συνθετικό» του πλάνου του. Ας είναι. 

Τέτοιο χρήμα δεν κείτεται στην εξώπορτα σου κάθε μέρα! Ούτε το βρίσκεις από τη μια στιγμή στην άλλη! Και εν τέλει, πηγαίνοντας στην Φούλαμ, που βρίσκει το γκολ με το φανάρι του Διογένη και ψάχνει απεγνωσμένα “killer” για να σώσει την κατηγορία, το «πρώτο βιολί» θα είναι.  «Κορώνα» τους θα τον έχουν, τεμενάδες του ετοιμάζουν. 

Έγραφε ένας οπαδός εκεί στα social media, διάβασα, ότι είναι έτοιμος να… τσιτσιδωθεί από τη χαρά του στο επόμενο παιχνίδι της ομάδας, με μεταγραφή τον Κώστα Μήτρογλου! Μωρέ, Θεό τους θα τον κάνουν. Δεν θα πω τη φόρμα που είχε προτού τραυματιστεί με εκείνο το σκοράρισμα, προϊόν συμφωνία με… τον διάβολο (!), αλλά τη στοιχειώδη ατομική του ευστοχία να βρει στην Αγγλία, η Φούλαμ θα κερδίσει την παραμονή της στην Premier, κι αυτός, εκ του ασφαλούς και αυτονόητα, το «εισιτήριο» για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του στο εγγλέζικο πρωτάθλημα. 

Δεν πάει για μόνιμα στην Φούλαμ ο Κωστάκης. Προσωρινός θα είναι εκεί. Θα πάει να «βουτήξει» στις λίρες και… να την (ξανά) κάνει. Για καλύτερα, για ανώτερα, για τα ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, εφάμιλλα της κλάσης του στο σκοράρισμα. Για να πιάσει τα μεγαλεία που του αναλογούν, του αρμόζουν και του αξίζουν.

Την άποψη μου την έχω πει και θεωρώ ότι μόνο οι τυφλωμένοι δεν αποδέχονται το ευδιάκριτο. Ότι δηλαδή ο διεθνής στράικερ είναι από τους κορυφαίους, αυτή την εποχή, στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Χορτάτος ο σκύλος, ολόκληρη η πίτα. 

Πέρα από τον Μήτρογλου, είναι προφανές ότι την τύχη του την κάνει και ο Ολυμπιακός.  Καθώς για δεύτερη φορά σ’ αυτή την μεταγραφική περίοδο  που από «στεγνή» που προμηνυόταν, «πλημμύρισε» εξελίξεις και γεγονότα στον Πειραιά, βρίσκεται ενώπιον ενός  big deal. 

Μετά την πώληση Βάις, έρχεται η συμφωνία και για τον Μήτρογλου. Κι όπως με τον Σλοβάκο, έτσι και με τον πρώτο σκόρερ της SuperLeague, ο σκύλος βγαίνει χορτάτος και η πίτα παραμένει ολάκερη. Όλοι τους ευχαριστημένοι και ευτυχισμένοι. Παίκτες και σύλλογος. 
Θα πείτε ίσως μερικοί, βεβαίως, ότι είναι διαφορετικές οι περιπτώσεις των δύο ποδοσφαιριστών. Ο ένας μισό-έπαιζε, ο άλλος είναι ο «πολιορκητικός κριός» σου για να «γκρεμίζεις» τους αντιπάλους. Το… εργοστάσιο παραγωγής γκολ σου, ο εξολοθρευτής όποιου βρει στο διάβα του. Γνωστά πράματα. 

Αυτός ήταν και ο λόγος της πρόσφατης, τρίτης πρόωρης επέκτασης συμβολαίου του Μήτρογλου στην οποία προχώρησε η ΠΑΕ, μέσα σε χρόνους-ρεκόρ, ανάγοντας τον στον πιο ακριβοπληρωμένο Έλληνα ποδοσφαιριστή. 

Ο σχεδιασμός στην πλατεία Αλεξάνδρας προέβλεπε, κατόπιν της υπογραφής της καινούργιας  μυθικής για τα ελληνικά δεδομένα συμφωνίας, «δέσιμο» με τον μεγάλο σκόρερ σε μεγάλο βάθος χρόνου. Έλα όμως που καλά το λέει ο λαός, ότι όταν ο άνθρωπος κάτω στη γη σχεδιάζει, ο Θεούλης από πάνω γελάει... 

Πού να προέβλεπε κανείς ότι θα «ζουρλαθούν» αυτοί οι Λονδρέζοι και θα δώσουν και τα… ρέστα τους, έτσι όπως πιέζονται να βρουν σέντερ φορ και να λύσουν το πρόβλημα του γκολ που δεν τους το έλυσε ούτε ο Μπερμπάτοφ.. 

Και μετά, πώς να πεις «όχι» σε έναν τέτοιο και τόσο ξηγημένο, καθαρά δικό σου παιδί, που πριν ένα μήνα έβαλε υπογραφή σε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό, διαγράφοντας κάθε προβλεπόμενη πιθανή ρήτρα, κίνηση με την οποία εκχώρησε στον Ολυμπιακό το αποκλειστικό δικαίωμα να πει «ναι» ή «όχι» σε κάθε συμφέρουσα πρόταση μεταπήδησης που θα ερχόταν; 

Ε, τώρα, του λες «όχι», όταν εκείνος δεν κρατιέται και ορθά πράττει, το ξανατονίζω, αλλιώς θα ήταν θεοπάλαβος να μην φύγει; ΟΧΙ.

Επειδή ακόμη τίποτα δεν είναι σίγουρο... όπως και να 'χει... "Κώστα σε ευχαριστούμε... και σου ευχόμαστε μια δυνατή και με πολλά γκολ μελλοντική καριέρα σε περίπτωση που τελικά κλείσει 1000% η συμφωνία.."

Πάντως και η βούληση υπάρχει και το χρήμα «ζεστό» και δελεαστικό είναι έτοιμο στο τραπέζι των «ερυθρόλευκων» μεταγραφικών συζητήσεων. Στην περίπτωση που τελικά την κάνει το δικό μας παιδί για... τις Αγγλίες... ζήτημα είναι κατά πόσο θα προλάβει ο Ολυμπιακός να τον αντικαταστήσει αύριο, μεθαύριο μέχρι και αντιμεθαύριο που εκπνέει η ημερομηνία των μεταγραφών. 

Είναι στη μέση και οι περιορισμοί της UEFA: Να μην έχει παίξει με άλλη ομάδα στο Champions League για να μην του στερεί το δικαίωμα να αγωνιστεί εναντίον της Γουνάιτεντ, να μην είναι παίκτης που μετείχε με άλλο σύλλογο στο Europa League, καθώς ήδη ένας τέτοιος που επιτρέπεται είναι ο Μαρκάνο. 

Διαισθητικά, όμως, θα πω ότι θα ακολουθήσουν δύο συναπτά «χτυπήματα» από τον Πειραιά για επιθετικούς. Όσο περιορισμένο είναι το χρονικό διάστημα, αλλά και οι επιλογές, αυτές τις τελευταίες ώρες της μεταγραφικής περιόδου... Αλλιώς ένα έχω να πω.... Μαρινάκη... μαύρο φίδι που σ' έφαγε...!

Όμορφες καλημέρες λοιπόν... και ο Θεός βοηθός...! Περιμένουμε τις καυτές εξελίξεις που πιστεύω όλους μας "καίνε"..!

Θέα 7 Ερνέστο

28/1/14

1/2/14 ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ 7


Καλησπέρα αδέρφια..!

Μετά από ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός, το μνημόσυνο για τα αδέλφια μας που έχασαν τη ζωή τους τόσο άδικα.. θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο Σάββατο την 1η Φεβρουαρίου 2014. 

"Δείτε την σχετική ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός:
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοινώνει ότι το Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου και ώρα 13:00, θα τελέσει στο γήπεδο "Γ. Καραϊσκάκης" Μνημόσυνο, στη μνήμη των 21 θυμάτων της 8ης Φεβρουαρίου 1981, οι οποίοι μετά το τέλος του αγώνα Ολυμπιακός - ΑΕΚ και εξερχόμενοι από την Θύρα 7 του σταδίου, βρήκαν τραγικό θάνατο. Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων, στο "Μνημείο Θυμάτων της Θύρας 7"."

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ΠΟΤΕ δεν θα ξεχάσουμε τον άδικο χαμό αυτών των παιδιών που το μόνο που ήθελαν ήταν να δουν την ομάδα της καρδιάς τους. Η απερισκεψία κάποιων "ανεγκέφαλων" προκάλεσε αβάστακτο πόνο και θλίψη τόσο στις οικογένειες των θυμάτων όσο και στον ερυθρόλευκο κόσμο και όχι μόνο... 

Ένα ατιμώρητο έγκλημα που άφησε ανοικτό τον πόνο όλων μας, ένα έγκλημα που όλοι ευχόμαστε, έστω και τώρα, να βρεθούν οι ένοχοι και να πληρώσουν. 

Δεν ξεχνάμε την αιματοβαμμένη εκείνη μέρα. Όσοι περισσότεροι μπορούν ας παρευρεθούν στο μνημόσυνο μαζί με τις οικογένειες των αδικοχαμένων παιδιών. Όσοι δεν μπορούν να παρευρεθούν, ας είναι τα αδέρφια μας για ακόμη μια φορά στις καρδιές μας.. 

Όχι μόνο την μέρα του μνημοσύνου αλλά πάντοτε... κάθε μέρα... γιατί αυτά τα παιδιά που βρίσκονται τώρα εκεί ψηλά, είναι αδέρφια μας και αξίζουν να κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Αξίζουν να ζουν μέσα από το μυαλό και την καρδιά μας. Σε κάθε μνημόσυνο.. σε κάθε σύνθημα.. σε κάθε τύμπανο.. ΠΑΝΤΟΥ ΜΑΖΙ...!

ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ... ΑΘΑΝΑΤΟΙ...

Καλή συνέχεια σε όλους και ας μην ξεχνάμε ότι εκεί ψηλά στον ουρανό ΖΟΥΝ και τραγουδούν μαζί μας τα αδέρφια μας...

Θέα 7 Ερνέστο

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΟΤΡΙΔΗΣ "ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΟΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ"




Ο ψηλός του Θρύλου..! Ο άνθρωπος που κράτησε στα χέρια του τα περισσότερα τρόπαια από κάθε άλλο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού. Ο πραγματικός ποδοσφαιριστής, ο πραγματικός Θρύλος..!

Ο Μπάμπης Κοτρίδης γεννήθηκε το 1928 στη Δραπετσώνα και μεγάλωσε στο μπακάλικο του πατέρα του. Ωστόσο τα εφηβικά του χρόνια τα πέρασε στην Καλλιθέα, όπου η οικογένεια του αναγκάστηκε να μετακομίσει. Εκεί ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον αθλητισμό, ο οποίος ήταν μέσα στο αίμα του, όταν ακόμη βρισκόταν σε παιδική ηλικία.

Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στον Πανιώνιο, με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε ως αθλητής στίβου στα 400 μέτρα με εμπόδια. Παράλληλα όμως έπαιζε ποδόσφαιρο και στους αγώνες ήταν πάντα από τους πρωταγωνιστές. Το ύψος του και η κορμοστασιά του, του έδιναν το δικαίωμα να ξεχωρίζει από τα άλλα παιδιά, τα οποία ήταν εξαντλημένα από τις κακουχίες της γερμανικής κατοχής. Η περίοδος δεν ήταν καθόλου εύκολη για την οικογένεια Κοτρίδη, που με το ζόρι κατάφερνε να τα βγάζει πέρα. Όμως ο πιτσιρικάς Μπάμπης δεν άφηνε την μπάλα από τα πόδια του.

Ένας γείτονας του, ο Γιώργος Μαλεύρης, παλιός ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, τον είδε στις αλάνες της Καλλιθέας και του πρότεινε μια δοκιμή στον Ολυμπιακό. Ωστόσο η πρώτη ομάδα που είχε την ευκαιρία να τον δοκιμάσει ήταν η ΑΕΚ, οι υπεύθυνοι της οποίας όμως τον απέρριψαν. Έτσι, μετά από μια εντυπωσιακή παρουσία σε ένα "οικογενειακό διπλό" του Ολυμπιακού, ο 16χρονος τότε Κοτρίδης υπέγραψε το δελτίο του με την ομάδα του λιμανιού. 

Το 1946, αγωνίστηκε στη δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού, όμως, λόγω των κακών οικονομικών σηνθηκών και των συνεχών μετακινήσεων, αναγκάστηκε να διακόψει και να επιστρέψει και πάλι στο στίβο. Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ο Κοτρίδης έγινε μέλος της Εθνικής ομάδας του στίβου, στο αγώνισμα του άλματος εις ύψους και με προπονητή το Σίμιτσεκ.

Όμως το πεπρωμένο δύσκολα μπορείς να το ανατρέψεις... Μια τυχαία συνάντηση του Κοτρίδη με τους αδερφούς Χέλμη έγινε η αιτία να επιστρέψει στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού και να ξεκινήσει μια πραγματική λαμπρή καριέρα, που κράτησε μέχρι το 1961. Η "ατμομηχανή" του Θρύλου κατάφερε να κατακτήσει, κατά τη διάρκεια της θητείας της στο λιμάνι, 16 τίτλους (7 Πρωταθλήματα και 9 Κύπελλα). Στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας αγωνίστηκε 18 φορές και σημείωσε ένα τέρμα.

Ο Κοτρίδης, την εποχή εκείνη, θεωρούνταν ένας από τους πιο ολοκληρωμένους παίχτες του κέντρου. Μπορούσε να καλύψει με επιτυχία όλες τις θέσεις, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που γινόταν απειλητικός για τις αντίπαλες εστίες. Μάλιστα στην αρχή της καριέρας του αγωνίστηκε και ως επιθετικός. Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού του ήταν οι αστείρευτες δυνάμεις του και το συνεχές τρέξιμο σε όλα τα μήκη και πλάτη του αγωνιστικού χώρου. 

Το ύψος του τον βοηθούσε πολύ στα ανασταλτικά του καθήκοντα, αφού σχεδόν πάντα είχε το πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του. Στην επίθεση, το κεφάλι του ήταν ο καλύτερος τρόπος για να στείλει την μπάλα στα δίκτυα.  Υπολογίζεται ότι έχει σημειώσει τουλάχιστον 100 γκολ σε ολόκληρη την καριέρα του και τα περισσότερα με κεφαλιές.

Ο "ψηλός" είχε την καθολική αποδοχή, τόσο των συμπαιχτών του όσο και των αντιπάλων του. Ήταν ο παίχτης που έβαζε την ομάδα πάνω από όλα και με κανένα τρόπο δεν επιδίωκε την προσωπική του προβολή. Η ουσία και το αποτέλεσμα ήταν αυτά που τον απασχολούσαν, ενώ τις θεαματικές ενέργειες προτιμούσε να τις βλέπει από τους συμπαίκτες του.

Η ψυχραιμία του Κοτρίδη ήταν αυτή που τον καταξίωσε ως την ψυχή και την καρδιά του Θρύλου, αλλά και ο λόγος που στεκόταν πάντα απέναντι από τον τερματοφύλακα, όταν η ομάδα κέρδιζε κάποιο πέναλτι. Εκτέλεσε συνολικά 38 πέναλτι, από τα οποία τα 37 ήταν εύστοχα. Η μεγάλη του στιγμή ήταν το 1957, όταν πήρε και την προσωπική του εκδίκηση από την ΑΕΚ. Σε αγώνα νοκ άουτ για το Κύπελλο Ελλάδας, χάρισε τη νίκη στον Ολυμπιακό μες στο στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας σημειώνοντας ένα καταπληκτικό τέρμα.

Ο Μπάμπης Κοτρίδης σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αμέσως μετά το τέλος της φιλικής αναμέτρησης με τη Σάντος του Πελέ, τον Ιούνιο του 1961, όταν ο Ολυμπιακός σημείωσε τη μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας του 2 - 1.  Σε καμιά περίπτωση όμως δεν εγκατέλειψε τη μεγάλη του αγάπη. Ακόμη και τα "πέτρινα χρόνια" ήταν εκεί για να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια των παιχτών με το πείσμα και τη δυναμική που τον διέκρινε, όταν βρισκόταν αυτός στον αγωνιστικό χώρο.

Για μικρό χρονικό διάστημα διετέλεσε και τεχνικός του Ολυμπιακού, χωρίς όμως να συνεχίσει την προσπάθεια και να παραμείνει στο χώρο.

27/1/14

26/1/14

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ - Ο "ΤΑΥΡΟΣ" ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ


Μόλις τα 11 παλικάρια του Ολυμπιακού πατούσαν το πόδι τους στον αγωνιστικό χώρο, οι χιλιάδες τον οπαδών που στοιβάζονταν στις εξέδρες των γηπέδων δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν την ορμή τους . Οι ζητωκραυγές , τα τραγούδια  και οι επευφημίες για τους  κατακτητές της κορυφής είναι αδύνατο  να περιγραφούν.

Ανάμεσα σε αυτά τα θηρία, βρισκόταν κάποιος που θα τραβούσε την προσοχή σου, έστω και αν πριν μερικά δευτερόλεπτα είχαν περάσει από μπροστά σου ο Μπέμπης, ο Ρωσίδης, ο Μουράτης και ο Κοτρίδης. Το ανάστημα  του, το αγέρωχο στιλ του, η ανεπανάληπτη κορμοστασιά του ανάγκαζαν το βλέμμα σου να καρφωθεί πάνω του. Αυτός ήταν ο Κώστας Παπάζογλου...

Η εντυπωσιακή του παρουσία ήταν απλά το πρώτο δείγμα . Από  την πρώτη στιγμή έδινε στον αντίπαλο αμυντικό  να καταλάβει ότι η μέρα του δε θα κυλήσει και τόσο ευχάριστα. Δυνατός σαν ταύρος , πατούσε την περιοχή και ήξερες  ότι αργά η  γρήγορα θα έβρισκε τον τρόπο να στείλει την μπάλα στα δίκτυα . Άλλωστε αυτή ήταν η δουλειά του. Να σημειώνει γκολ...!

Ο Κώστας Παπάζογλου γεννήθηκε  στην περιοχή του Ρέντη, το 1938. Ο πατέρας του Νίκος και η μητέρα του Ελένη προσπαθούσαν να του προσφέρουν τα πάντα, όπως και στα 3 του αδέλφια. Η οικογένεια ήταν άκρως ποδοσφαιρική. Ο Παρασκευάς, ο Γιώργος, ο Κώστας και ο Αριστείδης βρίσκονταν συνεχώς με μια μπάλα στα πόδια, στις φτωχογειτονιές του Ρέντη και στις αλάνες του Πειραιά. 


Ωστόσο η μοίρα θέλει πάντα να κάνει το δικό της και τις περισσότερες φορές τα καταφέρνει. Ο Κώστας είχε ήδη προλάβει να κάνει την εντυπωσιακή του καριέρα με την  ερυθρόλευκη φανέλα και παρακολουθούσε και τον μικρότερο  αδελφό του, τον Αριστείδη , να μεγαλουργεί και αυτός για τον Θρύλο. Όμως η επάρατη νόσος έπληξε και πάλι την οικογένεια του Ολυμπιακού  και έσβησε απότομα το καντήλι του Αριστείδη. Ήταν μόλις 29 χρονών. 

Ο Κώστας κατάφερε από νωρίς να καθιερωθεί στις καρδιές των Πειραιωτών φιλάθλων. Από το 1954 μέχρι το 1957 αγωνιζόταν με μεγάλη επιτυχία στο Μοσχάτο και τα "λαγωνικά" της περιοχής δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνιση τους . 

Όταν ο Παπάζογλου ήταν σε ηλικία 19 χρονών, οι αδελφοί Χέλμη έδωσαν την ερυθρόλευκη φανέλα στο "καθαρόαιμο"που την πρωτοφόρεσε στο Καραϊσκάκη. Από εκεί και πέρα ήταν απλά θέμα χρόνου. Η δύναμη του και η μεγάλη επιθυμία για γκολ και διακρίσεις τον μετέτρεψαν σε ένα από τα βασικά στελέχη της χρυσής δεκαετίας. Η ταχύτητα του, η μαχητικότητα του και η σπουδαία έφεση στο σκοράρισμα του έδωσαν την ευκαιρία να κάνει μια καταπληκτική καριέρα γεμάτη τίτλους και διακρίσεις.

Για 7 ολόκληρα χρόνια δεν αποχωρίστηκε τον Ολυμπιακό. Μαζί με τα υπόλοιπα μεγάλα αστέρια της εποχής κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα, 5 Κύπελλα Ελλάδος και 1 Βαλκανικό. Στην Ά Εθνική από το 1959 αγωνίστηκε σε 80 παιχνίδια και σκόραρε 26 φορές, ενώ σε ολόκληρη την καριέρα του κατάφερε να βρει το στόχο προς τα δίχτυα 45 φορές, από τις οποίες 34 στο Πρωτάθλημα, 12 στο Κύπελλο και 1 στην Ευρώπη.


Ήταν ο άνθρωπος που σημείωσε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στο ιστορικό πλέον παιχνίδι της 13ης Δεκεμβρίου 1959 απέναντι στη Μίλαν. Ο Παπάζογλου είχε καταφέρει να κερδίσει τον αντίπαλο τερματοφύλακα με το κεφάλι, αυτό που ήξερε να χρησιμοποιεί καλύτερα από τον καθένα. 

Από τις μεγάλες στιγμές στην καριέρα του το θαυμάσιο γκολ που σημείωσε στην Τούμπα επί του ΠΑΟΚ, όταν κατάφερε να κάμψει την αντίσταση των αμυντικών που βρήκε μπροστά του και με εντυπωσιακό σουτ χάρισε στην ομάδα του Πειραιά μια σπουδαία νίκη. 

Έπαιξε στην Εθνική ομάδα των ανδρών και στην Εθνική Ενόπλων. Από τον Ολυμπιακό έφυγε με ένα μικρό παράπονο, διότι δεν έκλεισε την καριέρα του με την ομάδα που αγάπησε. Όταν αποχώρησε από την ενεργό δράση, δε θέλησε να ασχοληθεί με την προπονητική, αλλά αφοσιώθηκε στην οικογένεια του και στα παιδιά του, Νίκο και Αγγελική.


23/1/14

ΗΛΙΑΣ ΡΩΣΙΔΗΣ "Ο ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ"


Καλησπέρα αδέρφια μου!!

Το δέος και η ανατριχίλα μπορούν να περιγράψουν με δύο λέξεις την παρουσία του Ηλία Ρωσίδη κατά την χρυσή δεκαετία του Ολυμπιακού, όταν προσέφερε τα μέγιστα για τη δημιουργία του αξεπέραστου Θρύλου. 

Το όνομά του συνδέεται με κάθε προσπάθεια του Ολυμπιακού όχι μόνο για να κατακτήσει την κορυφή, αλλά και να παραμείνει εκεί για 6 ολόκληρα χρόνια. Ο "φτερωτός αρχηγός", ή "αρχηγός τον αρχηγών", είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται στην καρδιά κάθε ερυθρόλευκου φιλάθλου για το πείσμα του, την τεχνική του, το πάθος του, την ταχύτητα του και βέβαια τα νέα στοιχεία που προσέφερε στην θέση την οποία αγωνιζόταν, αυτή  του δεξιού αμυντικού. 

Η σημαία του Ολυμπιακού κατάφερε να αναδειχτεί σε ηρωικό σύμβολο μιάς ολόκληρης γενιάς, ενώ αποτέλεσε και αποτελεί παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για κάθε ποδοσφαιριστή που προσδοκά να φορέσει την φανέλα της  Πειραϊκής ομάδας και να δοξάσει το όνομα της. 

Ο Ηλίας Ρωσίδης γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, το Φεβρουάριο του 1927 και κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρέθηκε στον Ορχομενό. Παρά της δύσκολες συνθήκες, ο αθλητισμός βρισκόταν στο αίμα του και ο στίβος έκλεψε αρχικά την καρδιά του. 

Η παρουσία του σε επίσημους αγώνες με τα χρώματα του Ορχομενού συνοδεύτηκε με αρκετές επιτυχίες στα 100, στα 200 και στα 400 μέτρα. Οι χρόνοι του ήταν άκρως εντυπωσιακοί για την εποχή, όμως το μεράκι του ήταν άλλο: το ποδόσφαιρο. 

Από πολύ μικρή ηλικία τριγυρνούσε στις αλάνες του Ορχομενού και κλοτσούσε το τόπι, με το μεγάλο όνειρο να φορέσει την φανέλα του Ολυμπιακού και να αγωνιστεί για τους ερυθρόλευκους φιλάθλους. Ο Πειραιάς ήταν χαραγμένος στην ψυχή του. Παρά την μεγάλη και δαπανηρή απόσταση, ο Ρωσίδης δεν έχανε τις  ευκαιρίες, όταν ο δρόμος του ήταν προς το Πασαλιμάνι. 

Μέσα σε όλα αυτά είχε να αντιμετωπίσει και τον υπερπροστατευτικό πατέρα του, ο οποίος δεν ήθελε να δει τον γιο του να σφαδάζει από τούς πόνους  μέσα σε κάποια αλάνα, αφού τα γνωστά "τσεκούρια" της εποχής δε δίσταζαν να χτυπήσουν στο ψαχνό. Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια γι' αυτόν. 

Κάποιες δουλειές τον έφεραν στην αγορά του Πειραιά, αλλά και στην προπόνηση του Ολυμπιακού. Σε μια γωνιά πίσω από το τέρμα παρακολουθούσε το Γιάννη Βάζο να κάνει τα μαγικά του και το Λούβαρη να τραυματίζεται  σε μια προσπάθεια να αποκρούσει την μπάλα. Η θέση κάτω από τα δοκάρια λοιπόν ήταν ελεύθερη και ο πιτσιρικάς Ρωσίδης βρέθηκε εκεί για να την καλύψει. Αυτό ήταν. 

Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το αμούστακο αγόρι των 18 χρονών βρέθηκε να προπονείται με τους ήρωες της παιδικής του ηλικίας. Ο Τάκης Κτενάς αμέσως διέκρινε το ταλέντο του. 

Η πρώτη του παρουσία με την ερυθρόλευκη φανέλα έγινε με ξένο δελτίο, το 1946, σε ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι με τον Ατρόμητο Πειραιώς. Μετά από δύο χρόνια "ψησίματος" στα μικρότερα τμήματα της ομάδας, έκανε επίσημο ντεμπούτο του σε ένα παιχνίδι Κυπέλλου με το Φωστήρα. 

Τελικά, στις 25 Ιουνίου 1948, ο Ρωσίδης υλοποίησε το παιδικό του όνειρο: φόρεσε την δοξασμένη ερυθρόλευκη φανέλα. Τα 12 χρόνια που ακολούθησαν ήταν γεμάτα τιμή και δόξα για τον Ηλία Ρωσίδη και φυσικά για τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε 7 Πρωταθλήματα και  9 Κύπελλα, έχοντας συμμετοχή σε περισσότερους από 750 αγώνες. 

Από την ζωή του Ηλία Ρωσίδη δε θα μπορούσε να λείπει και η εθνική ομάδα. Η φανέλα με το εθνόσημο βρέθηκε 29 φορές στο γεροδεμένο κορμί του, ενώ για τουλάχιστον μια δεκαετία ήταν αναντικατάστατος στο δεξί άκρο της άμυνας.

Πολλοί νέοι ποδοσφαιριστές τον έχουν σαν πρότυπο με σκοπό να φορέσουν τη δοξασμένη ερυθρόλευκη φανέλα..!

Καλή συνέχεια.....