8/2/15

ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 21 ΝΕΚΡΟΥΣ;;;



Την 8η Φεβρουαρίου 1981, δυστυχώς, γράφτηκε η πιο «μαύρη» σελίδα του μεγαλύτερου Συλλόγου της χώρας. Όσα χρόνια κι αν περάσουν από τότε, δεν πρόκειται να συνειδητοποιήσει ποτέ ανθρώπινος νους, πόσο άδικα έφυγαν από κοντά μας τα 21 παλληκάρια στα σκαλοπάτια της Θύρας 7, μετά το θριαμβευτικό 6-0 επί της Α.Ε.Κ.

Σήμερα συμπληρώνονται 34 χρόνια από το μαύρο εκείνο απόγευμα, στο οποίο χρειάστηκαν μόλις λίγα λεπτά για να μετατραπεί ο Θρίαμβος του 6-0 σε ανείπωτο πόνο και θρήνο για 21 οικογένειες. Στο χθεσινό μνημόσυνο είδαμε για μία ακόμα φορά, ότι ο Ολυμπιακός και ο κόσμος του δεν ξεχνούν. Άνθρωποι κάθε ηλικίας βρέθηκαν για μία ακόμη χρονιά στο χώρο του μοιραίου τουρνικέ για να αποτίσουν φόρο τιμής στα παιδιά που χάθηκαν για την ιδέα του Ολυμπιακού.

Το πιο συγκινητικό της υπόθεσης είναι να βλέπει κανείς μικρά παιδιά και έφηβους, άτομα που ούτε καν ήταν γεννημένα το 1981 να δίνουν το «παρών», να αφήνουν λίγα λουλούδια, ένα κασκόλ, μία φανέλα επάνω στο τουρνικέ. Αρκετοί από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού, συμπεριλαμβανομένου και του υπογράφοντος αυτό το κείμενο, δεν ζούσαμε το 1981 και δεν βιώσαμε εκείνες τις τραγικές στιγμές που ακολούθησαν λίγα λεπτά μετά το δυστύχημα.

Και τι με αυτό; Έχουμε κάθε λόγο και κάθε δικαίωμα και εμείς, μαζί με όλους τους υπόλοιπους φιλάθλους που έζησαν τα γεγονότα του 1981, είτε μέσα από το Καραϊσκάκη είτε απ' έξω, να ζητούμε δικαιοσύνη για τους 21. Γιατί πολύ απλά, έτσι μάθαμε και έτσι πρέπει.

Ο λόγος είναι απλός. Λίγο πολύ, όλοι μας έχουμε έναν συγγενή, έναν φίλο ή έστω κάποιο γνωστό μας που βρέθηκε στο Καραϊσκάκη εκείνο το μοιραίο απόγευμα. Κάποιος μας έχει μιλήσει για το πανηγύρι που το «έπνιξε» η οδύνη. Κάποιος μας είχε πει ότι είχε εισιτήριο για την θύρα 7, αλλά την τελευταία στιγμή κάτι έτυχε και πήγε στα αριθμημένα ή δεν πήγε καθόλου. Κάποιος μας είπε για τις κλειστές ή ελάχιστα ανοιχτές πόρτες στην θύρα 7. Κάποιος μας είχε πει πως άκουγε τις σειρήνες των ασθενοφόρων για αρκετή ώρα μετά το παιχνίδι αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί. Κάποιος μας είχε πει ότι τον έψαχναν οι συγγενείς του αρκετές ώρες μετά το παιχνίδι χωρίς αποτέλεσμα. Και φυσικά, κάποιος δικός μας άνθρωπος μπορεί να βρέθηκε μέσα στην θύρα 7 την 8η Φεβρουαρίου του 1981 και να έζησε τα γεγονότα από μέσα.

Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτά τα παιδιά που χάθηκαν ήταν σαν κι εμάς, στην ηλικία μας, μπορεί να ήταν φίλοι μας ή συγγενείς μας, πως αυτά τα λόγια να μας αφήνουν αδιάφορους; Πώς να μην ζητά όλος ο κόσμος του Ολυμπιακού δικαιοσύνη για τα 21 νεκρά αδέρφια μας στην θύρα 7;

Κανείς, ουσιαστικά, ποτέ δεν τιμωρήθηκε για τα αίτια αυτής της τραγωδίας. Ποιος έφταιγε; Δεν το μάθαμε ποτέ και δεν αποδόθηκαν ευθύνες ποτέ. Η υπόθεση έμεινε κλεισμένη σε ένα συρτάρι και δεν ξανανοίχτηκε ποτέ, όσο κι αν το ζητούσαν οι οικογένειες των 21 παιδιών, όσο κι αν ο κόσμος το φώναζε επίμονα.

Πριν από περίπου δυόμισι χρόνια, οι φίλαθλοι μίας άλλης ομάδας, με την οποία νιώθουμε τον ίδιο πόνο και οργή για μια επίσης άδικη τραγωδία, εκείνη του Χίλσμπορο, πήραν τις απαντήσεις που ήθελαν και αποδόθηκε δικαιοσύνη για τους 96 νεκρούς. Πρόκειται για εκείνους της Λίβερπουλ που έχασαν τόσο άδικα την ζωή τους στον αγώνα εναντίον της Νότινγκαμ Φόρεστ για το Κύπελλο Αγγλίας. Δεν ήταν μόνο αυτό, αλλά κάποιοι αρμόδιοι, δεν δίστασαν να κατηγορήσουν τους οπαδούς της Λίβερπουλ (!) για το συμβάν, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται.  Από το 1989, οι φίλαθλοι των Reds δεν σταμάτησαν να ζητούν δικαιοσύνη, ξεκινώντας ολόκληρες εκστρατείες, προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Οι αγώνες τους για αυτό το σκοπό, είδαν να δικαιώνονται τον Σεπτέμβριο του 2012. Με έγγραφα που δημοσιεύθηκαν από ανεξάρτητη επιτροπή έρευνας, επιβεβαιώθηκαν οι καταγγελίες των συγγενών των 96 αδικοχαμένων θυμάτων, που έκαναν λόγο για συγκάλυψη των αιτίων από την αστυνομία. Η επίσημη Λίβερπουλ είχε ανακοινώσει το εξής:

«Έπειτα από 23 επίπονα χρόνια, οι οπαδοί μας απαλλάχθηκαν για όλα όσα τους κατηγόρησαν. Σήμερα, ο κόσμος γνωρίζει αυτό που εμείς ξέραμε. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ ήταν αθώοι εκείνη την τραγική μέρα. Υπήρξε κατακριτέα και επιζήμια διαστρέβλωση της αλήθειας».

Η ανακοίνωση της Λίβερπουλ άφησε σαφείς αιχμές προς την αστυνομία και, φυσικά, την τότε Πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ.

Η Δικαιοσύνη για εκείνους δεν ήρθε από το ίδιο το κράτος, όπως είδαμε, αλλά από ανεξάρτητη επιτροπή έρευνας. Τα στοιχεία που δόθηκαν στην δημοσιότητα, δεν άφηναν περιθώρια αμφισβήτησης.

Στην περίπτωση της τραγωδίας της θύρας 7 έγιναν δύο δικαστήρια, αλλά ποτέ δεν ικανοποιήθηκε το περί δικαίου αίσθημα με τις αποφάσεις. Στην δίκη του 1984, οι πέντε φύλακες του Σταδίου Καραϊσκάκη και οι πέντε αστυνομικοί που παραπέμφθηκαν, απέδωσαν τις ευθύνες στους ίδιους τους φιλάθλους του Ολυμπιακού! Οι θυρωροί καταδικάστηκαν σε 10 χρόνια φυλάκιση αλλά το 1986 αποφυλακίστηκαν. Οι αστυνομικοί κηρύσσονται αθώοι. Η αντίληψη και των οικογενειών των 21 θυμάτων αλλά και των φιλάθλων του Ολυμπιακού εξακολουθεί να παραμένει η ίδια: «Οι πραγματικοί ένοχοι δεν βρέθηκαν ποτέ, δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε ποτέ».

Η δικαιοσύνη δεν πρόκειται να φέρει πίσω στον κόσμο αυτά τα παιδιά, αλλά σίγουρα θα μπορούσαν να «κοιμούνται» πιο ήσυχα. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε με απόλυτη βεβαιότητα, είναι ότι δεν ξεχάστηκαν ούτε από τον επίσημο Ολυμπιακό, ούτε από τον κόσμο, τους απλούς φιλάθλους και ούτε πρόκειται να συμβεί αυτό. Κάθε φορά, ψηλά στον ουρανό του Γηπέδου Καραϊσκάκη είναι μαζί μας και βλέπουν την ομάδα μας να φτάνει κάθε χρόνο όλο και πιο ψηλά, γράφοντας θριάμβους σαν παραμύθια.

Και ενθυμούμενοι τα λόγια του Ομήρου:

«Είναι αλήθεια, όταν πεθαίνουμε ένα κομμάτι μας ζει: Το αθάνατο πνεύμα».

8/2/1981, 8/2/2015, ΑΘΑΝΑΤΟΙ.

Υ.Γ. Σήμερα, 8 Φεβρουαρίου 2015, έχει πάλι ντέρμπι, όπως τότε. Εν μέρει, ντέρμπι τίτλου, όμως, όχι στον Πειραιά, όχι στο Καραϊσκάκη, όχι με την Α.Ε.Κ. αλλά στον Βορρά, στην Τούμπα με τον Π.Α.Ο.Κ. . Εκεί ο Ολυμπιακός, πρέπει για 21 λόγους να φύγει νικητής και τους αναφέρω επιγραμματικά:

1. Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών),

2. Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών),

3. Ηλίας Παναγούλης (17 ετών),

4. Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών),

5. Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών),

6. Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών),

7. Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών),

8. Νίκος Φίλος (19 ετών),

9. Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών),

10. Βασίλης Μάχας (20 ετών),

11. Ευστράτιος Πούπος (20 ετών),

12. Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών),

13. Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών),

14. Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών),

15. Κώστας Καρανικόλας (26 ετών),

16. Μιχάλης Μάρκου (27 ετών),

17. Κώστας Μπίλας (28 ετών),

18. Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών),

19. Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών),

20. Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών),

21. Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών).

Υ.Γ.2 Από το -5, την αμφισβήτηση και τα. «τετελεσμένα» μερικών, στο +8 και την ενδεχόμενη αποθέωση του +11.

Για τον ποδοσφαιρικό εγωισμό των παικτών για τα όσα συνέβησαν πέρσι στον αγώνα Κυπέλλου.

Πηγή: www.redplanet.gr/

2 σχόλια:

  1. Ο Θρυλος σημερα πρεπει να παιξει για το λαο του! Μονο αυτο, με τσαμπουκα και πεισμα. Οτι και να γινει να μην τους επηρεασει.

    8/2/81 Δε ξεχνω παντα τιμω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αδερφέ.... Θέλαμε τη νίκη χθες.. αλλά και το "χ" τους πονάει τους βούλγαρους.... αφιερώσαμε όλες τις νίκες σε όλα τα αθλήματα στα αδέρφια μας..... ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ...

      Διαγραφή